PG 24, col. 101
λα, καὶ ὡς παράδεισος ὕδωρ μὴ ἔχων· ι οἱ πάλαι
ὖντες ἀμπελὼν Κυρίου Σαϐαὼθ, καὶ ἐλαία εύσκιος.
El γοῦν τις θεάσαιτο τὰς παρ’ αὐτοῖς τῶν θείων Γρα-
φῶν ἐπαγγελίας, νομικῶν τε καὶ προφητικῶν Γρα-
φῶν ἀναγνώσεις, βίϐλων τε ἱστορικῶν καὶ στιχηρῶν
λόγον, ὑμνῳδίας τε τρόπους, καὶ ψαλμῳδίας’ ὄψεται
παράδεισον ἀληθῶς, καὶ λειμῶνα παντοίων ἀγαθῶν.
Ei δὲ ζητήσειε παρ’ αὐτοῖς τὸν ἔμψυχον καὶ γόνιμον
καὶ ζῶντα Λόγον, οἶ) ό πίνων πηγὴν ἐξει ὕδατος ζῶν-
τος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον - οὐκ ἂν ε’ύροι.
ι Καὶ ἔσται ή ίσχὺςζαύτῶν ᾡς καλάμη στυππείου,
καὶ al ἐργασίαι αὐτῶν ὡς σπινθί ρες ’ καὶ κατακαυ-
θήσονται oi ἄνομοι, καὶ oi ἁμαρτωλοὶ ἅμα ’ καὶ οὐκ
ἔσται ὀ σϐἐσων. ι Οὐ σίτου, οὐδέ τινος ἐτέρου τῶν ἀ-
ναγκαίων καλάμη, διὰ τὸ ἀφῃρῆσθαι ἀπ’ αὐτῶν ἰσχύ-
οντα καὶ ἰσχύουσαν, καὶ ἰσχὺν ἄρτου, καὶ τά eam.
Διὸ οὐδὲ δύνανται λέγειν τοῖς Χριστοῦ μαθηταῖς ὀ-
μοίως ³ ι Πάντα ίσχύομεν ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντι ἡμᾶς
Θεῷ· ι καὶ, ι Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ
Χριστοῦς θλίψιςῆ στενοχωρία; ι καὶ τά ἐξῆς. υῦτω
δὲ γέγονεν αὐτῶν ἡ ἰσχὺς ὡς καλάμη στυππείου, ὡς
μὴ μόνον ἀπολέσαι τὴν ἐλευθερίαν, ἐνῇ πρότερον
ἐκόμων, αὐτονομίᾳ καὶ βασιλείᾳ οἰκείᾳ χρώμενοι,
ἀλλά καὶ τοῖς τυχοῦσι Ῥωμαίων στρατιώταις ἀνδρά·
σι δουλεύειν. Καὶ αὐτῶν γὰρ al ἐργασίαι πυρὶ αἴτιαι,
ita ού χρυσὸν οὐδὲ ἄργυρον οὐδὲ λίθους τιμίους, ξύ-
λον δὲ μόνον καὶ καλάμην οίκοδομούντων. Ὁρᾷς ὄ-
πως πυρπόλησιν καὶ ἐμπρησμὸν ἀπειλεῖ αὐτοῖς ό
λόγος* καὶ τοῦτο τέλος τῆς παρούσης κατ’ αὐτῶν
προφητείας ὃ δὴ καὶ παραχρῆμα πρὸς λέξιν ἀπέϐη,
καὶ οὐκ εἰς μακρὰν μετὰ τὴν κατά τοῦ Σωτῆρος ήο
μῶν τόλμαν πυρποληθείσης αὐτοῖς τῆς μητροπόλεως,
τῶν τε ἐν αὐτῇ ἀσεϐῶν ἐκ τῶν οἰκείων σπινθήρων
τὺ ἄσϐεστον πῦρ τὸ αἰώνιον, καὶ τὴν ἐκ Θεοῦ ὀργὴν
ἐν ἡμέρα ὀργῆς αὐτοῖς ταμιευσαμένων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β’.
ί '0 λόγος ό γενόμενος παρὰ Κυρίου πρὸς Ἠσαίαν
υἱὸν ’Δμὼς περὶ τῆς Ἰουδαίας καὶ περὶ Ἰερουσαλήμο
ὅτι ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις ἐμφανὲς τὸ ὅρος
τοῦ Κυρίου, καὶ ό οἶκος τοῦ Θεοῦ ἐπ’ ἄκρων τῶν ὀ-
ρέων, καὶ ὑψωθήσεται ὑπεράνω τῶν βουνῶν, καὶ ’ή-
ξουσιν ἐπ’ αὐτὸ πάντα τὰ ἔθνη. Καὶ πορεύσονται ἔθνη
πολλὰ, καὶ ἐροῦσι· Δεῦτε, καὶ ἀναδῶμεν είς τὸ ὅρος
κυρίου, καὶ είς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ Ἰακώϐ ’ καὶ ἀναγ-
γελεῖ ήμῖν τὴν ὁδὸν αὑτοῦ, καὶ πορευσόμεθα ἐν αύ-
cf}. Ἐκ γὰρ Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος, καὶ λόγος Κυ-
ρίου ἐξ Ἰερουσαλήμ. Καὶ κρινεί ἀνὰ μέσον τῶν ἐ-
θνῶν, καὶ ἐξελέγξει λαὸν πολὺν αὐτός. ι Αὐτὸς δὲ καὶ
διέκρινεν ave μέσον τῶν ἐθνῶν, ἀφορίσας ἐαυτῷ τοὺς
ἀξίως, καὶ ἐκλεξάμενος τοὺς κλητοὺς ἀπὸ τῶν μὴ
τοιούτων. υῦτως οὖν ἀνὰ μέσον τῶν ἐθνῶν διακρίνας
ό εὐαγγελικὸς νόμος, λαὸν πολὺν ἤλεγξεν, ἦτοι τοὺς
¹⁹ Philisti. tv, 13. “ liom. vui, 55.
ὖντες ἀμπελὼν Κυρίου Σαϐαὼθ, καὶ ἐλαία εύσκιος.
El γοῦν τις θεάσαιτο τὰς παρ’ αὐτοῖς τῶν θείων Γρα-
φῶν ἐπαγγελίας, νομικῶν τε καὶ προφητικῶν Γρα-
φῶν ἀναγνώσεις, βίϐλων τε ἱστορικῶν καὶ στιχηρῶν
λόγον, ὑμνῳδίας τε τρόπους, καὶ ψαλμῳδίας’ ὄψεται
παράδεισον ἀληθῶς, καὶ λειμῶνα παντοίων ἀγαθῶν.
Ei δὲ ζητήσειε παρ’ αὐτοῖς τὸν ἔμψυχον καὶ γόνιμον
καὶ ζῶντα Λόγον, οἶ) ό πίνων πηγὴν ἐξει ὕδατος ζῶν-
τος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον - οὐκ ἂν ε’ύροι.
ι Καὶ ἔσται ή ίσχὺςζαύτῶν ᾡς καλάμη στυππείου,
καὶ al ἐργασίαι αὐτῶν ὡς σπινθί ρες ’ καὶ κατακαυ-
θήσονται oi ἄνομοι, καὶ oi ἁμαρτωλοὶ ἅμα ’ καὶ οὐκ
ἔσται ὀ σϐἐσων. ι Οὐ σίτου, οὐδέ τινος ἐτέρου τῶν ἀ-
ναγκαίων καλάμη, διὰ τὸ ἀφῃρῆσθαι ἀπ’ αὐτῶν ἰσχύ-
οντα καὶ ἰσχύουσαν, καὶ ἰσχὺν ἄρτου, καὶ τά eam.
Διὸ οὐδὲ δύνανται λέγειν τοῖς Χριστοῦ μαθηταῖς ὀ-
μοίως ³ ι Πάντα ίσχύομεν ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντι ἡμᾶς
Θεῷ· ι καὶ, ι Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ
Χριστοῦς θλίψιςῆ στενοχωρία; ι καὶ τά ἐξῆς. υῦτω
δὲ γέγονεν αὐτῶν ἡ ἰσχὺς ὡς καλάμη στυππείου, ὡς
μὴ μόνον ἀπολέσαι τὴν ἐλευθερίαν, ἐνῇ πρότερον
ἐκόμων, αὐτονομίᾳ καὶ βασιλείᾳ οἰκείᾳ χρώμενοι,
ἀλλά καὶ τοῖς τυχοῦσι Ῥωμαίων στρατιώταις ἀνδρά·
σι δουλεύειν. Καὶ αὐτῶν γὰρ al ἐργασίαι πυρὶ αἴτιαι,
ita ού χρυσὸν οὐδὲ ἄργυρον οὐδὲ λίθους τιμίους, ξύ-
λον δὲ μόνον καὶ καλάμην οίκοδομούντων. Ὁρᾷς ὄ-
πως πυρπόλησιν καὶ ἐμπρησμὸν ἀπειλεῖ αὐτοῖς ό
λόγος* καὶ τοῦτο τέλος τῆς παρούσης κατ’ αὐτῶν
προφητείας ὃ δὴ καὶ παραχρῆμα πρὸς λέξιν ἀπέϐη,
καὶ οὐκ εἰς μακρὰν μετὰ τὴν κατά τοῦ Σωτῆρος ήο
μῶν τόλμαν πυρποληθείσης αὐτοῖς τῆς μητροπόλεως,
τῶν τε ἐν αὐτῇ ἀσεϐῶν ἐκ τῶν οἰκείων σπινθήρων
τὺ ἄσϐεστον πῦρ τὸ αἰώνιον, καὶ τὴν ἐκ Θεοῦ ὀργὴν
ἐν ἡμέρα ὀργῆς αὐτοῖς ταμιευσαμένων.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β’.
ί '0 λόγος ό γενόμενος παρὰ Κυρίου πρὸς Ἠσαίαν
υἱὸν ’Δμὼς περὶ τῆς Ἰουδαίας καὶ περὶ Ἰερουσαλήμο
ὅτι ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις ἐμφανὲς τὸ ὅρος
τοῦ Κυρίου, καὶ ό οἶκος τοῦ Θεοῦ ἐπ’ ἄκρων τῶν ὀ-
ρέων, καὶ ὑψωθήσεται ὑπεράνω τῶν βουνῶν, καὶ ’ή-
ξουσιν ἐπ’ αὐτὸ πάντα τὰ ἔθνη. Καὶ πορεύσονται ἔθνη
πολλὰ, καὶ ἐροῦσι· Δεῦτε, καὶ ἀναδῶμεν είς τὸ ὅρος
κυρίου, καὶ είς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ Ἰακώϐ ’ καὶ ἀναγ-
γελεῖ ήμῖν τὴν ὁδὸν αὑτοῦ, καὶ πορευσόμεθα ἐν αύ-
cf}. Ἐκ γὰρ Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος, καὶ λόγος Κυ-
ρίου ἐξ Ἰερουσαλήμ. Καὶ κρινεί ἀνὰ μέσον τῶν ἐ-
θνῶν, καὶ ἐξελέγξει λαὸν πολὺν αὐτός. ι Αὐτὸς δὲ καὶ
διέκρινεν ave μέσον τῶν ἐθνῶν, ἀφορίσας ἐαυτῷ τοὺς
ἀξίως, καὶ ἐκλεξάμενος τοὺς κλητοὺς ἀπὸ τῶν μὴ
τοιούτων. υῦτως οὖν ἀνὰ μέσον τῶν ἐθνῶν διακρίνας
ό εὐαγγελικὸς νόμος, λαὸν πολὺν ἤλεγξεν, ἦτοι τοὺς
¹⁹ Philisti. tv, 13. “ liom. vui, 55.