PG 24, col. 33
τες, Εὐλογήσατε, φησὶ, τὸν Κύριον. τουτέστιν ἀνευ-
φημήσατε, τά μεγάλα ἑαυτοὺς ὠφελοῦντες· καλεῖται
δὲ πρῶτον ἐπὶ τὴν εὐλογίαν 6 (9‘) Θεοῦ λαὺς,ὁ καλού με-
νοςοῖκος Ἰσραὴλ, τὸ ὑποϐεϐηκὸς τάγμα τοῦ πλή-
θους · δεύτερον δὲ κατά ἀνάϐασιν καὶ ὑπεροχὴν οἶκος
’Δαρὼν ” καὶ τρίτον ἡ φυλὴ πᾶσα ἡ ἰερατικὴ καλου-
μὲνη οἶκος Λευΐ· καὶ μετά πάντας ἀνωτέρω oi φο-
ϐούμενοι τὸν Κύριον ° οὗτοι δὲ ἦσαν πρὸς οὓς 6 πᾶς
ὕμνος προσπεφώνηταιο oi δὴ έν ἀρχῇ τοῦ παντὸς
ψαλμοῦ ὠνομασμένοι δοῦλοι, δηλαδὴ οἱ ἐξ ἐθνῶν προσ-
ιόντες τῇ πίστει. Ei γὰρ τὸ πᾶν Ἰουδαίων ἔθνος
περιείληπται διὰ τῶν εἰρημένων τριῶν ταγμάτων1
τοῦ τε Ἰσραὴλ, καὶ τοῦ οἴκου Ἀαρὼν, καὶ οἴκου
Aeci, ἕτεροι ἕταρά τούτους τίνες ἂν εἷεν οἱ φοϐούμε-
νοι τὸν Κύριον, εί μὴ ἐξ ἐθνῶν τῷ τοῦ Θεοῦ λόγῳ
προσεληλυθότες; οἳ καὶ διδάσκονται εὐλογεῖν· Εὐλο-
γητὸς Κύριος ἐκ Σιὼν, ό κατοικῶν Ἰερουσαλὴμ, ἢ
τὴν ἀεὶ μένουσαν τοῦ Θεοῦ πόλιν, ὲν ᾖ τὸ ἀληθὲς
νοοῖτο ἂν κατοικητήριον τοῦ Θεοῦ (10).
ΨΑΛΜΟΣ PAE’.
Τῷ ποιήσαντι θαυμάσια μεγάλα μόνῳ.
Θαυμαστὸν δὲ καὶ πρὸς λέξιν, εί οὐρανὸς μὲν καὶ
μόνῃ θέᾳ τὴν σοφίαν δηλοῦν τοῦ (10) Θεοῦ, μεγέθει τε
καὶ κάλλει καὶ πολυχρονίῳ μονῇ· γῆ δὲ πανταχόθεν
περικλυζομένη τοῖς ῦδασι καὶ σύστασιν τὴν ίδίαν
φυλάττουσαν · πᾶσι δὲ τὸν αἰώνιον ἔλεον 6 μελογράφος
τδνέζευξεν, ἐπειδὴ οὐ διὰ χρείαν οἰκείαν 6 Θεὸς, ἀλλά
διὰ μόνην φιλανθρωπίαν ἐδημιούργησεν ἅπαντα.
Τῷ πατάξαντι Αἴγυπτον.
ει μὴ πέπεισαι, φησὶ, προνοίᾳ Θεοῦ καὶ δυνάμει
τὸν σύμπαντα κόσμον καὶ τά τούτου μέρη διακυϐερ-
vieini, ἐν ἀμφιϐόλῳ δὲ ἔχεις μή πη τά κατὰ μέρος
καὶ τὰ ἀνθρώπινα παρορᾶται ὑπ’ αὐτοῦ, γνῶθι, ὅτι
καὶτῶν ἐπὶ γῆς οὐχ ἦττον ἦ τῶν κατ’ οὐρανὸν προ-
νοεῖ· μετέρχεται γοῦν κατά χρόνους τῶν ἀνθρώπων
καθ’ ὑπερϐολὴν ἀθέους καὶ ἀσεϐεῖς, ὥσπερ ποτὲ τοὺς
Δίγυπτίους μετῆλθεν, καὶ αὐτὴν τὴν Αἰγυπτίαν γῆν.
Προϊτταται δὲ πάλιν καὶ ὑπερμαχεῖ τῶν θεοφιλῶν,
καὶ οὐ μόνων αὐτῶν, ἀλλά καὶ τῶν τούτων ἀπογόνων,
ᾧπερ τῶν διὰ Μωῦσέως ἡλευθερωμένων τότε τῆς
παρ’ Αἰγυπτίοις δουλείας, οὒς ἠλευθέρωσεν αὐτὸς 6
ἐπὶ πάντων Θεὸς, οὐκ ἄλλως ἢ ἐκτεταμένη χειρὶ κα)⁸
Ξςχυρῷ βραχίονι χρησάμενος· είη δ’ ἂν οὗτος 6 τοῦ
(9’) Deest τοῦ. Εοιτ.
(lli) ln codicibus D. f. Δ957. b. et G. f. 207, aliis
{11211918le idern fere fragmentum scribitur. ΕΥ-
Τα-ῦτα μέν εῗηηφασί, τοῖς ποιοῦσι τὰ εἴδωλα·
ορὲ λαὸς τοῦ⁸ κυρίου καῖ 6 κλῆρος αὑτοῦ ἀπολαυέτω
ῖῇς εἰς-αὐτὸν εὐφημίας· πρῶτον ὁκοῙκος-Ἱσραὴλ
τὸ ὑποϐεϐηκόξ· εἶτα τὸ ῥπε ἀνέχον, οἶκος τοῦ
ἔριον ° ειτα των ιερέων ἡ πάσα ἱζρυλη, οἶκος Λευϊ’
agniti: - ειτα των ιερεων η πασα ιςρυλη, οικος Λευῐο
ται παντων-ἀνώτερον οἱ φοϐοῦ μενοι τὸν Κύριον, πρὸς
ξὺξ πᾶς Δὕμνος ’προσπεφώνηταιοι καὶ κατ’
ξέρέθῃμσαν δοῦλοι, δι” ὧν τοὺς ἐξ ἐθνῶν πεπιστεύἶιόλ
τις ᾂδήλωσεν· τίνες γάρνοὶ ⁷φοϐούμενοι τὸν Κύριον,
π’·ορὰ τὰ τρία τάγματα τῶν Ἰουδαίων; Σιὼν δὲ λέγει
φημήσατε, τά μεγάλα ἑαυτοὺς ὠφελοῦντες· καλεῖται
δὲ πρῶτον ἐπὶ τὴν εὐλογίαν 6 (9‘) Θεοῦ λαὺς,ὁ καλού με-
νοςοῖκος Ἰσραὴλ, τὸ ὑποϐεϐηκὸς τάγμα τοῦ πλή-
θους · δεύτερον δὲ κατά ἀνάϐασιν καὶ ὑπεροχὴν οἶκος
’Δαρὼν ” καὶ τρίτον ἡ φυλὴ πᾶσα ἡ ἰερατικὴ καλου-
μὲνη οἶκος Λευΐ· καὶ μετά πάντας ἀνωτέρω oi φο-
ϐούμενοι τὸν Κύριον ° οὗτοι δὲ ἦσαν πρὸς οὓς 6 πᾶς
ὕμνος προσπεφώνηταιο oi δὴ έν ἀρχῇ τοῦ παντὸς
ψαλμοῦ ὠνομασμένοι δοῦλοι, δηλαδὴ οἱ ἐξ ἐθνῶν προσ-
ιόντες τῇ πίστει. Ei γὰρ τὸ πᾶν Ἰουδαίων ἔθνος
περιείληπται διὰ τῶν εἰρημένων τριῶν ταγμάτων1
τοῦ τε Ἰσραὴλ, καὶ τοῦ οἴκου Ἀαρὼν, καὶ οἴκου
Aeci, ἕτεροι ἕταρά τούτους τίνες ἂν εἷεν οἱ φοϐούμε-
νοι τὸν Κύριον, εί μὴ ἐξ ἐθνῶν τῷ τοῦ Θεοῦ λόγῳ
προσεληλυθότες; οἳ καὶ διδάσκονται εὐλογεῖν· Εὐλο-
γητὸς Κύριος ἐκ Σιὼν, ό κατοικῶν Ἰερουσαλὴμ, ἢ
τὴν ἀεὶ μένουσαν τοῦ Θεοῦ πόλιν, ὲν ᾖ τὸ ἀληθὲς
νοοῖτο ἂν κατοικητήριον τοῦ Θεοῦ (10).
ΨΑΛΜΟΣ PAE’.
Τῷ ποιήσαντι θαυμάσια μεγάλα μόνῳ.
Θαυμαστὸν δὲ καὶ πρὸς λέξιν, εί οὐρανὸς μὲν καὶ
μόνῃ θέᾳ τὴν σοφίαν δηλοῦν τοῦ (10) Θεοῦ, μεγέθει τε
καὶ κάλλει καὶ πολυχρονίῳ μονῇ· γῆ δὲ πανταχόθεν
περικλυζομένη τοῖς ῦδασι καὶ σύστασιν τὴν ίδίαν
φυλάττουσαν · πᾶσι δὲ τὸν αἰώνιον ἔλεον 6 μελογράφος
τδνέζευξεν, ἐπειδὴ οὐ διὰ χρείαν οἰκείαν 6 Θεὸς, ἀλλά
διὰ μόνην φιλανθρωπίαν ἐδημιούργησεν ἅπαντα.
Τῷ πατάξαντι Αἴγυπτον.
ει μὴ πέπεισαι, φησὶ, προνοίᾳ Θεοῦ καὶ δυνάμει
τὸν σύμπαντα κόσμον καὶ τά τούτου μέρη διακυϐερ-
vieini, ἐν ἀμφιϐόλῳ δὲ ἔχεις μή πη τά κατὰ μέρος
καὶ τὰ ἀνθρώπινα παρορᾶται ὑπ’ αὐτοῦ, γνῶθι, ὅτι
καὶτῶν ἐπὶ γῆς οὐχ ἦττον ἦ τῶν κατ’ οὐρανὸν προ-
νοεῖ· μετέρχεται γοῦν κατά χρόνους τῶν ἀνθρώπων
καθ’ ὑπερϐολὴν ἀθέους καὶ ἀσεϐεῖς, ὥσπερ ποτὲ τοὺς
Δίγυπτίους μετῆλθεν, καὶ αὐτὴν τὴν Αἰγυπτίαν γῆν.
Προϊτταται δὲ πάλιν καὶ ὑπερμαχεῖ τῶν θεοφιλῶν,
καὶ οὐ μόνων αὐτῶν, ἀλλά καὶ τῶν τούτων ἀπογόνων,
ᾧπερ τῶν διὰ Μωῦσέως ἡλευθερωμένων τότε τῆς
παρ’ Αἰγυπτίοις δουλείας, οὒς ἠλευθέρωσεν αὐτὸς 6
ἐπὶ πάντων Θεὸς, οὐκ ἄλλως ἢ ἐκτεταμένη χειρὶ κα)⁸
Ξςχυρῷ βραχίονι χρησάμενος· είη δ’ ἂν οὗτος 6 τοῦ
(9’) Deest τοῦ. Εοιτ.
(lli) ln codicibus D. f. Δ957. b. et G. f. 207, aliis
{11211918le idern fere fragmentum scribitur. ΕΥ-
Τα-ῦτα μέν εῗηηφασί, τοῖς ποιοῦσι τὰ εἴδωλα·
ορὲ λαὸς τοῦ⁸ κυρίου καῖ 6 κλῆρος αὑτοῦ ἀπολαυέτω
ῖῇς εἰς-αὐτὸν εὐφημίας· πρῶτον ὁκοῙκος-Ἱσραὴλ
τὸ ὑποϐεϐηκόξ· εἶτα τὸ ῥπε ἀνέχον, οἶκος τοῦ
ἔριον ° ειτα των ιερέων ἡ πάσα ἱζρυλη, οἶκος Λευϊ’
agniti: - ειτα των ιερεων η πασα ιςρυλη, οικος Λευῐο
ται παντων-ἀνώτερον οἱ φοϐοῦ μενοι τὸν Κύριον, πρὸς
ξὺξ πᾶς Δὕμνος ’προσπεφώνηταιοι καὶ κατ’
ξέρέθῃμσαν δοῦλοι, δι” ὧν τοὺς ἐξ ἐθνῶν πεπιστεύἶιόλ
τις ᾂδήλωσεν· τίνες γάρνοὶ ⁷φοϐούμενοι τὸν Κύριον,
π’·ορὰ τὰ τρία τάγματα τῶν Ἰουδαίων; Σιὼν δὲ λέγει