PG 24, col. 34
inquit, Domino; idest, collaudate, non sine magna
utilitate vestra. Primus autem ad laudandum voca-
tur Dei populus, qui dicitur domus lsraelis , ordo
inferior plebis. Secundo loco, uti gradus excelsior
et eminens, domus Aaronis. Tertio sacerdotalis uni-
versa domus Levi. Postremo denique tanquam omni.
bus sublimiores qui timent Dominum. lli sunt, quos
universus hymnus alloquitur. Qui autem initio totius
psalmi appellantur servi, ii sunt qui ex ethnicis ad
fidem accesserunt. Nam si universa Judazorutn natio
praedictis tribus ordinibus comprehenditur, lsraelis
videlicet, et familiarum Aaronis ac Levi; reliqui
pra: his timentes Dominum, quinam erunt nisi qui
ex ethnicis ad Dei doctrinam accesserunt? qui
etiam docentur sic benedicere : Benedictus Dominus
ea: Sion, qui habitat Jerusalem, sive manentem
semper Dei civitatem, in qua vera Dei intelligitur
habitatio.
PSALMUS CXXXV.
Vens. 4. Ei qui facit mirabilia magna solus.
Sane ad litteram mirabile est, quandoquidem
coelum solo intuitu sapientiam Dei magnitudine ac
pulchritudine sua, et tam spatiosa aevitate demon-
strat : terra autem alluentibus undique fluctibus
firmitatem suam retinens. llis omnibus aeternam
misericordiam melodus innexuit, siquidem haud
ob aliquem suum usum Deus, sed ob solam erga
homines benignitatem omnia creavit.
Vsus. 10. Qui percussit Egyptum.
Si forte haud credis, inquit, Dei providentia ac
virtute universum mundum ejusque partes guber-
nari, duhitasque res singillatim humanas ab eo
fortasse negligi, velim scias, ipsum res haud mi-
nus terrenas quam caelestes curare. Ergo persequi-
tur, temporibus idoneis, homines praesertim insigni-
ter irreligiosos et impios; sicuti aliquando Egy-
ptiis eorumque regioni incubuit. Protegit vicissim
atque defendit dilectos suos, neque hos tantum,
verum etiam ipsorum posteros; sicuti reapse fecit
ereptis tunc per Moysem ah Egyptiorum servitute;
quos ipse communis Deus liberavit haud aliter,
quam manu sua extenta, hrachioque forti utens.
Est autem hoc ipsum Dei Verbum, per quod et
xal._'lepooaa)thy., τὴν ἀεὶ μένουσανμτοῦ Θεοῦ πόλιν,
ὲν τὸ ἀληθὲς κατοικητξῆριον τοῦ-Θεοῦ· ,κατά δὲ
νόησιν, oi διορατικοὶ μὲνόξᾷξος τοῦ Ἰσραὴλ. ὀψόμενοι
νο σιν, οι οιορατικοι μεν οικος του ισραηΛ υψυμενοι
καῐθαρᾶ καρδία Θεόν’ οἱ δὲ τελείως καὶ ίερατικῶς
αὐτὸν ἀεὶ θεραπεύοντες, οἶκος Ἀαρών καὶ οἱ τούς
αυτον ἀεὶ θεραπεύοντες, οικος Ααρων· και of τούς
των ὑποδεέστερον μὲν, ἐξυπηρετουμε-νοι δὲ τῳῠναῳ,
οἶκος Astii, οὓς ἀν’τις νεωκόρους καλέσειεν· εἶτα oi
ἐξ ἀλλογενῶν φόϐῳ Θεοῦ προστιθέμενοι ’,πάντες μὲν
οῦν εὐλογοῦσιν, ἀναλόγως δὲ ’ἑκαστον δηλοῖ δὲ καὶ
’τὴνἙκκλησίαν Ἰερουσαλὴμ, τὴν μὴ έχουσαν σπῖλον
ςῆ ” ῥυτίδα, τὴν εἰρήνην δρῶσαν, ἣν- ’[ησοῦς δίδωσι
ιη ρυτιοα, την ειρην ν ορωσαν, ην ιηο
³λέγων-ς Εἰρήνῃν τ-ῂντέμῂφς δίδωμι ὑμῖν.
(10⁵) Δηλοῦν. Forte δηλοῖ. Εωτ.
utilitate vestra. Primus autem ad laudandum voca-
tur Dei populus, qui dicitur domus lsraelis , ordo
inferior plebis. Secundo loco, uti gradus excelsior
et eminens, domus Aaronis. Tertio sacerdotalis uni-
versa domus Levi. Postremo denique tanquam omni.
bus sublimiores qui timent Dominum. lli sunt, quos
universus hymnus alloquitur. Qui autem initio totius
psalmi appellantur servi, ii sunt qui ex ethnicis ad
fidem accesserunt. Nam si universa Judazorutn natio
praedictis tribus ordinibus comprehenditur, lsraelis
videlicet, et familiarum Aaronis ac Levi; reliqui
pra: his timentes Dominum, quinam erunt nisi qui
ex ethnicis ad Dei doctrinam accesserunt? qui
etiam docentur sic benedicere : Benedictus Dominus
ea: Sion, qui habitat Jerusalem, sive manentem
semper Dei civitatem, in qua vera Dei intelligitur
habitatio.
PSALMUS CXXXV.
Vens. 4. Ei qui facit mirabilia magna solus.
Sane ad litteram mirabile est, quandoquidem
coelum solo intuitu sapientiam Dei magnitudine ac
pulchritudine sua, et tam spatiosa aevitate demon-
strat : terra autem alluentibus undique fluctibus
firmitatem suam retinens. llis omnibus aeternam
misericordiam melodus innexuit, siquidem haud
ob aliquem suum usum Deus, sed ob solam erga
homines benignitatem omnia creavit.
Vsus. 10. Qui percussit Egyptum.
Si forte haud credis, inquit, Dei providentia ac
virtute universum mundum ejusque partes guber-
nari, duhitasque res singillatim humanas ab eo
fortasse negligi, velim scias, ipsum res haud mi-
nus terrenas quam caelestes curare. Ergo persequi-
tur, temporibus idoneis, homines praesertim insigni-
ter irreligiosos et impios; sicuti aliquando Egy-
ptiis eorumque regioni incubuit. Protegit vicissim
atque defendit dilectos suos, neque hos tantum,
verum etiam ipsorum posteros; sicuti reapse fecit
ereptis tunc per Moysem ah Egyptiorum servitute;
quos ipse communis Deus liberavit haud aliter,
quam manu sua extenta, hrachioque forti utens.
Est autem hoc ipsum Dei Verbum, per quod et
xal._'lepooaa)thy., τὴν ἀεὶ μένουσανμτοῦ Θεοῦ πόλιν,
ὲν τὸ ἀληθὲς κατοικητξῆριον τοῦ-Θεοῦ· ,κατά δὲ
νόησιν, oi διορατικοὶ μὲνόξᾷξος τοῦ Ἰσραὴλ. ὀψόμενοι
νο σιν, οι οιορατικοι μεν οικος του ισραηΛ υψυμενοι
καῐθαρᾶ καρδία Θεόν’ οἱ δὲ τελείως καὶ ίερατικῶς
αὐτὸν ἀεὶ θεραπεύοντες, οἶκος Ἀαρών καὶ οἱ τούς
αυτον ἀεὶ θεραπεύοντες, οικος Ααρων· και of τούς
των ὑποδεέστερον μὲν, ἐξυπηρετουμε-νοι δὲ τῳῠναῳ,
οἶκος Astii, οὓς ἀν’τις νεωκόρους καλέσειεν· εἶτα oi
ἐξ ἀλλογενῶν φόϐῳ Θεοῦ προστιθέμενοι ’,πάντες μὲν
οῦν εὐλογοῦσιν, ἀναλόγως δὲ ’ἑκαστον δηλοῖ δὲ καὶ
’τὴνἙκκλησίαν Ἰερουσαλὴμ, τὴν μὴ έχουσαν σπῖλον
ςῆ ” ῥυτίδα, τὴν εἰρήνην δρῶσαν, ἣν- ’[ησοῦς δίδωσι
ιη ρυτιοα, την ειρην ν ορωσαν, ην ιηο
³λέγων-ς Εἰρήνῃν τ-ῂντέμῂφς δίδωμι ὑμῖν.
(10⁵) Δηλοῦν. Forte δηλοῖ. Εωτ.