PG 24, col. 541
πρὸς τὸ μὴ θεολογεῖν τὸν ἀληθῆ Θεὸν, τρανὰ φθέγ-
γεσθαι καὶ διηρθρωμένα μεμάθηκεν. Μογιλάλους δὲ
οὐκ ἂν ἁμάρτοις εἰπὼν τοὺς παρὰ τοῖς σοφοῖς τοῦ
αἰῶνος τούτου, μόγις ποτὲ τολμήσαντας ὀρθόν τι
φρονῆσαι καὶ εἰπεῖν περὶ Θεοῦ.
ε Ὀτι ἐρράγη ὲν τῇ ἐρήμῳ ὕδωρ, καὶ φάραγξ ἐν
γῇ διψώσῃ. Καὶ ἐσται ἡ ἄνυδρος είς ἕλη, καὶ εἰς τὴν
διιζνῶσαν γῆν πηγὴ ὓδατος ἕσται. Ἐκεῖ εὐφροσύνη
ὀρνέων, ἐπαύλεις καλάμου καὶ ἕλη. ι Τό μὲν οὖν
ὕδωρ , αὐτὸ ἦν ἐκεῖνο τὸ τοῦ Ἰορδάνου ⁸ διὸ ἐλέγετο
μικρῷ πρόσθεν ο ι Καὶ ἀγαλλιάσεται τὰ ἔρημα τοῦ
Ἰορδάνου. › Δι’ οῦ καὶ ᾐνίττετο τὸ λουτρὸν τῆς πα-
λιγγενεσίας, καὶ τὺ τῆς καινῆς Διαθήκης μυστή-
ριονο τά δὲ ῥεῖθρα τοὺς εὐαγγελικοὺς ὲδήλουλόγους.
ς Εὐφροσύνην ὀρνέων· ι ψυχῶν ὲπτερωμένων δηλαδὴ,
καὶ μετεωροποιῶν , καὶ ἄλλων ἡμέρων καὶ⁹ πράων
ὑπὸ τῷ καλῷ ποιμένι- διοικουμένων ὼς δύνασθαι
λέγειν · ιΚύριος ποιμαίνει με, καὶ οὐδέν με ὑστε-
ρήσει. ι
«Ἔσται ἐκεῖ ὁδὸς καθαρὰ, καὶ ὁδὸς ἁγία κληθήσε-
ται · καὶ ού μὴ παρέλθῃ ἐκεῖ ἀκάθαρτος. ι Αὕτη δὲ
εἴη ἂν ἡ ἀπάγουσα ἐπὶ τὸ τρισμακάριον τέλος τῆς
ἐπουρανίου τοῦ Θεοῦ πόλεως, ἣν παριστὰς ὁ Σωτὴρ
ἔλεγεν · ‹ Ἐγώ είμι ή ὁδός. ι ι Οὐδὲ ἐσται ἐκεῖ ὁδὸς
ἀκάθαρτος ο οἱ δὲ διεσπαρμένοι πορεύσονται ἐπ’ αύ-
τῆς, καὶ ού μὴ πλανηθῶσι. ι Τίνες δὲ οὗτοι, ἀλλ’ ἢ Α,
oi πάλαι διεσκεδασμένοι τοῦ Θεοῦ καὶ μακρὰν τῆς ιλ
ἀληθείας ἀποπλανηθέντες; Οὗτοι γὰρ, παλινδρομήο
σαντες , καὶ τὴν εὐθεῖαν καὶ ἀπλανῆ ὁδὸν εὑρόντες,
πορεύσονται ὲν αὐτῇ.
‹ Καὶ ούκ ἔσται ἐκεῖ λέων, οὐδὲ τῶν πονηρῶν θη-
ρίων ού μὴ ἀναϐῇ είς αὐτὴν, οὐδὲ μὴ εὑρεθῇ ἐκεῖ. ι
Πῶς γὰρ καὶ οἶόν τε ἦν ὲν τῷ εἰρηκότι, ι Ἐγώ είμι
ἡ ὀδὸς,ι εὑρεθῆναί τι τῶν πονηρῶν; Οὐδὲ ὁδοὺς
ζφεως ἐπὶ πέτραν δυνατὸν ἦν εὑρεῖν κατὰ τὸν Σο-
λομῶντα.
«Ἀλλά πορεύσονται ὲν αὐτῇ λελυτρωμένοι, καὶ
συνηγμένοι διὰ κυρίους ι οὓς αὐτὸς δηλονότι ἐλυ-
τρώσατο τῷ ἰδίῳ αῖματι , καὶ οἰ συνηγμένοι διὰ Κυ-
ρίου, άλλ’ οὐδὲ διὰ προφήτου, οὐδὲ διά τινος σπουδῆς
ἀνθρωπίνηςθ δι’ αὑτοῦ δὲ τοῦ Κυρίου οίλελυτρωμένοι
καὶ συνηγ μένοι , οὗτοι πορεύ σονται τὴν δηλωθεῖσαν ὁδόν .
ι Καὶ ἀποστραφήσονται, καὶ ἥξουσιν είς Σιὼν μετ’
εὐφροσύνης. ι Οὑ γὰρ δὴ δυνατὸν ἐνταῦθα Σιὼν ὲκεί-
νην παραδέχεσθαι, περὶ ἧς εἴρητο· ι Καὶ ἐνιαυτὸς ἀντ-
αποδόσεως κρίσεως Σιιιῦψκαὶ⁵ στραφή σονται αἱ φάραγγες
αύτῆςείς πίσσαν, ι καὶτὰ τούτοις ἑξῆς. Διόπερ ἀνάγκη
διαφόρως νοεῖν τὰς ὁμωνύμους προσαγορευομένας
Σιών. ι Καὶ εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν. ι
Οἱ γάρ νικηταὶ τοῦ μεγάλου τούτου ἀγῶνος στεφάνῳ
εὐφροσύνης ἀναδὴσονταί· "Em? γὰρ τῆς κεφαλῆς
αὐτῶν ατνεσις καὶ ἁγαλλίαμα, καὶ εὐφροσύνη κατα-
’⁶ Psal. uti, Ι. ⁵⁷ Juun. xw, 6.
γεσθαι καὶ διηρθρωμένα μεμάθηκεν. Μογιλάλους δὲ
οὐκ ἂν ἁμάρτοις εἰπὼν τοὺς παρὰ τοῖς σοφοῖς τοῦ
αἰῶνος τούτου, μόγις ποτὲ τολμήσαντας ὀρθόν τι
φρονῆσαι καὶ εἰπεῖν περὶ Θεοῦ.
ε Ὀτι ἐρράγη ὲν τῇ ἐρήμῳ ὕδωρ, καὶ φάραγξ ἐν
γῇ διψώσῃ. Καὶ ἐσται ἡ ἄνυδρος είς ἕλη, καὶ εἰς τὴν
διιζνῶσαν γῆν πηγὴ ὓδατος ἕσται. Ἐκεῖ εὐφροσύνη
ὀρνέων, ἐπαύλεις καλάμου καὶ ἕλη. ι Τό μὲν οὖν
ὕδωρ , αὐτὸ ἦν ἐκεῖνο τὸ τοῦ Ἰορδάνου ⁸ διὸ ἐλέγετο
μικρῷ πρόσθεν ο ι Καὶ ἀγαλλιάσεται τὰ ἔρημα τοῦ
Ἰορδάνου. › Δι’ οῦ καὶ ᾐνίττετο τὸ λουτρὸν τῆς πα-
λιγγενεσίας, καὶ τὺ τῆς καινῆς Διαθήκης μυστή-
ριονο τά δὲ ῥεῖθρα τοὺς εὐαγγελικοὺς ὲδήλουλόγους.
ς Εὐφροσύνην ὀρνέων· ι ψυχῶν ὲπτερωμένων δηλαδὴ,
καὶ μετεωροποιῶν , καὶ ἄλλων ἡμέρων καὶ⁹ πράων
ὑπὸ τῷ καλῷ ποιμένι- διοικουμένων ὼς δύνασθαι
λέγειν · ιΚύριος ποιμαίνει με, καὶ οὐδέν με ὑστε-
ρήσει. ι
«Ἔσται ἐκεῖ ὁδὸς καθαρὰ, καὶ ὁδὸς ἁγία κληθήσε-
ται · καὶ ού μὴ παρέλθῃ ἐκεῖ ἀκάθαρτος. ι Αὕτη δὲ
εἴη ἂν ἡ ἀπάγουσα ἐπὶ τὸ τρισμακάριον τέλος τῆς
ἐπουρανίου τοῦ Θεοῦ πόλεως, ἣν παριστὰς ὁ Σωτὴρ
ἔλεγεν · ‹ Ἐγώ είμι ή ὁδός. ι ι Οὐδὲ ἐσται ἐκεῖ ὁδὸς
ἀκάθαρτος ο οἱ δὲ διεσπαρμένοι πορεύσονται ἐπ’ αύ-
τῆς, καὶ ού μὴ πλανηθῶσι. ι Τίνες δὲ οὗτοι, ἀλλ’ ἢ Α,
oi πάλαι διεσκεδασμένοι τοῦ Θεοῦ καὶ μακρὰν τῆς ιλ
ἀληθείας ἀποπλανηθέντες; Οὗτοι γὰρ, παλινδρομήο
σαντες , καὶ τὴν εὐθεῖαν καὶ ἀπλανῆ ὁδὸν εὑρόντες,
πορεύσονται ὲν αὐτῇ.
‹ Καὶ ούκ ἔσται ἐκεῖ λέων, οὐδὲ τῶν πονηρῶν θη-
ρίων ού μὴ ἀναϐῇ είς αὐτὴν, οὐδὲ μὴ εὑρεθῇ ἐκεῖ. ι
Πῶς γὰρ καὶ οἶόν τε ἦν ὲν τῷ εἰρηκότι, ι Ἐγώ είμι
ἡ ὀδὸς,ι εὑρεθῆναί τι τῶν πονηρῶν; Οὐδὲ ὁδοὺς
ζφεως ἐπὶ πέτραν δυνατὸν ἦν εὑρεῖν κατὰ τὸν Σο-
λομῶντα.
«Ἀλλά πορεύσονται ὲν αὐτῇ λελυτρωμένοι, καὶ
συνηγμένοι διὰ κυρίους ι οὓς αὐτὸς δηλονότι ἐλυ-
τρώσατο τῷ ἰδίῳ αῖματι , καὶ οἰ συνηγμένοι διὰ Κυ-
ρίου, άλλ’ οὐδὲ διὰ προφήτου, οὐδὲ διά τινος σπουδῆς
ἀνθρωπίνηςθ δι’ αὑτοῦ δὲ τοῦ Κυρίου οίλελυτρωμένοι
καὶ συνηγ μένοι , οὗτοι πορεύ σονται τὴν δηλωθεῖσαν ὁδόν .
ι Καὶ ἀποστραφήσονται, καὶ ἥξουσιν είς Σιὼν μετ’
εὐφροσύνης. ι Οὑ γὰρ δὴ δυνατὸν ἐνταῦθα Σιὼν ὲκεί-
νην παραδέχεσθαι, περὶ ἧς εἴρητο· ι Καὶ ἐνιαυτὸς ἀντ-
αποδόσεως κρίσεως Σιιιῦψκαὶ⁵ στραφή σονται αἱ φάραγγες
αύτῆςείς πίσσαν, ι καὶτὰ τούτοις ἑξῆς. Διόπερ ἀνάγκη
διαφόρως νοεῖν τὰς ὁμωνύμους προσαγορευομένας
Σιών. ι Καὶ εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν. ι
Οἱ γάρ νικηταὶ τοῦ μεγάλου τούτου ἀγῶνος στεφάνῳ
εὐφροσύνης ἀναδὴσονταί· "Em? γὰρ τῆς κεφαλῆς
αὐτῶν ατνεσις καὶ ἁγαλλίαμα, καὶ εὐφροσύνη κατα-
’⁶ Psal. uti, Ι. ⁵⁷ Juun. xw, 6.