PG 25, col. 377
πτῳ ουτοι.
Τῶν δὲ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ εἶχε κληρικῶν Ἀπολλώ-
νιος πρεσϐύτερος,Εἰρηναῑος πρεσϐύτερος, Διόσκορος
πρεσϐύτερος, Τύ pawn; πρεσὸύτε ρος.
Διάκονοι, Τιμόθεος διάκονος , Ἀντίνοος (25) διά-
κονος, Ἡφαιστίων διάκονος, καὶ Μακάριος πρεσϐύτε-
ρος τῆς Παρεμϐολῆς.
72. Τούτους Μελίτιος καὶ παρόντας παρέδωκεν
Ἀλεξάνδρῳ τῷ ὲπισκάπῳ. Τοῦ δὲ λεγομένου Ίσχύρα
οὔτ’ ἐμνημόνευσεν, οὔτε ὅλως ὲν τῷ Μαρεώτῃ ἐσχη-
κέναι πώποτε ὡμολόγησε · καὶ ὅμως καὶ οἱ ἐχθροὶ
οὐκ ἀφίσταντο, καὶ ὁ μὴ πρεσϐύτερος ὡς πρεσϐύ- Β
τερος ἐπλάττετο· κόμης γὰρ ἦν ὁ (‘26) ἀναγκάζων,
καὶ στρατιῶται εἷλκον ἡμᾶς. ’Λλλὰ καὶ οὕτως ἡ χά-
ρις τοῦ Θεοῦ νενίκηκεν · οὔτε γὰρ Μακάριον ήλεγξαν
περὶτοῦ ποτηρίου- ἀλλὰ καὶ ’Λρσένιος, ὃν ἐθρύλλη-
σαν ἀνῃρῆσθαι παρ’ ἡμῶν, είστήκει ζῶν καὶ δεικνύων
τὴν ἐκείνων συκοφαντίαν. Μὴ δυνηθέντων τοίνυν
ἐκείνων ἐλέγξαι τὸν Μακάριον, οἱ περὶ Εὐσέϐιον εχα-
λὲπαινον, ὡς ἀπολέσαντες ὅπερ ἐθήρευον, καὶ πεί-
θουσι τον κόμητα τὸν σὺν αὐτοῖς Διονύσιον, ἵν’ είς
τὸν Μαρεώτην ἀποστείλῃ, μὴ ἄρα τι δυνηθῶσιν εὐ-
ρεϊν ἐκεῖ κατά τοῦ πρεσϐυτέρου ‘ μᾶλλον δὲ ἵναάπελ-
θόντες καττύσωσιν , ἀπόντων ἡμῶν, ὡς βούλονται·
τοῦτο γὰρ ἦν τὺ σπουδαζόμενον αὐτοῖς. Ἀμέλει λε-
γὸντων ήμῶν περιττὴν μὲν εἶναι τὴν είς τὸν Μαρεώ-
την ἀποδημίαν · ὃ. γὰρ ὲκ πολλοῦ χρόνου μεμελετή-;
κασι, μὴ προφασιζέσθωσαν ἐνδεῶς εἰρηκέναι, μηδὲ
ὑπερτιθέσθωσαν ο ἃ. γὰρ ἐνόμιζον ἔχειν εἰρήκασι, καὶ
λοιπον ἀποροῦντες προφασίζονται- ἢ εί χρεία καὶτοῦ
Μαρεώτου, τοὺς γοῦν ὑπόπτους μὴ πέμπεσθαι. ’0
μὲν κόμης (27) περὶ τῶν ὑπόπτων ἐπείθετο , ἐκεῖνοι
δὲ πάντα μᾶλλον ἢ τοῦτο πεποιήκασιν· οὓς γὰρ
παρῃτούμεθα διὰ τὴν Ἀρειανὴν αἵρεσιν, οὗτοι σπου-
δαίως ἀπῆλθον, Διόγνιος, Μάρις, Θεόδωρος, Μακε-
δόνιοςηοὺρσάκιος καὶ Οὐάλης. Πάλιν τε γράμματα
πρὸς τὸν ἔπαρχον τῆς Αἰγύπτου, καὶ στρατιωτικὴ
δορυφορία, καὶ τό γε θαυμαστὸν καὶ πάσης ὑπερ-
οψίας γέμον, Μακάριον μὲν τὸν κατηγορούμενον πε-
ποιήκασι διὰ στρατιωτῶν ἀπομεϊναι, τὸν δὲ κατήγο-
ρον μεθ’ ἑαυτῶν ἀπήγαγον. Τίς οὖν λοιπον ἐκ τού-
των οὐ θεωρεῖ τὴν συσκευήν; Τίς οὐ συνορᾷ λευκῶς
τῶν περὶ Εὐσέὸιον τὴν πονηρίαν; Et γὰρ κρίσεως
ἦν ὲν τῷ Μαρεώτῃ χρεία, ἔδει καὶ τὸν κατηγορού-
μενον ἀποστέλλεσθαι ’ εί δὲ μὴ κρίσεως ἕνεκεν ἀπήρ-
χοντο, διὰ τί τὸν κατήγορον ὲπήγοντος Καὶ γὰρ ἥρ-
κει, ὃτι μὴ ἀπέδειξεν. ’Δλλὰ τοῦτο πεποιήκασιν, ἵν’,
ἐπειδὴ παρόντα τὸν πρεσϐύτερον οὐκ ἢλεγξαν, τοῦ·
τον ἀπόντα συσκευάσωνται , καὶ τυρεύσωσιν (28)
25) Rem, Ἀντίνους.
εθῇιςάμιξ γὰρ ἦν 6, Reg. In ειιειεςῆν deerat. tte-
gius tamen codex aliquando κομης habet in. nomina-
iivo; in casibus autem obliquis κόμιτος, κόμιτι, κό-
μιταγξιθιηνετ. _ '
(-27) Rég., κόμις. Qua: vero de Mareotica legatione
Τῶν δὲ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ εἶχε κληρικῶν Ἀπολλώ-
νιος πρεσϐύτερος,Εἰρηναῑος πρεσϐύτερος, Διόσκορος
πρεσϐύτερος, Τύ pawn; πρεσὸύτε ρος.
Διάκονοι, Τιμόθεος διάκονος , Ἀντίνοος (25) διά-
κονος, Ἡφαιστίων διάκονος, καὶ Μακάριος πρεσϐύτε-
ρος τῆς Παρεμϐολῆς.
72. Τούτους Μελίτιος καὶ παρόντας παρέδωκεν
Ἀλεξάνδρῳ τῷ ὲπισκάπῳ. Τοῦ δὲ λεγομένου Ίσχύρα
οὔτ’ ἐμνημόνευσεν, οὔτε ὅλως ὲν τῷ Μαρεώτῃ ἐσχη-
κέναι πώποτε ὡμολόγησε · καὶ ὅμως καὶ οἱ ἐχθροὶ
οὐκ ἀφίσταντο, καὶ ὁ μὴ πρεσϐύτερος ὡς πρεσϐύ- Β
τερος ἐπλάττετο· κόμης γὰρ ἦν ὁ (‘26) ἀναγκάζων,
καὶ στρατιῶται εἷλκον ἡμᾶς. ’Λλλὰ καὶ οὕτως ἡ χά-
ρις τοῦ Θεοῦ νενίκηκεν · οὔτε γὰρ Μακάριον ήλεγξαν
περὶτοῦ ποτηρίου- ἀλλὰ καὶ ’Λρσένιος, ὃν ἐθρύλλη-
σαν ἀνῃρῆσθαι παρ’ ἡμῶν, είστήκει ζῶν καὶ δεικνύων
τὴν ἐκείνων συκοφαντίαν. Μὴ δυνηθέντων τοίνυν
ἐκείνων ἐλέγξαι τὸν Μακάριον, οἱ περὶ Εὐσέϐιον εχα-
λὲπαινον, ὡς ἀπολέσαντες ὅπερ ἐθήρευον, καὶ πεί-
θουσι τον κόμητα τὸν σὺν αὐτοῖς Διονύσιον, ἵν’ είς
τὸν Μαρεώτην ἀποστείλῃ, μὴ ἄρα τι δυνηθῶσιν εὐ-
ρεϊν ἐκεῖ κατά τοῦ πρεσϐυτέρου ‘ μᾶλλον δὲ ἵναάπελ-
θόντες καττύσωσιν , ἀπόντων ἡμῶν, ὡς βούλονται·
τοῦτο γὰρ ἦν τὺ σπουδαζόμενον αὐτοῖς. Ἀμέλει λε-
γὸντων ήμῶν περιττὴν μὲν εἶναι τὴν είς τὸν Μαρεώ-
την ἀποδημίαν · ὃ. γὰρ ὲκ πολλοῦ χρόνου μεμελετή-;
κασι, μὴ προφασιζέσθωσαν ἐνδεῶς εἰρηκέναι, μηδὲ
ὑπερτιθέσθωσαν ο ἃ. γὰρ ἐνόμιζον ἔχειν εἰρήκασι, καὶ
λοιπον ἀποροῦντες προφασίζονται- ἢ εί χρεία καὶτοῦ
Μαρεώτου, τοὺς γοῦν ὑπόπτους μὴ πέμπεσθαι. ’0
μὲν κόμης (27) περὶ τῶν ὑπόπτων ἐπείθετο , ἐκεῖνοι
δὲ πάντα μᾶλλον ἢ τοῦτο πεποιήκασιν· οὓς γὰρ
παρῃτούμεθα διὰ τὴν Ἀρειανὴν αἵρεσιν, οὗτοι σπου-
δαίως ἀπῆλθον, Διόγνιος, Μάρις, Θεόδωρος, Μακε-
δόνιοςηοὺρσάκιος καὶ Οὐάλης. Πάλιν τε γράμματα
πρὸς τὸν ἔπαρχον τῆς Αἰγύπτου, καὶ στρατιωτικὴ
δορυφορία, καὶ τό γε θαυμαστὸν καὶ πάσης ὑπερ-
οψίας γέμον, Μακάριον μὲν τὸν κατηγορούμενον πε-
ποιήκασι διὰ στρατιωτῶν ἀπομεϊναι, τὸν δὲ κατήγο-
ρον μεθ’ ἑαυτῶν ἀπήγαγον. Τίς οὖν λοιπον ἐκ τού-
των οὐ θεωρεῖ τὴν συσκευήν; Τίς οὐ συνορᾷ λευκῶς
τῶν περὶ Εὐσέὸιον τὴν πονηρίαν; Et γὰρ κρίσεως
ἦν ὲν τῷ Μαρεώτῃ χρεία, ἔδει καὶ τὸν κατηγορού-
μενον ἀποστέλλεσθαι ’ εί δὲ μὴ κρίσεως ἕνεκεν ἀπήρ-
χοντο, διὰ τί τὸν κατήγορον ὲπήγοντος Καὶ γὰρ ἥρ-
κει, ὃτι μὴ ἀπέδειξεν. ’Δλλὰ τοῦτο πεποιήκασιν, ἵν’,
ἐπειδὴ παρόντα τὸν πρεσϐύτερον οὐκ ἢλεγξαν, τοῦ·
τον ἀπόντα συσκευάσωνται , καὶ τυρεύσωσιν (28)
25) Rem, Ἀντίνους.
εθῇιςάμιξ γὰρ ἦν 6, Reg. In ειιειεςῆν deerat. tte-
gius tamen codex aliquando κομης habet in. nomina-
iivo; in casibus autem obliquis κόμιτος, κόμιτι, κό-
μιταγξιθιηνετ. _ '
(-27) Rég., κόμις. Qua: vero de Mareotica legatione