PG 25, col. 528
ζουσιν οἱ συμόουλεὺοντές σοι μηδὲν εἰληφέναι σε, ὅτι
καταφρονοῦσιν; Ἀλλὰ καὶ τοῦτο ψευδῶς (59). Ὦρα
γὰρ αὐτοὺς νομίζειν μηδὲν εἶναι μηδὲ τὴν τοῦ λου-
τροῦ χάριν, ἐάν τινες τούτου καταφρονῶσι. Ἀλλ’
εἴληφας, ὦ ἁγαπητὲ Δρακόντιε ⁸ μὴ ἀνέχου τῶν συμ-
ϐουλευόντων σοι, μηδὲ ἀπάτα σαυτόν. ’Δπαιτηθήσε-
ται γὰρ τοῦτο παρὰ τοῦ δεδωκότος Θεοῦ. Ἦ οὐκ
fixo-arm; τοῦ Ἀποστὸλου λέγοντος Μὴ ἀμέλει τοῦ
ἐν o'ol χαρίσματος; Ἢ οὐκ ἀνέγνως, πῶς μὲν τὸν
διπλάσανταώθ) ἀποδέχεται, τὸν δὲ κρύψαντα κατ-
εδίκασε ; Γὲνοιτο δὲ ταχέως ἐπανελθεῖν σε,ἵνα καὶ σὺ
τῶν ἐπαινουμένων γένῃ’ Ἦ εἰπὲ, τίνος σε θέλουσιν
εἶναι μιμητὴν οἱ συμϐουλεύοντες σοι; Δεῖ γὰρ ἡμᾶς
κατὰ σκοπὸν τῶν ἁγίων καὶ τῶν Πατέρων πολιτεύε-
σθαι, καὶ τούτους μιμεῖσθαι ” εἰδέναι δὲ, ὅτι, τούτων
ἀφιστάμενοι, ἀλλότριοι καὶ τῆς τούτων κοινωνίας γε-
νόμεθα. Τίνα psum) μιμεῖσθαί σε θέλουσιν ἐκεῖνοι;
Τὸν διστάζοντα καὶ Θέλοντα μὲν ἀκολουθῆσαι, ὑπερ.
τιθέμενον δὲ καὶ συμϐουλευόμενον διὰ τοὺς ἰδίους · ἢ
τὸν μακάριον Παῦλον, τὸν ἅμα τῷ τὴν οἰκονομίαν
ἐγχειρισθῆναι, μὴ προσαναθέμενον σαρκὶ καὶ uitiati;
Ei γὰρ καὶ ἔλεγεν, Οὐκ εὶμί [κεινὸς καλεῖσθαι ἀπό-
στολος, ὅμως γινώσκων ὃ ἔλαϐε, καὶ οὐκ ἀγνοῶν τὸν
δεδωκότα, ἔγραφεν· Οὐαί γάρ μοι ἐστιν (62), ἐὰν
μὴ εὐαγγελίζωμαρ ὥσπερ δὲ τὸ οὐαί μοι οὐκ εὐαγ-
γελιζόμενος, οὕτως διδάσκων καὶ κηρύσσων τὸ Εὐαγ-
γέλιον, χαρὰν καὶ στέφανον εἶχε τοὺς μαθητευομέ-
νους· διὰ τοῦτο καὶ σπουδὴ τῶν ἁγίων μέχρι τοῦ
Ἰλλυρικοῦ κηρύττειν (65), καὶ μὴ ὀκνεῖν μηδὲ εἰς
τὴν Ῥώμην ἀπελθεῖν, μηδὲ εἰς τὰς Σπανίας ἀναΰῆ-
ναι, ἴνα ὅσον κοπιᾷ, τοσοῦτον καὶτοῦ κόπου τὸν μισθὸν
μείζονα ἀπολάϐῃ (64). Ἐκαυχᾶτο οὖν τὸν ἀγῶνα τὸν
καλὸν ἀγωνισάμενος, καὶ ἐθάρρει τὸν μέγαν στέφανον
ἀποληψόμενος. Οὐκοῦν, ἀγαπητὲ Δρακόντιε, τίνα μι-
μούμενος τοῦτο ποιεῑς; τοῦτον, ἦ τοὺς μὴ τοιούτουςς
Ἐγὼ μὲν εὔχομαί σε καὶ ὲμαυτὶν πάντων τῶν ἁγίων
μιμητὴν γενέσθαι.
Ἢ τάχα τινὲς οἱ διὰ τοῦτο συμϐουλεύοντες σοι
κρύπτεσθαι, ὡς λόγον καὶ ὅρκον σου δεδωκότος μὴ
στῆναι, ὲάν κατασταθῇς; Τοιαῦτα (65) γὰρ αὐτοὺς
ἀκούω περιϐομϐεῖν ταῖς ἀκοαῖς, καὶ δοκεῖν ὲν τούτοις
εὐλαϐεῖσθαι· ἀλλ’ εί ἦσαν ἀληθῶς εὐλαϐεῖς, ηὐλα-
ϐήθησαν ἂν μάλιστα τὸν ἐπιθέντα σοι Θεὸν τὸ λει-
τούργημα. Εἰ δὲ ἀναγνόντες ἦσαν (66) τὰς θείας
κοῦ κηρύττει, καὶ μὴ ὀκνεῖν, Ειλείοέγΐθνο alii codi-
ces, qiii Iamen Ιιιώοηισπουόῇ. Anglic. autem, κη-
ρύττειν καὶ μὴ ὀκνεῖ. Optime legisse videtur Nannian
qui habet: Quapropter altu/ium fuit sancto viro (τῷ
ἁγίῳ) usque ad Illyricum_illnd prwdicare, neque sr-
gnesoere, neque omittere. Juxta cujus lectionem hunc
locum vertimus.
(64) Anglic., ἀπολαύῃ.
(65) Felck. 5 auom, τοιαῦτα.ςέ
(66) Sic Reg. AnglicLet Felck. 5 anon. Editi vero. Ei
eam, ἀγνοήσαντές ἦσαν, minus recte. Paulo post
καταφρονοῦσιν; Ἀλλὰ καὶ τοῦτο ψευδῶς (59). Ὦρα
γὰρ αὐτοὺς νομίζειν μηδὲν εἶναι μηδὲ τὴν τοῦ λου-
τροῦ χάριν, ἐάν τινες τούτου καταφρονῶσι. Ἀλλ’
εἴληφας, ὦ ἁγαπητὲ Δρακόντιε ⁸ μὴ ἀνέχου τῶν συμ-
ϐουλευόντων σοι, μηδὲ ἀπάτα σαυτόν. ’Δπαιτηθήσε-
ται γὰρ τοῦτο παρὰ τοῦ δεδωκότος Θεοῦ. Ἦ οὐκ
fixo-arm; τοῦ Ἀποστὸλου λέγοντος Μὴ ἀμέλει τοῦ
ἐν o'ol χαρίσματος; Ἢ οὐκ ἀνέγνως, πῶς μὲν τὸν
διπλάσανταώθ) ἀποδέχεται, τὸν δὲ κρύψαντα κατ-
εδίκασε ; Γὲνοιτο δὲ ταχέως ἐπανελθεῖν σε,ἵνα καὶ σὺ
τῶν ἐπαινουμένων γένῃ’ Ἦ εἰπὲ, τίνος σε θέλουσιν
εἶναι μιμητὴν οἱ συμϐουλεύοντες σοι; Δεῖ γὰρ ἡμᾶς
κατὰ σκοπὸν τῶν ἁγίων καὶ τῶν Πατέρων πολιτεύε-
σθαι, καὶ τούτους μιμεῖσθαι ” εἰδέναι δὲ, ὅτι, τούτων
ἀφιστάμενοι, ἀλλότριοι καὶ τῆς τούτων κοινωνίας γε-
νόμεθα. Τίνα psum) μιμεῖσθαί σε θέλουσιν ἐκεῖνοι;
Τὸν διστάζοντα καὶ Θέλοντα μὲν ἀκολουθῆσαι, ὑπερ.
τιθέμενον δὲ καὶ συμϐουλευόμενον διὰ τοὺς ἰδίους · ἢ
τὸν μακάριον Παῦλον, τὸν ἅμα τῷ τὴν οἰκονομίαν
ἐγχειρισθῆναι, μὴ προσαναθέμενον σαρκὶ καὶ uitiati;
Ei γὰρ καὶ ἔλεγεν, Οὐκ εὶμί [κεινὸς καλεῖσθαι ἀπό-
στολος, ὅμως γινώσκων ὃ ἔλαϐε, καὶ οὐκ ἀγνοῶν τὸν
δεδωκότα, ἔγραφεν· Οὐαί γάρ μοι ἐστιν (62), ἐὰν
μὴ εὐαγγελίζωμαρ ὥσπερ δὲ τὸ οὐαί μοι οὐκ εὐαγ-
γελιζόμενος, οὕτως διδάσκων καὶ κηρύσσων τὸ Εὐαγ-
γέλιον, χαρὰν καὶ στέφανον εἶχε τοὺς μαθητευομέ-
νους· διὰ τοῦτο καὶ σπουδὴ τῶν ἁγίων μέχρι τοῦ
Ἰλλυρικοῦ κηρύττειν (65), καὶ μὴ ὀκνεῖν μηδὲ εἰς
τὴν Ῥώμην ἀπελθεῖν, μηδὲ εἰς τὰς Σπανίας ἀναΰῆ-
ναι, ἴνα ὅσον κοπιᾷ, τοσοῦτον καὶτοῦ κόπου τὸν μισθὸν
μείζονα ἀπολάϐῃ (64). Ἐκαυχᾶτο οὖν τὸν ἀγῶνα τὸν
καλὸν ἀγωνισάμενος, καὶ ἐθάρρει τὸν μέγαν στέφανον
ἀποληψόμενος. Οὐκοῦν, ἀγαπητὲ Δρακόντιε, τίνα μι-
μούμενος τοῦτο ποιεῑς; τοῦτον, ἦ τοὺς μὴ τοιούτουςς
Ἐγὼ μὲν εὔχομαί σε καὶ ὲμαυτὶν πάντων τῶν ἁγίων
μιμητὴν γενέσθαι.
Ἢ τάχα τινὲς οἱ διὰ τοῦτο συμϐουλεύοντες σοι
κρύπτεσθαι, ὡς λόγον καὶ ὅρκον σου δεδωκότος μὴ
στῆναι, ὲάν κατασταθῇς; Τοιαῦτα (65) γὰρ αὐτοὺς
ἀκούω περιϐομϐεῖν ταῖς ἀκοαῖς, καὶ δοκεῖν ὲν τούτοις
εὐλαϐεῖσθαι· ἀλλ’ εί ἦσαν ἀληθῶς εὐλαϐεῖς, ηὐλα-
ϐήθησαν ἂν μάλιστα τὸν ἐπιθέντα σοι Θεὸν τὸ λει-
τούργημα. Εἰ δὲ ἀναγνόντες ἦσαν (66) τὰς θείας
κοῦ κηρύττει, καὶ μὴ ὀκνεῖν, Ειλείοέγΐθνο alii codi-
ces, qiii Iamen Ιιιώοηισπουόῇ. Anglic. autem, κη-
ρύττειν καὶ μὴ ὀκνεῖ. Optime legisse videtur Nannian
qui habet: Quapropter altu/ium fuit sancto viro (τῷ
ἁγίῳ) usque ad Illyricum_illnd prwdicare, neque sr-
gnesoere, neque omittere. Juxta cujus lectionem hunc
locum vertimus.
(64) Anglic., ἀπολαύῃ.
(65) Felck. 5 auom, τοιαῦτα.ςέ
(66) Sic Reg. AnglicLet Felck. 5 anon. Editi vero. Ei
eam, ἀγνοήσαντές ἦσαν, minus recte. Paulo post