PG 25, col. 532
μοναχῶν πατὴρ γέγονεν Ἀπολλώς. Οἶδας Ἀγάθω-
να (77), καὶ οὐκ ἀγνοεῖς Ἀρίστωνα· μνημονεύεις
Ἀμμωνίου, τοῦ μετὰ Σαραπίωνος ἀποδημήσαντος ο
ἴσως δὲ ἧκουσας xui περ). Μουῖτου (78) ὲν τῇ ἄνω
Θηϐαΐδι, xui δύνασαι μαθεῖν περ). Παύλου τοῦ ὲν
τῷ Λατῴ (79), καὶ περ). ἄλλων πολλῶν. Καὶ ὅμως
οὗτοι, κατασταθέντες, οὐκ ἀπειρήκασιν, ἀλλ’ ἔχοντες
τύπον τὸν Ἐλισσαῖον, καὶ εἰδότες τὰ κατὰ Ἠλίαν,
μαθόντες τε τὰ κατὰ τοὺς μαθητὰς xui ἀποστόλους,
ἀντελάϐοντο τῆς φροντίδος, καὶ οὺ κατεφρόνησαν τῆς
λειτουργίας, καὶ οὔτε χείρους ἑαυτῶν γεγόνασιν, ἀλλὰ
xui. μᾶλλον τοῦ καμάτου τὸν μισθὸν προσδοκῶσι,-
προκόπτοντες xui προκόπτειν ἄλλους νουθετοῦντες.
Πόσους ἀπὺ τῶν εἰδώλων ἐπέστρεψαν; Πόσους ἀπὸ
τῆς δαιμονιὼδους συνηθείας ἔπαυσαν νουθετοῦντεςλ
Πόσους παρέστησαν τῷ Κυρίῳ δούλους, ὥστε καὶ
τοὺς ὁρῶντας τὰ σημεῖα ταῦτα βλέποντας (80) θαυ-
(adiuv; Ἦ οὐχὶ μέγα σημεῖον κόρην ποιῆσαι παρθε-
νεύειν, xui νεώτερον ὲγκρατεύεσθαι, xui. εἰδωλολάτρην
ἐπιγνῶναι τὸν Χριστόν (Si) ;
8. Μὴ τοίνυν κωλυέτωσάν σε μοναχοὶ, ὡς μόνον ὲκ.
μοναχῶν κατασταθέντα, μηδὲ σὺ προφασίζου (82),
ὡς χείρων σεαυτοῦ ἐσόμενος⁸ δύνασαι γὰρ καὶ καλ-
λίων γενέσθαι μιμούμενος τὸν Παῦλον, ζηλῶν (85)
τῶν ἁγίων τὰς πράξεις. Οἶδας γὰρ, ὃτι οἱ τοιοῦτοι,
οἰκονόμοι τῶν μυστηρίων κατασταθέντες, μᾶλλον
κατὰ σκοπὸν ἐδίωκον εἰς τὺ βραϐεῖον τῆς ἄνω κλή-
σεως. Πότε Παῦλος ἐμαρτύρησε, xui τὸν στέφανον
λαϐεῖν (84) προσεδόκησεν, εί μὴ ὅτε ἀπεστάλη δι-
δάσκειν; Πότε Πέτρος ὡμολόγησεν, ει μὴ ὅτε εὐηγγε-
λίζετο, xui. ἁλιεὺς (85) ἀνθρώπων γέγονε; Πότε
Ἠλίας ἀνελήφθη, εί μὴ ὅτε πᾶσαν τὴν προῳητείαν
ὲπλήρωσε; Πότε Ἐλισσαῖος ὲν πνεύματι ἔσχε διπλᾶ,
εί μὴ ὅτε πάντα καταλιπὼν ἠκολούθησε τῷ Ἢλίᾳ;
Διὰ τί δὲ xui. ἐξελέξατο μαθητὰς ό Σωτὴρ, ει μὴ ἵνα.
καὶ unos-estin;
π 9. Ὅθεν, τούτους ἔχων τύπον (86), ἀγαπητὲ iam:
κόντιε, μὴ λέγε, μηδὲ πείθου τοῖς λέγουσιν ἁμαρτίας
εῐναι πρόφασιν τὴν ἐπισκοπὴν, μηδὲ ὅτι ὲκ ταύτης
ἀφορμὴ τοῦ ἁμαρτάνειν ἐστιν. Ἔξεστι γὰρ καὶ ἐ,πὶ-
glic., Λατῶν.
(80) Sic Heg. et Basil. Editi vero male. βλέπον-
τες. Hac vox desideratur in Anglicano codice.
(81) Αηςιίοητδν Κύριον. et italcgerat'Nannius.
82) Anglia, μηδὲ συμπροφασίζου.
ἕὲἰὲἓὲιὶῗὲὲῗῗὲἥιῗ⁰ξιῖἱὲῗέῗ
(84) Λαὸεῖν deest in Basii. τ
(55)_Sic edit. Commeliu. et omnes mss. In edi-
tione Paris, ἁλεύς.
(86) Sic edit. Commcl. et omnes mss. Editores
vero Parisienses perperam posuere τύπους. Mox An-
glic., μηδὲ λέγε.
να (77), καὶ οὐκ ἀγνοεῖς Ἀρίστωνα· μνημονεύεις
Ἀμμωνίου, τοῦ μετὰ Σαραπίωνος ἀποδημήσαντος ο
ἴσως δὲ ἧκουσας xui περ). Μουῖτου (78) ὲν τῇ ἄνω
Θηϐαΐδι, xui δύνασαι μαθεῖν περ). Παύλου τοῦ ὲν
τῷ Λατῴ (79), καὶ περ). ἄλλων πολλῶν. Καὶ ὅμως
οὗτοι, κατασταθέντες, οὐκ ἀπειρήκασιν, ἀλλ’ ἔχοντες
τύπον τὸν Ἐλισσαῖον, καὶ εἰδότες τὰ κατὰ Ἠλίαν,
μαθόντες τε τὰ κατὰ τοὺς μαθητὰς xui ἀποστόλους,
ἀντελάϐοντο τῆς φροντίδος, καὶ οὺ κατεφρόνησαν τῆς
λειτουργίας, καὶ οὔτε χείρους ἑαυτῶν γεγόνασιν, ἀλλὰ
xui. μᾶλλον τοῦ καμάτου τὸν μισθὸν προσδοκῶσι,-
προκόπτοντες xui προκόπτειν ἄλλους νουθετοῦντες.
Πόσους ἀπὺ τῶν εἰδώλων ἐπέστρεψαν; Πόσους ἀπὸ
τῆς δαιμονιὼδους συνηθείας ἔπαυσαν νουθετοῦντεςλ
Πόσους παρέστησαν τῷ Κυρίῳ δούλους, ὥστε καὶ
τοὺς ὁρῶντας τὰ σημεῖα ταῦτα βλέποντας (80) θαυ-
(adiuv; Ἦ οὐχὶ μέγα σημεῖον κόρην ποιῆσαι παρθε-
νεύειν, xui νεώτερον ὲγκρατεύεσθαι, xui. εἰδωλολάτρην
ἐπιγνῶναι τὸν Χριστόν (Si) ;
8. Μὴ τοίνυν κωλυέτωσάν σε μοναχοὶ, ὡς μόνον ὲκ.
μοναχῶν κατασταθέντα, μηδὲ σὺ προφασίζου (82),
ὡς χείρων σεαυτοῦ ἐσόμενος⁸ δύνασαι γὰρ καὶ καλ-
λίων γενέσθαι μιμούμενος τὸν Παῦλον, ζηλῶν (85)
τῶν ἁγίων τὰς πράξεις. Οἶδας γὰρ, ὃτι οἱ τοιοῦτοι,
οἰκονόμοι τῶν μυστηρίων κατασταθέντες, μᾶλλον
κατὰ σκοπὸν ἐδίωκον εἰς τὺ βραϐεῖον τῆς ἄνω κλή-
σεως. Πότε Παῦλος ἐμαρτύρησε, xui τὸν στέφανον
λαϐεῖν (84) προσεδόκησεν, εί μὴ ὅτε ἀπεστάλη δι-
δάσκειν; Πότε Πέτρος ὡμολόγησεν, ει μὴ ὅτε εὐηγγε-
λίζετο, xui. ἁλιεὺς (85) ἀνθρώπων γέγονε; Πότε
Ἠλίας ἀνελήφθη, εί μὴ ὅτε πᾶσαν τὴν προῳητείαν
ὲπλήρωσε; Πότε Ἐλισσαῖος ὲν πνεύματι ἔσχε διπλᾶ,
εί μὴ ὅτε πάντα καταλιπὼν ἠκολούθησε τῷ Ἢλίᾳ;
Διὰ τί δὲ xui. ἐξελέξατο μαθητὰς ό Σωτὴρ, ει μὴ ἵνα.
καὶ unos-estin;
π 9. Ὅθεν, τούτους ἔχων τύπον (86), ἀγαπητὲ iam:
κόντιε, μὴ λέγε, μηδὲ πείθου τοῖς λέγουσιν ἁμαρτίας
εῐναι πρόφασιν τὴν ἐπισκοπὴν, μηδὲ ὅτι ὲκ ταύτης
ἀφορμὴ τοῦ ἁμαρτάνειν ἐστιν. Ἔξεστι γὰρ καὶ ἐ,πὶ-
glic., Λατῶν.
(80) Sic Heg. et Basil. Editi vero male. βλέπον-
τες. Hac vox desideratur in Anglicano codice.
(81) Αηςιίοητδν Κύριον. et italcgerat'Nannius.
82) Anglia, μηδὲ συμπροφασίζου.
ἕὲἰὲἓὲιὶῗὲὲῗῗὲἥιῗ⁰ξιῖἱὲῗέῗ
(84) Λαὸεῖν deest in Basii. τ
(55)_Sic edit. Commeliu. et omnes mss. In edi-
tione Paris, ἁλεύς.
(86) Sic edit. Commcl. et omnes mss. Editores
vero Parisienses perperam posuere τύπους. Mox An-
glic., μηδὲ λέγε.