PG 25, col. 597
ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟΝ
'S.P.N.ATHANASH
ARCHIEPISCOPI ALEXANDRLE
AD IMPERATOREM CONSTANTIUM APOLOGIA.-
234 ί. Cum probe norim te a multisjam annis
Cliristianum, et ab abavis usque tuis religiosum esse,
meam alacri animo jam propugno causam. Atque
ideo beati Pauli verbis orsus sum °°, ut eo apud te
utar intercessore. Scio quippe, religiosissime Au-
guste, illum veritatis esse przeconem. Ie illius pra:-
dicantis studiosum auditorem. Quod spectat autem
eum res ecclesiasticas, tum in me conflatam con-
spirationem, sat per se sunt tot tantorumque epi-
scoporum scripta.ad ea tua: pietati declaranda : ipsa
quoque Ursacii et Valentis pwttitetttia sullicit, ut
notum sit omnibus, nullatn veram esse eorum in
nos criminationem. Quod enim aliorum testimonium
horum rescripto conferri queat? Mentiti sumus,
aiunt. conlinximus. et omnia, quae sunt contra Atha-
nasium delata, mera: sunt calumniaa. At ecce novam
bis licet evidentissimis argumentis accessionem (si
modo illud etiam ediscere digneris), praesentibus
scilicet nobis, nihil probasse accusatores adversus
Macarium presbyterum; absentibus. arbitrio suo rem
gessisse. Cujusmodi aeta minime valere, primo di-
“ Act. xxvi, 2.
ι) ξϐ) Οὖν deest in editis. ln Reg. vero et Basil. lia-
e ur.
etur.
(7) llazciverba quae ab Ursacio et Valente scripto
tradita referuntur. non habentur in eorum litteris
quas pwnilentia ducti Julio Romano. et Athanasio
misere: vitientur alitem Iuncipsa verba ex eorum-
lum libello in concilio Metliulanensi anui 519lradito,
desumpta : Qui libellus nusquam exstat. Vide in
Αμοί. contra Arianos, num. 58.
(8) Οἱ ἡμέτεροι νόμοι. Huiusmodi lex habetur in
constitutionibus αροιιοιίείι lib. ιι, e. 51, cujus titti-
lus fitlhabel ρξ’Οῄ οὐ χρὴ μονομερεϊς τᾲζκρῖαενις
ειτεοιεῖσθιιιιἱ (leliinc ita incipitur: Εἵὴομεν δὲ, a'n τὰς
κρίσεις οὺ δίκαιον μονομέρεῖς ποιεῖσθαι. Qui locus
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟΝ
'S.P.N.ATHANASH
ARCHIEPISCOPI ALEXANDRLE
AD IMPERATOREM CONSTANTIUM APOLOGIA.-
234 ί. Cum probe norim te a multisjam annis
Cliristianum, et ab abavis usque tuis religiosum esse,
meam alacri animo jam propugno causam. Atque
ideo beati Pauli verbis orsus sum °°, ut eo apud te
utar intercessore. Scio quippe, religiosissime Au-
guste, illum veritatis esse przeconem. Ie illius pra:-
dicantis studiosum auditorem. Quod spectat autem
eum res ecclesiasticas, tum in me conflatam con-
spirationem, sat per se sunt tot tantorumque epi-
scoporum scripta.ad ea tua: pietati declaranda : ipsa
quoque Ursacii et Valentis pwttitetttia sullicit, ut
notum sit omnibus, nullatn veram esse eorum in
nos criminationem. Quod enim aliorum testimonium
horum rescripto conferri queat? Mentiti sumus,
aiunt. conlinximus. et omnia, quae sunt contra Atha-
nasium delata, mera: sunt calumniaa. At ecce novam
bis licet evidentissimis argumentis accessionem (si
modo illud etiam ediscere digneris), praesentibus
scilicet nobis, nihil probasse accusatores adversus
Macarium presbyterum; absentibus. arbitrio suo rem
gessisse. Cujusmodi aeta minime valere, primo di-
“ Act. xxvi, 2.
ι) ξϐ) Οὖν deest in editis. ln Reg. vero et Basil. lia-
e ur.
etur.
(7) llazciverba quae ab Ursacio et Valente scripto
tradita referuntur. non habentur in eorum litteris
quas pwnilentia ducti Julio Romano. et Athanasio
misere: vitientur alitem Iuncipsa verba ex eorum-
lum libello in concilio Metliulanensi anui 519lradito,
desumpta : Qui libellus nusquam exstat. Vide in
Αμοί. contra Arianos, num. 58.
(8) Οἱ ἡμέτεροι νόμοι. Huiusmodi lex habetur in
constitutionibus αροιιοιίείι lib. ιι, e. 51, cujus titti-
lus fitlhabel ρξ’Οῄ οὐ χρὴ μονομερεϊς τᾲζκρῖαενις
ειτεοιεῖσθιιιιἱ (leliinc ita incipitur: Εἵὴομεν δὲ, a'n τὰς
κρίσεις οὺ δίκαιον μονομέρεῖς ποιεῖσθαι. Qui locus