PG 25, col. 620
γὰρ αὐτῷ λείπει πρὸς τὸν τέλειον κόσμον. Τοῦτο μὲν
οὖν πληρώσειας, καὶτὴν εὐχὴν ἀποδοίης τῷ Κυρίῳ,
ᾦ καὶ τὸν οἶκον πεποίηκας · τοῦτο γὰρ πάντων ἐστὶν
εὐχή.
l9. Δὺς δὴ, καὶ τὴν ἄλλην ἴδωμεν διαϐολὴν, καὶ
συγχώρησον ἀπολογήσασθαι καὶ περὶ αὐτῆς. Τετολ-
μήκασι γὰρ καὶ τοῦτο Αδιαὸάλλειν, ὡςάντιστάντος
ἐμοῦ τοῖς σοῖς προστάγμασιν, ὥστε μὴ ἐξελθεῖν τὴν
ἐκκλησίαν. Ἐκείνους μὲν οὖν θαυμάζω μὴ ἁπο-
κὰμνοψτας ταῖς συκοφαντίαις· ἐγὼ δὲ ὅμως οὐδὲ οὕ-
τως ἀποκάμνω, χαίρω δὲ μᾶλλον ἀπολογούμενος.
Β Ὂσῳ γὰρ ἁπολογίαι πολλαὶ, τοσούτῳ καὶ⁹ πλέον ἐκεῖ·
νοι δύνανται (74) καταγινώσκεσθαι. Θὺκ ἀντέστην
προστάγματι τῆς σῆς εὐσεϐείας, μὴ γένοιτοῐ οὐ γὰρ
τηλικοῦτος ἢμην, ἵνα καὶ λογιστῇ πόλεως ἀπιστῶ,
μήτιγε τηλικούτῳ βασιλεῖ, (75) καὶ περὶ τούτου το-
σούτων πλείστων παρ’ ἐμοῦ λόγων⁹ πᾶσα γὰρ ἡ 1'56-
λις μοι μαρτυρεῖ. Συγχὼρησον δὲ ὅμως καὶ τοῦτο πά-
λιν ἐξ ἀρχῆς διηγήσασθαι τὸ πρᾶγμα⁸ καὶ γὰρ ἁκού-
σας, θαυμάσεις, εὖ οἷδ’ ὅτι, τῶν ἐχθρῶν τὴν εὐχέ-
ρειαν. Μοντάνος ὀ Παλατινδς ἦλθε κομίζων ἐπιστο-
λὴν, ὡς ἐμοῦ γράψαντος, ἵνα είς τὴν Ἰταλιαν ἔλθω ·
καὶ ἃ νομίζω λείπειν τοῖς ὲκκλησιαστικοῖς, ταῦτα
πληρωθῆναι δυνηθῇ. Τῇ μὲν οὖν σῇ εὐσεϐείᾳ χάρις,
ὅτι κατηξίωσεν, ὠς ἐμοῦ γράψαντος, ἐπινεῦσαι (76),
καὶ τῆς ὁδοῦ πρόνοιαν πεποίηκεν ὑπὲρ τοῦ ταύτην ἐλ-
θεῖν, καὶ ἁκμητὶ διανῦσαι με* τοὺς δὲ ψευσαμένους
τὰς σὰς ἀκοὰς τεθαύμακα πάλιν μὴ φοϐηθέντας, ὃτι
τὸ ψεῦδος ίδιόν ἐστι τοῦ διαϐόλου, καὶ οἱ ψευδόμενοι
ἀλλότριοι εισι τοῦ λέγοντος · Ἐγώ εἰμι ὴ ἀλήθεια.
Οὐ γὰρ ἔγραψα, οὐδὲ τοιαύτην επιστολὴν εὑρεῖν ὸ
κατήγορος δυνήσεται. Ei καὶ ἔδει με γράφειν καθ-
ημέραν, ῐνα τὴν ἀγαθήν σου πρόσοψιν (77) θεωρῶ·
ἀλλ’ οὔτε τὰς Ἐκκλησίας καταλιμπάνειν ὅσιον, οὐδὲ
δι’ δχλου τῇ σῇ εὐσεϐείᾳ γίνεσθαι δίκαιον ἢν · μάλιστα
ὅτι καὶ ἀπόντων ἡμῶν ἐπινεύεις ταῖς ἐκκλησιαστι-
καῖς ἀξιώσεσιν. *Α μὲν οὖν (78) ἐκέλευσε Μοντάνος,
κέλευσον ἀναγνῶναί με · ἔστιγὰρ ταῦτα...
20. Πόθεν δὲ ἄρα καὶ ταύτην τὴν ἐπιστολὴν εὖρον
οἰ κατειρηκὸτες; ἐϐουλόμην παρ’ αὐτῶν ἀκοῦσαι, τίς
αὐτοῖς καὶ ταύτην ἐπιδέδωκε. Ποίησον αὐτοὺς ἀπο-
κρίνασθαι. Δυνήσῃ γὰρ ἐκ τούτου μαθεῖν, ὅτι καὶ
ταύτην ἔπλασαν, ὥσπερ κάκείνην ὲθρύλησαν περὶ τοῦ
δυσωνύμου Μαγνεντίου. Καταγνωσθέντες δὲ καὶ πε-
ρὶ ταύτης, εἰς ποίαν ἆρα μετὰ ταῦτα πάλιν ἕλκουσιν
ἡμᾶς ἁπολογίαν; Τοῦτο γὰρ μεμελετήκασι, καὶ ταύ-
similius est ab Athanasio nunquam huc adjecta
fuit; nam cum coram Constantio'sui purgandi causa
esset oraturus, potuit hujus epistolae exemplar ab
Apologia seiunctum deferre, ut'Constantio perlege-
ἐκ Alias 'un causa: esset quod omissa luis:
seu
οὖν πληρώσειας, καὶτὴν εὐχὴν ἀποδοίης τῷ Κυρίῳ,
ᾦ καὶ τὸν οἶκον πεποίηκας · τοῦτο γὰρ πάντων ἐστὶν
εὐχή.
l9. Δὺς δὴ, καὶ τὴν ἄλλην ἴδωμεν διαϐολὴν, καὶ
συγχώρησον ἀπολογήσασθαι καὶ περὶ αὐτῆς. Τετολ-
μήκασι γὰρ καὶ τοῦτο Αδιαὸάλλειν, ὡςάντιστάντος
ἐμοῦ τοῖς σοῖς προστάγμασιν, ὥστε μὴ ἐξελθεῖν τὴν
ἐκκλησίαν. Ἐκείνους μὲν οὖν θαυμάζω μὴ ἁπο-
κὰμνοψτας ταῖς συκοφαντίαις· ἐγὼ δὲ ὅμως οὐδὲ οὕ-
τως ἀποκάμνω, χαίρω δὲ μᾶλλον ἀπολογούμενος.
Β Ὂσῳ γὰρ ἁπολογίαι πολλαὶ, τοσούτῳ καὶ⁹ πλέον ἐκεῖ·
νοι δύνανται (74) καταγινώσκεσθαι. Θὺκ ἀντέστην
προστάγματι τῆς σῆς εὐσεϐείας, μὴ γένοιτοῐ οὐ γὰρ
τηλικοῦτος ἢμην, ἵνα καὶ λογιστῇ πόλεως ἀπιστῶ,
μήτιγε τηλικούτῳ βασιλεῖ, (75) καὶ περὶ τούτου το-
σούτων πλείστων παρ’ ἐμοῦ λόγων⁹ πᾶσα γὰρ ἡ 1'56-
λις μοι μαρτυρεῖ. Συγχὼρησον δὲ ὅμως καὶ τοῦτο πά-
λιν ἐξ ἀρχῆς διηγήσασθαι τὸ πρᾶγμα⁸ καὶ γὰρ ἁκού-
σας, θαυμάσεις, εὖ οἷδ’ ὅτι, τῶν ἐχθρῶν τὴν εὐχέ-
ρειαν. Μοντάνος ὀ Παλατινδς ἦλθε κομίζων ἐπιστο-
λὴν, ὡς ἐμοῦ γράψαντος, ἵνα είς τὴν Ἰταλιαν ἔλθω ·
καὶ ἃ νομίζω λείπειν τοῖς ὲκκλησιαστικοῖς, ταῦτα
πληρωθῆναι δυνηθῇ. Τῇ μὲν οὖν σῇ εὐσεϐείᾳ χάρις,
ὅτι κατηξίωσεν, ὠς ἐμοῦ γράψαντος, ἐπινεῦσαι (76),
καὶ τῆς ὁδοῦ πρόνοιαν πεποίηκεν ὑπὲρ τοῦ ταύτην ἐλ-
θεῖν, καὶ ἁκμητὶ διανῦσαι με* τοὺς δὲ ψευσαμένους
τὰς σὰς ἀκοὰς τεθαύμακα πάλιν μὴ φοϐηθέντας, ὃτι
τὸ ψεῦδος ίδιόν ἐστι τοῦ διαϐόλου, καὶ οἱ ψευδόμενοι
ἀλλότριοι εισι τοῦ λέγοντος · Ἐγώ εἰμι ὴ ἀλήθεια.
Οὐ γὰρ ἔγραψα, οὐδὲ τοιαύτην επιστολὴν εὑρεῖν ὸ
κατήγορος δυνήσεται. Ei καὶ ἔδει με γράφειν καθ-
ημέραν, ῐνα τὴν ἀγαθήν σου πρόσοψιν (77) θεωρῶ·
ἀλλ’ οὔτε τὰς Ἐκκλησίας καταλιμπάνειν ὅσιον, οὐδὲ
δι’ δχλου τῇ σῇ εὐσεϐείᾳ γίνεσθαι δίκαιον ἢν · μάλιστα
ὅτι καὶ ἀπόντων ἡμῶν ἐπινεύεις ταῖς ἐκκλησιαστι-
καῖς ἀξιώσεσιν. *Α μὲν οὖν (78) ἐκέλευσε Μοντάνος,
κέλευσον ἀναγνῶναί με · ἔστιγὰρ ταῦτα...
20. Πόθεν δὲ ἄρα καὶ ταύτην τὴν ἐπιστολὴν εὖρον
οἰ κατειρηκὸτες; ἐϐουλόμην παρ’ αὐτῶν ἀκοῦσαι, τίς
αὐτοῖς καὶ ταύτην ἐπιδέδωκε. Ποίησον αὐτοὺς ἀπο-
κρίνασθαι. Δυνήσῃ γὰρ ἐκ τούτου μαθεῖν, ὅτι καὶ
ταύτην ἔπλασαν, ὥσπερ κάκείνην ὲθρύλησαν περὶ τοῦ
δυσωνύμου Μαγνεντίου. Καταγνωσθέντες δὲ καὶ πε-
ρὶ ταύτης, εἰς ποίαν ἆρα μετὰ ταῦτα πάλιν ἕλκουσιν
ἡμᾶς ἁπολογίαν; Τοῦτο γὰρ μεμελετήκασι, καὶ ταύ-
similius est ab Athanasio nunquam huc adjecta
fuit; nam cum coram Constantio'sui purgandi causa
esset oraturus, potuit hujus epistolae exemplar ab
Apologia seiunctum deferre, ut'Constantio perlege-
ἐκ Alias 'un causa: esset quod omissa luis:
seu