PG 25, col. 688
φρονηκέναι ἐφ’ οἷς ἐξέϐαλεν Ἀλέξανδρος αὐτὸν, άπ-
έλυσεν εἰρηκώς· Εἰ ὀρθή σου ἐστὶν ἡ πίστις, καλῶς
ὤμοσας⁶ εί δὲ ἀσεϐής ἐστιν ἡ πίστις σου, καὶ ὠμο-
σας, ὁ Θεὸς ἐκ τοῦ ὅρκου (3) κρίναι τὰ κατά σέ.
Οὕτω δὴ οὖν αὐτὸν ἐξελθόντα παρὰ τοῦ βασιλέως
ἠθέλησαν εέσαγαγεῖν είς τὴν ἐκκλησίαν οἱ περὶ
Εὑσέὸιον τῇ συνήθει ἑαυτῶν βίᾳ. Ἀλλ’ 6 τῆς Κων-
σταντινουπόλεως ἐπίσκοπος, ό μακαρίτης Ἀλέξανι
δρος, ἀντέλεγε, φάσκων μὴ δεῖν είς κοινωνίαν δεχθῆ-
ναιητὺν τῆς αἱρέσεως εὑρετήν. Καὶ λοιπὸν οἰ περὶ
Εὑσέϐιον ἠπείλησαν, ὃτι, ὥσπερ μὴ ϐελόντων ὑμῶν,
ιποιήσαμεν αὑτὸν κληθῆναι παρὰ βασιλέως (ι),
οὓτως αὔριον, κᾶν μὴ κατά γνώμην σοι τυγχάνῃ,
συναχθήσεται ’Λρειος μεθ’ ἡμῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ
ταύτῃ. Σάδὸατον δὲῆν ὅτε ταῦτα ἔλεγον.
'5. '0 τοίνυν ἐπίσκοπος Ἀλέξανδρος, ἀκούσας ταῦτα,
καὶ πάνυ λυπηθεὶς, εἰσελθὼν εἰς τὴν ἐκκλησίαν,
τάς τε χεῖρας ἐκτείνας πρὸς τὸν Θεὸν, ἀπωδύρετο,
καὶ ῥίψας ἐαυτὸν (5) ἐπὶ πρόσωπον ἐν τῷ ίερατείῳ,
κείμενος ἐπὶ τοῦ ἐδάφους, ηῡχετο. Παρῆν δὲ καὶ
Μακάριος εὐχόμενος σὺν αὐτῷ, καὶ ἀκούσας τῆς
φωνῆς αὑτοῦ. Παρεκάλει δὲ δύο ταῦτα, λέγων’ Et
’Ἄρειος αὔριον (6) συνάγεται, ἀπόλυσον ἐμὲ τὸν
δοῦλόν σου, καὶ μὴ συναπολέσῃς εὐσεϐῆ μετὰ ἀσε-
ϐοῦς· εῑ δὲ φείδῃ τῆς Ἐκκλησίας σου, οἶδα δέ, ὅτι
φείδῃ, ἔπιδε ἐπὶ τὰ ῥήματα τῶν περὶ Εὑσὲὒιον, καὶ
δῷς είς ἀφανισμὸν καὶ ὄνειδος τὴν κληρονομίαν
σου· καὶ ἆρον Ἀρειον, ἵνα μὴ, εἰσελθόντος αὐτοῦ
εἰς τὴν ἐκκλησίαν, δόξῃ καὶ ἡ αἵρεσις συνεισέρ-
χεσθαι αὐτῷ, καὶ λοιπον ὴ ἀσέϐεια. ὠς εὐσέόεια νο-
μισθῇ. Ταῦτα εὐξάμενος ὁ ἐπίσκοπος, ἀνεχώρησε
πάνυ φροντίζων. Καὶ γέγονέ τι θαυμαστὸν καὶ πα-
ράδοξον· τῶν γὰρ περὶ Εὐσέϐιον ἀπειλησάντων, ὁ
μὲν ἐπίσκοπος ηὖξατο, ὁ δὲ ’Λρειος ἐθάρρει τοῖς
περὶ Εὑσέϐιον, πολλά τε φλυαρῶν, εἰσῆλθεν είς θά-
κας (7), ὡς διὰ χρείαν τῆς γαστρὸς, καὶ ἐξαίφνης,
κατὰ τὸ γεγραμμένον, πρηνὴς γενόμενος ἐλά-
4. Τὸ μὲν οὖν τέλος τοῦ Ἀρείου τοιοῦτον γέγονε·
καὶ οἱ περὶ Εὑσέϐιον μεγάλως αἰσχυνθέντες, ἔθαψαν
τὸν συνομότην (9) ἑαυτῶψ ὁ δὲ μακαρίτης Ἀλέξαν-
δρος χαιρούσης τῆς Ἐκκλησίας τὴν σύναξιν ἐπ-
ετέλεσε σὺν εὐσεϐείᾳ καὶ ὀρθοδοξίᾳ, πᾶσι τοῖς ἀδελ-
φοῖς εὐχόμενος, καὶ δοξάζων μεγάλως τὸν Θεὸν, οὐχ
ὡς ἐπιχαίρων τῷ Θανάτῳ, μὴ γένοιτοι πᾶσι γὰρ
ἀπόκειται τοῖς ἀνθρώποις (10) ἅπαξ ἀποθανεῖν’
ἀλλ’ ὃτι τοῦτο ὑπὲρ τὰς ἀνθρώπων κρίσεις ἐδεί-
έψυξεν. Basil., ἁπέῴυχεν. Editi, ἀπένυξεν. Mox εὐθύς
pnst ζῇν in Reg. legiiitr, in editis ιίεειΞιτ¹ 1 .
(9)’ἰὶθε. prima manu συνομώττμ. Editi συνημή-
τηῖὦὲιὲἰῒ Reg. et Basilicusis. In editis vero ἀνθρώ-
πους eest.
πους deest.
έλυσεν εἰρηκώς· Εἰ ὀρθή σου ἐστὶν ἡ πίστις, καλῶς
ὤμοσας⁶ εί δὲ ἀσεϐής ἐστιν ἡ πίστις σου, καὶ ὠμο-
σας, ὁ Θεὸς ἐκ τοῦ ὅρκου (3) κρίναι τὰ κατά σέ.
Οὕτω δὴ οὖν αὐτὸν ἐξελθόντα παρὰ τοῦ βασιλέως
ἠθέλησαν εέσαγαγεῖν είς τὴν ἐκκλησίαν οἱ περὶ
Εὑσέὸιον τῇ συνήθει ἑαυτῶν βίᾳ. Ἀλλ’ 6 τῆς Κων-
σταντινουπόλεως ἐπίσκοπος, ό μακαρίτης Ἀλέξανι
δρος, ἀντέλεγε, φάσκων μὴ δεῖν είς κοινωνίαν δεχθῆ-
ναιητὺν τῆς αἱρέσεως εὑρετήν. Καὶ λοιπὸν οἰ περὶ
Εὑσέϐιον ἠπείλησαν, ὃτι, ὥσπερ μὴ ϐελόντων ὑμῶν,
ιποιήσαμεν αὑτὸν κληθῆναι παρὰ βασιλέως (ι),
οὓτως αὔριον, κᾶν μὴ κατά γνώμην σοι τυγχάνῃ,
συναχθήσεται ’Λρειος μεθ’ ἡμῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ
ταύτῃ. Σάδὸατον δὲῆν ὅτε ταῦτα ἔλεγον.
'5. '0 τοίνυν ἐπίσκοπος Ἀλέξανδρος, ἀκούσας ταῦτα,
καὶ πάνυ λυπηθεὶς, εἰσελθὼν εἰς τὴν ἐκκλησίαν,
τάς τε χεῖρας ἐκτείνας πρὸς τὸν Θεὸν, ἀπωδύρετο,
καὶ ῥίψας ἐαυτὸν (5) ἐπὶ πρόσωπον ἐν τῷ ίερατείῳ,
κείμενος ἐπὶ τοῦ ἐδάφους, ηῡχετο. Παρῆν δὲ καὶ
Μακάριος εὐχόμενος σὺν αὐτῷ, καὶ ἀκούσας τῆς
φωνῆς αὑτοῦ. Παρεκάλει δὲ δύο ταῦτα, λέγων’ Et
’Ἄρειος αὔριον (6) συνάγεται, ἀπόλυσον ἐμὲ τὸν
δοῦλόν σου, καὶ μὴ συναπολέσῃς εὐσεϐῆ μετὰ ἀσε-
ϐοῦς· εῑ δὲ φείδῃ τῆς Ἐκκλησίας σου, οἶδα δέ, ὅτι
φείδῃ, ἔπιδε ἐπὶ τὰ ῥήματα τῶν περὶ Εὑσὲὒιον, καὶ
δῷς είς ἀφανισμὸν καὶ ὄνειδος τὴν κληρονομίαν
σου· καὶ ἆρον Ἀρειον, ἵνα μὴ, εἰσελθόντος αὐτοῦ
εἰς τὴν ἐκκλησίαν, δόξῃ καὶ ἡ αἵρεσις συνεισέρ-
χεσθαι αὐτῷ, καὶ λοιπον ὴ ἀσέϐεια. ὠς εὐσέόεια νο-
μισθῇ. Ταῦτα εὐξάμενος ὁ ἐπίσκοπος, ἀνεχώρησε
πάνυ φροντίζων. Καὶ γέγονέ τι θαυμαστὸν καὶ πα-
ράδοξον· τῶν γὰρ περὶ Εὐσέϐιον ἀπειλησάντων, ὁ
μὲν ἐπίσκοπος ηὖξατο, ὁ δὲ ’Λρειος ἐθάρρει τοῖς
περὶ Εὑσέϐιον, πολλά τε φλυαρῶν, εἰσῆλθεν είς θά-
κας (7), ὡς διὰ χρείαν τῆς γαστρὸς, καὶ ἐξαίφνης,
κατὰ τὸ γεγραμμένον, πρηνὴς γενόμενος ἐλά-
4. Τὸ μὲν οὖν τέλος τοῦ Ἀρείου τοιοῦτον γέγονε·
καὶ οἱ περὶ Εὑσέϐιον μεγάλως αἰσχυνθέντες, ἔθαψαν
τὸν συνομότην (9) ἑαυτῶψ ὁ δὲ μακαρίτης Ἀλέξαν-
δρος χαιρούσης τῆς Ἐκκλησίας τὴν σύναξιν ἐπ-
ετέλεσε σὺν εὐσεϐείᾳ καὶ ὀρθοδοξίᾳ, πᾶσι τοῖς ἀδελ-
φοῖς εὐχόμενος, καὶ δοξάζων μεγάλως τὸν Θεὸν, οὐχ
ὡς ἐπιχαίρων τῷ Θανάτῳ, μὴ γένοιτοι πᾶσι γὰρ
ἀπόκειται τοῖς ἀνθρώποις (10) ἅπαξ ἀποθανεῖν’
ἀλλ’ ὃτι τοῦτο ὑπὲρ τὰς ἀνθρώπων κρίσεις ἐδεί-
έψυξεν. Basil., ἁπέῴυχεν. Editi, ἀπένυξεν. Mox εὐθύς
pnst ζῇν in Reg. legiiitr, in editis ιίεειΞιτ¹ 1 .
(9)’ἰὶθε. prima manu συνομώττμ. Editi συνημή-
τηῖὦὲιὲἰῒ Reg. et Basilicusis. In editis vero ἀνθρώ-
πους eest.
πους deest.