PG 25, col. 90
cognoscat necesse est, ex quo quia oriatur, jure
merito sui Patris interpres ct nuntius appellatur,
idque ex his quae in nobis fiunt licetpercipere. Nam-
que si mentem fontem esse intelligimus verbi sive
sermonis qui ab homine profluit, sermonemque at-
tendentes, mentemque illo significatur, cogitatione
cernimus: multo certe majori et infinite praestantio-
ri ratione cum Verbi virtutem intuemur, bonum ejus
Patrem animo concipere debemus, ut ipse Salvator
ait : Qui videt me, uidet et Patrem ". Verum haec
eadem clarius et uberius docent Scriptum divinitus
inspiratur, quibus nos fidentes, ista tibi scribimus.
Tu vero si iu illarum lectionem incumbes hac quae
disputamus vera esse poteris perspicere. Siquidem
sermo majorum auctoritate confirmatus non potest
quin iidem faciat. Itaque iam olim Verbum divinum
Iudaeorum populum adversus idola his verbis pra:-
muniebat : Non facies tibi idolum, neque ullius rei
similitudinem, sive rerum qua sursum in calo sunt,
siue qua: deorsum in terra “. Causam autem cur reii-
cienda sint aliter ita declarat : Simulacra gentium
argentum et aurum, opera manuum hominum. Os
habent, et non loquentur; oculos habent, et non uide-
bunt. Aures habent, et non audient ; nares habent, et
non odorabunt. Manus habent, et non palpabunt; pe-
des-lmbem, et non ambulabunt ‘7. Nec etiam quid de
rebus creatis sentire debeamus, nos docere omisit:
sed cum illarum pulchritudo optime ipsi perspecta
esset, ne aliqui earum speciem admirati, non ut Dei '
opera, sed ut deos colerent, homines ab hoc errore
avertit, dicens : Neque oculis respiciens et videns ιο-
lem et lunam et onmem ornatum caeli, deceptus illa
adoraveris, qua: dedit Dominus Deus tuus omnibus
gentibus qutz sub uelo sunt". Dedit porro non ut
ipsis dii essent, sed ut gentes Deum omnium opifi-
cem rerum illarum eli‘ectibus agnoscerent. Judaei
enim pleniori doctrina olim imbuti luere, quippe qui
non solum ex rerum creatarum operibus, sed etiam ex
divinis Scripturis Dei cognitionem haberent. Univer.
sim quoque homines ab errore et stulta cogitatione
idololatriae revocans, ait: Non erunt tibi dii alii pra--
ur me ι’. Non porro quasi alii dii vere essent, illos
prohibet colere : sed ne quis vero Deo repudiato,
res quae nulla: sunt deos sibi fingere inciperet, qua-
les scilicet qui apud poetas et scriptores memoran—
tur, quosque deos non esse a nobis ostensum est.
Haec autem verba, non 36 erunt tibi dii alii, illos
deos non esse manifeste probant, quatenus nempe
(1) ίΡῐνας ἔχουσι, καὶ οὐκ ὁσφρανἶ om. Sej.
(ἶ) ιτα-[κωμιέὸ an_on_. et_editi μαλλον, id. ficit-km.
5 anon. Paulo post habet ἐναποϐλέψαντες : alii vero
cum editis, ἀποϐλέψαντες.
(5) Θεόν devst in signa.
iii teme; ’ἆνόριῖέὖὶξ
merito sui Patris interpres ct nuntius appellatur,
idque ex his quae in nobis fiunt licetpercipere. Nam-
que si mentem fontem esse intelligimus verbi sive
sermonis qui ab homine profluit, sermonemque at-
tendentes, mentemque illo significatur, cogitatione
cernimus: multo certe majori et infinite praestantio-
ri ratione cum Verbi virtutem intuemur, bonum ejus
Patrem animo concipere debemus, ut ipse Salvator
ait : Qui videt me, uidet et Patrem ". Verum haec
eadem clarius et uberius docent Scriptum divinitus
inspiratur, quibus nos fidentes, ista tibi scribimus.
Tu vero si iu illarum lectionem incumbes hac quae
disputamus vera esse poteris perspicere. Siquidem
sermo majorum auctoritate confirmatus non potest
quin iidem faciat. Itaque iam olim Verbum divinum
Iudaeorum populum adversus idola his verbis pra:-
muniebat : Non facies tibi idolum, neque ullius rei
similitudinem, sive rerum qua sursum in calo sunt,
siue qua: deorsum in terra “. Causam autem cur reii-
cienda sint aliter ita declarat : Simulacra gentium
argentum et aurum, opera manuum hominum. Os
habent, et non loquentur; oculos habent, et non uide-
bunt. Aures habent, et non audient ; nares habent, et
non odorabunt. Manus habent, et non palpabunt; pe-
des-lmbem, et non ambulabunt ‘7. Nec etiam quid de
rebus creatis sentire debeamus, nos docere omisit:
sed cum illarum pulchritudo optime ipsi perspecta
esset, ne aliqui earum speciem admirati, non ut Dei '
opera, sed ut deos colerent, homines ab hoc errore
avertit, dicens : Neque oculis respiciens et videns ιο-
lem et lunam et onmem ornatum caeli, deceptus illa
adoraveris, qua: dedit Dominus Deus tuus omnibus
gentibus qutz sub uelo sunt". Dedit porro non ut
ipsis dii essent, sed ut gentes Deum omnium opifi-
cem rerum illarum eli‘ectibus agnoscerent. Judaei
enim pleniori doctrina olim imbuti luere, quippe qui
non solum ex rerum creatarum operibus, sed etiam ex
divinis Scripturis Dei cognitionem haberent. Univer.
sim quoque homines ab errore et stulta cogitatione
idololatriae revocans, ait: Non erunt tibi dii alii pra--
ur me ι’. Non porro quasi alii dii vere essent, illos
prohibet colere : sed ne quis vero Deo repudiato,
res quae nulla: sunt deos sibi fingere inciperet, qua-
les scilicet qui apud poetas et scriptores memoran—
tur, quosque deos non esse a nobis ostensum est.
Haec autem verba, non 36 erunt tibi dii alii, illos
deos non esse manifeste probant, quatenus nempe
(1) ίΡῐνας ἔχουσι, καὶ οὐκ ὁσφρανἶ om. Sej.
(ἶ) ιτα-[κωμιέὸ an_on_. et_editi μαλλον, id. ficit-km.
5 anon. Paulo post habet ἐναποϐλέψαντες : alii vero
cum editis, ἀποϐλέψαντες.
(5) Θεόν devst in signa.
iii teme; ’ἆνόριῖέὖὶξ