PG 25, col. 93
γενοῦ, γῆ, καὶ ἔξελθε, βοτάνη, καὶ ποιήθητι, ἇν-
θρωπε · νῦν δὲ τοῦτο μὲν οὐκ ἐποίησε · προστάττει
δὲ λέγων· Ποιήσωμεν ἄνθρωπον, καὶ ἐξελθέτω
,βοτάνη- ἀφ’ ὧν δείκνυται ὁ Θεὸς (14) ὡς πλησίον
τινὶ διαλεγόμενος περὶ τούτων. Οὐκοῦν ἀνάγκη συν-
εῖναί τινα τούτῳ, ᾦ καὶ ὁμιλῶν ἐποίει τὰ ὅλα. Τίς
ὀὖν ἂν εἴη εἰ pi; ὁ τούτου -Λόγος; τίνι γὰρ ἄν τις
φαίη Θεὸν ὁμιλεῖνή τῷ ἑαυτοῦ Λόγῳ; Ἦ τίς τούτῳ
συνῆν ποιοῦντι τὴν γενητὴν (15) πᾶσαν οὐσίαν ἢ ἡ
τούτου σοφία, ἡ λέγουσα· Ἦνίκα ἐποίει τὸν οὐρα-
νὸν καὶ τὴν γῆν, συμπαρήμην αὐτῷ· ὲν δὲ τῇ (16)
οὐρανοῦ καὶ γῆς ὀνομασίᾳ, πάντα τὰ ἐν οὐρανῷ καὶ Β
γῇ γενητὰ συμπεριλαμϐάνει. Συνὼν δὲ ὡς σοφία,
καὶ ὠς Λόγος τὸν Πατέρα βλέπων, ἐδημιούργει τὸ
πᾶν καὶ συνίστη καὶ διεκόσμει· καὶ δύναμις δὲ ὼν
τοῦ nam. τὰ ὅλα είς τὸ εἶναι ίσχυροποίει, ᾖ φησι
καὶ ό Σωτήρ· Πάντα ὅσα βλέπω τὸν Πατέρα
ποιοῦντα, κάγὼ ὁμοίως ποιῶ· καὶ δι’ αὐτοῦ δὲ(17)
καὶ είς αὑτὸν τὰ πάντα γεγονέναι ot ἱεροὶ τούτου δι-
δάσκουσι μαθηταὶ, καὶ ὅτι ἀγαθὸν ἐξ ἀγαθοῦ γέννη-
μα, καὶ ἀληθινὸς Υἱὸς ὑπάρχων, δύναμίς ἐστι τοῦ
Πατρὸς,καὶ σοφία, καὶ Λόγος,οὺ κατὰ μετοχὴν ταῦτα
ὣν, οὐδὲ ἔξωθεν ἐπιγινομένων (18) τούτων αὐτῷ κα-
τὰ τοὺς αὐτοῦ μετέχοντας καὶ σοφιζομένους δι’ αὺ-
τοῦ, καὶ δυνατοὺς καὶ λογικοὺς ἐν αὐτῷ γινομένους,
ἁλλ’ αὐτοσοφία, αὑτολόγος, αὑτοδύναμις ίόία (19) C
τοῦ Πατρός ἐστιν, αὐτοφῶς, αὺτοαλήθεια, αὐτοδι-
καίοσύνη, αὺτοαρετὴ, καὶ μὲν καὶ χαρακτὴρ καὶ
ἀπαύγασμα καὶ είκών. Καὶ συνελόντι φράσαι , καρ-
πὸς παντέλειος τοῦ Πατρδς ὑπάρχει, καὶ μόνος ἐστὶν
Υίδς, statth ἀπαράλλακτος τοῦ Πατρός.
47. Τίς οὖν ἂν, τίς ἐξαριθμήσειε τὸν Πατέρα, ἵνα
καὶτοῦ Λόγου τούτου τὰς δυνάμεις ἐξεύροις Ἐστι
γὰρ ὥσπερ τοῦ Πατρδς Λόγος καὶ σοφία, οὓτω καὶ
τοῖς γενητοῖς συγκαταϐαίνων, γίνεται πρὸς τὴν τοῦ
γενήτορος γνῶσιν καὶ ἔννοιαν αὐτοαγιασμὸρκαὶ αὺ-
τοζωὴ καὶ (-20) θύρα, καὶ ποιμὴν, καὶ ὁδὸς, καὶ βα·-
σιλεὺς, καὶ ἡγεμὼν, καὶ ἐπὶ πᾶσι σωτὴρ, καὶ ζωο-
ποιὺς καὶ φῶς, καὶ πρόνοια τῶν πάντων. Τοιοῦτον
ἄρα ἀγαθὸν καὶ δημιουργὸν Υἰὺν ἔχων ἐξ ἑαυτοῦ ὁ
Πατὴρ, οὐκ ἀφανῆ αὐτὸν τοῖς γενητοῖς ἀπέκρυψεν ·
ἀλλὰ καὶ ὁσημέραι τοῦτον ἀποκαλύπτει τοῖς πᾶσι διὰ
τῆς τῶν πάντων δι’ αὑτοῦ συστάσεως καὶ ζωῆς. Ἑν
αὐτῷ δὲ καὶ δι’ αὑτοῦ, καὶ ἑαυτὸν ἐμφαίνει, καθὼς ὀ
Σωτήρ φησιν· Ἐγὼ ἐν τῷ Πατρί καὶ ὁ Πατὴρ ἐν
ἐμοί· ὥστε ἐξ ἀνάγκης εἶναι τὸν Λόγον ἐν τῷ γεννή-
σαντι, καὶτὸν γεννηθέντα σὺν τῷ Πατρὶ διαιωνίζειν.
Τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων, καὶ οὐδενὸς ἔξωθεν αὐτοῦ
³³ Gen. t, 6, 9, η, 20. ³⁹ Prov. Vill, 27.
ὦ (ἑξὶξεεοοτ. omittit ό ante Θεός. Idem ibid. pro ὡς,
ν . .
degi?) Fclcltm. 2 anon., γεννητὴν. In eod. ἡ seq.
(μϐ) Seguer. post δέ addit τῇ, alii cum editis
ῗιιίῗὲῗᾚέέξεοςι in περίοικοι 5 _""°“' .MO‘n ’δία i390}
τούτου διδάσκουσι μαθηταί, desunt in Felclutu ‘2
θρωπε · νῦν δὲ τοῦτο μὲν οὐκ ἐποίησε · προστάττει
δὲ λέγων· Ποιήσωμεν ἄνθρωπον, καὶ ἐξελθέτω
,βοτάνη- ἀφ’ ὧν δείκνυται ὁ Θεὸς (14) ὡς πλησίον
τινὶ διαλεγόμενος περὶ τούτων. Οὐκοῦν ἀνάγκη συν-
εῖναί τινα τούτῳ, ᾦ καὶ ὁμιλῶν ἐποίει τὰ ὅλα. Τίς
ὀὖν ἂν εἴη εἰ pi; ὁ τούτου -Λόγος; τίνι γὰρ ἄν τις
φαίη Θεὸν ὁμιλεῖνή τῷ ἑαυτοῦ Λόγῳ; Ἦ τίς τούτῳ
συνῆν ποιοῦντι τὴν γενητὴν (15) πᾶσαν οὐσίαν ἢ ἡ
τούτου σοφία, ἡ λέγουσα· Ἦνίκα ἐποίει τὸν οὐρα-
νὸν καὶ τὴν γῆν, συμπαρήμην αὐτῷ· ὲν δὲ τῇ (16)
οὐρανοῦ καὶ γῆς ὀνομασίᾳ, πάντα τὰ ἐν οὐρανῷ καὶ Β
γῇ γενητὰ συμπεριλαμϐάνει. Συνὼν δὲ ὡς σοφία,
καὶ ὠς Λόγος τὸν Πατέρα βλέπων, ἐδημιούργει τὸ
πᾶν καὶ συνίστη καὶ διεκόσμει· καὶ δύναμις δὲ ὼν
τοῦ nam. τὰ ὅλα είς τὸ εἶναι ίσχυροποίει, ᾖ φησι
καὶ ό Σωτήρ· Πάντα ὅσα βλέπω τὸν Πατέρα
ποιοῦντα, κάγὼ ὁμοίως ποιῶ· καὶ δι’ αὐτοῦ δὲ(17)
καὶ είς αὑτὸν τὰ πάντα γεγονέναι ot ἱεροὶ τούτου δι-
δάσκουσι μαθηταὶ, καὶ ὅτι ἀγαθὸν ἐξ ἀγαθοῦ γέννη-
μα, καὶ ἀληθινὸς Υἱὸς ὑπάρχων, δύναμίς ἐστι τοῦ
Πατρὸς,καὶ σοφία, καὶ Λόγος,οὺ κατὰ μετοχὴν ταῦτα
ὣν, οὐδὲ ἔξωθεν ἐπιγινομένων (18) τούτων αὐτῷ κα-
τὰ τοὺς αὐτοῦ μετέχοντας καὶ σοφιζομένους δι’ αὺ-
τοῦ, καὶ δυνατοὺς καὶ λογικοὺς ἐν αὐτῷ γινομένους,
ἁλλ’ αὐτοσοφία, αὑτολόγος, αὑτοδύναμις ίόία (19) C
τοῦ Πατρός ἐστιν, αὐτοφῶς, αὺτοαλήθεια, αὐτοδι-
καίοσύνη, αὺτοαρετὴ, καὶ μὲν καὶ χαρακτὴρ καὶ
ἀπαύγασμα καὶ είκών. Καὶ συνελόντι φράσαι , καρ-
πὸς παντέλειος τοῦ Πατρδς ὑπάρχει, καὶ μόνος ἐστὶν
Υίδς, statth ἀπαράλλακτος τοῦ Πατρός.
47. Τίς οὖν ἂν, τίς ἐξαριθμήσειε τὸν Πατέρα, ἵνα
καὶτοῦ Λόγου τούτου τὰς δυνάμεις ἐξεύροις Ἐστι
γὰρ ὥσπερ τοῦ Πατρδς Λόγος καὶ σοφία, οὓτω καὶ
τοῖς γενητοῖς συγκαταϐαίνων, γίνεται πρὸς τὴν τοῦ
γενήτορος γνῶσιν καὶ ἔννοιαν αὐτοαγιασμὸρκαὶ αὺ-
τοζωὴ καὶ (-20) θύρα, καὶ ποιμὴν, καὶ ὁδὸς, καὶ βα·-
σιλεὺς, καὶ ἡγεμὼν, καὶ ἐπὶ πᾶσι σωτὴρ, καὶ ζωο-
ποιὺς καὶ φῶς, καὶ πρόνοια τῶν πάντων. Τοιοῦτον
ἄρα ἀγαθὸν καὶ δημιουργὸν Υἰὺν ἔχων ἐξ ἑαυτοῦ ὁ
Πατὴρ, οὐκ ἀφανῆ αὐτὸν τοῖς γενητοῖς ἀπέκρυψεν ·
ἀλλὰ καὶ ὁσημέραι τοῦτον ἀποκαλύπτει τοῖς πᾶσι διὰ
τῆς τῶν πάντων δι’ αὑτοῦ συστάσεως καὶ ζωῆς. Ἑν
αὐτῷ δὲ καὶ δι’ αὑτοῦ, καὶ ἑαυτὸν ἐμφαίνει, καθὼς ὀ
Σωτήρ φησιν· Ἐγὼ ἐν τῷ Πατρί καὶ ὁ Πατὴρ ἐν
ἐμοί· ὥστε ἐξ ἀνάγκης εἶναι τὸν Λόγον ἐν τῷ γεννή-
σαντι, καὶτὸν γεννηθέντα σὺν τῷ Πατρὶ διαιωνίζειν.
Τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων, καὶ οὐδενὸς ἔξωθεν αὐτοῦ
³³ Gen. t, 6, 9, η, 20. ³⁹ Prov. Vill, 27.
ὦ (ἑξὶξεεοοτ. omittit ό ante Θεός. Idem ibid. pro ὡς,
ν . .
degi?) Fclcltm. 2 anon., γεννητὴν. In eod. ἡ seq.
(μϐ) Seguer. post δέ addit τῇ, alii cum editis
ῗιιίῗὲῗᾚέέξεοςι in περίοικοι 5 _""°“' .MO‘n ’δία i390}
τούτου διδάσκουσι μαθηταί, desunt in Felclutu ‘2