PG 26, col. 1053
βέβληται, καὶ ἠλλάγη τῆς ἰδίας φύσεως; Τίς δὲ ἤκου-A corpus mutatum fuisse, et a natura descivisse sua?
σεν ἐν Ἐκκλησίᾳ, ἢ ὅλως παρὰ Χριστιανῶν,ὅτι θέσει
καὶ οὐ φύσει σῶμα πεφόρηκεν ὁ Κύριος;(2) 8 τίς
τοσοῦτον ἡσέβησεν, ὥστε εἰπεῖν ἅμα καὶ φρονεῖν,
δτι ἡ θεότης αὐτὴ ἡ ὀμοούσιος τῷ Πατρὶ περιετμήθη
καὶ ἀτελὴς ἐκ τελείου γέγονεν· καὶ ὅτι τὸ ἐν ξύλῳ
καθηλούμενον, οὐκ ἦν τὸ σῶμα , ἀλλʼ αὐτὴ ἡ δη-
μιουργὸς οὐσία τῆς σοφίας(3); Τίςδὲ ἀκούων,ὅτιοὐκ
ἐκ Μαρίας, ἀλλʼ ἐκ τῆς ἑαυτοῦ οὐσίας, μετεποίησεν
ἐαυτῷ σῶμα παθητὸν ὁ Λόγος, εἴποι ἂν Χριστιανὸν
τὸν λέγοντα ταῦτα (4)ς Τίς δὲ τὴν ἀθέμιτον ταύτην
ἐπενόησεν ἀσέβειαν, ὥστε κἂν εἰς ἐνθύμησιν ἐλθεῖν,
καὶ εἰπεῖν, ὅτι ὁ λέγων ἐκ Μαρίας εἶναι τὸ Κυρια-
κὸν σῶμα οὐκέτι τριάδα, ἀλλὰ τετράδα ἐν τῇ θεό-
τητι φρονεῖ; ὡς διὰ τοῦτο τοὺς οὕτω διακειμένους
τῆς οὐσίας τῆς Τριάδος λέγειν εἶναι τὴν σάρκα, eo quasi vero qui ita censent dicant, carnem quam
ἐτεδύσατο ἐκ Μαρίας ὁ Σωτήρ. Πόθεν δὲ πάλιν ἠρεύ-
ξαντό τινες ἴσην ἀσέβειαν τοῖς προειρημένοις, ὥστε
εἰπεῖν μὴ νεώτερον εἶναι τὸ σῶμα τῆς τοῦ Λόγου
θεότητος, ἀλλὰ συναῖδιον αὐτῷ διαπαντὸς γεγενῆσθαι,
ἐπειδὴ ἐκ τῆς οὐσίας τῆς σοφίας συνέστη (5); Πῶς
δὲ καὶ ἀμφιβάλλειν ἐτόλμησαν οἱ λεγόμενοι Χριστια-
νοὶ, εἰ ὁ ἐκ Μαρίας προελθὼν Κύριος Τἰὸς μὲν τῇ
οὐσίᾳ καὶ φύσει τοῦ Θεοῦ ἐστι, τὸ δὲ κατὰ σάρκα ἐκ
σπέρματός ἐστι Δαβὶδ, σαρκὸς δὲ τῆς ἀγίας Μαρίαςς
Τίνες δὲ ἄρα οὕτω τολμηροὶ γεγόνασιν, ὥστε εἰ-
πεῖν τὸν Χριστὸν τὸν σαρκὶ παθόντα καὶ ἐσταυρωμέ-
νον μὴ εἶναι Κύριον, καὶ λωτῆρα, καὶ Θεὸν, καὶ
Τἱὸν τοῦ Πατρός; Ἡ πῶς Χριστιανοὶ θέλουσι ὀνομά-
,μσβαι οἱ λέγοντες εἰς ἄνθρωπον (β) ἄγιον ὡς ἐπὶ g uomodo Chtistiani volunt nuncupari, qui dicunt
ἕνα τῶν προφητῶν ἐληλυθέναι τὸν Λόγον, καὶ μὴ
αὐτὸν ἄνθρωπον γεγονέναι, λαβόντα ἐκ Μαρίας τὸ
σῶμα, ἀλλʼ ἕτερον εἶναι τὸν Χριστὸν, καὶ ἕτερον
τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον 7), τὸν πρὸ Μαρίας καὶ πρὸ
αἰώνων Υἱὸν ὄντα τοῦ Πατρός; Ἡ πῶς εἶναι Χριστια-
νοὶ δύνανται οἱ λέγοντες ἄλλον εἶναι τὸν Τἱὸν (8) καὶ
ἄλλον τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον;
5. Ταῦτα ἦν ἐν τοῖς Υπομνήμασι, διαφόρως μὲν
εἰρημένα, μίαν δὲ τὴν διάνοιαν καὶ τὴν αὐτὴν ἔχοντα
πρὸς ἀσέβειαν βλέπουσαν δύναμιν (9). Διὰ ταῦτα
διεκρίνοντο καὶ διεμάχοντο πρὸς ἀλλήλους οἱ αὐ-
χοῦντες ἐπὶ τῇ ὀμολογίᾳ τῶν Πατέρων τῇ ἐν Nικαίᾳ
γενομένῃ. Ἐγὼ δὲ, τὴν σὴν ἐθαύμασα θεοσέβειαν
ἀνασχομένην, καὶ ὅτι μὴ τούτους ἔπαυσε μὲν ταῦτα non illis quidem talia dictitantibus silentium in-
λέγοντας, τὴν δὲ εὐσεβῆ πίστιν παρέθηκεν αὐτοῖς D dixerit, nec piam fidem illis proposuerit, ut vet
post, ἐν Ἐκκλησίᾳ deest in Epiph. Ihid. Τhood.,
παρὰ Χριστιανοῖς. Gobler. et Felcὰς. 1, ἢ παρὰ Χρι-
στιανῶν. Ibid. Gobler. et Selchm. 1, ὁ Θεὸς Λόγος.
Epiph., ὁ Υἰός.
(2) Hæc apud Τheod. dial. 3, p. 159. Μωα, θεότης
αὐτή. Epiphan., αὐτοῦ. In editis et in quibnsdam
mss., περιετμήθη τραπεῖσα καὶ ἀτελής. Sed vocem
τραπεῖσα, Epiph. Τheod. et Seguer. secuti, expun-
xmnus. Iufra Τheod. Gobl. et Eelc. 1, καθηλωμένον.
(3) Epiphanius solus, δημιουργὸς οὐσία τῆς φύ-
σεως. Quæ sequuntur autem, Τίς δὲ ἀκούων, a Τheo-
doreto citantur dialog. ibid.
(4) Τheod. et Seguer., εἰπόντα ἢ λέγοντα.
(5) Locus frequentissime citatus, nempe in sy-
rodo Ephesina, act. I, et alibi. Item apud Cyrillum
defens. anathem. 2, synod. Chalcedon. act. 1, Leo-
nis papæ epistola ad Leonem imperatorem, item
σεν ἐν Ἐκκλησίᾳ, ἢ ὅλως παρὰ Χριστιανῶν,ὅτι θέσει
καὶ οὐ φύσει σῶμα πεφόρηκεν ὁ Κύριος;(2) 8 τίς
τοσοῦτον ἡσέβησεν, ὥστε εἰπεῖν ἅμα καὶ φρονεῖν,
δτι ἡ θεότης αὐτὴ ἡ ὀμοούσιος τῷ Πατρὶ περιετμήθη
καὶ ἀτελὴς ἐκ τελείου γέγονεν· καὶ ὅτι τὸ ἐν ξύλῳ
καθηλούμενον, οὐκ ἦν τὸ σῶμα , ἀλλʼ αὐτὴ ἡ δη-
μιουργὸς οὐσία τῆς σοφίας(3); Τίςδὲ ἀκούων,ὅτιοὐκ
ἐκ Μαρίας, ἀλλʼ ἐκ τῆς ἑαυτοῦ οὐσίας, μετεποίησεν
ἐαυτῷ σῶμα παθητὸν ὁ Λόγος, εἴποι ἂν Χριστιανὸν
τὸν λέγοντα ταῦτα (4)ς Τίς δὲ τὴν ἀθέμιτον ταύτην
ἐπενόησεν ἀσέβειαν, ὥστε κἂν εἰς ἐνθύμησιν ἐλθεῖν,
καὶ εἰπεῖν, ὅτι ὁ λέγων ἐκ Μαρίας εἶναι τὸ Κυρια-
κὸν σῶμα οὐκέτι τριάδα, ἀλλὰ τετράδα ἐν τῇ θεό-
τητι φρονεῖ; ὡς διὰ τοῦτο τοὺς οὕτω διακειμένους
τῆς οὐσίας τῆς Τριάδος λέγειν εἶναι τὴν σάρκα, eo quasi vero qui ita censent dicant, carnem quam
ἐτεδύσατο ἐκ Μαρίας ὁ Σωτήρ. Πόθεν δὲ πάλιν ἠρεύ-
ξαντό τινες ἴσην ἀσέβειαν τοῖς προειρημένοις, ὥστε
εἰπεῖν μὴ νεώτερον εἶναι τὸ σῶμα τῆς τοῦ Λόγου
θεότητος, ἀλλὰ συναῖδιον αὐτῷ διαπαντὸς γεγενῆσθαι,
ἐπειδὴ ἐκ τῆς οὐσίας τῆς σοφίας συνέστη (5); Πῶς
δὲ καὶ ἀμφιβάλλειν ἐτόλμησαν οἱ λεγόμενοι Χριστια-
νοὶ, εἰ ὁ ἐκ Μαρίας προελθὼν Κύριος Τἰὸς μὲν τῇ
οὐσίᾳ καὶ φύσει τοῦ Θεοῦ ἐστι, τὸ δὲ κατὰ σάρκα ἐκ
σπέρματός ἐστι Δαβὶδ, σαρκὸς δὲ τῆς ἀγίας Μαρίαςς
Τίνες δὲ ἄρα οὕτω τολμηροὶ γεγόνασιν, ὥστε εἰ-
πεῖν τὸν Χριστὸν τὸν σαρκὶ παθόντα καὶ ἐσταυρωμέ-
νον μὴ εἶναι Κύριον, καὶ λωτῆρα, καὶ Θεὸν, καὶ
Τἱὸν τοῦ Πατρός; Ἡ πῶς Χριστιανοὶ θέλουσι ὀνομά-
,μσβαι οἱ λέγοντες εἰς ἄνθρωπον (β) ἄγιον ὡς ἐπὶ g uomodo Chtistiani volunt nuncupari, qui dicunt
ἕνα τῶν προφητῶν ἐληλυθέναι τὸν Λόγον, καὶ μὴ
αὐτὸν ἄνθρωπον γεγονέναι, λαβόντα ἐκ Μαρίας τὸ
σῶμα, ἀλλʼ ἕτερον εἶναι τὸν Χριστὸν, καὶ ἕτερον
τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον 7), τὸν πρὸ Μαρίας καὶ πρὸ
αἰώνων Υἱὸν ὄντα τοῦ Πατρός; Ἡ πῶς εἶναι Χριστια-
νοὶ δύνανται οἱ λέγοντες ἄλλον εἶναι τὸν Τἱὸν (8) καὶ
ἄλλον τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον;
5. Ταῦτα ἦν ἐν τοῖς Υπομνήμασι, διαφόρως μὲν
εἰρημένα, μίαν δὲ τὴν διάνοιαν καὶ τὴν αὐτὴν ἔχοντα
πρὸς ἀσέβειαν βλέπουσαν δύναμιν (9). Διὰ ταῦτα
διεκρίνοντο καὶ διεμάχοντο πρὸς ἀλλήλους οἱ αὐ-
χοῦντες ἐπὶ τῇ ὀμολογίᾳ τῶν Πατέρων τῇ ἐν Nικαίᾳ
γενομένῃ. Ἐγὼ δὲ, τὴν σὴν ἐθαύμασα θεοσέβειαν
ἀνασχομένην, καὶ ὅτι μὴ τούτους ἔπαυσε μὲν ταῦτα non illis quidem talia dictitantibus silentium in-
λέγοντας, τὴν δὲ εὐσεβῆ πίστιν παρέθηκεν αὐτοῖς D dixerit, nec piam fidem illis proposuerit, ut vet
post, ἐν Ἐκκλησίᾳ deest in Epiph. Ihid. Τhood.,
παρὰ Χριστιανοῖς. Gobler. et Felcὰς. 1, ἢ παρὰ Χρι-
στιανῶν. Ibid. Gobler. et Selchm. 1, ὁ Θεὸς Λόγος.
Epiph., ὁ Υἰός.
(2) Hæc apud Τheod. dial. 3, p. 159. Μωα, θεότης
αὐτή. Epiphan., αὐτοῦ. In editis et in quibnsdam
mss., περιετμήθη τραπεῖσα καὶ ἀτελής. Sed vocem
τραπεῖσα, Epiph. Τheod. et Seguer. secuti, expun-
xmnus. Iufra Τheod. Gobl. et Eelc. 1, καθηλωμένον.
(3) Epiphanius solus, δημιουργὸς οὐσία τῆς φύ-
σεως. Quæ sequuntur autem, Τίς δὲ ἀκούων, a Τheo-
doreto citantur dialog. ibid.
(4) Τheod. et Seguer., εἰπόντα ἢ λέγοντα.
(5) Locus frequentissime citatus, nempe in sy-
rodo Ephesina, act. I, et alibi. Item apud Cyrillum
defens. anathem. 2, synod. Chalcedon. act. 1, Leo-
nis papæ epistola ad Leonem imperatorem, item