PG 26, col. 1097
θέντων πραγμάτων (52), γίγνηται τῆς ἀληθείας η
ὁμολογία, καὶτῆς πλάνης ἡ ἕλεγξις. Εἴπατε τοίνυν
oi. ὲφευρεταὶ τοῦ καινοῦ καθ’ ὑμᾶς Εὑαγγελίου , ὂ οὐκ °
ἐστιν ἄλλο, πόθεν ὑμῖν κατηγγέλθη (55) σάρκα
ἄκτιστον λέγειν, ὥστε ἢ τὴν θεότητα τοῦ Λόγου είς
μετάπτωσιν σαρκὸς φαντάζεσθαι, ἢ τὴν οἰκονομίαν
τοῦ πάθους καὶ τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἀναστάσεως,
ὡς δόκησιν νομίζειν. Ἀκτιστος μὲν γάρ πέφηνε
μόνη ή ἀγία Τριάς τῆς θεότητος, ἀΐδιός τε καὶ ἄτρε-
πτος. καὶ ἀναλλοίωτος. Χριστοῦ δὲ κατά σάρκα (δι)
ἐξ ἀνθρώπων ἀνισταμένου ὲκ τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν, ὡς
γέγραπται, καὶ( παθητοῦ καὶ πρωτοτόκουμῶὗ) ἐξ Β
ἀναστάσεως νεκρῶν, προκαταγγείλαντος τοῦ νόμου,
πῶς τὸ ἄκτιστον παθητὸν λέγετε; ἢ πῶς τὸ παθη-
τὸν ἅκτιστον ὀνομάζετε ; Καὶ γὰρ καὶ τὴν ἀκτιστον
οὐσίαν τοῦ Λόγου παθητὴν λέγοντες, είς τὴν θεό-
τητα βλασφημεῖτε · καὶ τὴν παθητὴν σάρκα. ὀστέοις
τε (56) καὶ αἵματι, καὶ ψυχῇ, καὶ ὅλου τοῦ καθ’
ἡμᾶς σώματος ἁρμοσθεῖσαν, ψηλαφητήν τε καὶ όρα-
τὴν γενομένην, ἄκτιστον λέγοντες, δυσὶ περιπίπτετε
πτώμασιν ⁸ ἢ φαντασίαν τὴν δεῖξιν καὶ τὴν ἀνοχὴν
τοῦ πάθους ὑπολαμϐάνοντες, κατά τὴν (57) τῶν Μα-
νιχαίων ἀσέϐειαν· ἢ τοιαύτην ὑποτίθεσθε τῆς ἀκτί-
στου θεότητος τὴν οὐσίαν. Καὶ τί ἔτι μέμφεσθε τοῖς
ἐν ἀνθρωπίνῃ μορφῇ τῇ κατά σάρκα τὸν Θεὸν φαν-
ταζομένοις ;
4. Ἀλλὰ λέγετε, ὅτι (58) ἀκτιστος γέγονε τῇ ἑνῶ-
σει τῇ πρὸς τόν ἄκτιστον. Ἐντεῦθεν δὲ ὑμῶνή
πλάνη δειχθήσεται αὑτὲλεγκτος · ἡ γὰρ τῆς σαρκὸς
ἓνωσις πρὸς τὴν τοῦ Λόγου θεότητα ἐκ μήτρας γέ-
γονεν ο ἐντεῦθεν γὰρ αὐτὴν ἀνεστήσατο ὁ Λόγος, ἐξ
οὐρανῶν ἐπιδημήσας· οὐ προϋπάρξασαν τῆς τοῦ
Λόγου ἐπιδημίας, ἢ τῆς Θεοτόκου (59) Μαρίας, μόνης ⁷
ὲκ τοῦ Ἀδὰμ καταγομένης, καὶ ὲκ τοῦ Ἀϐραὰμ καὶ
ὲκ τοῦ sum γενεαλογουμένης, σὺν τῷ Ἰωσὴφ τῷ
μεμνηστευμένῳ αὐτὴν, ὄντων ἑκατέρων είς σάρκα
μίαν, καθὼς γέγραπται, οὐ τῇ πρὸς ἀλλήλους συν-
αφείᾳ, ἀλλά τῇ ἐξ ἐνὸς ὑπάρξειο ὅτι γὰρ ἀθιγεῖς
διέμειναν, μεμαρτύρηται. Γεννᾶται οὖν ὁ Χριστὸς
εν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας, τον Ἰωσὴφ πατέρα κα-
λῶν, ταυτὸν τῇ Μαρίᾳ τυγχάνοντα τοῦ Δασιδ (60)·
³⁸ Matth. ι, l. ³⁸ Gen. ιι, Ἠ. ³⁷ Matth. ιι, 1.
S_ic chuer. Gobler. Felc. l. Editi, τοῦ Θεοῦ.
(sa) Basili§nsis habet, τῶν τοῦ eaoo' πληρῳθ-ζ
rem ροειχ, ί *sggierigaxzvsa,sataesatae
bleria‘n'ZFel'c. 1 ῗειιξθάῖιῇγίγνηταί.
βό) Κατηγγέλθῃ. (ἱρῦιξξιυ.Ι et Fclc.l. Anglic. vero
. gsrtguer.) κατηγγέλη ._Editi, κατηγγέλληΡιῖιιιο post,
ἓξγτάξεσθε. ϐόρῖοι.’δοευεὲ., σι’Ῠὲιο. ί. et infi'a ii;
(Elii: νομίζητεζ Βεευθττένομίξετε. Mox, δόκησιν, sic
{333i}. Α’ῃεῖιὲἶεεῖςῖῖἧ ἕᾴίιζζῗὲἱξὲόἷςὶι σῖῦῖ "saltatim:
“93?.52‘55. πέφῦκε μόνηὲ
(ετξ) δθειίθτ. ἐι-Λιῖεῇἀ, τὸ κατὰ σάρκα. In editis
«ἐξεμεῖς, τό ἀέξει. nossem. eam; aras; ιζ’έξ
Simia-fisi}? ιέίὲλεῇζὲῖὶῖἓ ὲξῖἐδβὶλέὶεὲϊῖῖίοῖ’ ίῖῖ
επιὶὼιςέκ τῶν. in editis etaliis deest.
(55} Sic Seguer. odii}: Félél'i. e'di'tIatmbtou.
Pun-ot: Gn. XXVI.
ὁμολογία, καὶτῆς πλάνης ἡ ἕλεγξις. Εἴπατε τοίνυν
oi. ὲφευρεταὶ τοῦ καινοῦ καθ’ ὑμᾶς Εὑαγγελίου , ὂ οὐκ °
ἐστιν ἄλλο, πόθεν ὑμῖν κατηγγέλθη (55) σάρκα
ἄκτιστον λέγειν, ὥστε ἢ τὴν θεότητα τοῦ Λόγου είς
μετάπτωσιν σαρκὸς φαντάζεσθαι, ἢ τὴν οἰκονομίαν
τοῦ πάθους καὶ τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἀναστάσεως,
ὡς δόκησιν νομίζειν. Ἀκτιστος μὲν γάρ πέφηνε
μόνη ή ἀγία Τριάς τῆς θεότητος, ἀΐδιός τε καὶ ἄτρε-
πτος. καὶ ἀναλλοίωτος. Χριστοῦ δὲ κατά σάρκα (δι)
ἐξ ἀνθρώπων ἀνισταμένου ὲκ τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν, ὡς
γέγραπται, καὶ( παθητοῦ καὶ πρωτοτόκουμῶὗ) ἐξ Β
ἀναστάσεως νεκρῶν, προκαταγγείλαντος τοῦ νόμου,
πῶς τὸ ἄκτιστον παθητὸν λέγετε; ἢ πῶς τὸ παθη-
τὸν ἅκτιστον ὀνομάζετε ; Καὶ γὰρ καὶ τὴν ἀκτιστον
οὐσίαν τοῦ Λόγου παθητὴν λέγοντες, είς τὴν θεό-
τητα βλασφημεῖτε · καὶ τὴν παθητὴν σάρκα. ὀστέοις
τε (56) καὶ αἵματι, καὶ ψυχῇ, καὶ ὅλου τοῦ καθ’
ἡμᾶς σώματος ἁρμοσθεῖσαν, ψηλαφητήν τε καὶ όρα-
τὴν γενομένην, ἄκτιστον λέγοντες, δυσὶ περιπίπτετε
πτώμασιν ⁸ ἢ φαντασίαν τὴν δεῖξιν καὶ τὴν ἀνοχὴν
τοῦ πάθους ὑπολαμϐάνοντες, κατά τὴν (57) τῶν Μα-
νιχαίων ἀσέϐειαν· ἢ τοιαύτην ὑποτίθεσθε τῆς ἀκτί-
στου θεότητος τὴν οὐσίαν. Καὶ τί ἔτι μέμφεσθε τοῖς
ἐν ἀνθρωπίνῃ μορφῇ τῇ κατά σάρκα τὸν Θεὸν φαν-
ταζομένοις ;
4. Ἀλλὰ λέγετε, ὅτι (58) ἀκτιστος γέγονε τῇ ἑνῶ-
σει τῇ πρὸς τόν ἄκτιστον. Ἐντεῦθεν δὲ ὑμῶνή
πλάνη δειχθήσεται αὑτὲλεγκτος · ἡ γὰρ τῆς σαρκὸς
ἓνωσις πρὸς τὴν τοῦ Λόγου θεότητα ἐκ μήτρας γέ-
γονεν ο ἐντεῦθεν γὰρ αὐτὴν ἀνεστήσατο ὁ Λόγος, ἐξ
οὐρανῶν ἐπιδημήσας· οὐ προϋπάρξασαν τῆς τοῦ
Λόγου ἐπιδημίας, ἢ τῆς Θεοτόκου (59) Μαρίας, μόνης ⁷
ὲκ τοῦ Ἀδὰμ καταγομένης, καὶ ὲκ τοῦ Ἀϐραὰμ καὶ
ὲκ τοῦ sum γενεαλογουμένης, σὺν τῷ Ἰωσὴφ τῷ
μεμνηστευμένῳ αὐτὴν, ὄντων ἑκατέρων είς σάρκα
μίαν, καθὼς γέγραπται, οὐ τῇ πρὸς ἀλλήλους συν-
αφείᾳ, ἀλλά τῇ ἐξ ἐνὸς ὑπάρξειο ὅτι γὰρ ἀθιγεῖς
διέμειναν, μεμαρτύρηται. Γεννᾶται οὖν ὁ Χριστὸς
εν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας, τον Ἰωσὴφ πατέρα κα-
λῶν, ταυτὸν τῇ Μαρίᾳ τυγχάνοντα τοῦ Δασιδ (60)·
³⁸ Matth. ι, l. ³⁸ Gen. ιι, Ἠ. ³⁷ Matth. ιι, 1.
S_ic chuer. Gobler. Felc. l. Editi, τοῦ Θεοῦ.
(sa) Basili§nsis habet, τῶν τοῦ eaoo' πληρῳθ-ζ
rem ροειχ, ί *sggierigaxzvsa,sataesatae
bleria‘n'ZFel'c. 1 ῗειιξθάῖιῇγίγνηταί.
βό) Κατηγγέλθῃ. (ἱρῦιξξιυ.Ι et Fclc.l. Anglic. vero
. gsrtguer.) κατηγγέλη ._Editi, κατηγγέλληΡιῖιιιο post,
ἓξγτάξεσθε. ϐόρῖοι.’δοευεὲ., σι’Ῠὲιο. ί. et infi'a ii;
(Elii: νομίζητεζ Βεευθττένομίξετε. Mox, δόκησιν, sic
{333i}. Α’ῃεῖιὲἶεεῖςῖῖἧ ἕᾴίιζζῗὲἱξὲόἷςὶι σῖῦῖ "saltatim:
“93?.52‘55. πέφῦκε μόνηὲ
(ετξ) δθειίθτ. ἐι-Λιῖεῇἀ, τὸ κατὰ σάρκα. In editis
«ἐξεμεῖς, τό ἀέξει. nossem. eam; aras; ιζ’έξ
Simia-fisi}? ιέίὲλεῇζὲῖὶῖἓ ὲξῖἐδβὶλέὶεὲϊῖῖίοῖ’ ίῖῖ
επιὶὼιςέκ τῶν. in editis etaliis deest.
(55} Sic Seguer. odii}: Félél'i. e'di'tIatmbtou.
Pun-ot: Gn. XXVI.