PG 26, col. 1112
θρωπος 6 αὐτός · ἵνα τὸ διπλοῦν κήρυγμα τῆς αὑτοῦ
ἐπιδημίας (11) εὑαπόδεικτον ἔχῃ τὴν πεισμονὴν τοῦ
τε πάθους καὶ τῆς ἀπαθείας. Ὠς ὅταν λέγει 6 Ἀπό-
στολος · Ἀνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς, ὁ δοὺς ἐαυ-
τὸν ἀντίλυτρον (12) ὑπὲρ ἡμῶν, ό ὢν ἐπὶ πάντων
Θεὸς εὐλογητὸς είς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν. Καὶ Τι-
μοθέῳ δὲ γράφων ἔλεγε· Μνημόνευε Χριστὸν Ἰη-
σοῦν ἐγηγερμένον· ἐκ νεκρῶν ἐκ σπέρματος Δα-
ϐἰὸ · καὶ ὁ αὐτὸς δὲ πάλιν (15)· Τὸν θάνατον αὐτοῦ
καταγγέλλομεν, ἄχρις οὗ ἔλθῃ.
11. Εἰ οὖν ἐκ τῆς ὁμολογίας τοῦ ὁμοουσίου ἀναι-
ρεῖτε τῆς σαρκὸς τὸ ὄνομα, καὶ τὸ ἄνθρωπον λέ-
γεσθαι τὸνΧριστόψ ἢ οὐκέτι τὸν θάνατον αὑτοῦ κατ-
αγγέλλετε, ἄχρις οὗ ἔλθῃ, ἀναιροῦντες τάς Γραφάς·
ἢ τὸν θάνατον καταγγέλλοντες καθ’ ὑμᾶς τοῦ ὁμοου-
σίου (14) τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ ἁγίου [Ινεύματοςο μὴ
ὁμολογοῦντες σαρκὶ πεπονθέναι τὸν Χριστὸν, καὶ αύ-
τὴν τοῦ Πατρὸς τὴν θεότητα καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύμα-
τος ἐρεῖτε δεκτικὴν εἶναι θανάτου ο καὶ γεγόνατε (13)
ἀσεϐέστεροι πάντων τῶν αἱρετικῶν. ’0 γὰρ θάνατος
τῆς σαρκὸς, γέγονε τοῦ ὀμοουσίου Λόγου. Οὐδὲ γὰρ ὀ
Πατὴρ σάρκα ἐφόρεσεν, οὐδὲ τὸ ἅγιον Πνεῦμα, ὠς οἱ
κατὰ Οὐαλεντῖνον ἀσεϐοῦντες φαντάζονταιο ἀλλ’ ὁ
Λόγος σὰρξ ἐγένετο. Διὸ ἡμεῖς, ὁμολογοῦντες Θεὸν
καὶ ἄνθρωπον τὸν Χριστὸν, οὐ διαιρέσεως ἕνεκεν
ταῦτα λέγομεν, μὴ γένοιτοί ἀλλά πάλιν κατὰ τὰς
Γραφάς, ἵνα πάθους καὶ θανάτου γενομένου καὶ κατ-
αγγελλομένου, ἄχρις οὗ ἔλθῃ (16), ἐπὶ μὲν τῆς
σαρκὸς τοῦ Λόγου τὸ πάθος καὶτὸν θάνατον ὀμολο- ’
γῶμεν, αὐτὸν δὲ τὸν Λόγον, ἄτρεπτον καὶ ἀναλ-
λοίωτον πιστεύωμεν. Διὸ αὐτός ἐστιν 6 παθὼν καὶ
μὴ παθών ο τῇ μὲν θεῖκῇ φύσει ἀπαθὴς καὶ ἄτρεπτος
καὶ ἀναλλοίωτος ὢν, τῇ δὲ σαρκὶ παθὼν, ὼς εἶπεν
ὁ Πέτρος, καὶ θανάτου γεύσασθαι θελήσας (17) · ὅτι
γέγονε μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, ἅνθρωπος
Χριστὸς, ό δοὺς ἑαυτὸν ἀντίλυτρον ὑπὲρ ἡμῶν ·
l Cor. ιι, 26. ⁵⁸ Joan. ι, fl. “ 1 Tim. ιι, 5.
(14) Basil., καταγγέλλοντες κατὰ τοῦ νόμοουσίου.
Seguer. Gobler. et Felckm. 1, καταγγέλλοντες τοῦ
όμοουσίου, μὴ ὁμολογοῦντες. In eodem mox, τὸν
ριστόν deest.
(15) Ita Seg
15) Ita Seguer. Gobl. et Felckm. 1. Editi, γεγό-
ναξῗθ) Basil., ἄχρις ἂν ἔλθῃ. Seg. paulo post, 6ο ο.
λογοῦμεν. et mox. πιστεύομεν. Ibidem. Basil. See.
λογοῦμεν, et moi, πιστεύομεν. Ibidem, Basil. Seg.
Gobl. et Felc. 1, διὸ. Editi et alii, διότι. Mox lucc,
ἀπαθὴς Δκαί, desunt in δρςᾷ solo.
(17) Sic seg._G0bl.iet'Felc. 1. Editi vero, (ὁ Πέε-
τροςί Χριστοῦ⁷οὗν παθόντος, ὑπὲρ ἡμῶν σαρκὶ, καὶ
θανάτου γευσαμένου σαρκίο ὅτι γέγονε, qua: Cum se-
quentibus cohagrerc |i_equeilrit_. ideo superiorem le—
ctionem prmtulimus. IbidemHSeguer. Gobl. ,οι ἳειρλ
primus, ὄτι γέγονε μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπιον. '0
δὲ μεσίτης. omissis mediis
ἐπιδημίας (11) εὑαπόδεικτον ἔχῃ τὴν πεισμονὴν τοῦ
τε πάθους καὶ τῆς ἀπαθείας. Ὠς ὅταν λέγει 6 Ἀπό-
στολος · Ἀνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς, ὁ δοὺς ἐαυ-
τὸν ἀντίλυτρον (12) ὑπὲρ ἡμῶν, ό ὢν ἐπὶ πάντων
Θεὸς εὐλογητὸς είς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν. Καὶ Τι-
μοθέῳ δὲ γράφων ἔλεγε· Μνημόνευε Χριστὸν Ἰη-
σοῦν ἐγηγερμένον· ἐκ νεκρῶν ἐκ σπέρματος Δα-
ϐἰὸ · καὶ ὁ αὐτὸς δὲ πάλιν (15)· Τὸν θάνατον αὐτοῦ
καταγγέλλομεν, ἄχρις οὗ ἔλθῃ.
11. Εἰ οὖν ἐκ τῆς ὁμολογίας τοῦ ὁμοουσίου ἀναι-
ρεῖτε τῆς σαρκὸς τὸ ὄνομα, καὶ τὸ ἄνθρωπον λέ-
γεσθαι τὸνΧριστόψ ἢ οὐκέτι τὸν θάνατον αὑτοῦ κατ-
αγγέλλετε, ἄχρις οὗ ἔλθῃ, ἀναιροῦντες τάς Γραφάς·
ἢ τὸν θάνατον καταγγέλλοντες καθ’ ὑμᾶς τοῦ ὁμοου-
σίου (14) τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ ἁγίου [Ινεύματοςο μὴ
ὁμολογοῦντες σαρκὶ πεπονθέναι τὸν Χριστὸν, καὶ αύ-
τὴν τοῦ Πατρὸς τὴν θεότητα καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύμα-
τος ἐρεῖτε δεκτικὴν εἶναι θανάτου ο καὶ γεγόνατε (13)
ἀσεϐέστεροι πάντων τῶν αἱρετικῶν. ’0 γὰρ θάνατος
τῆς σαρκὸς, γέγονε τοῦ ὀμοουσίου Λόγου. Οὐδὲ γὰρ ὀ
Πατὴρ σάρκα ἐφόρεσεν, οὐδὲ τὸ ἅγιον Πνεῦμα, ὠς οἱ
κατὰ Οὐαλεντῖνον ἀσεϐοῦντες φαντάζονταιο ἀλλ’ ὁ
Λόγος σὰρξ ἐγένετο. Διὸ ἡμεῖς, ὁμολογοῦντες Θεὸν
καὶ ἄνθρωπον τὸν Χριστὸν, οὐ διαιρέσεως ἕνεκεν
ταῦτα λέγομεν, μὴ γένοιτοί ἀλλά πάλιν κατὰ τὰς
Γραφάς, ἵνα πάθους καὶ θανάτου γενομένου καὶ κατ-
αγγελλομένου, ἄχρις οὗ ἔλθῃ (16), ἐπὶ μὲν τῆς
σαρκὸς τοῦ Λόγου τὸ πάθος καὶτὸν θάνατον ὀμολο- ’
γῶμεν, αὐτὸν δὲ τὸν Λόγον, ἄτρεπτον καὶ ἀναλ-
λοίωτον πιστεύωμεν. Διὸ αὐτός ἐστιν 6 παθὼν καὶ
μὴ παθών ο τῇ μὲν θεῖκῇ φύσει ἀπαθὴς καὶ ἄτρεπτος
καὶ ἀναλλοίωτος ὢν, τῇ δὲ σαρκὶ παθὼν, ὼς εἶπεν
ὁ Πέτρος, καὶ θανάτου γεύσασθαι θελήσας (17) · ὅτι
γέγονε μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, ἅνθρωπος
Χριστὸς, ό δοὺς ἑαυτὸν ἀντίλυτρον ὑπὲρ ἡμῶν ·
l Cor. ιι, 26. ⁵⁸ Joan. ι, fl. “ 1 Tim. ιι, 5.
(14) Basil., καταγγέλλοντες κατὰ τοῦ νόμοουσίου.
Seguer. Gobler. et Felckm. 1, καταγγέλλοντες τοῦ
όμοουσίου, μὴ ὁμολογοῦντες. In eodem mox, τὸν
ριστόν deest.
(15) Ita Seg
15) Ita Seguer. Gobl. et Felckm. 1. Editi, γεγό-
ναξῗθ) Basil., ἄχρις ἂν ἔλθῃ. Seg. paulo post, 6ο ο.
λογοῦμεν. et mox. πιστεύομεν. Ibidem. Basil. See.
λογοῦμεν, et moi, πιστεύομεν. Ibidem, Basil. Seg.
Gobl. et Felc. 1, διὸ. Editi et alii, διότι. Mox lucc,
ἀπαθὴς Δκαί, desunt in δρςᾷ solo.
(17) Sic seg._G0bl.iet'Felc. 1. Editi vero, (ὁ Πέε-
τροςί Χριστοῦ⁷οὗν παθόντος, ὑπὲρ ἡμῶν σαρκὶ, καὶ
θανάτου γευσαμένου σαρκίο ὅτι γέγονε, qua: Cum se-
quentibus cohagrerc |i_equeilrit_. ideo superiorem le—
ctionem prmtulimus. IbidemHSeguer. Gobl. ,οι ἳειρλ
primus, ὄτι γέγονε μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπιον. '0
δὲ μεσίτης. omissis mediis