PG 26, col. 1116
ειδὲς, οὐ τὸ σῶμα ἐν ὁμοιώσει τῇ καθ’ ἡμᾶς μόνῃ,
ἀλλότριον δέ σαρκὸς ἀνθρωπίνης, ἦς τὴν φύσιν ἀμαρ-
τίαν λέγει ἀσεϐῶν, καὶ οὐ τὴν πρᾶξιν; Τοιαύτη τού-
των ἡ ἀσέϐεια.
peccatum esse impie affirmat! Huiusmodi εει- illorum im-
1⁵5. Διὸ οὑ δεῖ τὸν εὐσεϐοῦντα τοιαύταις χρῆσθαι
ἐπινοίαις’ ἀλλ’ ὅτι 6 πρὸ τῶν αἰώνων ὁμοούσιος ὢν
Λόγος τῷ Πατρὶ, ἐπ’ ἐσχάτων ἐκ τῆς ἀγίας καὶ Θεοτὸ-
B κου Ιίαρθένουίῖεὶ) τὴν ’τοῦ Ἀδὰμ πλάσιν atat ποίησιν-
καινὴν ἀνεστήσαντο, ἱδιοποιησάμενος καθ’ ἕνωσιν· καὶ
οὕτως ώφθη ἄνθρωπος ὁ Χριστὸς, ὁ πρὸ αἰώνων.
Θεός. Καί ἐσμεν ἡμεῖς μέλη Χριστοῦ, ὼς γέγραπται,
ἐκ τῆς σαρκὸς αὑτοῦ καὶ ἐκι τῶν. ὀστέων αὑτοῦ. Τίς
οὖν ἡ τοσαύτη ὑμῶν φιλονεικία τῶν ὲφευρέσεων, ὥστε
ἀνθρωπίνῃ φρονήσει ὑπὲρ τὴν ἀνθρωπίνην νόησιν
ὁρίζεσθαι, λέγοντεςο Ἀντὶ τοῦ ἔσωθεν ἐν (50) ἡμῖν
ἀνθρώπου νοῦς ἐπουράνιος ἐν Χριστῷ; Ὢ τῆς ἀθέ-
σμου γνώμης, καὶτῶν ἀσθενῶν καὶ ἀπρεπῶν ῥημά-
των, τῶν μὴ νοούντων πρῶτον τοῦτο, ὅτι Χριστὸς
μονοτρόπως οὐ λέγεται, ἀλλ’ ἐν αὐτῷ τῷ ὀνόματι
ἐνὶ ὁντι ἑκατέρων τῶν πραγμάτων δείκνυται σημασία,
θεότητός τε (51) καὶ ἀνθ ρωπότητος. Διὸ καὶ ἀνθρωποςς
λέγεται 6 Χριστὸς, καὶ Θεὸς λέγεται 6 Χριστὸς , καὶ
Θεδς καὶ ἄνθρωπός ἐστιν 6 Χριστὸς, καὶ εἷς ἐστιν ὀ
Χριστός. Μάταιον οὖν ὑμῶν τὸ· σόφισμα ἐπιχειρούντων
ἕτερόν τι παρά τὸν Χριστὸν ἐν αὐτῷ θεωρεῖν. Ol μὲν γὰρ
καταχρηστικῶς λεγόμενοι Χριστοὶ, ἴσως καθ’ ὑμᾶς ἂν.
θεωροῖντο· 6 δὲ κατά φύσιν μόνος ἀληθινὸς Χριστὸς
οὐχ ὑπὸ ἀνθρωπίνου λογισμοῦ διαγραφήσεται, ὥσπερ
ὑμεῖς τολμᾶτε (52), καὶ αὐθάδεις γεγόνατε. Οὐδὲ γὰρ
προφήτης, οῦδέ ἀπόστολος, οὔτε τις τῶν εὐαγγελιστῶν
ταῦτα ἐφθέγξατο, ἃ ὑμεῖς λαλεῖν ἐπιχειρεῖτε, ἀναιδεξ
τὴν ψυχὴν (55) γεγονότες. Εἰ γὰρ ἕτερός ἐστιν ὁ Χρι-λν
στὸς παρά τὸν ἐπουράνιον νοῦν τὸν ἐν αὐτῷ γενόμενον,¹
τέλειος δὲ καὶ ὁ νοῦς, δύο ἀρα καθ’ ὑμᾶς· καὶ ὅπερ
δυσφημεῖν (54) δοκεῖτε, τοῦτο ἐλέγχεσθε φρονοῦντες.
Νοῦν δὲ ἐπουράνιον καὶ οἱ προφῆται ἐσχήκασιν, οι
τά ἐπουράνια καὶ τὰ μέλλοντα ὠς παρόντα λαλήσαν-
τες. Διατί δὲ ὃλως ταῦτα λέγειν ἐπινοεῖτε, ώς τοῦ
ἔσωθεν (⁸55) ἡμῶν ἀνθρώπου οὐχ ὁμολογουμένου ἐν
Χριστῷ; Τί οῦν περὶ τῆς ψυχῆς ἐρεῖτε, ὅτι καὶτὸ
σῶμα καὶ ἡ ψυχὴ δὸ ἔξωθέν ἐστιν ἄνθρωπος, ὠς ἂν
Basil. hfec omittit, καὶ εἷς ἐστιν ὁ Χριστός.
(52) Segucr. Cohl. et Eelckm. 1, τολμᾶτε. Editi,
minus recte, τολμηταί. Μοξ-ῖὶιίεηι, Οὔτε γὰρ προ-
φήτης... οὔτε ἀπόστολος... οὐδέ τις.
ά (δῖ’) δεευειίειιυε, τῇ, ψυχῇ. In eodem mox, ἔχειν
εεε .
8081.
(54) Editi, δύσφημον. Νοε ξεε. secuti sumus qui
habet, δυσφημεῖν, e't‘i‘ta legit__Nan_nius. lnf_ra ευς..
Ξάλοιξράνια διὰ). τὰ μέλλοντα. Mox Gobl. et Felckfi,
α ουντες.
αΑουντες.
(ὀξυ) δεεηέσω. Paulo post, Seg. Gobl. et Fcch,
Τί ὀὖν καῖ’περί.
ἀλλότριον δέ σαρκὸς ἀνθρωπίνης, ἦς τὴν φύσιν ἀμαρ-
τίαν λέγει ἀσεϐῶν, καὶ οὐ τὴν πρᾶξιν; Τοιαύτη τού-
των ἡ ἀσέϐεια.
peccatum esse impie affirmat! Huiusmodi εει- illorum im-
1⁵5. Διὸ οὑ δεῖ τὸν εὐσεϐοῦντα τοιαύταις χρῆσθαι
ἐπινοίαις’ ἀλλ’ ὅτι 6 πρὸ τῶν αἰώνων ὁμοούσιος ὢν
Λόγος τῷ Πατρὶ, ἐπ’ ἐσχάτων ἐκ τῆς ἀγίας καὶ Θεοτὸ-
B κου Ιίαρθένουίῖεὶ) τὴν ’τοῦ Ἀδὰμ πλάσιν atat ποίησιν-
καινὴν ἀνεστήσαντο, ἱδιοποιησάμενος καθ’ ἕνωσιν· καὶ
οὕτως ώφθη ἄνθρωπος ὁ Χριστὸς, ὁ πρὸ αἰώνων.
Θεός. Καί ἐσμεν ἡμεῖς μέλη Χριστοῦ, ὼς γέγραπται,
ἐκ τῆς σαρκὸς αὑτοῦ καὶ ἐκι τῶν. ὀστέων αὑτοῦ. Τίς
οὖν ἡ τοσαύτη ὑμῶν φιλονεικία τῶν ὲφευρέσεων, ὥστε
ἀνθρωπίνῃ φρονήσει ὑπὲρ τὴν ἀνθρωπίνην νόησιν
ὁρίζεσθαι, λέγοντεςο Ἀντὶ τοῦ ἔσωθεν ἐν (50) ἡμῖν
ἀνθρώπου νοῦς ἐπουράνιος ἐν Χριστῷ; Ὢ τῆς ἀθέ-
σμου γνώμης, καὶτῶν ἀσθενῶν καὶ ἀπρεπῶν ῥημά-
των, τῶν μὴ νοούντων πρῶτον τοῦτο, ὅτι Χριστὸς
μονοτρόπως οὐ λέγεται, ἀλλ’ ἐν αὐτῷ τῷ ὀνόματι
ἐνὶ ὁντι ἑκατέρων τῶν πραγμάτων δείκνυται σημασία,
θεότητός τε (51) καὶ ἀνθ ρωπότητος. Διὸ καὶ ἀνθρωποςς
λέγεται 6 Χριστὸς, καὶ Θεὸς λέγεται 6 Χριστὸς , καὶ
Θεδς καὶ ἄνθρωπός ἐστιν 6 Χριστὸς, καὶ εἷς ἐστιν ὀ
Χριστός. Μάταιον οὖν ὑμῶν τὸ· σόφισμα ἐπιχειρούντων
ἕτερόν τι παρά τὸν Χριστὸν ἐν αὐτῷ θεωρεῖν. Ol μὲν γὰρ
καταχρηστικῶς λεγόμενοι Χριστοὶ, ἴσως καθ’ ὑμᾶς ἂν.
θεωροῖντο· 6 δὲ κατά φύσιν μόνος ἀληθινὸς Χριστὸς
οὐχ ὑπὸ ἀνθρωπίνου λογισμοῦ διαγραφήσεται, ὥσπερ
ὑμεῖς τολμᾶτε (52), καὶ αὐθάδεις γεγόνατε. Οὐδὲ γὰρ
προφήτης, οῦδέ ἀπόστολος, οὔτε τις τῶν εὐαγγελιστῶν
ταῦτα ἐφθέγξατο, ἃ ὑμεῖς λαλεῖν ἐπιχειρεῖτε, ἀναιδεξ
τὴν ψυχὴν (55) γεγονότες. Εἰ γὰρ ἕτερός ἐστιν ὁ Χρι-λν
στὸς παρά τὸν ἐπουράνιον νοῦν τὸν ἐν αὐτῷ γενόμενον,¹
τέλειος δὲ καὶ ὁ νοῦς, δύο ἀρα καθ’ ὑμᾶς· καὶ ὅπερ
δυσφημεῖν (54) δοκεῖτε, τοῦτο ἐλέγχεσθε φρονοῦντες.
Νοῦν δὲ ἐπουράνιον καὶ οἱ προφῆται ἐσχήκασιν, οι
τά ἐπουράνια καὶ τὰ μέλλοντα ὠς παρόντα λαλήσαν-
τες. Διατί δὲ ὃλως ταῦτα λέγειν ἐπινοεῖτε, ώς τοῦ
ἔσωθεν (⁸55) ἡμῶν ἀνθρώπου οὐχ ὁμολογουμένου ἐν
Χριστῷ; Τί οῦν περὶ τῆς ψυχῆς ἐρεῖτε, ὅτι καὶτὸ
σῶμα καὶ ἡ ψυχὴ δὸ ἔξωθέν ἐστιν ἄνθρωπος, ὠς ἂν
Basil. hfec omittit, καὶ εἷς ἐστιν ὁ Χριστός.
(52) Segucr. Cohl. et Eelckm. 1, τολμᾶτε. Editi,
minus recte, τολμηταί. Μοξ-ῖὶιίεηι, Οὔτε γὰρ προ-
φήτης... οὔτε ἀπόστολος... οὐδέ τις.
ά (δῖ’) δεευειίειιυε, τῇ, ψυχῇ. In eodem mox, ἔχειν
εεε .
8081.
(54) Editi, δύσφημον. Νοε ξεε. secuti sumus qui
habet, δυσφημεῖν, e't‘i‘ta legit__Nan_nius. lnf_ra ευς..
Ξάλοιξράνια διὰ). τὰ μέλλοντα. Mox Gobl. et Felckfi,
α ουντες.
αΑουντες.
(ὀξυ) δεεηέσω. Paulo post, Seg. Gobl. et Fcch,
Τί ὀὖν καῖ’περί.