PG 26, col. 1119
slium damnationis locum, præter hos duos indicare
valetis, merito dixeritis in tres partes dividi homi-
nem : et ex duobus quidem locis revocationem fa-
ctam esse; in tertio vero tertiam partem manere vin-
culis colligatam. Si veno nullum alium locum osten-
Mere potestis, græter sepulcrum et infernum, ex
quibus homo perfecte ereptus sit (Christo per suam
perfectam et verissimam formam nostræ similem,
nos liberante), cur adhuc talia proferis, quasi Deus
humano generi nondum reconciliatus sit? Quomodo
igitur Salvator advenit? an quod non posset totum
solvere hominem? an quod mentem quæ semel pec-
caverit sit exsecratus? an quasi timeret, ne et ipse
peccati particeps esset, si, cum Deus sit, perfectus
homo fieret? Sed impietatis pleni sunt, qui hæcita
cogitant. Quam enim peccato definitionem tribui-
tis, qui hæc loquimini, peccatum aientes ex natura
esse, ut dixit impiissimus Manichæus?
15. Hæc dum ita sentitis, creatoris naturæ crimi-
natores estis. Cum ab initio Deus Adam efformavit,
num innatum ipsi peccatum effecit? Quid igitur præ-
cepto opus fuit? cnr illum damnavit quod peccas-
set? quo pacto Adam ante inobedientiam non cogno-
verit bonum et malum? Quem scilicet Deus creavit
in incorruptione, et ad imaginem suæ æternitatis,
eumdem natura peccati experte, et voluntate libera
donavit: fnvidia autem diaboli mors intravit in mun-
dum?, cum 74, is transgressionis artifex auctor-
que fuit. Et sic ex transgressione præcepti Dei,
factus est homo capax inducti ab inimico semis.
Acdeinceps peccatum in hominis natura ad omnem
concupiscentiam movebat: non quod diabolus eam
in illo naturam efformasset, absitl neque enim dia-
bolus naturæ creator fuerit, ut Manichæorum fert
impietas; sed ex prævaricatione, naturæ perversio-
nem effecit: sicque regnavit mors in omnibus homi-
nibus. In hoc, inquit, venit ilias Det, ut dissolvar
opera diaboli S. Quænam opera diaboli dissolvit Fi-
lius Dei? quam fecit Deus naturam sine peccato,
eam ipsam ad transgressionem mandati Dei, per-
vertit diabolus, et ad inventionem peccati mortis
eamdem sibi ipsi restauravit Deus Verbum, incapa-
cem diaholicæ perversionis, et inventionis peccati.
ldeoque aiebat Dominus: Eenit princeps mandi hu-
jus, et in me non invenit quidquam . Quod si prin-
ceps mundi hujus nihil operum suorum in Christo
invenit, multo magis Christus nihil ex suis opifi-
s Sap. , 24. ⁴IJoan. m, 8. Joan. Xν, 0.
(4) Sic Seguer. cui consentit Nannius. In edi-
tis, λέγοιτο. Mox idem Seguer., τὴν ἀνάκλησιν γε-
γονέναι, ἐν δὲ τῷ τρίτῳ μένειν ἐν δεσμοῖς τὸ δεδ...
Paulo secus in editis, qm habent, τὴν ἀνάκ... γενο-
μένην... μένει, etc.
(43) Τῇ ἀνθρωπότητι deest in Seguer. solo. Mοx
Segner. Gobler. et Selc. 1, ἢ ὡς ἀδυνάτου ὄντος λῦ-
σαι τὸν σύμπαντα ἄνθρωπον, ἢ ὡς βδελυξαμένου τὸν
ἀμαρτήσαντα, ἢ ὡς δεδοικότος μὴ καὶ αὐτ.
(44) Hæc afferuntur in synodo Constantinop. II,
tom. VI Concit. p. 7σ2 et 812.
(4) Sic Seguer. Goble. ct clctm. 1, ct syuod.
valetis, merito dixeritis in tres partes dividi homi-
nem : et ex duobus quidem locis revocationem fa-
ctam esse; in tertio vero tertiam partem manere vin-
culis colligatam. Si veno nullum alium locum osten-
Mere potestis, græter sepulcrum et infernum, ex
quibus homo perfecte ereptus sit (Christo per suam
perfectam et verissimam formam nostræ similem,
nos liberante), cur adhuc talia proferis, quasi Deus
humano generi nondum reconciliatus sit? Quomodo
igitur Salvator advenit? an quod non posset totum
solvere hominem? an quod mentem quæ semel pec-
caverit sit exsecratus? an quasi timeret, ne et ipse
peccati particeps esset, si, cum Deus sit, perfectus
homo fieret? Sed impietatis pleni sunt, qui hæcita
cogitant. Quam enim peccato definitionem tribui-
tis, qui hæc loquimini, peccatum aientes ex natura
esse, ut dixit impiissimus Manichæus?
15. Hæc dum ita sentitis, creatoris naturæ crimi-
natores estis. Cum ab initio Deus Adam efformavit,
num innatum ipsi peccatum effecit? Quid igitur præ-
cepto opus fuit? cnr illum damnavit quod peccas-
set? quo pacto Adam ante inobedientiam non cogno-
verit bonum et malum? Quem scilicet Deus creavit
in incorruptione, et ad imaginem suæ æternitatis,
eumdem natura peccati experte, et voluntate libera
donavit: fnvidia autem diaboli mors intravit in mun-
dum?, cum 74, is transgressionis artifex auctor-
que fuit. Et sic ex transgressione præcepti Dei,
factus est homo capax inducti ab inimico semis.
Acdeinceps peccatum in hominis natura ad omnem
concupiscentiam movebat: non quod diabolus eam
in illo naturam efformasset, absitl neque enim dia-
bolus naturæ creator fuerit, ut Manichæorum fert
impietas; sed ex prævaricatione, naturæ perversio-
nem effecit: sicque regnavit mors in omnibus homi-
nibus. In hoc, inquit, venit ilias Det, ut dissolvar
opera diaboli S. Quænam opera diaboli dissolvit Fi-
lius Dei? quam fecit Deus naturam sine peccato,
eam ipsam ad transgressionem mandati Dei, per-
vertit diabolus, et ad inventionem peccati mortis
eamdem sibi ipsi restauravit Deus Verbum, incapa-
cem diaholicæ perversionis, et inventionis peccati.
ldeoque aiebat Dominus: Eenit princeps mandi hu-
jus, et in me non invenit quidquam . Quod si prin-
ceps mundi hujus nihil operum suorum in Christo
invenit, multo magis Christus nihil ex suis opifi-
s Sap. , 24. ⁴IJoan. m, 8. Joan. Xν, 0.
(4) Sic Seguer. cui consentit Nannius. In edi-
tis, λέγοιτο. Mox idem Seguer., τὴν ἀνάκλησιν γε-
γονέναι, ἐν δὲ τῷ τρίτῳ μένειν ἐν δεσμοῖς τὸ δεδ...
Paulo secus in editis, qm habent, τὴν ἀνάκ... γενο-
μένην... μένει, etc.
(43) Τῇ ἀνθρωπότητι deest in Seguer. solo. Mοx
Segner. Gobler. et Selc. 1, ἢ ὡς ἀδυνάτου ὄντος λῦ-
σαι τὸν σύμπαντα ἄνθρωπον, ἢ ὡς βδελυξαμένου τὸν
ἀμαρτήσαντα, ἢ ὡς δεδοικότος μὴ καὶ αὐτ.
(44) Hæc afferuntur in synodo Constantinop. II,
tom. VI Concit. p. 7σ2 et 812.
(4) Sic Seguer. Goble. ct clctm. 1, ct syuod.