PG 26, col. 491
quia Pater in me est, et ego in Patre “. Atqui, prout
sonant ipsa verba, non dixit, Deus sum, vel, Filius
Dei sum, sed, Ego et Pater unum sumus.
499 i7. Judaei quidem hac dictione, unum, eum
se'esse Patrem dixisse arbitrabantur, quemadmo-
dum sentit Sabellius : at Salvator noster peccatum
illorum coarguit hujusmodi ratiocinio : Etiamsi me
Deum dixissem, vos tamen scriptum meminisse opor-
tebat: Ego dixi, Dii estis. Deinde haec verba,Ego et Pa-
ter unum sumus, expiaturus, mutuam Filii et Patris
unitatem eisdem indicari docet, cum ait, Quia dixi, Β
Filius Dei sum.Nam tametsi verbis id non expressit,
tamen quod his vocibus, unum sumus, significatur, ad
ipsum retulit Filium. Nihil unum est cum Patre, nisi
quod ex ipso Patre est. Quid porro ex ipso Patre fuerit
praeter Filium? Itaque concludit, Ut cognoscatis
τ quia ego in Patre, et Pater in me est. Nec enim quid
unum istud esset esplicans, dixit in eo esse quod
idem illud sit quocum unum est: sed in eo quod
ipse sit in Patre, et Pater in Filio, qna videlicet
ratione inter se sunt conjuncti, nec a se separari
queunt. Namque ipsum quoque Sabellii hoc in loco
evertit errorem, quippe qui non dixerit, Ego sum
Pater, sed, Filius Dei sum. Arium pariter profligat
cum ait, Unum sumus. Quocirca si aliud est Filius, ο
et aliud est Verbum , non Verbum unum est cum
Patre, sed Filius: neque qui Verbum vidit, vidit
Patrem, sed qui Filium vidit. Praeterea, vel Filius
major est Verbo, vel Verbum nihil amplius habet
quam Filius. Ecquid enim majus vel perfectius esse
possit, quam quod significatur hisce dictionibus,
Unum “, Ego in Patre, et Pater in me est:Qui ci-
dit me, vidit Patrem ἐἳ Ha: enim voces Filii sunt.
Ait ergo idem Joannes : Qui vidit me, uidit eum qui
misit me ". Et, Qui me recipit, recipit eum qui mi-
sit me ⁸⁸. Et, Ego lux in mundum ueni, ut omnis qui
credit in me, in tenebris non maneat. Et, Si quis au-
dierit verba mea, etnon custodierit, ego non judico
eum. Non enim veni ut judicem mundum, sed ut
salvum faciam mundum : sed sermo quem audit, ille
judicabit eum in novissimo die : quia ego ad Patrem
uado ⁸⁷. Eum, qui mandatum non servaverit, prae-
dicatione judicandum esse declarat. Nisi enim, in-
”_Joan. ι, 30-58. “ibid. 50.
, ⁸⁸ Joan. xiv, 9, 10.
⁸⁷ Joan. 311.1648; xtv, fi.
(5) Basiliensis et_ Anglicanus,;rofi Πατρός λμου.
mam 398‘th .Sss'ieréaes'ebisskmo'x μὴ’πι-
στεύετε, δι’γινώσκετεῖ Alii et editi, μὴ πιστεύητε,
et γινωσκηῆε.
"Sic." eg. bleguctr. Das“. et Anglicum alii et
editi, ὅτι Ἐγῶ εἶπα, Θεοί ἐστε καὶ utut, εἶτα, etc.
(7)7»Reg. seguerian. Basil. etAAngli‘can. 1:066:06.
In ξ aliis et editis deest τοῦ. Ibidem Regius, Et γὰρ
ῗῖἓῗοξξξςιξίξξ·τιξθεε¹ξαξξ¹διδέδεξο· λι διίί ει θαί-
ti, ἀποδέδωκε τῷ Θεῷ ἦτοι τῷ Υἱῴ.
sonant ipsa verba, non dixit, Deus sum, vel, Filius
Dei sum, sed, Ego et Pater unum sumus.
499 i7. Judaei quidem hac dictione, unum, eum
se'esse Patrem dixisse arbitrabantur, quemadmo-
dum sentit Sabellius : at Salvator noster peccatum
illorum coarguit hujusmodi ratiocinio : Etiamsi me
Deum dixissem, vos tamen scriptum meminisse opor-
tebat: Ego dixi, Dii estis. Deinde haec verba,Ego et Pa-
ter unum sumus, expiaturus, mutuam Filii et Patris
unitatem eisdem indicari docet, cum ait, Quia dixi, Β
Filius Dei sum.Nam tametsi verbis id non expressit,
tamen quod his vocibus, unum sumus, significatur, ad
ipsum retulit Filium. Nihil unum est cum Patre, nisi
quod ex ipso Patre est. Quid porro ex ipso Patre fuerit
praeter Filium? Itaque concludit, Ut cognoscatis
τ quia ego in Patre, et Pater in me est. Nec enim quid
unum istud esset esplicans, dixit in eo esse quod
idem illud sit quocum unum est: sed in eo quod
ipse sit in Patre, et Pater in Filio, qna videlicet
ratione inter se sunt conjuncti, nec a se separari
queunt. Namque ipsum quoque Sabellii hoc in loco
evertit errorem, quippe qui non dixerit, Ego sum
Pater, sed, Filius Dei sum. Arium pariter profligat
cum ait, Unum sumus. Quocirca si aliud est Filius, ο
et aliud est Verbum , non Verbum unum est cum
Patre, sed Filius: neque qui Verbum vidit, vidit
Patrem, sed qui Filium vidit. Praeterea, vel Filius
major est Verbo, vel Verbum nihil amplius habet
quam Filius. Ecquid enim majus vel perfectius esse
possit, quam quod significatur hisce dictionibus,
Unum “, Ego in Patre, et Pater in me est:Qui ci-
dit me, vidit Patrem ἐἳ Ha: enim voces Filii sunt.
Ait ergo idem Joannes : Qui vidit me, uidit eum qui
misit me ". Et, Qui me recipit, recipit eum qui mi-
sit me ⁸⁸. Et, Ego lux in mundum ueni, ut omnis qui
credit in me, in tenebris non maneat. Et, Si quis au-
dierit verba mea, etnon custodierit, ego non judico
eum. Non enim veni ut judicem mundum, sed ut
salvum faciam mundum : sed sermo quem audit, ille
judicabit eum in novissimo die : quia ego ad Patrem
uado ⁸⁷. Eum, qui mandatum non servaverit, prae-
dicatione judicandum esse declarat. Nisi enim, in-
”_Joan. ι, 30-58. “ibid. 50.
, ⁸⁸ Joan. xiv, 9, 10.
⁸⁷ Joan. 311.1648; xtv, fi.
(5) Basiliensis et_ Anglicanus,;rofi Πατρός λμου.
mam 398‘th .Sss'ieréaes'ebisskmo'x μὴ’πι-
στεύετε, δι’γινώσκετεῖ Alii et editi, μὴ πιστεύητε,
et γινωσκηῆε.
"Sic." eg. bleguctr. Das“. et Anglicum alii et
editi, ὅτι Ἐγῶ εἶπα, Θεοί ἐστε καὶ utut, εἶτα, etc.
(7)7»Reg. seguerian. Basil. etAAngli‘can. 1:066:06.
In ξ aliis et editis deest τοῦ. Ibidem Regius, Et γὰρ
ῗῖἓῗοξξξςιξίξξ·τιξθεε¹ξαξξ¹διδέδεξο· λι διίί ει θαί-
ti, ἀποδέδωκε τῷ Θεῷ ἦτοι τῷ Υἱῴ.