PG 26, col. 548
αὐτοῦ είς ὑμᾶς · ι καὶ πρὸς Ἑϐραίους δὲ οὕτω (50)·
ι Δηλοῦντος τοῦ Πνεύ ματος τοῦ ἁγίου μήπω πεφανε-
ρῶσθαι τὴν τῶν ἁγίων ὁδὸν , ἔτι τῆς πρώτης σκηνῆς
ἐχούσης στάσιν · ι καὶ πάλιν ο ι Πόσῳ δοκεῖτε χείρο-
νος ἀξιωθήσεται τιμωρίας ό τὸν Υίὸν τοῦ Θεοῦ κατα·
πατήσας, καὶ τὸ αἷμα τῆς Διαθήκης κοινὸν ἡγησάμε-
νος, ὲν ᾧ ἡγιάσθη , καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος ὲν-
υ6ρίσας; ι Καὶ πάλιν · ‹ Εἰ γὰρ τὸ αἷμα ταύρων καὶ
τράγων, καὶ σποδὸς δαμάλεως ῥαντίζουσα τοὺς κεκοι-
νωμένους ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα ’
πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ , ὃς διὰ Πνεῦμαο
τος αίωνίου ἑαυτὸν προσήνεγκεν ἄμωμον τῷ Θεῷ, κα·
7. Ἰδοὺ πῶς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ὲν πάσῃ τῇ θείᾳ Γρα- ⁴
φῇ γνωρίζεται. Τί τοίνυν ὑμεῖς τοιοῦτον ὲν τῷ προφή-
τῃ ὲθεωρήσατε ; Οὐδὲ γὰρ οὐδὲ κᾶν τὸ ἄρθρον ἔχει τὸ
παρά τοῦ προφήτου λεγόμενον νῦν (5'5) ι πνεῦμα, ι ἴνα
κᾶν πρόφασιν ἔχητε, Ἀλλ’ ἁπλῶς ἐτολμήσατε τρόπους
ἑαυτοῖς ἐπινοεῖν , καὶ εἰπεῖν τὸ λεγόμενον κτίζεσθαι
πνεῦμα, αὐτὸ εἶναιτὸ Πνεῦμα τὺ ᾶγιον,, καίτοι
δυνάμενοι μαθεῖν καὶ παρὰ φιλολόγων ἀνδρῶν περὶ
Βιαφορᾶς πνευμάτων. Λέγεται γὰρ καὶ ἀνθρώπου
πνεῦμα , ὡς ψάλλει Δαϐίδ· ι Νυκτὸς μετά τῆς κιρ-ι
δίας μου ήδολὲσχουν , καὶ ἧσχαλλε τὸ πνεῦμά μου. ιι
Ὀ δὲ Βαροὺχ ἐπευχόμενύς φηςιν ε Ψυχὴ ἐν στενοῖς
καὶ πνεῦμα ἀκηδιῶν κέκραγε πρὸς σέ. › Καὶ ὲν μὲν
τῇ ᾠδῇ τῶν τριῶν παίδων (54) · ι Εὐλογεῖτε , πνεύδ
ματα» καὶ ι ψυχαὶ δικαίων, τδν Κύριον. ι Ὀ δὲ Ἀπό-
στολος γράφει · ι Αὐτὸ τὸ Πνεῦμα συμμαρτυρεί τῷ
πνεύματι ήμῶν, ὃτι ἐσμὲν τέκνα Θεοῦ. Εἰ δὲ τέκνα,
καὶ κληρονόμοι· ι καὶ πάλιν ι Οὐδεὶς οἶδε τὰ τοῦ
³ο Hebr. ιι, 15, 14.
³¹ ll Thess. ιι , 8. ³’ Psal.
νιιι, 16, 17.
καὶ ὲφῗ αὐτοῦξῷ tirio}; ,ηνεύμοξτος τδ ρητδκξ. δ uiror:
Ἀθανάσιος ἐδέξατο, ἀλλ’ οὐκ ἐπί τινος τῶν ἄλλων
πνευμάτων. Nota hunc lo_cn_un_ ita nunc_n_on enxstare
,ριιᾶ Apostolum , sed ,. Dominus interficiet‘ lSalui-im
o'ris sui. Videturvero 'has voces, Iesus Christus.
nescio qua ratione, ab aliquibus rejectas esse. Quod
autem ita ab initio scripserit itpostolus, argumento
sunt, tum qua: hic a saneto Patre suntndictaLtqm
quod hunc l_ocum similiter proferant divus Clir3'-_
sbstomus in Epist. ad Thessalonicenses. et magnus
Basilius libro. primo Aseeticorum._ Verum etiam
apud Latinos sic exstat hic locus in contextu di-
vina: Scripturae. Attende porro magnum Athana-
sium hunc' locum intellexisse de ipso sancto Spi-
ritu, non autem de aliquo aliorum spirituum:
ᾦδλὸἰο Regii et Ottobon, Seguer. l'bid. ‘Gobler.
et Fele'k. 1, Ιιιὲο verba, παρὰ τοῦ προφήτου largus.
vovyfivLOniiltunl. Alii et editi, οὐκ ἕν τὸήᾶρθρον ἔχῃ,
(54)ςΡιπιιιιιιε code; Regius, ’ὲν τίει-Δανιῂλ γέγρά-
πται,’(ὶοι›1ει’. _et Felek._i: xai._d_ayifi)..ulidem nios.
'0 δὲ Ἀπόσςτολοςοαύτὼ θιοζ IbidemnRegii et ὅτις,
Gobler. et Felck. 1, αὐτὸ τὸ Πνεῦμα. Cteteri et editi
τό omittunt.
ι Δηλοῦντος τοῦ Πνεύ ματος τοῦ ἁγίου μήπω πεφανε-
ρῶσθαι τὴν τῶν ἁγίων ὁδὸν , ἔτι τῆς πρώτης σκηνῆς
ἐχούσης στάσιν · ι καὶ πάλιν ο ι Πόσῳ δοκεῖτε χείρο-
νος ἀξιωθήσεται τιμωρίας ό τὸν Υίὸν τοῦ Θεοῦ κατα·
πατήσας, καὶ τὸ αἷμα τῆς Διαθήκης κοινὸν ἡγησάμε-
νος, ὲν ᾧ ἡγιάσθη , καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος ὲν-
υ6ρίσας; ι Καὶ πάλιν · ‹ Εἰ γὰρ τὸ αἷμα ταύρων καὶ
τράγων, καὶ σποδὸς δαμάλεως ῥαντίζουσα τοὺς κεκοι-
νωμένους ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα ’
πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ , ὃς διὰ Πνεῦμαο
τος αίωνίου ἑαυτὸν προσήνεγκεν ἄμωμον τῷ Θεῷ, κα·
7. Ἰδοὺ πῶς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ὲν πάσῃ τῇ θείᾳ Γρα- ⁴
φῇ γνωρίζεται. Τί τοίνυν ὑμεῖς τοιοῦτον ὲν τῷ προφή-
τῃ ὲθεωρήσατε ; Οὐδὲ γὰρ οὐδὲ κᾶν τὸ ἄρθρον ἔχει τὸ
παρά τοῦ προφήτου λεγόμενον νῦν (5'5) ι πνεῦμα, ι ἴνα
κᾶν πρόφασιν ἔχητε, Ἀλλ’ ἁπλῶς ἐτολμήσατε τρόπους
ἑαυτοῖς ἐπινοεῖν , καὶ εἰπεῖν τὸ λεγόμενον κτίζεσθαι
πνεῦμα, αὐτὸ εἶναιτὸ Πνεῦμα τὺ ᾶγιον,, καίτοι
δυνάμενοι μαθεῖν καὶ παρὰ φιλολόγων ἀνδρῶν περὶ
Βιαφορᾶς πνευμάτων. Λέγεται γὰρ καὶ ἀνθρώπου
πνεῦμα , ὡς ψάλλει Δαϐίδ· ι Νυκτὸς μετά τῆς κιρ-ι
δίας μου ήδολὲσχουν , καὶ ἧσχαλλε τὸ πνεῦμά μου. ιι
Ὀ δὲ Βαροὺχ ἐπευχόμενύς φηςιν ε Ψυχὴ ἐν στενοῖς
καὶ πνεῦμα ἀκηδιῶν κέκραγε πρὸς σέ. › Καὶ ὲν μὲν
τῇ ᾠδῇ τῶν τριῶν παίδων (54) · ι Εὐλογεῖτε , πνεύδ
ματα» καὶ ι ψυχαὶ δικαίων, τδν Κύριον. ι Ὀ δὲ Ἀπό-
στολος γράφει · ι Αὐτὸ τὸ Πνεῦμα συμμαρτυρεί τῷ
πνεύματι ήμῶν, ὃτι ἐσμὲν τέκνα Θεοῦ. Εἰ δὲ τέκνα,
καὶ κληρονόμοι· ι καὶ πάλιν ι Οὐδεὶς οἶδε τὰ τοῦ
³ο Hebr. ιι, 15, 14.
³¹ ll Thess. ιι , 8. ³’ Psal.
νιιι, 16, 17.
καὶ ὲφῗ αὐτοῦξῷ tirio}; ,ηνεύμοξτος τδ ρητδκξ. δ uiror:
Ἀθανάσιος ἐδέξατο, ἀλλ’ οὐκ ἐπί τινος τῶν ἄλλων
πνευμάτων. Nota hunc lo_cn_un_ ita nunc_n_on enxstare
,ριιᾶ Apostolum , sed ,. Dominus interficiet‘ lSalui-im
o'ris sui. Videturvero 'has voces, Iesus Christus.
nescio qua ratione, ab aliquibus rejectas esse. Quod
autem ita ab initio scripserit itpostolus, argumento
sunt, tum qua: hic a saneto Patre suntndictaLtqm
quod hunc l_ocum similiter proferant divus Clir3'-_
sbstomus in Epist. ad Thessalonicenses. et magnus
Basilius libro. primo Aseeticorum._ Verum etiam
apud Latinos sic exstat hic locus in contextu di-
vina: Scripturae. Attende porro magnum Athana-
sium hunc' locum intellexisse de ipso sancto Spi-
ritu, non autem de aliquo aliorum spirituum:
ᾦδλὸἰο Regii et Ottobon, Seguer. l'bid. ‘Gobler.
et Fele'k. 1, Ιιιὲο verba, παρὰ τοῦ προφήτου largus.
vovyfivLOniiltunl. Alii et editi, οὐκ ἕν τὸήᾶρθρον ἔχῃ,
(54)ςΡιπιιιιιιε code; Regius, ’ὲν τίει-Δανιῂλ γέγρά-
πται,’(ὶοι›1ει’. _et Felek._i: xai._d_ayifi)..ulidem nios.
'0 δὲ Ἀπόσςτολοςοαύτὼ θιοζ IbidemnRegii et ὅτις,
Gobler. et Felck. 1, αὐτὸ τὸ Πνεῦμα. Cteteri et editi
τό omittunt.