PG 26, col. 712
vero Georgius ab Alexandro, cum aliis de causis,
tum quod sese impium exhiberet depositus est;
presbyter enim erat, uti supra dictum est.
l8. Uno verbo ita illi scripsere, quasi singuli
certarent atque contenderent, quisnam haereseos
impietatem plus augeret, et apertius eam detegeret.
Porro epistolas illorum penes me nou habeo,ialio-
quin earum exemplaria vobis misissem, missurus
sane si Deo volente nactus fuero. Item quidam
Asterius ex Cappadocia, multiceps sophista, unus ex
Eusebianis, cum in priore persecutione sub Cou—
stantii avo diis sacrificasset, nec posset ab illis in
clerum cooptari; ex sententia Eusebianorum opu-
sculum edidit, eorum arbitrio conscriptum, quod
sacrificii ejus scelus aequaret: in illo enim cum
locustam et erucam Christo contulisset, imo prae-
tulisset, ac diceret aliam esse in Deo sapientiam
praeter Christum, quae et Christi et mundi creatrix
esset, Syriae Ecclesias aliasque, Eusebianorum
commendatione 585 fretus, circuibat : ut quia se-
mel Christum abnegare aggressus fuerat, ita nunc
quoque adversus veritatem audacius insurgeret.
Homo ille sane audacissimus in qua: loca sibi in-
gredi non liceret sese immisit, et in clericorum loco
sedens opusculum publice legebat, czeteris tamen
rem indigne ferentibus. Multa certe complectitur
opusculum illud : cujus haec pars est: ι Νοη enim
ait beatus Paulus se Christum praedicare, propriam
virtutem, aut sapientiam ejus, scilicet Dei, sed
sine additamenta, Dei virtutem, et Dei sapientiam:
docens aliam quidem esse propriam ipsius Dei
virtutem. ipsi innatam, non factam et cum ipso
exsistentem quae genitrix est, Christi scilicet, crea-
trix vero totius mundi : de qua in Epistola ad Ro-
manos : ι lnvisibilia enim ipsius, inquit, a crea-
‹ tura mundi, per ea quae facta sunt, intellecta con-
α spiciuntur: sempiterna quoque ejus Virtus et divi-
‹ nitas ³. ι Sicut enim memoratam hic divinitatem
nemo dixerit CbristtJm esse, sed ipsum esse Pa-
ῐ) trem ; sic puto, sempiternam ejus virtutem, non
unigenitum Deum, sed eum qui genuit Patrem esse.
Aliam vero Dei virtutem et sapientiam docet, qua:
scilicet per Christum exhibetur, et per ipsa mini-
sterii ejus opera cognoscitur. › Ει rursum : ι Etsi
sempiterna ejus virtus et sapientia, quam sine prin-
cipio et generatione esse, veritatis ratiocinia de-
(tl) In Regio xqi‘deletum est. Sed καί sequens
potius delendum videtur. De_Asterio autem et' ejus
scriptis vide supra in epistola De decretis Nicasius,
p.(1§;’.$ic_fieg. et_Basit.gEditi vero ἀγεννήτως.
ρδλιω Reg. et Basilaln _editisj deest. Mox Reg.
Et fasi, οὐχ 6 μονογενὴς Θεός. Editi, ούχ ὁμογενὴς
ε ε. ·
Θεός. ’ ⁷ Π ’ -
23
tum quod sese impium exhiberet depositus est;
presbyter enim erat, uti supra dictum est.
l8. Uno verbo ita illi scripsere, quasi singuli
certarent atque contenderent, quisnam haereseos
impietatem plus augeret, et apertius eam detegeret.
Porro epistolas illorum penes me nou habeo,ialio-
quin earum exemplaria vobis misissem, missurus
sane si Deo volente nactus fuero. Item quidam
Asterius ex Cappadocia, multiceps sophista, unus ex
Eusebianis, cum in priore persecutione sub Cou—
stantii avo diis sacrificasset, nec posset ab illis in
clerum cooptari; ex sententia Eusebianorum opu-
sculum edidit, eorum arbitrio conscriptum, quod
sacrificii ejus scelus aequaret: in illo enim cum
locustam et erucam Christo contulisset, imo prae-
tulisset, ac diceret aliam esse in Deo sapientiam
praeter Christum, quae et Christi et mundi creatrix
esset, Syriae Ecclesias aliasque, Eusebianorum
commendatione 585 fretus, circuibat : ut quia se-
mel Christum abnegare aggressus fuerat, ita nunc
quoque adversus veritatem audacius insurgeret.
Homo ille sane audacissimus in qua: loca sibi in-
gredi non liceret sese immisit, et in clericorum loco
sedens opusculum publice legebat, czeteris tamen
rem indigne ferentibus. Multa certe complectitur
opusculum illud : cujus haec pars est: ι Νοη enim
ait beatus Paulus se Christum praedicare, propriam
virtutem, aut sapientiam ejus, scilicet Dei, sed
sine additamenta, Dei virtutem, et Dei sapientiam:
docens aliam quidem esse propriam ipsius Dei
virtutem. ipsi innatam, non factam et cum ipso
exsistentem quae genitrix est, Christi scilicet, crea-
trix vero totius mundi : de qua in Epistola ad Ro-
manos : ι lnvisibilia enim ipsius, inquit, a crea-
‹ tura mundi, per ea quae facta sunt, intellecta con-
α spiciuntur: sempiterna quoque ejus Virtus et divi-
‹ nitas ³. ι Sicut enim memoratam hic divinitatem
nemo dixerit CbristtJm esse, sed ipsum esse Pa-
ῐ) trem ; sic puto, sempiternam ejus virtutem, non
unigenitum Deum, sed eum qui genuit Patrem esse.
Aliam vero Dei virtutem et sapientiam docet, qua:
scilicet per Christum exhibetur, et per ipsa mini-
sterii ejus opera cognoscitur. › Ει rursum : ι Etsi
sempiterna ejus virtus et sapientia, quam sine prin-
cipio et generatione esse, veritatis ratiocinia de-
(tl) In Regio xqi‘deletum est. Sed καί sequens
potius delendum videtur. De_Asterio autem et' ejus
scriptis vide supra in epistola De decretis Nicasius,
p.(1§;’.$ic_fieg. et_Basit.gEditi vero ἀγεννήτως.
ρδλιω Reg. et Basilaln _editisj deest. Mox Reg.
Et fasi, οὐχ 6 μονογενὴς Θεός. Editi, ούχ ὁμογενὴς
ε ε. ·
Θεός. ’ ⁷ Π ’ -
23