PG 26, col. 859

tim evanuere, et protinus remisere corporis dolo-
res, domiciliumque integrum apparuit. Auxilio
Antonius animadverso, postquam amplius respi-
rasset, doloribusque levatus, visum quod appare-
bat his verbis compellavit: Ubi eras? cur non ab
initio apparuisti, ut meos levares dolores? Tum
vox illi emissa : llic eram, ait, Antoni, morabar-
que tuum spectans certamen. Cum itaque susti-
nueris, neque superatus fueris, ero semper tibi
adjutor, tuumque nomen ubique terrarum celebre
reddam. His ille auditis surrexit atque oravit; tan-
tumque roboris accepit, ut plus sibi virium cor-
poris esse sentiret, quam habuisset ante. Eratque
tum annorum prope triginta quinque.
H.1nsequente die egressus, ferventiore animo
eratad pietatem erga Deum, cumque convenisset
senem illum priorem, rogabat ut una eremum in-
η colerent. Abnuente illo, cum ob aetatem, tum quod
id moris non esset, confestim Antonius ad mon-
tem contendit. Verum inimicus, ejus ardens propo-
situm conspicatus, ejusque impediendi cupidius,
magni argentei disci speciem in viam projecit. An:
tonius vero maligni fraude intellecta, stetit, disrum-
que intuitus, diabolum in eo deprehensum his al- ,
loquitur : Unde discus in eremo Nequaquam trita
υἷι) Imm. Α... _--n___.- κο . , - _
via haac’est, nullum viatorum vestigium, lapsus
latere nequivit permagnus cum sit. éed qui διηίξ
sisset, ad perquirendum regressus, reperiss-et haud
dubie in deserto loco. Techna diaboli haec est; pro-
positum animi mei nequaquam cobibehis , o .dia-
Ilgfhjlquoblitus Iesus colluctationis servi sui, ei
vijdit desuper culmen aperiri-et 1231:5582
mutui-1: “nec. damon-uin aliquis apparuitiet'
_ . ο ν . -ν --υ--νο uuou mca ι cu. νυλ au cum lauta 85!, arcens ζ
Halgéflffipfiglalgtgingereret-tamen tuum : nime autem, quia dimicando viriliter non
Anto-nius annos natus triginta quidque.
Η.. Exinde cum voluntati pi'omptzemerita reli
cabatur, ut in deserto habita
ad montem, et eremi adhuc m
sarit infatigabilis adversarius},
(.9ggjviegius 2 et Colb. 2, γέγονεν. Mox iidem γάρ D
υ .
pro γουν.
(99)
(99) Ἰδεῖν deest in Colb. 2. idem cum Reg. 2,
ὸν σὺν ἁγωνισιιόν-
ν ἁγωνισμόν.
τον σ
ςριιιξτιίυὶεξ secundus, ἔσομαί σου.
ξι) ΟοΙὺετιὶιίιιε secundus, ἔσομαί σου,
159331322255“. 2’ ει comem 2' In editis, τδ πρό⁸
(5)1ta manuscripti. Editi vero, ὑπέὄαλλεν. Infra

OCR text from a scan; reading errors may remain.

Save for later

Enter your email and we will send you a sign-in link. No password. What you save (articles, verses, chapters, documents) follows you to any device.