PG 26, col. 861
τὸν ὄχλον ἐταράχθη, οὔτε ὼς ὑπὸ τοσούτων κατασπα-
ζόμενος ὲγεγήθει· ἀλλ’ ὅλος (26) ἦν ίσος, ὡς ὑπὸ τοῦ
λόγου κυϐερνώμενος, καὶ ἐν τῷ κατὰ φύσιν ἑστώς.
Πολλοὺς γοῦν τῶν παρόντων τὰ σώματα πάσχοντας
ἐθεράπευσεν ὁ Κύριος δι’ αὑτοῦ· καὶ ἄλλους ἀπὸ δαι-
μόνων ὲκαθάρισε. Χάριν τε ὲν τῷ λαλεῖν ἐδίδου τῷ
Ἀντωνίον καὶ οὕτω πολλοὺς μὲν λυπουμένους παρ-
εμυθεῖτο, ἄλλους δὲ μαχομένους διήλλαττεν εἰς φι-
λίαν· πᾶσιν ἐπιλέγων μηδὲν τῶν ἐν τῷ κόσμῳ προ-
κρίνειν τῆς εἰς Χριστὸν ἀγάπης. Διαλεγόμενος δὲ καὶ
παραινῶν μνημονεύειν (27) περὶ τῶν μελλόντωε
ἀγαθῶν κα.)⁸ τῆς εἰς ἡμᾶς γενομένης τοῦ Θεοῦ φιλαν· ’
θρωπίας, ὃς οὐκ ἐφείσατο τοῦ ἰδίου Υίοῦ , ἀλλ’
ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν* ἔπεισε πολ-
λοὺς αἱρήσασθαι τὸν μονήρη βίονο καὶ οὕτω λοιπὸν
γέγονε καὶ ὲν τοῖς ὄρεσι μοναστήρια, καὶ ἡ ἕρημος
ὶπολίσθη ὑπὸ (28) μοναχῶν, ἐξελθόντων ἀπὸ τῶν ἰδίων, καὶ ἀπογραψαμένων τὴν ὲν τοῖς οὐρανοῖς πο-
λιτείαν.
15. Χρείας δὲ γενομένης διελθεῖν αὐτὸν τὴν τοῦ
’Δρσενοῖτου διώρυγα (χρεία δὲ ἦν ή τῶν ἀδελφῶν
ὶπίσκεψις), πλήρης ἦν ή διώρυξ κροκοδείλων. Καὶ
μόνον εὐξάμενος, ἐνέϐη αὑτός τε καὶ πάντες oi σὺν
αὐτῷ, καὶ διῆλθον ἀϐλαϐεῖς. Ὑποστρέψας δὲ είς τὸ
μοναστήριον, τῶν αὐτῶν εἴχετο σεμνῶν καὶ νεανικῶν
πόνων. Διαλεγόμενός τε συνεχῶς, τῶν μὲν ήδη μο-
ναχῶν τὴν προθυμίαν ηῠξανε, τῶν δὲ ἄλλων τοὺς
πλείστους είς ἔρωτα τῆς ἀσκήσεως ἐκίνει, καὶ τα-
χέως, ἕλκοντος τοῦ λόγου , πλεῖστα γέγονε μοναστήι
ρια, καὶ πάντων αὐτῶν ὡς πατὴρ καθηγεῐτο.
16. Mt; γοῦν ἡμέρᾳ προελθὼν, ²καὶ πάντων τῶν
μοναχῶν ἐλθόντων πρὸς αὑτὸν, ἀξιούντων τε παρ’
ctelesti aditu consecratus apparuit. Obstupuerunt universi et oris gratiam et corporis dignitatem, quod
nec per quietem intumuerat, nec jejuniis'daemonumque certamine faciem ejus pallor obsederat; sed e
quasi nihil temporis exegisset, antiquus membrorum decor perseverabat. Proh Ξ quanta mira--
contrario
cula (29) ! 'quze in illo animi paritas fuit? Nunquam hilaritate nimia resolutus in risum est,._n_unquam
recordatione: peccati tristitia ora contrasit , non 'inagnis stupentiur'n se elatus est laudibus : nihil in illo
indweus solitudo, nihil asperum quotidiana cum_liostihus bella contuleram ;Ascd_ temperata ⁸ιιιιξιιεβικιιιίιιί ι
ad cuncta ferebatur examine. Plurimos igitur_ ab immundis spiritibus et infirmitatibus_variis Dei gratia
per Antonium liberavit. Sermo ejus_sale '_cuuditus consolabath maestos , docebat inscios, concordabat
iratos“: omnibus suadens nihil amori tjhristi anteponendum. Proponehatque ante oculos bonorum IIIa-
gnitudinem futurorum, et Dei clementiam, et beneficia retexebaiiindulta, quod proprio Ε ilio suo non.
pepercerit Deus, sed pro nostra omnium salute eum tradiderit. Nec morafplura—audientium corda ad
humanarum rerum contemptum haec ejus suasit oratio : et habitanda: eremi istud exordium fuit (30).
. 1-5. Quid sane et in‘Arsenoitarum oppido gestum_sitjnou_ transibo silentio : nam, cum fratres νρΙΙιοι
invisere, et rivulum Ni_li__(31), qui croco—diliget multis ejusfluminishestiisplenuserat, transvadare esset
P909333. tam cum comitibus suis transivit illmsus, quam inde rediit incolumis. Rursusque i_n pristinis
laboribus perseverans, multos magisterio suo fratres confirmavit, ita ut brevi tempore'plurima fierent
monasteria, novos antiquosque monachos pro :etate vel tempere, paterno moderabatur affectu.
16. Quadam autem die cum (32) a congregatis fratribus-rogaretur, ut eis institutoria largiretur prata
“ Rom. vni, 52.
(‘2?) Regius secundus et Colbert. 2, συνεσταλμέ-
νηίξξαξεχῖιμένηο συνεχομένη.
Bergium], et Colbert.,2, ὓλως.
(ἢ) βεξξιιξ Ξίγθι (ὶοΙθετιβ, μνιῃιίονεύων,Δ omisso
τξαραινῶν. Infra iidem, ὡς οὐκ ἐφείσατο, et ita legit
has. In editis et aliis. δς οὐκ.
αδ· ιιι cuius et ams, ος ουκ.
deest in Regjp 2, e_t Colbert. 2. ν ⁸
(ἳθ) Sic omnes -ιίιᾷέξἭοΙιὰιιᾶ, proh! quanto mi-
ζόμενος ὲγεγήθει· ἀλλ’ ὅλος (26) ἦν ίσος, ὡς ὑπὸ τοῦ
λόγου κυϐερνώμενος, καὶ ἐν τῷ κατὰ φύσιν ἑστώς.
Πολλοὺς γοῦν τῶν παρόντων τὰ σώματα πάσχοντας
ἐθεράπευσεν ὁ Κύριος δι’ αὑτοῦ· καὶ ἄλλους ἀπὸ δαι-
μόνων ὲκαθάρισε. Χάριν τε ὲν τῷ λαλεῖν ἐδίδου τῷ
Ἀντωνίον καὶ οὕτω πολλοὺς μὲν λυπουμένους παρ-
εμυθεῖτο, ἄλλους δὲ μαχομένους διήλλαττεν εἰς φι-
λίαν· πᾶσιν ἐπιλέγων μηδὲν τῶν ἐν τῷ κόσμῳ προ-
κρίνειν τῆς εἰς Χριστὸν ἀγάπης. Διαλεγόμενος δὲ καὶ
παραινῶν μνημονεύειν (27) περὶ τῶν μελλόντωε
ἀγαθῶν κα.)⁸ τῆς εἰς ἡμᾶς γενομένης τοῦ Θεοῦ φιλαν· ’
θρωπίας, ὃς οὐκ ἐφείσατο τοῦ ἰδίου Υίοῦ , ἀλλ’
ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν* ἔπεισε πολ-
λοὺς αἱρήσασθαι τὸν μονήρη βίονο καὶ οὕτω λοιπὸν
γέγονε καὶ ὲν τοῖς ὄρεσι μοναστήρια, καὶ ἡ ἕρημος
ὶπολίσθη ὑπὸ (28) μοναχῶν, ἐξελθόντων ἀπὸ τῶν ἰδίων, καὶ ἀπογραψαμένων τὴν ὲν τοῖς οὐρανοῖς πο-
λιτείαν.
15. Χρείας δὲ γενομένης διελθεῖν αὐτὸν τὴν τοῦ
’Δρσενοῖτου διώρυγα (χρεία δὲ ἦν ή τῶν ἀδελφῶν
ὶπίσκεψις), πλήρης ἦν ή διώρυξ κροκοδείλων. Καὶ
μόνον εὐξάμενος, ἐνέϐη αὑτός τε καὶ πάντες oi σὺν
αὐτῷ, καὶ διῆλθον ἀϐλαϐεῖς. Ὑποστρέψας δὲ είς τὸ
μοναστήριον, τῶν αὐτῶν εἴχετο σεμνῶν καὶ νεανικῶν
πόνων. Διαλεγόμενός τε συνεχῶς, τῶν μὲν ήδη μο-
ναχῶν τὴν προθυμίαν ηῠξανε, τῶν δὲ ἄλλων τοὺς
πλείστους είς ἔρωτα τῆς ἀσκήσεως ἐκίνει, καὶ τα-
χέως, ἕλκοντος τοῦ λόγου , πλεῖστα γέγονε μοναστήι
ρια, καὶ πάντων αὐτῶν ὡς πατὴρ καθηγεῐτο.
16. Mt; γοῦν ἡμέρᾳ προελθὼν, ²καὶ πάντων τῶν
μοναχῶν ἐλθόντων πρὸς αὑτὸν, ἀξιούντων τε παρ’
ctelesti aditu consecratus apparuit. Obstupuerunt universi et oris gratiam et corporis dignitatem, quod
nec per quietem intumuerat, nec jejuniis'daemonumque certamine faciem ejus pallor obsederat; sed e
quasi nihil temporis exegisset, antiquus membrorum decor perseverabat. Proh Ξ quanta mira--
contrario
cula (29) ! 'quze in illo animi paritas fuit? Nunquam hilaritate nimia resolutus in risum est,._n_unquam
recordatione: peccati tristitia ora contrasit , non 'inagnis stupentiur'n se elatus est laudibus : nihil in illo
indweus solitudo, nihil asperum quotidiana cum_liostihus bella contuleram ;Ascd_ temperata ⁸ιιιιξιιεβικιιιίιιί ι
ad cuncta ferebatur examine. Plurimos igitur_ ab immundis spiritibus et infirmitatibus_variis Dei gratia
per Antonium liberavit. Sermo ejus_sale '_cuuditus consolabath maestos , docebat inscios, concordabat
iratos“: omnibus suadens nihil amori tjhristi anteponendum. Proponehatque ante oculos bonorum IIIa-
gnitudinem futurorum, et Dei clementiam, et beneficia retexebaiiindulta, quod proprio Ε ilio suo non.
pepercerit Deus, sed pro nostra omnium salute eum tradiderit. Nec morafplura—audientium corda ad
humanarum rerum contemptum haec ejus suasit oratio : et habitanda: eremi istud exordium fuit (30).
. 1-5. Quid sane et in‘Arsenoitarum oppido gestum_sitjnou_ transibo silentio : nam, cum fratres νρΙΙιοι
invisere, et rivulum Ni_li__(31), qui croco—diliget multis ejusfluminishestiisplenuserat, transvadare esset
P909333. tam cum comitibus suis transivit illmsus, quam inde rediit incolumis. Rursusque i_n pristinis
laboribus perseverans, multos magisterio suo fratres confirmavit, ita ut brevi tempore'plurima fierent
monasteria, novos antiquosque monachos pro :etate vel tempere, paterno moderabatur affectu.
16. Quadam autem die cum (32) a congregatis fratribus-rogaretur, ut eis institutoria largiretur prata
“ Rom. vni, 52.
(‘2?) Regius secundus et Colbert. 2, συνεσταλμέ-
νηίξξαξεχῖιμένηο συνεχομένη.
Bergium], et Colbert.,2, ὓλως.
(ἢ) βεξξιιξ Ξίγθι (ὶοΙθετιβ, μνιῃιίονεύων,Δ omisso
τξαραινῶν. Infra iidem, ὡς οὐκ ἐφείσατο, et ita legit
has. In editis et aliis. δς οὐκ.
αδ· ιιι cuius et ams, ος ουκ.
deest in Regjp 2, e_t Colbert. 2. ν ⁸
(ἳθ) Sic omnes -ιίιᾷέξἭοΙιὰιιᾶ, proh! quanto mi-