PG 28, col. 1432
εἷς τοὺς αἰῶνας των αἰώνων. Ἀμήν.
IN TRACTATUM DE CORPORE ΕΤ ANIMA MONlTUM.
529 ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
S. P. N. ATHAN'ASII
DE COItPOliE ET ANIHA.
Σῶμα τῷ ἔχοντι τὴν σύνθεσιν ἐκ τῶν στοιχείων
δέχεται, καὶ διάλυσιν, καὶ ἀφανίζεται. Διά τοῦτο τὰ
σώματα, ita? ἀνθρώπων, καὶ ζώων, εὔφθαρτά τεκαὶ
εῧθνητα τυγχάνουσιν, ἐκ τεσσάρων στοιχείων συν-
ιστοὶμενα, λέγω δὴ, γῆς, ἡλίου, ὕδατος, καὶ ἀέρος.
καὶ αὐτά οὐκ ἀγήρατα, οὐκ ἀμάραντα ὡς τὰ σώματα
μένει, ἀλλὰ θνήσκει καθά καὶ τὰ σώματα, ποιηθέντων
πάντων σωμάτων ἐκ γῆς. Τὰ δὲ ἀπλᾶ καὶ ἀσύνθετα
τῶν πραγμάτων εὐδιάμονα, καὶ ἓως τῆς συντελείας
ἀκατάλυτα μένει· οἷον ὁ ἥλιος, ψυχή ἀνθρώπου, φῶς,
φωστῆρες, ἀὴρ, ὕδατα, πῦρ, πνεῦμα, καὶ πάντα τὰ
ἁπλᾶ, καὶ ἐν ἷδίᾳ. Περὶ δὲ ψυχῆς λὲγομεν οὕτως· ὅτι
εἷ’σὶ πέντε πάθη ἒν αὐτῇ, ἅτινα ψυχικᾶ πάθη κα·
λοῦνται. Εἰσὶ δὲ ταῦτα’ ὀργή, λύπη, φόϐος, φροντὶς,
καί φθόνος. Ὀ οὖν φρόνιμον ἔχων τὸν λογισμὸνν
δύναται πάντα κρατεῖν. Ἦ δὲ ψυχὴ ὑπάρχει καθ’
ἑαυτής, ὡς πῦρ καιόμενον. ’Ὠσπερ τὸ πῦρ τὸ. βαλλὸ-
μενα εἰς τὸν λέϐητα ἕψει, οὕτω καὶ ἡ πυρώδης
ψ’)χή τὰ παραπεμπόμενα σῖτα τῇ κοιλίᾳ λεπτύνει,
διαί-δαπανᾷ. δὲ ψυχὴ λέγεται, οὒ λέγε-παιδιὰ τό
οὕτως εἶναι ψυχρὰν τὴν οὐσίαν, ὥς τινες τῶν ἁπλου-
στέρων διενόησαν· ἀλλὰ διὰ τὸ ἐκ πολλῆς θερμό-
IN TRACTATUM DE CORPORE ΕΤ ANIMA MONlTUM.
529 ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
S. P. N. ATHAN'ASII
DE COItPOliE ET ANIHA.
Σῶμα τῷ ἔχοντι τὴν σύνθεσιν ἐκ τῶν στοιχείων
δέχεται, καὶ διάλυσιν, καὶ ἀφανίζεται. Διά τοῦτο τὰ
σώματα, ita? ἀνθρώπων, καὶ ζώων, εὔφθαρτά τεκαὶ
εῧθνητα τυγχάνουσιν, ἐκ τεσσάρων στοιχείων συν-
ιστοὶμενα, λέγω δὴ, γῆς, ἡλίου, ὕδατος, καὶ ἀέρος.
καὶ αὐτά οὐκ ἀγήρατα, οὐκ ἀμάραντα ὡς τὰ σώματα
μένει, ἀλλὰ θνήσκει καθά καὶ τὰ σώματα, ποιηθέντων
πάντων σωμάτων ἐκ γῆς. Τὰ δὲ ἀπλᾶ καὶ ἀσύνθετα
τῶν πραγμάτων εὐδιάμονα, καὶ ἓως τῆς συντελείας
ἀκατάλυτα μένει· οἷον ὁ ἥλιος, ψυχή ἀνθρώπου, φῶς,
φωστῆρες, ἀὴρ, ὕδατα, πῦρ, πνεῦμα, καὶ πάντα τὰ
ἁπλᾶ, καὶ ἐν ἷδίᾳ. Περὶ δὲ ψυχῆς λὲγομεν οὕτως· ὅτι
εἷ’σὶ πέντε πάθη ἒν αὐτῇ, ἅτινα ψυχικᾶ πάθη κα·
λοῦνται. Εἰσὶ δὲ ταῦτα’ ὀργή, λύπη, φόϐος, φροντὶς,
καί φθόνος. Ὀ οὖν φρόνιμον ἔχων τὸν λογισμὸνν
δύναται πάντα κρατεῖν. Ἦ δὲ ψυχὴ ὑπάρχει καθ’
ἑαυτής, ὡς πῦρ καιόμενον. ’Ὠσπερ τὸ πῦρ τὸ. βαλλὸ-
μενα εἰς τὸν λέϐητα ἕψει, οὕτω καὶ ἡ πυρώδης
ψ’)χή τὰ παραπεμπόμενα σῖτα τῇ κοιλίᾳ λεπτύνει,
διαί-δαπανᾷ. δὲ ψυχὴ λέγεται, οὒ λέγε-παιδιὰ τό
οὕτως εἶναι ψυχρὰν τὴν οὐσίαν, ὥς τινες τῶν ἁπλου-
στέρων διενόησαν· ἀλλὰ διὰ τὸ ἐκ πολλῆς θερμό-