PG 29, col. 13
In English: The Hexæmeron 1.1
τῆς τοῦ κόσμου τινέπως κατάστασις ταῖς ὑπερκο-
σμίοις δυνάμεσι πρέπουσα, ἡ ὗπέρχρονος, ἡ αἱωνία ἡ
ἀίδιος. Δημιουργήματα δὲ. ἂν αὐτῇ ὁ τῶν ὅλων κτίστης
καὶ δημιουργὸς ἆπετέλισε, φῶς νοητὸν πρέπον τῇ μα-
καριότητι τῶν φιλούντων τὸν Κύριον, τὰς λογικὰς
καὶ impium; φύσεις, καὶ πᾶσαν τὴν τῶν νοητῶν
διακόσμησιν, ὅσα τὴν ἡμετέραν διάνοιαν ὗπιρϐαίνει,
ὢν οὐδὲ τὰς ὀνομασίαις ἐξευρεῖν δυνατόν. Ταῦτα (35)
τοῦ ἀοράτου κόσμου συμπληροῖ τὴν ο-ῧσίαν, ὥς δι-
δέτκιι ἡμᾶς ἕ, Παῦλος, λέγων ⁶ ’Ὁτι ἓν αὒτῷ ἐκτί-
σθη τὰ πάντα, εἴτε δρατὰ, εἴτε ἀόρατα, εἴτε θρό-
νου, εἴτι κυριότητες, εἴτε ἁρχαὶ, εἴτι ἐξουσίαι,
εἴτε δυνάμεις, ε”τε ἆγγὲλων στρατιαὶ, εἴτε ἀρχαγ-
γέλων ἆπιστατίαι · ὅτε. νδὲ ἔδει λοιπὸν-καὶ τὸν aid-apo»
τοῦτον ἐπεισαχθῆναι τοῖς οὖσι, προηγουμένως
μὲν διδασκαλεῖον καὶ παιδιυτήριον τῶν ἆνῦρωπίνων
ψυχῶν ' ἔπειτα μέντοι καὶ ἁπαξαπλῶς πάντων τῶν
ἔν’γενέσει καὶ φθορᾷ ἐπιτήδειον ξνδιαιτημα. Συμ-
’φὴς ἄρα τῷ κόσμῳ καὶτοῖς ἐν αὖτῷ ζώοις τι καὶ
φυτοῖς ἡ τοῦ χρόνου διέξοδος ὑπέστη, ὶτιειγομένη
ἀεὶ καὶ παραρῤέιιυσα, καὶ μηδαμου παυομένη τοῦ
δρόμου. ’Ἦ aii-xi τοιοῦτος ὁ χρόνος, οὗ τὸμὲν παρελέ
Θὸν ἠφανίσθη, τὸ δὲ μέλλον οὔπω πάρεστι, τὸ δὲ
παρὸννπρὶν γνωσθῆναι διαδιδράσκει τὴν detinent;
Τοιαύτη δέ τις καὶτῶν γινομένων ἡ φύσις, ἢ αὖ·
Ξανομένη πάντως, ἢ φθίνουσα, τὸ δὲ ἱδρυμένον
καὶ στάσιμον οὒκ ἐπίδηλοι ἔχουσα. ’Ἔπρεπεν οὖν
τοῖς ζώων τε καὶ φυτῶν σώμασιν, οἱονιὶ (37) ῥεύ-
ματί τινι πρὸς ἀνάγκην ένδεδιμένοις, καὶ τῇ πρὸς
γένισιοῆ φουρὲιν ἀγούσῃ κινήσει συνεχομένοις, ὑπὸ
τῆς τοῦ χρόνου φύσεως περιέχεσθαι, συγγενῆ τοῖς
ἁλλοιωμένοις κεκτημένου τὴν ἱόιότητα. Ἐντεὲ-
0n οἰκείως ἐπέϐαλε τῷ περὶ αὺτὸν λόγῳ ὸ adeo}:
[39) ἡμᾶς τοῦ κόσμου τὴν γένεσιν ὶκδιδάσκων, εἱ-
πών ” Ἐν ἀρχῇ ἐποίησε ⁸ τουτέστιν, ἐν ἀρχῇ ταύτῃ
τῇ κατὰ χρόνον, Οὐ γὰρ δὴ κατὰ πρισϐυγένιιαν πάψ
των τῶν γινομένων προέχειν αὑτὸν μαρτυρῶν λέγει
ὶν ἀρχῇ γεγονέναι, ἁλλὰ μετὰ τὰ ἀόρατα καὶ νοού-
μενα τῶν ὁρατῶν τούτων καὶ αἰσθήσει ληπτῶν τὴν
ἀρχὴν τῆς Eripiam; διηγεῖται. Λέγεται μὲν οὖν
⁸ Coloss I, 16.
Basilium hanc sententiam non proprie proposuisse ο
υι suam,sed ut aliorum. Scio quid em voces ὡς ἔοι-
κε reddi posse aliquando ut conslat,plane,utique,
sed haec interpretandi ratio rara est et insolita; et
solum adhiberi debet tum,cum series orationis ita
postulatzid quod hic locum non habere vident,opi-
nonomnesAd bmc Basilius hom.‘2.num.5,se ipse
clare ac (list-rte explicat, dum ait: Εἴπερ τι ἦν Ῑπρὸ
τῆς αἰσθητού τούτου καὶ φθαρτοῦ κόσμου συστὶσεως,8ἰ
quid erat ante constitutionem mundi hujus sensi-
bilis atque corruptioni obuoxiigut si modo fuerit
quidpiam,etc.Ex quibus intelligitur.Basilium lianc
de ange'orum prmexsistentia sententiam dubitan-
tertnon asseveranterproposuisse.
(35) lla editio Basil'. et mss.septem. Editio Pa-
ήι. ταῦτα γάρ.
σμίοις δυνάμεσι πρέπουσα, ἡ ὗπέρχρονος, ἡ αἱωνία ἡ
ἀίδιος. Δημιουργήματα δὲ. ἂν αὐτῇ ὁ τῶν ὅλων κτίστης
καὶ δημιουργὸς ἆπετέλισε, φῶς νοητὸν πρέπον τῇ μα-
καριότητι τῶν φιλούντων τὸν Κύριον, τὰς λογικὰς
καὶ impium; φύσεις, καὶ πᾶσαν τὴν τῶν νοητῶν
διακόσμησιν, ὅσα τὴν ἡμετέραν διάνοιαν ὗπιρϐαίνει,
ὢν οὐδὲ τὰς ὀνομασίαις ἐξευρεῖν δυνατόν. Ταῦτα (35)
τοῦ ἀοράτου κόσμου συμπληροῖ τὴν ο-ῧσίαν, ὥς δι-
δέτκιι ἡμᾶς ἕ, Παῦλος, λέγων ⁶ ’Ὁτι ἓν αὒτῷ ἐκτί-
σθη τὰ πάντα, εἴτε δρατὰ, εἴτε ἀόρατα, εἴτε θρό-
νου, εἴτι κυριότητες, εἴτε ἁρχαὶ, εἴτι ἐξουσίαι,
εἴτε δυνάμεις, ε”τε ἆγγὲλων στρατιαὶ, εἴτε ἀρχαγ-
γέλων ἆπιστατίαι · ὅτε. νδὲ ἔδει λοιπὸν-καὶ τὸν aid-apo»
τοῦτον ἐπεισαχθῆναι τοῖς οὖσι, προηγουμένως
μὲν διδασκαλεῖον καὶ παιδιυτήριον τῶν ἆνῦρωπίνων
ψυχῶν ' ἔπειτα μέντοι καὶ ἁπαξαπλῶς πάντων τῶν
ἔν’γενέσει καὶ φθορᾷ ἐπιτήδειον ξνδιαιτημα. Συμ-
’φὴς ἄρα τῷ κόσμῳ καὶτοῖς ἐν αὖτῷ ζώοις τι καὶ
φυτοῖς ἡ τοῦ χρόνου διέξοδος ὑπέστη, ὶτιειγομένη
ἀεὶ καὶ παραρῤέιιυσα, καὶ μηδαμου παυομένη τοῦ
δρόμου. ’Ἦ aii-xi τοιοῦτος ὁ χρόνος, οὗ τὸμὲν παρελέ
Θὸν ἠφανίσθη, τὸ δὲ μέλλον οὔπω πάρεστι, τὸ δὲ
παρὸννπρὶν γνωσθῆναι διαδιδράσκει τὴν detinent;
Τοιαύτη δέ τις καὶτῶν γινομένων ἡ φύσις, ἢ αὖ·
Ξανομένη πάντως, ἢ φθίνουσα, τὸ δὲ ἱδρυμένον
καὶ στάσιμον οὒκ ἐπίδηλοι ἔχουσα. ’Ἔπρεπεν οὖν
τοῖς ζώων τε καὶ φυτῶν σώμασιν, οἱονιὶ (37) ῥεύ-
ματί τινι πρὸς ἀνάγκην ένδεδιμένοις, καὶ τῇ πρὸς
γένισιοῆ φουρὲιν ἀγούσῃ κινήσει συνεχομένοις, ὑπὸ
τῆς τοῦ χρόνου φύσεως περιέχεσθαι, συγγενῆ τοῖς
ἁλλοιωμένοις κεκτημένου τὴν ἱόιότητα. Ἐντεὲ-
0n οἰκείως ἐπέϐαλε τῷ περὶ αὺτὸν λόγῳ ὸ adeo}:
[39) ἡμᾶς τοῦ κόσμου τὴν γένεσιν ὶκδιδάσκων, εἱ-
πών ” Ἐν ἀρχῇ ἐποίησε ⁸ τουτέστιν, ἐν ἀρχῇ ταύτῃ
τῇ κατὰ χρόνον, Οὐ γὰρ δὴ κατὰ πρισϐυγένιιαν πάψ
των τῶν γινομένων προέχειν αὑτὸν μαρτυρῶν λέγει
ὶν ἀρχῇ γεγονέναι, ἁλλὰ μετὰ τὰ ἀόρατα καὶ νοού-
μενα τῶν ὁρατῶν τούτων καὶ αἰσθήσει ληπτῶν τὴν
ἀρχὴν τῆς Eripiam; διηγεῖται. Λέγεται μὲν οὖν
⁸ Coloss I, 16.
Basilium hanc sententiam non proprie proposuisse ο
υι suam,sed ut aliorum. Scio quid em voces ὡς ἔοι-
κε reddi posse aliquando ut conslat,plane,utique,
sed haec interpretandi ratio rara est et insolita; et
solum adhiberi debet tum,cum series orationis ita
postulatzid quod hic locum non habere vident,opi-
nonomnesAd bmc Basilius hom.‘2.num.5,se ipse
clare ac (list-rte explicat, dum ait: Εἴπερ τι ἦν Ῑπρὸ
τῆς αἰσθητού τούτου καὶ φθαρτοῦ κόσμου συστὶσεως,8ἰ
quid erat ante constitutionem mundi hujus sensi-
bilis atque corruptioni obuoxiigut si modo fuerit
quidpiam,etc.Ex quibus intelligitur.Basilium lianc
de ange'orum prmexsistentia sententiam dubitan-
tertnon asseveranterproposuisse.
(35) lla editio Basil'. et mss.septem. Editio Pa-
ήι. ταῦτα γάρ.