PG 29, col. 212
λοντα · ἱστορίας ὑπομιμνήσκει· νομοθετεῖ τῷ βίῳ’
ὑποτίθεται τὰ πρακτέα ' καὶ ἁπαξαπλῶς κοινὸν τα-
μεῖόν ἐστιν ἀγαθῶν διεαγμάτων, τὸ ἑκάστῳ πρόσφο-
ρον κατᾶ τὴν ἓπιμέλειαν ἐξευρίσκουσα. Τά τε γὰρ
παλαιὰ τραύματα τῶν ψυχῶν ἑξιᾶται, καὶ τῷ νεο-
τρώτιμ ταχεῖαν ἐπάγει 186) τὴν ἐπανόρθωσιν, καὶ τὸ
νενοσηκὸς περιποιεῖται, καὶ τὸ ἀκέραιον διασώζει ⁵
καὶ ὅλως ἐξαιρεῖ τα παθη, καθ’ ὅσον οἶόν τε, τὰ ποι-
κίλως ταῖς ψυχατέ ἐν τῷ βίῳ τῶν ἀνθρώπων Eva-av:-
στεύιντα · καὶ τουτο μετά τινος ψυχαγωγίας ἐμμε-
λοῦς καὶ ἡδονῆς σώφρονα λογισμὸν ἐμποιούσης,
Ἐπειδὴ γὰρ εἶδε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον δυσάγωγον
πρὸς ἀρετὴν τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων, καὶ διὰ το πρὸς
ἡδονὴν ὲπιρῥεστὲς τοὺ ὀρθοῦ βίου καταμελουντας
ἡμᾶς ⁸ τί ποιεῖ ; To ἐκ τῆς μελῳδίας τερπνὸν τοῖς
δογμασιν ἐγκατέμιξεν, ’ἵνα τῷ προσηνεῖ καὶ λείῳ τῆς
ἁροῆς τὸ ὲκ τῶν λόγων ὠρέλιμον λανθανόντως ὑπο·
δεξώμεθα ' κατὰ τοὺς σοφοὺς τῶν ἰατρῶν, οἳ, τῶν φαρσ
μάκων τὰ αὑστηρότερα πίνειν διδόντες τοῖς κακοεί-
ton, μέλιτι πολλάκις τὴν κύλικα περιχρίουσι. Διὰ
τοῦτο τὰ ὲναρμόνια ταῦτα μέλη τῶν ψαλμῶν ἡμῖν
ἒπινενόηται, ’ίνα οἱ 487) παῖδες τὴν ἡλικίαν, ἢ καὶ
ὅλως οἱ νεαροὶ τὸ ἦθος, τῷ μὲν δοκεῖν μελῳδῶσι, τῇ
δὲ ἀληθείᾳ τὰς ψυχὰς ἐκπαιδεύωνται, Οὔτε γὰρ ἀπο-
στολικόν τις οὒτε προφητικὸν παράγγελμα τῶν πολ·
λῶν καὶ ῥᾳθύμων ῥᾳδίως ποτὲ τῇ μνήμῃ κατα-
σχὼν (88) ἀπῆλθε · τὰ δὲ τών ψαλμῶν λόγια καὶ
κατ’ οἷκον μελῳδοῦσι, καὶ ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς περιφέ-
ρουσι ’ και πού τις τῶν σφόδρα ἓκτεθηριωμὲνων ὑπὸ
θυμοῦ, ἐπειδὰν ἄρξηται τῷ ψαλμῷ κατεπᾴδεσθαι,
ἀπῆλθεν etiam, τὸ ἆγριαῖον τῆς ψυχῆς τῆ μελῳδίᾳ
κατακοιμίσας (89).
2. Ψαλμὶς γαλήνη ψυχῶν, βραϐευτης εἰρήνης, τὸ
θορυϐοῦν καὶ κυμαῖνον τῶν λογισμῶν καταστέλλων.
Μαλάσσει μὲν γὰρ τῆς ψυχῆς τὸ θυμούμενον, τὸ δὲ
ἀκόλαστον σωφρονίζει. Ψαλμὸς φιλίας συναγωγὸς,
ἕνωαις διεστώτων, ἐχθραινόντων διαλλακτήριον. Τίς
γὰρ ἔτι ἐχθρὸν ἡγεῖσθαι δύναται μεθ’ οὗ μίαν ἀφῆκε
πρὸς Θεὸν τὴν (pun-iw; ’Ὥστε καὶ τὸ μέγιατον τῶν
ἀγαθῶν τὴν ἀγάπην ἡ ψαλμῳδίᾳ παρέχεται, οἱονεὶ
σύνδετμόν τινα πρὸς τὴν ἕνωσιν τὴν συνῳδίαν ἐπι-
νοήσατα, καὶ εἱς ἐνὸς χοροῦ συμφωνίαν τὸν λαὸν
συναρμόζουσα, Ψαλμὸς δαιμόνων φυγαδευτήριοι,
τῆς τῶν ἀγγέλων βοηθείας ἐπαγωγή ' ὅπλον ἐν φόϐοις
νψκτερινοτς, ἆνάπαυαις κόπων ἣμερινῶν · νηπίοις
ἀσφάλεια, ἂκμσζουσιν ἐγκαλλώπισμα, πρεσϐυτέροις
παρηγορία, γγναιξὶ κόσμος ἆρμοδιώτατος Τὰς ἔρη-
tentiam facile concederem.
(87) Codices duo ὡς ot.
(87 Codices duo ὼς οἱ,
(88f Unus e Colbertinis παρακατασχὼν,
‘89 Codex unus κατακοιμησας.
Codex unus κατακοιμήσας.
ὑποτίθεται τὰ πρακτέα ' καὶ ἁπαξαπλῶς κοινὸν τα-
μεῖόν ἐστιν ἀγαθῶν διεαγμάτων, τὸ ἑκάστῳ πρόσφο-
ρον κατᾶ τὴν ἓπιμέλειαν ἐξευρίσκουσα. Τά τε γὰρ
παλαιὰ τραύματα τῶν ψυχῶν ἑξιᾶται, καὶ τῷ νεο-
τρώτιμ ταχεῖαν ἐπάγει 186) τὴν ἐπανόρθωσιν, καὶ τὸ
νενοσηκὸς περιποιεῖται, καὶ τὸ ἀκέραιον διασώζει ⁵
καὶ ὅλως ἐξαιρεῖ τα παθη, καθ’ ὅσον οἶόν τε, τὰ ποι-
κίλως ταῖς ψυχατέ ἐν τῷ βίῳ τῶν ἀνθρώπων Eva-av:-
στεύιντα · καὶ τουτο μετά τινος ψυχαγωγίας ἐμμε-
λοῦς καὶ ἡδονῆς σώφρονα λογισμὸν ἐμποιούσης,
Ἐπειδὴ γὰρ εἶδε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον δυσάγωγον
πρὸς ἀρετὴν τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων, καὶ διὰ το πρὸς
ἡδονὴν ὲπιρῥεστὲς τοὺ ὀρθοῦ βίου καταμελουντας
ἡμᾶς ⁸ τί ποιεῖ ; To ἐκ τῆς μελῳδίας τερπνὸν τοῖς
δογμασιν ἐγκατέμιξεν, ’ἵνα τῷ προσηνεῖ καὶ λείῳ τῆς
ἁροῆς τὸ ὲκ τῶν λόγων ὠρέλιμον λανθανόντως ὑπο·
δεξώμεθα ' κατὰ τοὺς σοφοὺς τῶν ἰατρῶν, οἳ, τῶν φαρσ
μάκων τὰ αὑστηρότερα πίνειν διδόντες τοῖς κακοεί-
ton, μέλιτι πολλάκις τὴν κύλικα περιχρίουσι. Διὰ
τοῦτο τὰ ὲναρμόνια ταῦτα μέλη τῶν ψαλμῶν ἡμῖν
ἒπινενόηται, ’ίνα οἱ 487) παῖδες τὴν ἡλικίαν, ἢ καὶ
ὅλως οἱ νεαροὶ τὸ ἦθος, τῷ μὲν δοκεῖν μελῳδῶσι, τῇ
δὲ ἀληθείᾳ τὰς ψυχὰς ἐκπαιδεύωνται, Οὔτε γὰρ ἀπο-
στολικόν τις οὒτε προφητικὸν παράγγελμα τῶν πολ·
λῶν καὶ ῥᾳθύμων ῥᾳδίως ποτὲ τῇ μνήμῃ κατα-
σχὼν (88) ἀπῆλθε · τὰ δὲ τών ψαλμῶν λόγια καὶ
κατ’ οἷκον μελῳδοῦσι, καὶ ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς περιφέ-
ρουσι ’ και πού τις τῶν σφόδρα ἓκτεθηριωμὲνων ὑπὸ
θυμοῦ, ἐπειδὰν ἄρξηται τῷ ψαλμῷ κατεπᾴδεσθαι,
ἀπῆλθεν etiam, τὸ ἆγριαῖον τῆς ψυχῆς τῆ μελῳδίᾳ
κατακοιμίσας (89).
2. Ψαλμὶς γαλήνη ψυχῶν, βραϐευτης εἰρήνης, τὸ
θορυϐοῦν καὶ κυμαῖνον τῶν λογισμῶν καταστέλλων.
Μαλάσσει μὲν γὰρ τῆς ψυχῆς τὸ θυμούμενον, τὸ δὲ
ἀκόλαστον σωφρονίζει. Ψαλμὸς φιλίας συναγωγὸς,
ἕνωαις διεστώτων, ἐχθραινόντων διαλλακτήριον. Τίς
γὰρ ἔτι ἐχθρὸν ἡγεῖσθαι δύναται μεθ’ οὗ μίαν ἀφῆκε
πρὸς Θεὸν τὴν (pun-iw; ’Ὥστε καὶ τὸ μέγιατον τῶν
ἀγαθῶν τὴν ἀγάπην ἡ ψαλμῳδίᾳ παρέχεται, οἱονεὶ
σύνδετμόν τινα πρὸς τὴν ἕνωσιν τὴν συνῳδίαν ἐπι-
νοήσατα, καὶ εἱς ἐνὸς χοροῦ συμφωνίαν τὸν λαὸν
συναρμόζουσα, Ψαλμὸς δαιμόνων φυγαδευτήριοι,
τῆς τῶν ἀγγέλων βοηθείας ἐπαγωγή ' ὅπλον ἐν φόϐοις
νψκτερινοτς, ἆνάπαυαις κόπων ἣμερινῶν · νηπίοις
ἀσφάλεια, ἂκμσζουσιν ἐγκαλλώπισμα, πρεσϐυτέροις
παρηγορία, γγναιξὶ κόσμος ἆρμοδιώτατος Τὰς ἔρη-
tentiam facile concederem.
(87) Codices duo ὡς ot.
(87 Codices duo ὼς οἱ,
(88f Unus e Colbertinis παρακατασχὼν,
‘89 Codex unus κατακοιμησας.
Codex unus κατακοιμήσας.