PG 29, col. 220
τῆς τυχούσης πράξεώς ἔστιν εὖμαρεστέρα¹ οἷον, Οὗ
φονεύσεις· οὖ μοιχεύσεις· οὒ κλέψεις. Ἀργίας τού-
των ἕκαστον καὶ ἀκινησίας δεῖται, Ἀγαπήσεις (14)
τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν καὶ, Πώλησόν σου τὰ
ὕπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς⁸ καὶ, Ἐάν τίς σε
ἀγγαριεύσῃ μίλιον ἓν,ὕπαγε μετ’ αἱ»τοῦ δύο, ἐνερ-
γήματα ἐστιν ἀθληταῖς πρέποντα , καὶ ψυχῆς ἤδη
νεανικῆς δεόμενα πρὸς κατόρθωσιν, ’Ὥστε θαύμασον
τὴν σοφίαν τοῦ διὰ τῶν εὖμσρεστὲρων καὶ εὔληπτο-
τέρων ἐνάγοντος ἠμᾶς πρὸς τὴν τελείωσιν. Τρία δὲ προ-
ἐϐαλεν ἡμῖν tl: φυλακῆς ἄξια, μὴ πορευθῆναι ἓν βουλῇ
ἀσεϐῶν, μῆ στῆναι ἒν ἔιδῷ ἁμαρτωλῶν. μὴ καθεσθῆ-
ναι ἐπὶ καθέδρας (15) λοιμῶν. Ti) φυσει τῶν πρα-
γμάτων ἑπόμενος, τὴν τάξιν ταύτην τοῖς εἰρημένοις
ἐπέθηκεν. Βουλευόμεθα γὰρ πρότερον, εἶτα ἱστῶμεν
τὸ βούλευμα⁸ εἶτα τοῖς βουλευθεῖσιν ἓναπομένομεν,
Πρώτως οὖν μακαριστὸν τὸ ἐν τῇ διανοίᾳ ἡμῶν και·
θαρὸν, ἐπειδὴ ῥίζα τῶν δια τοῦ σώματος ἐνεργειῶν
τὸ ἐν καρδίᾳ βούλευμα. Ἠ γὰρ μοιχεία, ἰν τῇ ψυχῇ
τοῦ (16) φιληδόνου πρῶτον ἀναφλεχθενσα, οὕτω τῆν
διὰ του σώματος φθορὰν ἀπεργάζεται. ’Ὅθεν καὶ ὁ
Κύριός φησιν ἔνδοθεν εἶναι τὰ κοινοῦντα τόν ἄνθρωπον.
Ἐπειδὴ δὲ ἀσέϐεια κυρίως λέγεται ἡ εἷς Θεὸν ἁμαρτία,
μὴ γένοιτο δέξασθαι ἡμᾶς ἐξ ἀπιστίας ποτὲ ἀμφιϐολίαν
περὶ Θεοῦι Τοῦτο γάρ ἐστι τὸ πορευθῆναι ἐν βουλῇ
ἀσεϐῶν, ἐὰν ε’ίπης ὲν τῇ καρδίᾳ σου“ Ἆρα ἔστι
Θεὸς κυϐερνῶν τὰ σύμπαντας ἄρα ἔστι Θεὸς ἐν οὒ-
ρανῷ, οἰκονομῶν τὰ (17) καθ’ ἔκαστονς ἇρα κρίσις ἆρα
ἀνταπόδοσις ἑκάστῳ κατὰ τὸ ἔργον αὐτοῦς Διὰ τί οὖν
’δίκαιοι πένονται , καὶ ἁμαρτωλοὶ πλουτοῦσιν; οὗτοι
icOsvoJat, κάκεῖνοι ἔρῥωνταις οὗτοι ἄτιμοι, κάκεῖνοι
ἔνδοξος Μήποτε αὐτοματως ὸ ›.όσμος φέρεται, καὶ
συντυχίαι τινὲς ἄλογοι ἀτάκτως ἑκάστῳ ἀποκλη-
ροῦσι (18) τοὺς βίους Ἐὰν ταῦτα διανοηθῇς, ἔπο-
ρεύθης ἐν βουλῇ ἀσεϐῶν, Μακάριος οὖν ὃς οὐκ ἔλαϐε
περὶ Θεοῦ δισταγμὸν, ὁ μή μικραψυχήσας περὶ τὰ
παρόντα, ἀλλ’ ἀλαμένων τὰ προσδοκώμενα· ὃς οὒκ
ἔσχε περὶ τοῦ κτίσαντος ἡμᾶς ὑπόληψιν ἄπιστον.
Μακάριος δὲ κακεῖνος ὃς ὲν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὒκ
ἔστη. Ὀδὸς μὲν οὗν ὁ βίος εἴρηται διά τὴν πρὸς τὸ
τέλος ἑκάστου τῶν γεννηθέντων ἕπειξιί.. ’Ὥσπερ γὰρ
ος ἓν τοῖς πλοίοις κα θεύδοντες αὖτομάτως ὕπὸ τοῦ
τνεύματοτ ἐπὶ λιμένας ἄγονται, γέν αὐτοὶ μή αἱσθά-
νωνται, ἀλλ’ ὂ δρόμος αὖτοὺς πρὸς τὸ τέλος ἑπείγεισ
οῧτῶ καὶ ἤμεῖς, τοῦ χρόνου τῆς ζωῆς ἤμῶν παραρ-
ῥέοντος, οἷόν τινι κινήσει συνεχεῖ καὶ ἀπαύστῳ πρὸς
τὸ οἰκεῖον ἕκαστος πέρας τῷ λανθάνοντι δρόμῳ τῆς
ζωῆς ἡμῶν κατεπειγόμεθα. Οϊον , ιαθεύδεις, καὶ ὁ
χρόνος σε παρατρέχειθ ἐγρήγορσις, καὶ ἄσχολος ιτ
21. ³⁷ Matth. ν, 41.
³³ Matth. xv, 18.
(16) Codex unus ἐν τῇ καρδίᾳ τοῦ. Infra codex
unus ἀμφιϐολίαν τινα,
(l7) Colb. sextus ὁ οἰκονομῶν τό. Statim duo
mss. ἐι-ιτίδοτις. Subinde duo itidem mss. κατὰ τὰ
φ figitfigit}. secundus et Colb. sextus διαχληροῦσι.
φονεύσεις· οὖ μοιχεύσεις· οὒ κλέψεις. Ἀργίας τού-
των ἕκαστον καὶ ἀκινησίας δεῖται, Ἀγαπήσεις (14)
τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν καὶ, Πώλησόν σου τὰ
ὕπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς⁸ καὶ, Ἐάν τίς σε
ἀγγαριεύσῃ μίλιον ἓν,ὕπαγε μετ’ αἱ»τοῦ δύο, ἐνερ-
γήματα ἐστιν ἀθληταῖς πρέποντα , καὶ ψυχῆς ἤδη
νεανικῆς δεόμενα πρὸς κατόρθωσιν, ’Ὥστε θαύμασον
τὴν σοφίαν τοῦ διὰ τῶν εὖμσρεστὲρων καὶ εὔληπτο-
τέρων ἐνάγοντος ἠμᾶς πρὸς τὴν τελείωσιν. Τρία δὲ προ-
ἐϐαλεν ἡμῖν tl: φυλακῆς ἄξια, μὴ πορευθῆναι ἓν βουλῇ
ἀσεϐῶν, μῆ στῆναι ἒν ἔιδῷ ἁμαρτωλῶν. μὴ καθεσθῆ-
ναι ἐπὶ καθέδρας (15) λοιμῶν. Ti) φυσει τῶν πρα-
γμάτων ἑπόμενος, τὴν τάξιν ταύτην τοῖς εἰρημένοις
ἐπέθηκεν. Βουλευόμεθα γὰρ πρότερον, εἶτα ἱστῶμεν
τὸ βούλευμα⁸ εἶτα τοῖς βουλευθεῖσιν ἓναπομένομεν,
Πρώτως οὖν μακαριστὸν τὸ ἐν τῇ διανοίᾳ ἡμῶν και·
θαρὸν, ἐπειδὴ ῥίζα τῶν δια τοῦ σώματος ἐνεργειῶν
τὸ ἐν καρδίᾳ βούλευμα. Ἠ γὰρ μοιχεία, ἰν τῇ ψυχῇ
τοῦ (16) φιληδόνου πρῶτον ἀναφλεχθενσα, οὕτω τῆν
διὰ του σώματος φθορὰν ἀπεργάζεται. ’Ὅθεν καὶ ὁ
Κύριός φησιν ἔνδοθεν εἶναι τὰ κοινοῦντα τόν ἄνθρωπον.
Ἐπειδὴ δὲ ἀσέϐεια κυρίως λέγεται ἡ εἷς Θεὸν ἁμαρτία,
μὴ γένοιτο δέξασθαι ἡμᾶς ἐξ ἀπιστίας ποτὲ ἀμφιϐολίαν
περὶ Θεοῦι Τοῦτο γάρ ἐστι τὸ πορευθῆναι ἐν βουλῇ
ἀσεϐῶν, ἐὰν ε’ίπης ὲν τῇ καρδίᾳ σου“ Ἆρα ἔστι
Θεὸς κυϐερνῶν τὰ σύμπαντας ἄρα ἔστι Θεὸς ἐν οὒ-
ρανῷ, οἰκονομῶν τὰ (17) καθ’ ἔκαστονς ἇρα κρίσις ἆρα
ἀνταπόδοσις ἑκάστῳ κατὰ τὸ ἔργον αὐτοῦς Διὰ τί οὖν
’δίκαιοι πένονται , καὶ ἁμαρτωλοὶ πλουτοῦσιν; οὗτοι
icOsvoJat, κάκεῖνοι ἔρῥωνταις οὗτοι ἄτιμοι, κάκεῖνοι
ἔνδοξος Μήποτε αὐτοματως ὸ ›.όσμος φέρεται, καὶ
συντυχίαι τινὲς ἄλογοι ἀτάκτως ἑκάστῳ ἀποκλη-
ροῦσι (18) τοὺς βίους Ἐὰν ταῦτα διανοηθῇς, ἔπο-
ρεύθης ἐν βουλῇ ἀσεϐῶν, Μακάριος οὖν ὃς οὐκ ἔλαϐε
περὶ Θεοῦ δισταγμὸν, ὁ μή μικραψυχήσας περὶ τὰ
παρόντα, ἀλλ’ ἀλαμένων τὰ προσδοκώμενα· ὃς οὒκ
ἔσχε περὶ τοῦ κτίσαντος ἡμᾶς ὑπόληψιν ἄπιστον.
Μακάριος δὲ κακεῖνος ὃς ὲν ὁδῷ ἁμαρτωλῶν οὒκ
ἔστη. Ὀδὸς μὲν οὗν ὁ βίος εἴρηται διά τὴν πρὸς τὸ
τέλος ἑκάστου τῶν γεννηθέντων ἕπειξιί.. ’Ὥσπερ γὰρ
ος ἓν τοῖς πλοίοις κα θεύδοντες αὖτομάτως ὕπὸ τοῦ
τνεύματοτ ἐπὶ λιμένας ἄγονται, γέν αὐτοὶ μή αἱσθά-
νωνται, ἀλλ’ ὂ δρόμος αὖτοὺς πρὸς τὸ τέλος ἑπείγεισ
οῧτῶ καὶ ἤμεῖς, τοῦ χρόνου τῆς ζωῆς ἤμῶν παραρ-
ῥέοντος, οἷόν τινι κινήσει συνεχεῖ καὶ ἀπαύστῳ πρὸς
τὸ οἰκεῖον ἕκαστος πέρας τῷ λανθάνοντι δρόμῳ τῆς
ζωῆς ἡμῶν κατεπειγόμεθα. Οϊον , ιαθεύδεις, καὶ ὁ
χρόνος σε παρατρέχειθ ἐγρήγορσις, καὶ ἄσχολος ιτ
21. ³⁷ Matth. ν, 41.
³³ Matth. xv, 18.
(16) Codex unus ἐν τῇ καρδίᾳ τοῦ. Infra codex
unus ἀμφιϐολίαν τινα,
(l7) Colb. sextus ὁ οἰκονομῶν τό. Statim duo
mss. ἐι-ιτίδοτις. Subinde duo itidem mss. κατὰ τὰ
φ figitfigit}. secundus et Colb. sextus διαχληροῦσι.