PG 29, col. 226
gis luto asperguntur: sic ii quotidie magis ac ma-
gis voluptatis sibi dedecus inurunt.Beatitudo igitur
est malum non cogitasse : si tamen inimici dolo
consilii impietatis receperis in anima, ne steteris
in peccato. Quod si etiam id tibi contigit, in malo
ne permaneasNe igitur sederis in cathedra pesti-
lentiarum.Si intellexisti quamnam cathedram di-
cat Scriptura,nimirum longam in malo perseveran~
tiam, de caetero exquiras velim quas pestilentias
nominet. Aiuntharumce rerum periti pestem, ubi
unum hominem,autjumentum attigerit,in quosque
proximos per vices serpere; contendunt namque
hujus morbi naturam talem esse, ut omnes sese
mutuo aegritudine repleant. Tales itaque sunt ini-
quitatis operarii Nam alter alteri morbum imper-
tientes aegrotant simul. simulque pereunt. Nonne
cinaados conspicis in foro sedentes,qoicastos quo-
que irrident,quique sua turpitudinisopera narran-
tes, tenebrarum studia et cupiditates ignominiosas
tanquam praeclare gesta, aut alia quasdam egregia
facinora commemorant? Pestes sunt ii, qui in om-
nestransfundereconanturproprium morbum,mul-
tosqoe sibi similes fieri magnopere cupiunt,ut per
hanc malorum communicationeminl‘amiam vitent.
Nam neque ignis materiam suscipiendae flammae
idoneam nactus, cohiberi potest, quominus subsi-
liat ad universam : maxime,si vehemens ventus
transfundat flammam: neque fieri potest,ut pecca-
tum, quod unum aliquem atligerit,ad omnes vici-
nos non transeat, si nequitiae spiritus illud accen-
dant. Manere enim in uno iniquitatem non sinit
spiritus stupri, sed statim cowvi consociantur;
comessationes, ebrietates, sermones obsceni;
scortum computans, huic arridens, illum provo-
cans, ad idem peccatum accendens omnes. Num
parva haec pestilentia, num modica isthaac pec-
cati contagio? Quid vero, quisquis avarum aemu-
latur, aut eum, qui per aliquod aliud scelus cons,
picuam quamdam ac civilem auctoritatem adeptus
est, aut gentium habet imperium, aut exercituum
dux est, deinde si affectibus turpissimis contami-
natus fuerit. nonne in animo excepit 97 pestem,
θ tum, cum malum ejus quem aemulatur, proprium
sibi reddidit? Nam et vitam eorum qui clarent,
secum ostendunt illae ipsa; dignitates vitaz: et mi-
lites quidem plerumque consimiles sunt ducibus;
populi vero in civitatibus imitantur magistru-
Mox duo mss. διαφεύγωσι,
(35) Cois]. cum fieg. tertio στῆναι, Editi cum
aliis mss. στῆσαι. In mss. nonnullis pro ἀτιμίαν
legitur ézmptiav :_in aliis quibusdam ἀνομίαι.
(36) Reg. tertius ἑταίρα τούτῳ σιξιιπίνουτα, κᾶ-
κείνῳ προσμειδιῶσα, τούτῳ προσομιλοῦσα, x5112?—
νονν gic'... . . ,η
(37) Sic mss. plerique omnes. Editi συνεμφαί-
νουσιν.
8
gis voluptatis sibi dedecus inurunt.Beatitudo igitur
est malum non cogitasse : si tamen inimici dolo
consilii impietatis receperis in anima, ne steteris
in peccato. Quod si etiam id tibi contigit, in malo
ne permaneasNe igitur sederis in cathedra pesti-
lentiarum.Si intellexisti quamnam cathedram di-
cat Scriptura,nimirum longam in malo perseveran~
tiam, de caetero exquiras velim quas pestilentias
nominet. Aiuntharumce rerum periti pestem, ubi
unum hominem,autjumentum attigerit,in quosque
proximos per vices serpere; contendunt namque
hujus morbi naturam talem esse, ut omnes sese
mutuo aegritudine repleant. Tales itaque sunt ini-
quitatis operarii Nam alter alteri morbum imper-
tientes aegrotant simul. simulque pereunt. Nonne
cinaados conspicis in foro sedentes,qoicastos quo-
que irrident,quique sua turpitudinisopera narran-
tes, tenebrarum studia et cupiditates ignominiosas
tanquam praeclare gesta, aut alia quasdam egregia
facinora commemorant? Pestes sunt ii, qui in om-
nestransfundereconanturproprium morbum,mul-
tosqoe sibi similes fieri magnopere cupiunt,ut per
hanc malorum communicationeminl‘amiam vitent.
Nam neque ignis materiam suscipiendae flammae
idoneam nactus, cohiberi potest, quominus subsi-
liat ad universam : maxime,si vehemens ventus
transfundat flammam: neque fieri potest,ut pecca-
tum, quod unum aliquem atligerit,ad omnes vici-
nos non transeat, si nequitiae spiritus illud accen-
dant. Manere enim in uno iniquitatem non sinit
spiritus stupri, sed statim cowvi consociantur;
comessationes, ebrietates, sermones obsceni;
scortum computans, huic arridens, illum provo-
cans, ad idem peccatum accendens omnes. Num
parva haec pestilentia, num modica isthaac pec-
cati contagio? Quid vero, quisquis avarum aemu-
latur, aut eum, qui per aliquod aliud scelus cons,
picuam quamdam ac civilem auctoritatem adeptus
est, aut gentium habet imperium, aut exercituum
dux est, deinde si affectibus turpissimis contami-
natus fuerit. nonne in animo excepit 97 pestem,
θ tum, cum malum ejus quem aemulatur, proprium
sibi reddidit? Nam et vitam eorum qui clarent,
secum ostendunt illae ipsa; dignitates vitaz: et mi-
lites quidem plerumque consimiles sunt ducibus;
populi vero in civitatibus imitantur magistru-
Mox duo mss. διαφεύγωσι,
(35) Cois]. cum fieg. tertio στῆναι, Editi cum
aliis mss. στῆσαι. In mss. nonnullis pro ἀτιμίαν
legitur ézmptiav :_in aliis quibusdam ἀνομίαι.
(36) Reg. tertius ἑταίρα τούτῳ σιξιιπίνουτα, κᾶ-
κείνῳ προσμειδιῶσα, τούτῳ προσομιλοῦσα, x5112?—
νονν gic'... . . ,η
(37) Sic mss. plerique omnes. Editi συνεμφαί-
νουσιν.
8