PG 29, col. 232
πατέρα, δεξιᾶς δὲ υἱον τὸν ἂρχιετιϊρον τοῦ Δαϐἰδ
ὀνομασθῆναι, ἀπὸ τῆς πράξεως πρέποντι ἑαντῳ τὸν
χρηματισμὸν λαϐόντα.
9. Κύριε ὸ Sed: μου, ἐπὶ σοὶ ἢλπισι,
σῶσόν
μι, Νομιζόμενον ἁπλοῦν siut χιὶ imo τοῦ τυχόντος
ὑγιῶς Ξιναιφὲρεσθιι δύνασθαι τὸ, Κύριε ὁΘεός μου,
ἐπὶ σοὶ ἤλπισα, σῶσόν με, τάχί οὔ τοιοῦτόν ἐστιν.
Ὀ γὰρ ἐπ’ ἄνθρωπον ἐλπίζων, ἣ ἐπ’ ἄλλο τι τῶν
κατὰ τὸν βίον μετεωριζόμενος, οἷον ἐπὶ δυναστείαν,
ἧ χρήματα, ἣ τ’ τῶν πιρὰ τοῖς πολλοῖς νομιζομένων
εἶναι λαμπρῶν, οὔ ὃύνιτιι εἰπεῖν Κύριε ὁ Oed;
οὒ ὃύνιτιι εἰπεῖν
μου, ἐπὶ σοὶ ἤλπισα, Πιριίγγελμα γάρ ἐστι, μὴ
ἐλπίζειν ἐπ’ ἄρχοντας’ καὶ, Ἐπιιατάρτιτσς ἅνθρω-
πος.ὅς την ἐλπίδα. ἔχει ἐπ’ ἅνθρωποι. ’Ὥσπερ
οὒδὲ σέϐειν ἄλλο τι πκρὰ τόν Θεὸν προσῆκεν, οὕτως
οῦδὲ ἐπὶ ἄλλον ἐλπίζειν ἢ ἐπὶ τὸν Θεὸν τῶν πάν-
των Κύριον, Ἐλπὶς γάρ μου, φησὶ, καὶ ὓμνησίς
μου (51) ὁ Κύριος. Πῶς δὲ πρῶτον σωθῆναι εὖλετιι
ἐχ τῶν διωκόντων, εἷται ῥυσθῆναι ς Ἢ διἰστολὴ σιξῆ
ποιήσει τὸν λόγον, Σιῦτονγείρ με ὲκ πάντων τῶν
διωκόντων με, κιίῥῦσσιί με, μή ποτε ἁρπάσῃ ὼς
λέων τὴν ψυχήν μου, Τίς οὖν ἡ διαπορᾶ τώ σώ-
ζεσθαι xxi τοῦ ῥύεσθαι (52); ’Ὁτι τῆς σωτηρίας
μὲν κυριως οἱ ἀσθενοῦντες χρῇζουσι, τοῦ ῥυσθῆναι δὲ
οἱ ἐν τῇ αἰχμαλωσίᾳ κιτεχόμενοι, Διὰ τοῦτο ὁ μὲν
ἐν ἑαυτῷ ἔχων τὴν ἇσθένειιν, ἐν ἑιυτῷ λαϐὼν
τὴν πίστιν, ὑπὸ τῆς οἰκείαις πίστεως οἰκονομεῖται
πρὸς τὸ σωθῆναι, Ἠ πίστις γάρ σου, φησὶ, σέσωκέ
σε’ mi, Γενηθήτω σοι ὡς ἐπίστευσας. Ὀ δὲ
ὀφείλων (53) ῥυσθῆναι τιμὴν ἔξωθεν ὑπὲρ αὑτοῦ x1-
τειτεθῆνειι ὀφείλουσαν ἀναμένει. ’0 τοίνυν ὑπὸ τὸν
θάνκτον ὤν, εἰδὼς, ὅτι εἷς ὁ σώζων, εἷς ὁ λυτρούμεο
νος, Ἐπὶ σοὶ, φησὶν, ἤλπισα, σῶσόν με ἀπὸ τῆς
ἀσθενείας, xxi ῥῦσαί με ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας.
Οἷμοι δὲ, ὅτι οἱ γενναῖοι τοῦ Θεοῦ ἀθληταὶ, ἱκανῶς
παρὰ πάντα τὸν ἑκυτῶν βίον τοῖς ἀοράτως ἐχθροῖς
προσπαλαίσαντες, ἐπειδὰν min: αὐτῶν ὑπεκφύγωπι
τὰς διώξεις, πρὸς τῷ τέλει τοῦ βίου γενόμενοι, ἔρευ-
νῶνται ὑπὸ τοί ἄρχοντος τοῦ αἰῶνος, ἵνα, ἄν μὲν
εὓρεθῶσιν ἔχοντες τραύματι ἀπὸ τῶν παλαισμάτων,
ἦ σπίλους τινὰς, κπιὶ τύπους τῆς ἁμαρτίας, κατασχε-
θῶσιν⁸ ἐὰν δὲ ἄτρωτοι εὑρεθῶσι xxi ἃσπιλοι, ὡς
ἀκράτητοι ὄντες, ὡς ἐλεύθεροι ὑπὸ Χριστοῦ ἀναπαύ-
σωνται. Εὖχεται οὖν περί τε τῆς ἐνταῦθα ζωῆς καί
περὶ τῆς μελλούσης. Σῶσον γάρ με, φῃσὶν, ἐνταῦθα
ιιι, 5, 6. εί Luc. vn, 50. ii“tetih. vni, 13.
vii-Jeruditissimus‘puczeus Πίῳ-πορεύου εἷς εἰρήνην,
addita fuisse es Oli_v. οι Anglicis {quas verba legi
uoquein duobus Regiis mss. non’dissimulamus.
ged tamen. cum haec verba in editione Basiieensi
ed tamen, cum haec verba in editione Basileensi
desint, et in plurimis mss., cumque praeterea se-
riem orationis_interrumpere videantur, expun-
genda ea censuimus. 7 ε
(53),81ο septem mss. aeque ac editiones Paris.
ξι gis“. At Colb. quartus et Catena Corderiana ὁ
Ξ Ξ un.
Ξ θελω).
ὀνομασθῆναι, ἀπὸ τῆς πράξεως πρέποντι ἑαντῳ τὸν
χρηματισμὸν λαϐόντα.
9. Κύριε ὸ Sed: μου, ἐπὶ σοὶ ἢλπισι,
σῶσόν
μι, Νομιζόμενον ἁπλοῦν siut χιὶ imo τοῦ τυχόντος
ὑγιῶς Ξιναιφὲρεσθιι δύνασθαι τὸ, Κύριε ὁΘεός μου,
ἐπὶ σοὶ ἤλπισα, σῶσόν με, τάχί οὔ τοιοῦτόν ἐστιν.
Ὀ γὰρ ἐπ’ ἄνθρωπον ἐλπίζων, ἣ ἐπ’ ἄλλο τι τῶν
κατὰ τὸν βίον μετεωριζόμενος, οἷον ἐπὶ δυναστείαν,
ἧ χρήματα, ἣ τ’ τῶν πιρὰ τοῖς πολλοῖς νομιζομένων
εἶναι λαμπρῶν, οὔ ὃύνιτιι εἰπεῖν Κύριε ὁ Oed;
οὒ ὃύνιτιι εἰπεῖν
μου, ἐπὶ σοὶ ἤλπισα, Πιριίγγελμα γάρ ἐστι, μὴ
ἐλπίζειν ἐπ’ ἄρχοντας’ καὶ, Ἐπιιατάρτιτσς ἅνθρω-
πος.ὅς την ἐλπίδα. ἔχει ἐπ’ ἅνθρωποι. ’Ὥσπερ
οὒδὲ σέϐειν ἄλλο τι πκρὰ τόν Θεὸν προσῆκεν, οὕτως
οῦδὲ ἐπὶ ἄλλον ἐλπίζειν ἢ ἐπὶ τὸν Θεὸν τῶν πάν-
των Κύριον, Ἐλπὶς γάρ μου, φησὶ, καὶ ὓμνησίς
μου (51) ὁ Κύριος. Πῶς δὲ πρῶτον σωθῆναι εὖλετιι
ἐχ τῶν διωκόντων, εἷται ῥυσθῆναι ς Ἢ διἰστολὴ σιξῆ
ποιήσει τὸν λόγον, Σιῦτονγείρ με ὲκ πάντων τῶν
διωκόντων με, κιίῥῦσσιί με, μή ποτε ἁρπάσῃ ὼς
λέων τὴν ψυχήν μου, Τίς οὖν ἡ διαπορᾶ τώ σώ-
ζεσθαι xxi τοῦ ῥύεσθαι (52); ’Ὁτι τῆς σωτηρίας
μὲν κυριως οἱ ἀσθενοῦντες χρῇζουσι, τοῦ ῥυσθῆναι δὲ
οἱ ἐν τῇ αἰχμαλωσίᾳ κιτεχόμενοι, Διὰ τοῦτο ὁ μὲν
ἐν ἑαυτῷ ἔχων τὴν ἇσθένειιν, ἐν ἑιυτῷ λαϐὼν
τὴν πίστιν, ὑπὸ τῆς οἰκείαις πίστεως οἰκονομεῖται
πρὸς τὸ σωθῆναι, Ἠ πίστις γάρ σου, φησὶ, σέσωκέ
σε’ mi, Γενηθήτω σοι ὡς ἐπίστευσας. Ὀ δὲ
ὀφείλων (53) ῥυσθῆναι τιμὴν ἔξωθεν ὑπὲρ αὑτοῦ x1-
τειτεθῆνειι ὀφείλουσαν ἀναμένει. ’0 τοίνυν ὑπὸ τὸν
θάνκτον ὤν, εἰδὼς, ὅτι εἷς ὁ σώζων, εἷς ὁ λυτρούμεο
νος, Ἐπὶ σοὶ, φησὶν, ἤλπισα, σῶσόν με ἀπὸ τῆς
ἀσθενείας, xxi ῥῦσαί με ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας.
Οἷμοι δὲ, ὅτι οἱ γενναῖοι τοῦ Θεοῦ ἀθληταὶ, ἱκανῶς
παρὰ πάντα τὸν ἑκυτῶν βίον τοῖς ἀοράτως ἐχθροῖς
προσπαλαίσαντες, ἐπειδὰν min: αὐτῶν ὑπεκφύγωπι
τὰς διώξεις, πρὸς τῷ τέλει τοῦ βίου γενόμενοι, ἔρευ-
νῶνται ὑπὸ τοί ἄρχοντος τοῦ αἰῶνος, ἵνα, ἄν μὲν
εὓρεθῶσιν ἔχοντες τραύματι ἀπὸ τῶν παλαισμάτων,
ἦ σπίλους τινὰς, κπιὶ τύπους τῆς ἁμαρτίας, κατασχε-
θῶσιν⁸ ἐὰν δὲ ἄτρωτοι εὑρεθῶσι xxi ἃσπιλοι, ὡς
ἀκράτητοι ὄντες, ὡς ἐλεύθεροι ὑπὸ Χριστοῦ ἀναπαύ-
σωνται. Εὖχεται οὖν περί τε τῆς ἐνταῦθα ζωῆς καί
περὶ τῆς μελλούσης. Σῶσον γάρ με, φῃσὶν, ἐνταῦθα
ιιι, 5, 6. εί Luc. vn, 50. ii“tetih. vni, 13.
vii-Jeruditissimus‘puczeus Πίῳ-πορεύου εἷς εἰρήνην,
addita fuisse es Oli_v. οι Anglicis {quas verba legi
uoquein duobus Regiis mss. non’dissimulamus.
ged tamen. cum haec verba in editione Basiieensi
ed tamen, cum haec verba in editione Basileensi
desint, et in plurimis mss., cumque praeterea se-
riem orationis_interrumpere videantur, expun-
genda ea censuimus. 7 ε
(53),81ο septem mss. aeque ac editiones Paris.
ξι gis“. At Colb. quartus et Catena Corderiana ὁ
Ξ Ξ un.
Ξ θελω).