PG 29, col. 499
tis inimicus praeter ea quae a principio in Ecclesia
Dei conserit zizania ⁵9, additamentis semper ma-
lum augeat, nuncque instrumenta omnem simul
ejus artem suscipientia nactus, per Christianismi
simulationem,negationem deitatis Unigeuiti intro-
ducat, externa illa ac vana sapientia puritatem ac
simplicitatem doctrinae divini Spiritus conturbatis,
ac verbis persuabilibus 55 simpliciores seducens ;
necessario et nos, tum propter vestrum qui impe-
rastis amorem, tum propter nostram ipsorum
securitatem, nostram interim imbecillitatem non
curantes,quanquam in hoc dicendi genere inexer‘ Β
citati sumus, tamen pro tradita nobis ο Domino
scientiae mensura,et veritati patro. inari. et men-
dacium confutare recepimus ; rati e tribus bonis
unum saltem omnino consecuturos nos: nimirum,
aut iis qui jam praeoccupati sunt, cout'utationem
208 hanc velut morbi remedium daturos, aut sa—
nis oblaturos tutamen qualecunque,autcerte. nos
ipsos qui nostris fratribus optime consuluerimus,
mercedem adepturos. Qui autem primus dicere
aperte ac docere ausus est, dissimilem esse sub-
stantia unigenitum Filium Deo et Patri, quantum
certe nos novimus, Aetius ille est Syrus, de quo
non dicam quibus ab initio innutritus artibus.scse
perniciose in Dei Ecclesias intruscrit,ut ue omissa
confutatione conviciari videar.At in impietate qui
successit,eamque pertecit,Eunomius hic est Gala-
ta,qui sibi ipse ex rebus turpissimis claritudinem
comparanstGloria miim,inquit,in confusione ipso-
rum“) ,cum reposita piis bona postposuisset honori
ei quem se sperabat acquisiturum,si scriberet quae
55 Philipp. ιιι, 19.
59 Matth. “11.25. ⁵³ ι Cor. ιι, 4.
logetici impii Eunomii.Sed bona illiusveniadicam
inreo libro‘non legi ἆντιῤῥητικνὲς, sed ἀνατρεπτιαςὶς,
Anatrepticus Apri/egenti impii Eunomii. Nec
aliter habent edi-tiu Ven. et lit‘gti quartus et quin-
tus, in quibus sic legitur : ’ᾼνατρεπτικρς τίιῆ ἀπτο-
λογητικοῧ Εὐνομίου. llic et illud notandum, legi in
Reg. quinto,ante titulum, τοῦ βροντοεεώνοο κυιξὲσο-
φοὺνβασιλείου, Basilii tonantis ac sapientis. lteg.
primus simplieiter κατ’ Εῷνομὶου, Eu_nomium.
Reg. secundus κατ’ Εὖνομέίου, ἀντιρῤηςεικόῇ ςιρητνᾳ
Ειᾶιοιηὸιινη. ron/"utalia. Denique codex Cnlb._ τοὶ
ἁγίού Βασιλείίνυ τῶν πρὸς Εὖνὺμιολι ἀνῖιῤῥτιτικῶν My,
αῖ. Liber primus milirrheticorum sancti Basilii
contra Eunomium.
(5‘2) Editio Pariset mss.nou pauci saepe; τῆς
ἀλτζοείᾶς διάϐολος, mimus inimicus diabolus: sed
vox Ecdicio: non'invenitur neque in galbneque in
Reg. quinto,neque in editione Ven_._I_ludo suspicor
νοόθῐῐῐδιάϐολος primum ab aliquo librario apposi-
tam tuisse in ora sui libri, ut indicaret verbis illis,
ἦ ἐχθρὸς τῆς ἀλτ,(]εέας,ὴοε loco diabolum significari.
Cu'm'autem non raro contingat, ut lectio aliqua e
margine intextum irrepat, id hic contigisse puto;
ob idque eam vocem erpunxi.
(53’ Codex Colb. τοῦ ἆγίο) [Imittur-.35. ν
(545 Antiqui duo libri ac» αῡτῶνΝοι posterior
Dei conserit zizania ⁵9, additamentis semper ma-
lum augeat, nuncque instrumenta omnem simul
ejus artem suscipientia nactus, per Christianismi
simulationem,negationem deitatis Unigeuiti intro-
ducat, externa illa ac vana sapientia puritatem ac
simplicitatem doctrinae divini Spiritus conturbatis,
ac verbis persuabilibus 55 simpliciores seducens ;
necessario et nos, tum propter vestrum qui impe-
rastis amorem, tum propter nostram ipsorum
securitatem, nostram interim imbecillitatem non
curantes,quanquam in hoc dicendi genere inexer‘ Β
citati sumus, tamen pro tradita nobis ο Domino
scientiae mensura,et veritati patro. inari. et men-
dacium confutare recepimus ; rati e tribus bonis
unum saltem omnino consecuturos nos: nimirum,
aut iis qui jam praeoccupati sunt, cout'utationem
208 hanc velut morbi remedium daturos, aut sa—
nis oblaturos tutamen qualecunque,autcerte. nos
ipsos qui nostris fratribus optime consuluerimus,
mercedem adepturos. Qui autem primus dicere
aperte ac docere ausus est, dissimilem esse sub-
stantia unigenitum Filium Deo et Patri, quantum
certe nos novimus, Aetius ille est Syrus, de quo
non dicam quibus ab initio innutritus artibus.scse
perniciose in Dei Ecclesias intruscrit,ut ue omissa
confutatione conviciari videar.At in impietate qui
successit,eamque pertecit,Eunomius hic est Gala-
ta,qui sibi ipse ex rebus turpissimis claritudinem
comparanstGloria miim,inquit,in confusione ipso-
rum“) ,cum reposita piis bona postposuisset honori
ei quem se sperabat acquisiturum,si scriberet quae
55 Philipp. ιιι, 19.
59 Matth. “11.25. ⁵³ ι Cor. ιι, 4.
logetici impii Eunomii.Sed bona illiusveniadicam
inreo libro‘non legi ἆντιῤῥητικνὲς, sed ἀνατρεπτιαςὶς,
Anatrepticus Apri/egenti impii Eunomii. Nec
aliter habent edi-tiu Ven. et lit‘gti quartus et quin-
tus, in quibus sic legitur : ’ᾼνατρεπτικρς τίιῆ ἀπτο-
λογητικοῧ Εὐνομίου. llic et illud notandum, legi in
Reg. quinto,ante titulum, τοῦ βροντοεεώνοο κυιξὲσο-
φοὺνβασιλείου, Basilii tonantis ac sapientis. lteg.
primus simplieiter κατ’ Εῷνομὶου, Eu_nomium.
Reg. secundus κατ’ Εὖνομέίου, ἀντιρῤηςεικόῇ ςιρητνᾳ
Ειᾶιοιηὸιινη. ron/"utalia. Denique codex Cnlb._ τοὶ
ἁγίού Βασιλείίνυ τῶν πρὸς Εὖνὺμιολι ἀνῖιῤῥτιτικῶν My,
αῖ. Liber primus milirrheticorum sancti Basilii
contra Eunomium.
(5‘2) Editio Pariset mss.nou pauci saepe; τῆς
ἀλτζοείᾶς διάϐολος, mimus inimicus diabolus: sed
vox Ecdicio: non'invenitur neque in galbneque in
Reg. quinto,neque in editione Ven_._I_ludo suspicor
νοόθῐῐῐδιάϐολος primum ab aliquo librario apposi-
tam tuisse in ora sui libri, ut indicaret verbis illis,
ἦ ἐχθρὸς τῆς ἀλτ,(]εέας,ὴοε loco diabolum significari.
Cu'm'autem non raro contingat, ut lectio aliqua e
margine intextum irrepat, id hic contigisse puto;
ob idque eam vocem erpunxi.
(53’ Codex Colb. τοῦ ἆγίο) [Imittur-.35. ν
(545 Antiqui duo libri ac» αῡτῶνΝοι posterior