PG 29, col. 518
usurpetur, sitque primum impietatis ipsorum ele-
mentum,hanc silentio jure tradendum esse duxe-
rim. Quippe vox Patris idem valet quod vox inge-
niti,praaterquavn quod Filiietiam notionem conjun-
ctim per relationem simul praeferatflui enim re-
vera et solus Pater est, ex nullo alio est : hoc au-
tem quod ex nullo est, idem estatqueingenitus.
Non igitur magis ingenitus quam Pater appellan-
dus nobis est, uisi Salvatoris documenta voluerimus
sapientia superare, qui dixit : Euntes baptizata in
nomine Palris59,non ingeniti.Sed de his hactenus.
Β Nos vero ea qua; proxime refert,expendamus.Nam
EUN. Itaque, si ostensum est neque ipsum ante
seipsum. neque quidquam aliud ante ipsam esse,
sed ipsum ante omnia exstare : sequitur illum in-
generatiozimo potius ipsa est substantia ingenita.
BasProinde quam in his deprehendimus impro-
bitatem,intelligere quidem, ut puto, facile est ad-
modum ei, qui vel leviter attenderit animum : at
eam vulgo manifestam reddere non ita fuerit faci-
le.Tentandum tamen,posteaquam spem collocaveri-
mns in ου,ουί dat verbum evangelizantibus,virtute
multaw.Dixerat porro quod illud,sineque ipse ante
seipsum,neque aliud quidquam ante ipsum est,se-
quatur ingeneratiozsetl postmo dum intellexitverba
sua sibi objectorum fundamentorum consequen-
tiamin contrariam partem cedere.Nam si Deum se.
quitur ingeneratio, ea illi procul dubio extrinsecus
accedit.Quod autem extra Deum est,substantia ejus
non est. Ex his autem dolosumillius commentum
dilfluet ac dilabetur.Sed hoc ei ne accidat,quid fa-
cilitHaud multum curans risum,quem ob pugnantia
quae loquebatur subiturus erat,orationem ad eaquae
voluit,corrigendo convertit,his verbis: Imo potius
haec ipsa est substantia ingenitafloc autem cum iis
(ίῇΕίῙίιί συνιδεῖν καὶ, οἶμαι. Libri veteJes ita,
ut edidimus.
(15) Ε regione horum verborum, ’E3c__8a::o6ymg,
in margine Reg. tertii scriptum est illu_d, ei δὲ
τοῦτο δοθείη). Quod si hoccimcederetur. Basilius,
cujus alioqui seruio perspicuus_est et clarus. dum
culus auo lu SBI‘IIIO perspicuus est el. cturus. uum
obscuras Eunomii ineptias co_nfutare cogi_t_t_1r,fit et
ipse quodammodo obscurus. Eunomiana illa, aion
λουθετ τούτῳ τὸ ἀγέννητον, μᾶλλον δὲ αὒτό ἐστιν οὒ-
σία ἀγέννητος, contendit Basilius inter se pugnare:
nec inter se' conciliari posse, Nam, inquit, quod
quamquam sequitur, i_d in eo adventitium estpiec
est ejus-substantia. Exque fit, ut ἰδ-ἀγέννητον,
cum 'ex Eunomii sententia Deum sequatur,adve_n—
litium quidam, sitin Deo,_uec_Deus_‘ipse, qecsqb-
stantia ingenita dici possit. Ex quibus colligi de-
bet, Eunomium, cum' τὸ ἀγέννητόν substantiam in-
genitam esse diceret, secum nequaquam conSen-
“(8:6) Editio Paris. cum tribus mss._ μᾶλλον ᾷέ αὖ·
τός’. Alii quatuor mss. cum editioneVen. esid.
(17) Editio utraque cum Reg. quinto αὐτὸ τόδ.
mentum,hanc silentio jure tradendum esse duxe-
rim. Quippe vox Patris idem valet quod vox inge-
niti,praaterquavn quod Filiietiam notionem conjun-
ctim per relationem simul praeferatflui enim re-
vera et solus Pater est, ex nullo alio est : hoc au-
tem quod ex nullo est, idem estatqueingenitus.
Non igitur magis ingenitus quam Pater appellan-
dus nobis est, uisi Salvatoris documenta voluerimus
sapientia superare, qui dixit : Euntes baptizata in
nomine Palris59,non ingeniti.Sed de his hactenus.
Β Nos vero ea qua; proxime refert,expendamus.Nam
EUN. Itaque, si ostensum est neque ipsum ante
seipsum. neque quidquam aliud ante ipsam esse,
sed ipsum ante omnia exstare : sequitur illum in-
generatiozimo potius ipsa est substantia ingenita.
BasProinde quam in his deprehendimus impro-
bitatem,intelligere quidem, ut puto, facile est ad-
modum ei, qui vel leviter attenderit animum : at
eam vulgo manifestam reddere non ita fuerit faci-
le.Tentandum tamen,posteaquam spem collocaveri-
mns in ου,ουί dat verbum evangelizantibus,virtute
multaw.Dixerat porro quod illud,sineque ipse ante
seipsum,neque aliud quidquam ante ipsum est,se-
quatur ingeneratiozsetl postmo dum intellexitverba
sua sibi objectorum fundamentorum consequen-
tiamin contrariam partem cedere.Nam si Deum se.
quitur ingeneratio, ea illi procul dubio extrinsecus
accedit.Quod autem extra Deum est,substantia ejus
non est. Ex his autem dolosumillius commentum
dilfluet ac dilabetur.Sed hoc ei ne accidat,quid fa-
cilitHaud multum curans risum,quem ob pugnantia
quae loquebatur subiturus erat,orationem ad eaquae
voluit,corrigendo convertit,his verbis: Imo potius
haec ipsa est substantia ingenitafloc autem cum iis
(ίῇΕίῙίιί συνιδεῖν καὶ, οἶμαι. Libri veteJes ita,
ut edidimus.
(15) Ε regione horum verborum, ’E3c__8a::o6ymg,
in margine Reg. tertii scriptum est illu_d, ei δὲ
τοῦτο δοθείη). Quod si hoccimcederetur. Basilius,
cujus alioqui seruio perspicuus_est et clarus. dum
culus auo lu SBI‘IIIO perspicuus est el. cturus. uum
obscuras Eunomii ineptias co_nfutare cogi_t_t_1r,fit et
ipse quodammodo obscurus. Eunomiana illa, aion
λουθετ τούτῳ τὸ ἀγέννητον, μᾶλλον δὲ αὒτό ἐστιν οὒ-
σία ἀγέννητος, contendit Basilius inter se pugnare:
nec inter se' conciliari posse, Nam, inquit, quod
quamquam sequitur, i_d in eo adventitium estpiec
est ejus-substantia. Exque fit, ut ἰδ-ἀγέννητον,
cum 'ex Eunomii sententia Deum sequatur,adve_n—
litium quidam, sitin Deo,_uec_Deus_‘ipse, qecsqb-
stantia ingenita dici possit. Ex quibus colligi de-
bet, Eunomium, cum' τὸ ἀγέννητόν substantiam in-
genitam esse diceret, secum nequaquam conSen-
“(8:6) Editio Paris. cum tribus mss._ μᾶλλον ᾷέ αὖ·
τός’. Alii quatuor mss. cum editioneVen. esid.
(17) Editio utraque cum Reg. quinto αὐτὸ τόδ.