PG 29, col. 519
stantiwratione contineatur? Verumtamen non sinit
cavillationem sibi omnino corruere.Elenim si pos—
teaqaam dixerat ingenerationem Deum sequi. hic
sermonem stetisset,nec potuisset dicere ingenera-
tionem esse substantiam Dei universorum, nec
ostendere,unigeniturl Filium secundum ipsam sub-
stantiam diversum esse,cum nihil eorum quae ex-
trinsecus sequuntur,necessitudinem inter Patrem
et Filium secundum ipsam substantiam dirimere
possit.Nunc vero cum subjunxerit:lmo potius haec
ipsi est substantia ingenita; ostendit hocipsum
quod Deus est,ipsam ingenerationem esse.l_io_c au. Β
tem quantum ei cursum ad impietatem stabilien-
dam semper paret,paulo post semone progredien-
te ostendst’orro quod quidem initio dixit,id ex
rerum veritate per concessorum consequentiam
apparet: quod vero postremum posuit,id haeretiCo
sensu adjectum est,cum impudentissime omnium
hic orator ad sermonem corrigendum transilierit.
Qui enim fieri potest ut idem et sequatur Deum,et
idem sit quod ipse, cum omnibus compertum sit
ac perspectum, id quod. sequitur, aiindesse ab eo
cuius consequens est? Hic vero quasi via quadam
arrepta ex eo semonem furtim occupavit, confir-
mat ingenerationem substantiam esse Dei universo-
rum ut hoc demonstrato concessum babeatUnigenitum secundum substantiam Patri esse dissimilem,
Quae autem dicat, perspicite.
Eun. lngenerationem autem dum dicimus, nonC
nomine solum,secundum humanam cogitandi ra—
tionem, decorandum Deum putamus: sed ei per-
solvendum arbitramur quod maxime Deo debe-
mus, ut idipsum scilicet quod est confiteamur.
Quaenim juxta inlelligentiam dic_untur_,cum_ in
nominibus solum et prolatione exsistentiam ba-
beant, una cum vocibus dissolvuntur.
Bas.Negat ingenerationem juxta nostrum intel-
Alii sex mss. αὒτῷ τό Lectio utraque potestatlw
illi.
militi) ιιιδκδιξος 1e“ μὴν, verppttqmennnon sinit,
etc\.,h'oc modointelligi posse videntur :_ Eunomius,
quantum in__se est nonsiniltsnum sopitisma iners D
esse et ineliicax : sed illud ita proponit, ut ex eo
colligi possit, primum τὶς. ὰγὲνίηῖον, ίῃᾳεηεναιῐο-
nem: ipsam esse essentiam Dei universorum:
deinde,- unigenitum Filium non esse_D_eum verum.
Et vero vi! impius illud quasi principium primum
ponebat, Deum natura gigni non posse : quo se-
inei posito, concludebat Filium, cum genitus sit,
Deum non esse.
(ιο) Editi ξχονξα nec} τὴν οὐσίαν. Antiqui tres
fibfi λίπ’ ιῦτῆν τὴν οὐσίαν.
(20) Reg. tertius omnium: διισπᾷν · qua: lectio
legitur quoque in margine Iteg. secundi.
(21) Ε’όὶιίρ utraque τοῦτο οὲ αὒτῷ ξέσον δρᾷμαι·
undeCornarius,hoc uero quantum scenicum actum
prwperet impietatis transgressionem. Codices
δυο-ὅσον αὒτψ ὃρᾶμα ἀεὶ πρὸς τὴν. Alius in contexto '
quidem habet 896,103: at inumaiz‘gine scriptum_in-
v'enitur manu recentiore δρᾶμοιπβθεεεθρμηάμε ἕσαν
σὺςῷ δρόμον ιιι πρὸς τὴν, nec aliter legitur in Re-
cavillationem sibi omnino corruere.Elenim si pos—
teaqaam dixerat ingenerationem Deum sequi. hic
sermonem stetisset,nec potuisset dicere ingenera-
tionem esse substantiam Dei universorum, nec
ostendere,unigeniturl Filium secundum ipsam sub-
stantiam diversum esse,cum nihil eorum quae ex-
trinsecus sequuntur,necessitudinem inter Patrem
et Filium secundum ipsam substantiam dirimere
possit.Nunc vero cum subjunxerit:lmo potius haec
ipsi est substantia ingenita; ostendit hocipsum
quod Deus est,ipsam ingenerationem esse.l_io_c au. Β
tem quantum ei cursum ad impietatem stabilien-
dam semper paret,paulo post semone progredien-
te ostendst’orro quod quidem initio dixit,id ex
rerum veritate per concessorum consequentiam
apparet: quod vero postremum posuit,id haeretiCo
sensu adjectum est,cum impudentissime omnium
hic orator ad sermonem corrigendum transilierit.
Qui enim fieri potest ut idem et sequatur Deum,et
idem sit quod ipse, cum omnibus compertum sit
ac perspectum, id quod. sequitur, aiindesse ab eo
cuius consequens est? Hic vero quasi via quadam
arrepta ex eo semonem furtim occupavit, confir-
mat ingenerationem substantiam esse Dei universo-
rum ut hoc demonstrato concessum babeatUnigenitum secundum substantiam Patri esse dissimilem,
Quae autem dicat, perspicite.
Eun. lngenerationem autem dum dicimus, nonC
nomine solum,secundum humanam cogitandi ra—
tionem, decorandum Deum putamus: sed ei per-
solvendum arbitramur quod maxime Deo debe-
mus, ut idipsum scilicet quod est confiteamur.
Quaenim juxta inlelligentiam dic_untur_,cum_ in
nominibus solum et prolatione exsistentiam ba-
beant, una cum vocibus dissolvuntur.
Bas.Negat ingenerationem juxta nostrum intel-
Alii sex mss. αὒτῷ τό Lectio utraque potestatlw
illi.
militi) ιιιδκδιξος 1e“ μὴν, verppttqmennnon sinit,
etc\.,h'oc modointelligi posse videntur :_ Eunomius,
quantum in__se est nonsiniltsnum sopitisma iners D
esse et ineliicax : sed illud ita proponit, ut ex eo
colligi possit, primum τὶς. ὰγὲνίηῖον, ίῃᾳεηεναιῐο-
nem: ipsam esse essentiam Dei universorum:
deinde,- unigenitum Filium non esse_D_eum verum.
Et vero vi! impius illud quasi principium primum
ponebat, Deum natura gigni non posse : quo se-
inei posito, concludebat Filium, cum genitus sit,
Deum non esse.
(ιο) Editi ξχονξα nec} τὴν οὐσίαν. Antiqui tres
fibfi λίπ’ ιῦτῆν τὴν οὐσίαν.
(20) Reg. tertius omnium: διισπᾷν · qua: lectio
legitur quoque in margine Iteg. secundi.
(21) Ε’όὶιίρ utraque τοῦτο οὲ αὒτῷ ξέσον δρᾷμαι·
undeCornarius,hoc uero quantum scenicum actum
prwperet impietatis transgressionem. Codices
δυο-ὅσον αὒτψ ὃρᾶμα ἀεὶ πρὸς τὴν. Alius in contexto '
quidem habet 896,103: at inumaiz‘gine scriptum_in-
v'enitur manu recentiore δρᾶμοιπβθεεεθρμηάμε ἕσαν
σὺςῷ δρόμον ιιι πρὸς τὴν, nec aliter legitur in Re-