PG 29, col. 668
ΒΑΣ. Ἐγὼ δὲ, εξ μὲν πάντα διωριζόμην κατα·
ληπτά ἡμῶν εἶναι τῇ γνώσει, ᾐσχύνθην ἂν ἴσως ὁμο-
λογῆσαι τὴν ἀγνοιαΨ νῦν δὲ μυρία (20) οὐ τῶν ἐν
τῷ μέλλοντι αἰῶνι ἀποκειμένων ἡμῖν μόνον, οὔτε τῶν
νῦν ὄντων ὲν τοῖς οὐρανοῖς ἀποκέκρυπται, ἀλλ’ οὔτε
τῶν ὑπαρχόντων ἡμῖν ἐν τῷ σώματι τρανὴ καὶ ἀναν-
τίρῤητός ἐστιν ἡ κατάληψις. Οἷον ἀμέλει ’περὶ τῆς
ὂψεως, πότερον είσδεχόμενοι τὰς εἰκόνας τῶν ὁρατῶν,
οὕτω τὰς ἀντιλήψεις ποιούμεθα⁶ καὶ πῶς ὁρῶν τε
παμμεγεθῶν, γῆς τε ἀπλέτου, καὶ ἀπείρου Θαλάσσης,
ἔτι δὲ (2t) καὶ αὐτοῦ τοῦ οὐρανοῦ ἡ είκὼν βραχεί
μέτρῳ τῆς κόρης ἡμῶν περιέχεταιο ἢ ἐκπέμποντες
τι παρ’ ἑαυτῶν, καὶ προσπελάζοντος τούτου τοῖς
ὁρατοῖς, οὕτως αὐτῶν τὴν αἴσθησιν ἔχομεν, καὶ τί
ἐστι τοῦτο καὶ πόσον, ὥστε γῇ καὶ Θαλάσσῃ ἐξαρκεῖν
ὲεραπλούμενον, καὶ περᾷν μὲν τὸν μεταξὺ γῆς καὶ
ούρανοῦ τόπον, αύτῷ τε προσϐάλλειν τῷ οὐρανῷ το-
σούτῳ τάχει κινού μενον, ὥστε ἐν ῐσῳ χρόνῳ τό τε πε-
ρικείμενον σῶμα , καὶτοὺς ὲν οὐρανῷ ἀστέρας κα-
ταμανθάνεσθαι. Καὶ τί δεῖ τᾶλλα λέγειν (22) ; Ἀλλά
αὐτὰ τά τοῦ νοῦ κινήματα, πότερον κτίζεινῆ γεν-
νᾷν πέφυκεν ἡ ψυχὴ, τίς ἂν ἀκριϐῶς εἴποι; Τί οὖν
θαυμαστὸν καὶ περὶτοῦ ἁγίου Πνεύματος ἀνεπαι·
σχύντως ἡμᾶς τὴν ἄγνοιαν ὁμολογεῖν; τὴν μέντοι
ἀναντιρρήτως αύτῷ προσμαρτυρούμένην δοξολογίαν
ἀποδιδόναι; Ὅτι μὲν γὰρ ὑπὲρ τὴν κτίσιν ἐστὶν,
.C ἱκανῶς ἡμῖν παρίστησι .τά διὰ τῶν ὗραφῶν παραδι-
δόμενα (23), ἐπειδή γε ἀδύνατον τῆς αὐτῆς εἶναι
φύσεως τό τε ἁγιάζον καὶ τά ἀγιαζόμενα, τὸ διδά·
σκον καὶ τά διδασκόμενα, τὸ ἀποκαλύπτον καὶ τά
τῆς ἀποκαλύψεως προσδεόμενα. ’Δγέννητον δὲ οὐδεὶς
οὕτως ἔξω παντελῶς ἐστι τοῦ φρονεῖν, ὥστε τολμῆ-
σαι ἕτερον πλὴν τοῦ Θεοῦ τῶν ὅλων προσαγορεῦσαι,
ἀλλά μὴν οὐδὲ Υίὸν, τῷ ἕνα εἶναι τὸν Μονογενῆ. Τί
οῦν αὐτὸ χρὴ καλεῖν (24) ; Πνεῦμα ἀγιον. καὶ Πνεῦμα
Θεοῦ, καὶ Πνεῦμα ἀληθείας, ἀποστελλόμενον παρὰ
Θεοῦ, διά Υίοῦ χορηγούμενον, οὺ δοῦλον, ἀλλ’ ἅγιον.
ἀγαθὸν, ἡγεμονικόνο Πνεῦμα ζωοποιοῦν, Πνεῦμα
υἱοθεσίας, ἐπιστάμενον πάντα τὰ τοῦ Θεοῦ. Οῦτω δὴ
καὶ ἐν (25) τῇ Τριάδι ὁ τ’ἧς μονάδος διασωθήσεται
λόγος, ἕνα μὲν Πατέρα ὁμολογούντων, καὶ ἕνα Υἱδν,
Ῑ) καὶ ἓν Πνεῦμα ἅγιον.
7. Κομίζουσι δὲ ἀποδείξεις, πρὸς τὸ κτίσμα εἰρῆ-
σθαι τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, μίαν μὲν ὲκ τοῦ προφήτου
λέγοντος· Ὀ στερεῶν βροντὴν, καὶ κτίζων πνεῦμα·
ἑτέραν δὲ τὴν ἐκ τοῦ Εὑαγγελίου ὅτι, Πάντα δι’ αὑ·
(22) Codex _Colb. Kal. τί δεῖ πολλά λέγεινς Alii
quidam mss. τὰ ἄλλα. ΜοχΔ editi θαυμαστὸν καί.
Unus ms. θαυμαστὸν εἰ καί. Alii mss. θαυμαστὸν
καὶἐὸ) ιξες. quartus Γραφῶν παραδεδομένα.
(24) Ριηςπιιοῇοι· librorum antiquorum χρὴ λέ-
γειν.
(βῦ) Εύίῑίρῦτω δ’ ἂν καὶ ἔν. Reg. tertius et Colb.
ut ιιι contextu.
ληπτά ἡμῶν εἶναι τῇ γνώσει, ᾐσχύνθην ἂν ἴσως ὁμο-
λογῆσαι τὴν ἀγνοιαΨ νῦν δὲ μυρία (20) οὐ τῶν ἐν
τῷ μέλλοντι αἰῶνι ἀποκειμένων ἡμῖν μόνον, οὔτε τῶν
νῦν ὄντων ὲν τοῖς οὐρανοῖς ἀποκέκρυπται, ἀλλ’ οὔτε
τῶν ὑπαρχόντων ἡμῖν ἐν τῷ σώματι τρανὴ καὶ ἀναν-
τίρῤητός ἐστιν ἡ κατάληψις. Οἷον ἀμέλει ’περὶ τῆς
ὂψεως, πότερον είσδεχόμενοι τὰς εἰκόνας τῶν ὁρατῶν,
οὕτω τὰς ἀντιλήψεις ποιούμεθα⁶ καὶ πῶς ὁρῶν τε
παμμεγεθῶν, γῆς τε ἀπλέτου, καὶ ἀπείρου Θαλάσσης,
ἔτι δὲ (2t) καὶ αὐτοῦ τοῦ οὐρανοῦ ἡ είκὼν βραχεί
μέτρῳ τῆς κόρης ἡμῶν περιέχεταιο ἢ ἐκπέμποντες
τι παρ’ ἑαυτῶν, καὶ προσπελάζοντος τούτου τοῖς
ὁρατοῖς, οὕτως αὐτῶν τὴν αἴσθησιν ἔχομεν, καὶ τί
ἐστι τοῦτο καὶ πόσον, ὥστε γῇ καὶ Θαλάσσῃ ἐξαρκεῖν
ὲεραπλούμενον, καὶ περᾷν μὲν τὸν μεταξὺ γῆς καὶ
ούρανοῦ τόπον, αύτῷ τε προσϐάλλειν τῷ οὐρανῷ το-
σούτῳ τάχει κινού μενον, ὥστε ἐν ῐσῳ χρόνῳ τό τε πε-
ρικείμενον σῶμα , καὶτοὺς ὲν οὐρανῷ ἀστέρας κα-
ταμανθάνεσθαι. Καὶ τί δεῖ τᾶλλα λέγειν (22) ; Ἀλλά
αὐτὰ τά τοῦ νοῦ κινήματα, πότερον κτίζεινῆ γεν-
νᾷν πέφυκεν ἡ ψυχὴ, τίς ἂν ἀκριϐῶς εἴποι; Τί οὖν
θαυμαστὸν καὶ περὶτοῦ ἁγίου Πνεύματος ἀνεπαι·
σχύντως ἡμᾶς τὴν ἄγνοιαν ὁμολογεῖν; τὴν μέντοι
ἀναντιρρήτως αύτῷ προσμαρτυρούμένην δοξολογίαν
ἀποδιδόναι; Ὅτι μὲν γὰρ ὑπὲρ τὴν κτίσιν ἐστὶν,
.C ἱκανῶς ἡμῖν παρίστησι .τά διὰ τῶν ὗραφῶν παραδι-
δόμενα (23), ἐπειδή γε ἀδύνατον τῆς αὐτῆς εἶναι
φύσεως τό τε ἁγιάζον καὶ τά ἀγιαζόμενα, τὸ διδά·
σκον καὶ τά διδασκόμενα, τὸ ἀποκαλύπτον καὶ τά
τῆς ἀποκαλύψεως προσδεόμενα. ’Δγέννητον δὲ οὐδεὶς
οὕτως ἔξω παντελῶς ἐστι τοῦ φρονεῖν, ὥστε τολμῆ-
σαι ἕτερον πλὴν τοῦ Θεοῦ τῶν ὅλων προσαγορεῦσαι,
ἀλλά μὴν οὐδὲ Υίὸν, τῷ ἕνα εἶναι τὸν Μονογενῆ. Τί
οῦν αὐτὸ χρὴ καλεῖν (24) ; Πνεῦμα ἀγιον. καὶ Πνεῦμα
Θεοῦ, καὶ Πνεῦμα ἀληθείας, ἀποστελλόμενον παρὰ
Θεοῦ, διά Υίοῦ χορηγούμενον, οὺ δοῦλον, ἀλλ’ ἅγιον.
ἀγαθὸν, ἡγεμονικόνο Πνεῦμα ζωοποιοῦν, Πνεῦμα
υἱοθεσίας, ἐπιστάμενον πάντα τὰ τοῦ Θεοῦ. Οῦτω δὴ
καὶ ἐν (25) τῇ Τριάδι ὁ τ’ἧς μονάδος διασωθήσεται
λόγος, ἕνα μὲν Πατέρα ὁμολογούντων, καὶ ἕνα Υἱδν,
Ῑ) καὶ ἓν Πνεῦμα ἅγιον.
7. Κομίζουσι δὲ ἀποδείξεις, πρὸς τὸ κτίσμα εἰρῆ-
σθαι τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, μίαν μὲν ὲκ τοῦ προφήτου
λέγοντος· Ὀ στερεῶν βροντὴν, καὶ κτίζων πνεῦμα·
ἑτέραν δὲ τὴν ἐκ τοῦ Εὑαγγελίου ὅτι, Πάντα δι’ αὑ·
(22) Codex _Colb. Kal. τί δεῖ πολλά λέγεινς Alii
quidam mss. τὰ ἄλλα. ΜοχΔ editi θαυμαστὸν καί.
Unus ms. θαυμαστὸν εἰ καί. Alii mss. θαυμαστὸν
καὶἐὸ) ιξες. quartus Γραφῶν παραδεδομένα.
(24) Ριηςπιιοῇοι· librorum antiquorum χρὴ λέ-
γειν.
(βῦ) Εύίῑίρῦτω δ’ ἂν καὶ ἔν. Reg. tertius et Colb.
ut ιιι contextu.