PG 3, col. 317
τεύεται. Αὗτὸ γὰρ τὸ τὸν προφήτην κατανυγῆναι
καὶ σχετλιασαι, ὅτι, ἀκάθαρτος ὣν, καὶ ἀκάθαρτα
χείλη ἔχων, κατ μέσον ἀκαθάρτου λαοῦ κατοικῶν,
εἶδε τὸν Κύριον Σαϐαὼθ, οἷον μερική τις κάθαρσις
ἐγεγόνει τῷ λέγοντι, διὰ τουτου καὶ ἐν μετουσὶᾳ γε..
νΞάι τῆς τελειοτέρας καθάρσεως. Αὖτή δὲ, ἦ
κάθαρσις δηλαδὴ, ἡ μετουσία, ἐξῃρημέναις αἰτίαις·
οὗ γὰρ ὡς ἐπὶ τὼν ἀνθρώπων ἡ κάθαρσις, οὕτω καὶ
ἐπὶ τῶν ἀσωμάτων εἱς πάντας τοὺς νοεροὶις νόας τε-
λετουρ-(ουμὲνη, οἷονεί γινομένη, ἀλλ’ οὔχ ἁπλῶς,
ἆλλᾶ κατὰ λόγον μυστικῆς τελετῆς, ταῖς περὶ αὐτὴν
καὶ πρωτίσταις οὖσίαις ἐκιρανεστέρα πώς ἐστι· τὶ δὲ
ἐστιν, ὅτι μᾶλλον ἑαυτὴν ἐκφαίνει τοῖς προσελέσιν, Β
"Eni δὲ τῶν δευτέρων, ἣ τῶν ἐσχάτων, ἢ καὶ ἐπὶ τῶν
νοερῶν ἡμῶν δυνάμεων, κατᾶ τὴν ἑκάστου τάξιν συν-
ημμένη πως μᾶλλον καὶ συνεσταλμένη θεωρεῖται,
πρὸς τὴν οἶον εἷς μῆκος ἀπόστασιν τῆς πρὸς τὸν
Θεὸν πλησιάσεως, συνάγουσα οἱονεὶ αὒτὴ ἡ θεία ἕλ-
λαμψις τὴν οἰκείαν φανέρωσιν πρὸς τὸ ἑνιαϊον καὶ
ἁπλοῦν αὒτῆς ἄγνωστον, ’Ἄγνωστος γάρ ἐστιν ὁ
Θεὸς οὐ διὰ ποικιλίαν συλλογισμῶν ἁγνοουμένην εημΊίν,
ἆ).λᾶ κατὰ ἑνιαίαν τινὰ καὶ πρὸς τὰ καθ’ ἡμᾶς καθο
ἒν καὶ καθάπαξ ἀκατάληπτον ἀγνωσίαν. Κατὰ τοῦτο
λέγεται, ὅτι καὶ ἀναϐάλλεται φὼς ὡς ἱμάτιον, οἱονεὶ
ἀναστέλλει τὸ φῶς προνοητικῶς, ἵνα χωρητὺν τῇ ἔξει
τὺν ὒποδεεστὲρων γένηται,3 δὴ ἐλλαμπει τοῖς καθ’
έκαστον δευτέροις διὰ τῶν πρώτων· καὶ εἰ δεῖ συντό-
μιυς εἰπεῖν, ὲκ τοῦ κρυφίου τὸ φῶς ἐμφανίζεται καὶ
τοῖς ἑτέροις, ἄλλα διὰ τῶν πρώτων δυνάμεων. Τοῦτο
γοῦν καὶ ὁ προφήτης ἐδιδάσκετο (ὃν καὶ θεολόγον
ἦ ὡς μύστην τῶν οιρυυρίων, ἢ ὡς Θεοῦ λόγους
φησὶν,
λέγοντα) παρὰ τοῦ ἀγγέλου τοδ πρὸς τὸ φῶς τοῦτον
ἄγοντος, ὅτι καὶ ἡ κάθαρσις καὶ πᾶσα ἐνέργεια θεία
δι’ αὖτῶν ἐνεργουμένη, ἂν καὶ παρα τούτων τισὶν
ἐπιχορηγοῦνται. Ἀλλ’ οὖν εἶσι πρῶται οὐσίαι καὶ
προσεχεῖς, δι’ ὤνκαὶ αὐταῖς τὰ τοιαυτχ παρὰ τοῦ
Θεοῦ ἑπιχορηγοῦνται κατὰ τήν ἀναλογίαν τῆς ἐκά-
στου τάξεως διὸ καὶ τὴν καθαρτικὴιι ἰδιότητα, ἀλλὰ
τὴν οἷονεί διά τινος πυρώδους ἐνεργείαις (εἷσί γὰρ καί
ἄλλοι τρόποι καθάρσεων τοῖς σεραφίμ) ὡς καὶ τὴν
ἐπωνυμίαν ἔχουσιν, εῖκὸτως μετᾶ θεὸν ἀνατέθεικεν,
0385, οὖν ἄτοπον, εἰ καθαίρειν τον προφήτην ὃ σε-
ραφέμ. λέγεται. ’Ὅρα γὰρ καὶ ἐπὶ Θεοῦ, ὅτι, παρ’
ἄλλων καθαιρόμενοι, λεγόμεθα παρὰ Θεοῦ καθαίρε-
σθαι ἓν τῳ εἶναι τοῦτον πᾶσαν αἰτίαν καθάρσεως.
Μᾶλλον δὲ ἵνα χθαμαλωτέρῳ ἐκ τῆς καθ’ ἡμᾶς
ἱεραρχίας χρήσωμαι παραδείγματι, καθάπερ ὃ καθ’
ἡμᾶς ἱεράρχης, διὰ τῶν αυτοῦ λειτουργῶν, ἤτοι δια-
κόνων ἢὶερέων καθαίρων ἢ φωτίζων, αὒτδς λέγεται
καθαίρειν καὶ φωτίζειν, τῶν δι’ αὒτοῦ καθιερωμένων
τέξεων, δηλαδὴ χειροτονουμένων, ἐπ’ οὖτὸν ἀνατι-
θεισῶν τὰ τῆς οἰκείας ἐνεργείας· οὕτω καὶ δ τὴν
καθαρτικήν ἐπὶττήμην τοῦ θεολόγου τελετουργῶν
ἄγγελος επὶ τὸν Θεὸν μὲν ὡς αἴτιον, ἐπὶ δὲ τὸν σε-
ραιρΐμ ὡς πρώτως τὰ ea: καθίρσεως δεχόμενον καὶ
ο* Ps. cui, 2.
καὶ σχετλιασαι, ὅτι, ἀκάθαρτος ὣν, καὶ ἀκάθαρτα
χείλη ἔχων, κατ μέσον ἀκαθάρτου λαοῦ κατοικῶν,
εἶδε τὸν Κύριον Σαϐαὼθ, οἷον μερική τις κάθαρσις
ἐγεγόνει τῷ λέγοντι, διὰ τουτου καὶ ἐν μετουσὶᾳ γε..
νΞάι τῆς τελειοτέρας καθάρσεως. Αὖτή δὲ, ἦ
κάθαρσις δηλαδὴ, ἡ μετουσία, ἐξῃρημέναις αἰτίαις·
οὗ γὰρ ὡς ἐπὶ τὼν ἀνθρώπων ἡ κάθαρσις, οὕτω καὶ
ἐπὶ τῶν ἀσωμάτων εἱς πάντας τοὺς νοεροὶις νόας τε-
λετουρ-(ουμὲνη, οἷονεί γινομένη, ἀλλ’ οὔχ ἁπλῶς,
ἆλλᾶ κατὰ λόγον μυστικῆς τελετῆς, ταῖς περὶ αὐτὴν
καὶ πρωτίσταις οὖσίαις ἐκιρανεστέρα πώς ἐστι· τὶ δὲ
ἐστιν, ὅτι μᾶλλον ἑαυτὴν ἐκφαίνει τοῖς προσελέσιν, Β
"Eni δὲ τῶν δευτέρων, ἣ τῶν ἐσχάτων, ἢ καὶ ἐπὶ τῶν
νοερῶν ἡμῶν δυνάμεων, κατᾶ τὴν ἑκάστου τάξιν συν-
ημμένη πως μᾶλλον καὶ συνεσταλμένη θεωρεῖται,
πρὸς τὴν οἶον εἷς μῆκος ἀπόστασιν τῆς πρὸς τὸν
Θεὸν πλησιάσεως, συνάγουσα οἱονεὶ αὒτὴ ἡ θεία ἕλ-
λαμψις τὴν οἰκείαν φανέρωσιν πρὸς τὸ ἑνιαϊον καὶ
ἁπλοῦν αὒτῆς ἄγνωστον, ’Ἄγνωστος γάρ ἐστιν ὁ
Θεὸς οὐ διὰ ποικιλίαν συλλογισμῶν ἁγνοουμένην εημΊίν,
ἆ).λᾶ κατὰ ἑνιαίαν τινὰ καὶ πρὸς τὰ καθ’ ἡμᾶς καθο
ἒν καὶ καθάπαξ ἀκατάληπτον ἀγνωσίαν. Κατὰ τοῦτο
λέγεται, ὅτι καὶ ἀναϐάλλεται φὼς ὡς ἱμάτιον, οἱονεὶ
ἀναστέλλει τὸ φῶς προνοητικῶς, ἵνα χωρητὺν τῇ ἔξει
τὺν ὒποδεεστὲρων γένηται,3 δὴ ἐλλαμπει τοῖς καθ’
έκαστον δευτέροις διὰ τῶν πρώτων· καὶ εἰ δεῖ συντό-
μιυς εἰπεῖν, ὲκ τοῦ κρυφίου τὸ φῶς ἐμφανίζεται καὶ
τοῖς ἑτέροις, ἄλλα διὰ τῶν πρώτων δυνάμεων. Τοῦτο
γοῦν καὶ ὁ προφήτης ἐδιδάσκετο (ὃν καὶ θεολόγον
ἦ ὡς μύστην τῶν οιρυυρίων, ἢ ὡς Θεοῦ λόγους
φησὶν,
λέγοντα) παρὰ τοῦ ἀγγέλου τοδ πρὸς τὸ φῶς τοῦτον
ἄγοντος, ὅτι καὶ ἡ κάθαρσις καὶ πᾶσα ἐνέργεια θεία
δι’ αὖτῶν ἐνεργουμένη, ἂν καὶ παρα τούτων τισὶν
ἐπιχορηγοῦνται. Ἀλλ’ οὖν εἶσι πρῶται οὐσίαι καὶ
προσεχεῖς, δι’ ὤνκαὶ αὐταῖς τὰ τοιαυτχ παρὰ τοῦ
Θεοῦ ἑπιχορηγοῦνται κατὰ τήν ἀναλογίαν τῆς ἐκά-
στου τάξεως διὸ καὶ τὴν καθαρτικὴιι ἰδιότητα, ἀλλὰ
τὴν οἷονεί διά τινος πυρώδους ἐνεργείαις (εἷσί γὰρ καί
ἄλλοι τρόποι καθάρσεων τοῖς σεραφίμ) ὡς καὶ τὴν
ἐπωνυμίαν ἔχουσιν, εῖκὸτως μετᾶ θεὸν ἀνατέθεικεν,
0385, οὖν ἄτοπον, εἰ καθαίρειν τον προφήτην ὃ σε-
ραφέμ. λέγεται. ’Ὅρα γὰρ καὶ ἐπὶ Θεοῦ, ὅτι, παρ’
ἄλλων καθαιρόμενοι, λεγόμεθα παρὰ Θεοῦ καθαίρε-
σθαι ἓν τῳ εἶναι τοῦτον πᾶσαν αἰτίαν καθάρσεως.
Μᾶλλον δὲ ἵνα χθαμαλωτέρῳ ἐκ τῆς καθ’ ἡμᾶς
ἱεραρχίας χρήσωμαι παραδείγματι, καθάπερ ὃ καθ’
ἡμᾶς ἱεράρχης, διὰ τῶν αυτοῦ λειτουργῶν, ἤτοι δια-
κόνων ἢὶερέων καθαίρων ἢ φωτίζων, αὒτδς λέγεται
καθαίρειν καὶ φωτίζειν, τῶν δι’ αὒτοῦ καθιερωμένων
τέξεων, δηλαδὴ χειροτονουμένων, ἐπ’ οὖτὸν ἀνατι-
θεισῶν τὰ τῆς οἰκείας ἐνεργείας· οὕτω καὶ δ τὴν
καθαρτικήν ἐπὶττήμην τοῦ θεολόγου τελετουργῶν
ἄγγελος επὶ τὸν Θεὸν μὲν ὡς αἴτιον, ἐπὶ δὲ τὸν σε-
ραιρΐμ ὡς πρώτως τὰ ea: καθίρσεως δεχόμενον καὶ
ο* Ps. cui, 2.