PG 3, col. 588
τεριῖιν λογίων ἐκπεφασμὲνα, Τῆς γὰρ ὑπὲρ λόγον καὶ
νυὺν καὶ οὒσίαν αὐτῆς ὓπερουσιότητος ἀγνωσία 9, αὒτῇ
την ὕπερούπιον επιστ-ήμην ἀναθετέον, τοσουτον ἐπὶ τὸ
ἄναντες ἀνανεύοντας, ὅσον ἑαυτὴν ἐνδίδωσιν ἡ τῶν
θεαρχικῶν λόγίων 3 ἀκτὶς, πρὸς τὰς δ ὑπερτέριε
αὐγὰς τῆ περὶ τὰ θεῖα σωφροςύνῇ καὶ ὁσιότητι σο-
στελλομ ἑνους, Καὶ γὰρ εἴ τι δεῖ τῇ πανσόφῴ καὶ ἄλη.
θεστάτη θεολογίᾳ πείθεσθαι, κατά τὴν ἀναλογίαν ἑκά-
στου τῶν νοῶν ἀνακαλ·3πτεται Β τὰ θεῖαι² καὶ ἐπο-
πτεύεταιι³ τῆς Θεαρχικῆς ἆγαθότητος ἐν σωστιικῇ δι⁴
καιοσύνῃ ,τῶν ἐν μέτρῳ την ἀμετρίαν Θεοπρεπως, ὡς
ἀχώρητον, ἂποδιαστεὶλούσης. Ὠσπερ γὰρ ἄληπτι
καὶ ἀθεώρητα τοῖς αἰσθητοῖς ἐστι τὰ νοητὰ, καὶ τοῖς
ἐν πλάσει καὶ τύπῳ τὰ ἁπλᾶ καὶ ἀώπωτο,τοῗς τε
κατὰ σωμάτων σχήματα μεμορφωμένοις, ἡ τῶν ἀσω-
μάτων ἀναφὴς καὶ ἀσχημάτιστος ἀμορφία· κατὰ τόν
αὐτὸν τῆς ἀληθείας λόγον ’ὒπέρκειτκι τῶν οὐσιῶν ἦ
ὅπερούσιος ἀοριστία 6· καὶ τῶν νοῶν,ἠ ὑπὲρ νοῦν
ἒνότης⁶ ιαὶ πάσαις διανοίαις ἀδιανςὶητόν ἐστι τὸ
ἑνότης·
ὑπὲρ διάνοια-ο ἓν, ἄῤῥητόν τε λόγῳ παντὶ τὸ ὑπὲρ
λόγον ἀγαθὸν, ἐνάς ἐνοποιὸς ἁπάσης ἐνάδος, καὶ
{irrepo-5:10; οὒσζα, καὶ νοῦς ἀνόητος καὶ λόγος ἅῤῥηο
τος’ ἀλογία καὶ ἀνοησία καὶ ἆνωνομία, κατὰ μηδὲν
τῶν ὄντων οὖσα* καὶ αἴτιον μὲν τοῦ εἶναι πᾶσιν, αὗτό
δὲ μὴ ὃν, ὡς πάσης οὒσίας ἐπέκεινα, καὶ ὡς ἂν αὑτὴ ⁷
περὶ ἑαυτῆς κυρίως καὶ ἐπιστητῶς ἀποφαίνοιτο 8.
§ ΙΙ.
Περὶ ταύτης οὖν, ὡς εἴρηται, τῆς ὺπερουσίου καὶ
κρυφίας θεότητος οὗ τολμητέον εἰπεῖν, οὔτε μὴν
ἐννοῆσαί τι, παρὰ τὰ θεωειδῶς 9 ἡμῖν ἐκ τῶν ἱερῶν
λογίων ἐκπεᾳισμένν καὶ γὰρ ὡς αὕτη περὶ {autat
ἐν’τοτς λογίοις ἀγαθοπρεπῶς παραδέδωκεν⁹ ἡ μὲν
αὐτῆς ὅ τι ποτέ ἐστιν ἐπιστήμη καὶ Θεωρία, πεισιν
ἕϐατὸς ἐστι τοῖς οὖσιν, ὡς πάντων ὑπερουσίως 55n-
οημένη. Καὶ πολλοὺς τῶν θεολόγων εδρῆσεις οὖνμό-
ρον ὡς ἀόρατον αὐτὴν καὶ ἀπερίληπτον ὑμνηκότας,
ὶλλὰ καὶ ἀνεξερεύνητον ἅμα καὶ ἀνεξιχνίαστον, ὣς
)ὒκ ὄντος ἴχνους οὐδενὸς, τῶν ἐπὶ τὴν αρυφίαν αὗτῆς
ἱιπειρίαν διεληλδθοτων, Οὐ μὴν ἀκοινώνητόν ἔστι
ιαθόλου τάγαθὸν οὐδενὶ των ὄντιον, ἀλλ’ ἐφ’ ἑαυτοῦ
ιονίμως τὴν ὑπερούσιον ἱδρῦσαν ἀκτῖνα ταῖς ἐκέ*
nou τῶν ὅντων ἀναλόγοις ἐλλάμψεσιν ἁγαθοπρεπῶς
ὲπιφαίνεται, καὶ πρὸς τὴν Aemi” αὐτοῦ θεωρίαν
tui. κοινωνίαν καὶ- ὁμοίωσιν ἀνατείνει τοὺς ἱεροὺς
νόοις³ τοὺς ὡς θεμιτὸν αὒτῷ καὶ ἱεροπρεπῶς ἐπιϐάλ-
νΑῐὶΙᾹῖ. LECTION ES.
νυὺν καὶ οὒσίαν αὐτῆς ὓπερουσιότητος ἀγνωσία 9, αὒτῇ
την ὕπερούπιον επιστ-ήμην ἀναθετέον, τοσουτον ἐπὶ τὸ
ἄναντες ἀνανεύοντας, ὅσον ἑαυτὴν ἐνδίδωσιν ἡ τῶν
θεαρχικῶν λόγίων 3 ἀκτὶς, πρὸς τὰς δ ὑπερτέριε
αὐγὰς τῆ περὶ τὰ θεῖα σωφροςύνῇ καὶ ὁσιότητι σο-
στελλομ ἑνους, Καὶ γὰρ εἴ τι δεῖ τῇ πανσόφῴ καὶ ἄλη.
θεστάτη θεολογίᾳ πείθεσθαι, κατά τὴν ἀναλογίαν ἑκά-
στου τῶν νοῶν ἀνακαλ·3πτεται Β τὰ θεῖαι² καὶ ἐπο-
πτεύεταιι³ τῆς Θεαρχικῆς ἆγαθότητος ἐν σωστιικῇ δι⁴
καιοσύνῃ ,τῶν ἐν μέτρῳ την ἀμετρίαν Θεοπρεπως, ὡς
ἀχώρητον, ἂποδιαστεὶλούσης. Ὠσπερ γὰρ ἄληπτι
καὶ ἀθεώρητα τοῖς αἰσθητοῖς ἐστι τὰ νοητὰ, καὶ τοῖς
ἐν πλάσει καὶ τύπῳ τὰ ἁπλᾶ καὶ ἀώπωτο,τοῗς τε
κατὰ σωμάτων σχήματα μεμορφωμένοις, ἡ τῶν ἀσω-
μάτων ἀναφὴς καὶ ἀσχημάτιστος ἀμορφία· κατὰ τόν
αὐτὸν τῆς ἀληθείας λόγον ’ὒπέρκειτκι τῶν οὐσιῶν ἦ
ὅπερούσιος ἀοριστία 6· καὶ τῶν νοῶν,ἠ ὑπὲρ νοῦν
ἒνότης⁶ ιαὶ πάσαις διανοίαις ἀδιανςὶητόν ἐστι τὸ
ἑνότης·
ὑπὲρ διάνοια-ο ἓν, ἄῤῥητόν τε λόγῳ παντὶ τὸ ὑπὲρ
λόγον ἀγαθὸν, ἐνάς ἐνοποιὸς ἁπάσης ἐνάδος, καὶ
{irrepo-5:10; οὒσζα, καὶ νοῦς ἀνόητος καὶ λόγος ἅῤῥηο
τος’ ἀλογία καὶ ἀνοησία καὶ ἆνωνομία, κατὰ μηδὲν
τῶν ὄντων οὖσα* καὶ αἴτιον μὲν τοῦ εἶναι πᾶσιν, αὗτό
δὲ μὴ ὃν, ὡς πάσης οὒσίας ἐπέκεινα, καὶ ὡς ἂν αὑτὴ ⁷
περὶ ἑαυτῆς κυρίως καὶ ἐπιστητῶς ἀποφαίνοιτο 8.
§ ΙΙ.
Περὶ ταύτης οὖν, ὡς εἴρηται, τῆς ὺπερουσίου καὶ
κρυφίας θεότητος οὗ τολμητέον εἰπεῖν, οὔτε μὴν
ἐννοῆσαί τι, παρὰ τὰ θεωειδῶς 9 ἡμῖν ἐκ τῶν ἱερῶν
λογίων ἐκπεᾳισμένν καὶ γὰρ ὡς αὕτη περὶ {autat
ἐν’τοτς λογίοις ἀγαθοπρεπῶς παραδέδωκεν⁹ ἡ μὲν
αὐτῆς ὅ τι ποτέ ἐστιν ἐπιστήμη καὶ Θεωρία, πεισιν
ἕϐατὸς ἐστι τοῖς οὖσιν, ὡς πάντων ὑπερουσίως 55n-
οημένη. Καὶ πολλοὺς τῶν θεολόγων εδρῆσεις οὖνμό-
ρον ὡς ἀόρατον αὐτὴν καὶ ἀπερίληπτον ὑμνηκότας,
ὶλλὰ καὶ ἀνεξερεύνητον ἅμα καὶ ἀνεξιχνίαστον, ὣς
)ὒκ ὄντος ἴχνους οὐδενὸς, τῶν ἐπὶ τὴν αρυφίαν αὗτῆς
ἱιπειρίαν διεληλδθοτων, Οὐ μὴν ἀκοινώνητόν ἔστι
ιαθόλου τάγαθὸν οὐδενὶ των ὄντιον, ἀλλ’ ἐφ’ ἑαυτοῦ
ιονίμως τὴν ὑπερούσιον ἱδρῦσαν ἀκτῖνα ταῖς ἐκέ*
nou τῶν ὅντων ἀναλόγοις ἐλλάμψεσιν ἁγαθοπρεπῶς
ὲπιφαίνεται, καὶ πρὸς τὴν Aemi” αὐτοῦ θεωρίαν
tui. κοινωνίαν καὶ- ὁμοίωσιν ἀνατείνει τοὺς ἱεροὺς
νόοις³ τοὺς ὡς θεμιτὸν αὒτῷ καὶ ἱεροπρεπῶς ἐπιϐάλ-
νΑῐὶΙᾹῖ. LECTION ES.