PG 3, col. 816
Περὶ ὄντος, ἐν ᾦ καὶ περὶ παραδειγμάτων,
Μετιτέον δὲ νῦν ἐπὶ τὴν ὅντως οὖσαν τοῦ ὅντως ὅν-
τος θεολογικὴν οὖσιωνυμίαν, Τοσοῦτον δὲ ὑπομνήσο-
μεν 50, ὅτι τῷ λόγῳ σκοπὸς οὔ τὴν ὑπεροὺσιον obsim,
ᾖ ὑπερούσιος, ἐκφαίνει), (ἂῤῥῃτὸν γὰρ τοῦτο Ααὶ αὐτὴν
ἂγνωστόν ἐστι καὶ παντελῶς ἀνέιφαντον, icui αὐτὴν ·
ὑπεραῖρον τὴν ἕνωσιν) ἀλλὰ τήν οὖσιοποιὸν εἰς τὰ
ὄντα παντα τῆς θεαρχικῆς οὗσιαρχίας πρόοδον ὑμνῆ-
σαι. Καὶ γὰρ ἡ τάγαθοῦ θεωνύμία τὰς ὅλας τοῦ τεάν-
τῶν αἰτέω προόδους ἐκφαίνουσα, διαὶ εἰς τά ὄντα, καὶ
εἷς τὰ οὐκ ὄντα ἐκτείνεται, καὶ ὅπερ τὰ ὄντα καὶ
{map τὰ οὒκ ὂντα ἔστὶν. Ἥ δὲ τοῦ ὄντος. εἶς πάντα τὰ
ὂντα ἐκτείνεται, καὶ ὑπερ τὰ ὂντα ἐστὶν. Ἦ δὲ τῆς
ζωῆς εἰς πὰντα τὰ ζῶντα ἔκτείνεται, καὶ ὅπερ τά
ζῶντά ἐστὶν. Ἦ δὲ τῆς σοφίας, εἷς πάντα τά νοερὰ
καὶ λογικὰ, καὶ αἶσθητικὰ ἐκτείνεται καὶ ὒπὲρ πὰντα
ταῦτα ἐστι.
Ταύτας οὖν ὁ λόγος ὑμνῆσαι ποθεῖ τὰς τῆς προ-
νοίας ἐκφαντορικὰς θεωνυμίας. οὗ γὰρ ἒκφράσᾶι τήν
αὒτοῦπερούσιον 51 ἆγαθᾶτητα, καὶ οὐσίαν, καὶ ζωήν,
καὶ σοφίαν τᾶς αοῦτοῦπερουσίου θεότητος ἐπαγγέλλει-
ται, τῆς 53 ὑπὲρ πᾶσαν ἀγαθότητα, καὶ θεότητα, οιαὶ
οὐσίαν, καὶ σοφιαν, tati ζωὴν, ἒν ἀποκρύφοις, ὡς τὰ
λόγιά φησιν, ὒπεριδρυμένηςὸὄ ’ ἀλλὰ τὴν ἐκπεφα-
σμένην ἀγαθοποιὸν προνοιαν ὑπεροχικῶς ἀγαθὸτητα,
καὶ πάντων ἀγαθῶν αἰτίαν ὑμνεῖ, καὶ ὃν, καὶ ζωὴν,
καὶ σοφίαν, τὴν οὕσιοποιὸν, καὶ ζωοποιὸν, καὶ σοφο-
δότιν αἰτίαν, τῶν οὒσέας, καὶ ζωῆς, καὶ νού, καὶ λό-
γου, καὶ αἰσθήσεως μετειληφότων. Οὔκ ἀλλο δέ εἶναι
τάγαθόν φησι, καὶ ἃλλο τὸ ὅν, καὶ ἄλλὸ τὴν ζωὴν ’ἦ
τὴν σοφίαν, οὐδὲ πολλὰ τὰ αἴτια καὶ ἅλλῶν ἄλλας παρ-
πικτικᾶς θεὸτητας, ὑπερεχούσας καὶ ὑφειμέναις, ἀλλ’
ι \ n, ν \ ΗΧ ’ A‘ ΗΝ \ ι
ἒνὸς Θεοῦ τὰς ὅλας ἀγαθὰς προόδους, καὶτὰς παρ
ι’
Μετιτέον δὲ νῦν ἐπὶ τὴν ὅντως οὖσαν τοῦ ὅντως ὅν-
τος θεολογικὴν οὖσιωνυμίαν, Τοσοῦτον δὲ ὑπομνήσο-
μεν 50, ὅτι τῷ λόγῳ σκοπὸς οὔ τὴν ὑπεροὺσιον obsim,
ᾖ ὑπερούσιος, ἐκφαίνει), (ἂῤῥῃτὸν γὰρ τοῦτο Ααὶ αὐτὴν
ἂγνωστόν ἐστι καὶ παντελῶς ἀνέιφαντον, icui αὐτὴν ·
ὑπεραῖρον τὴν ἕνωσιν) ἀλλὰ τήν οὖσιοποιὸν εἰς τὰ
ὄντα παντα τῆς θεαρχικῆς οὗσιαρχίας πρόοδον ὑμνῆ-
σαι. Καὶ γὰρ ἡ τάγαθοῦ θεωνύμία τὰς ὅλας τοῦ τεάν-
τῶν αἰτέω προόδους ἐκφαίνουσα, διαὶ εἰς τά ὄντα, καὶ
εἷς τὰ οὐκ ὄντα ἐκτείνεται, καὶ ὅπερ τὰ ὄντα καὶ
{map τὰ οὒκ ὂντα ἔστὶν. Ἥ δὲ τοῦ ὄντος. εἶς πάντα τὰ
ὂντα ἐκτείνεται, καὶ ὑπερ τὰ ὂντα ἐστὶν. Ἦ δὲ τῆς
ζωῆς εἰς πὰντα τὰ ζῶντα ἔκτείνεται, καὶ ὅπερ τά
ζῶντά ἐστὶν. Ἦ δὲ τῆς σοφίας, εἷς πάντα τά νοερὰ
καὶ λογικὰ, καὶ αἶσθητικὰ ἐκτείνεται καὶ ὒπὲρ πὰντα
ταῦτα ἐστι.
Ταύτας οὖν ὁ λόγος ὑμνῆσαι ποθεῖ τὰς τῆς προ-
νοίας ἐκφαντορικὰς θεωνυμίας. οὗ γὰρ ἒκφράσᾶι τήν
αὒτοῦπερούσιον 51 ἆγαθᾶτητα, καὶ οὐσίαν, καὶ ζωήν,
καὶ σοφίαν τᾶς αοῦτοῦπερουσίου θεότητος ἐπαγγέλλει-
ται, τῆς 53 ὑπὲρ πᾶσαν ἀγαθότητα, καὶ θεότητα, οιαὶ
οὐσίαν, καὶ σοφιαν, tati ζωὴν, ἒν ἀποκρύφοις, ὡς τὰ
λόγιά φησιν, ὒπεριδρυμένηςὸὄ ’ ἀλλὰ τὴν ἐκπεφα-
σμένην ἀγαθοποιὸν προνοιαν ὑπεροχικῶς ἀγαθὸτητα,
καὶ πάντων ἀγαθῶν αἰτίαν ὑμνεῖ, καὶ ὃν, καὶ ζωὴν,
καὶ σοφίαν, τὴν οὕσιοποιὸν, καὶ ζωοποιὸν, καὶ σοφο-
δότιν αἰτίαν, τῶν οὒσέας, καὶ ζωῆς, καὶ νού, καὶ λό-
γου, καὶ αἰσθήσεως μετειληφότων. Οὔκ ἀλλο δέ εἶναι
τάγαθόν φησι, καὶ ἃλλο τὸ ὅν, καὶ ἄλλὸ τὴν ζωὴν ’ἦ
τὴν σοφίαν, οὐδὲ πολλὰ τὰ αἴτια καὶ ἅλλῶν ἄλλας παρ-
πικτικᾶς θεὸτητας, ὑπερεχούσας καὶ ὑφειμέναις, ἀλλ’
ι \ n, ν \ ΗΧ ’ A‘ ΗΝ \ ι
ἒνὸς Θεοῦ τὰς ὅλας ἀγαθὰς προόδους, καὶτὰς παρ
ι’