PG 3, col. 733
σίας 95 καί βουλήσεως, καὶ δυνάμεως, κπιί ἐνεργείαις
ἐστερημένον; Οὔ πάντα πᾶσι 33 κιὶ πάντη τὰ αὖτὰ κατὰ
τὸ αὐτὸ 37 κακὰ.Δαιὲμονι κακὸν ³8, τὸ παρὰ τὸν 027100-
ειδῆ νοῦν εἶναι· ψυχῆ,τὸ παρὰ λόγον’ σώματιῖτὸ παρᾶ
ῳύσιν,
§ XXXIII.
Πῶς ὅλως τᾶ κακὰ Προνοίας οὔσης; Οὔκ ἐστι τὸ
κακὸν, ῇκακὸν, οὔτε ὅν οὔτε ἐν τοϊς οὖσι, Καὶ οὒὸὲν
τῶν ὄντων ἐστΐν ἀπρονόητον ⁸ οὖδέ γὰρ ἐστι τὸ κακὸν
ὃν, ἀμιγές ὑπάρχον τοῦ ἀγαθοῦ. Καὶ εἰ μηδὲν τῶν ὅν-
των ἀμέτοχον τοῦ ἀγαθοῦ. κακὸν δέ ἡ ἔλλειψις τοῦ
ἀγαθοῦ, οὖδέν δὲ τῶν ὄντων ἐστέρηται καθὸλου τοῦ
ἀγαθοῦ, ἐν πᾶσι τοῖς οὖσιν ἡ θεία Πρόνοιπι , καὶ οὐδὲν
τῶν ὄντων ἀπρονόητον ⁸ ἀλλὰ καὶ τοῖς γινομένοις κει-
κοῦς ἂγειῦοπρεπῶς ἡ Πρόνοια κέχρηται, πρὸς τήν αὖ·
τῶν, ἢ ἄλλων, ἱδικὸν ἢ 39 κοινὴν ὠφέλειαν, καί οἱ-
κεῖως ἑκάστου τ’ὖν ὅντων προνοεῖ. Διὸ καὶ τὸν
9, '1' w-~ ιχ ρ. ν κἐι Ι νγ Af
εικπιον ,ων πο ,ιυι ουκ αποο;,ομεο1 λογον, οε χρηο
νπιί φασι τὴν Πρόνοιαν καὶ ἕκαντας ἡμᾶς ἐπὶ τὸν ἁρε-
τὴν Ξέγειν ⁶ τὸ γὰρ φθεῖραι φύσιν οὒκ ἔστι “pavo-50;.
’Ὀθεν ὡς Πρόνοια τῆς ἑκάστου φύσεως σωστικὴ, τῶν
αὖτοκινίζτων ὼς χῦτοκινήῖων προνοεῖ, mni τῶν ὅλων
καὶ τῶν καθ’ ἕκαστον οἰκείως 41 ὅλῳ καί ἓκάστῷ, καθ’
ὅσον ἡτῶν προνοουμένων φύσις ἐπιδέχεται τὰς τῆς
ὅλης καὶ πχτδτοδαπῆς, προνοίας ἐκδιῗομένας ἀναλόγως
ἑκάστῳ προνοητικὰς ἀγαθὸτητ κς .
ἓ XXXIV.
Οὔκ ἄρά ὄν τὸ κακὸν³ οὖδὲ ἐν τοῖς οὖσι τὸ κακὸν,
Οὒδαμοῦ γὰρ τὸ κακὸν, κακὸν ο mi τὸ γίνεσθκι τὸ
κακὸν οὒ κατὰ δύναμιν⁷ ἀλλὰ δι’ ἀτὺένειαιν. Καὶ τοῖς
διὲμοσινβ μὲν εἶσι³ καὶ ἐκ sitq/1006, καὶ ἀγαθὸν ⁸ τὸ
δὲ κακὸν αὖτοτς ἐκ τῆς τῶν οἰκείων ἀγᾶθιῦν ἀποπτῶ-
σεως, καὶ ἀλλοίωσις ἡ περὶ τὴν τκῦτότηται κπιῖ τὴν
ἕξιν ἄσθένεια τῆς προσηκούσης αὐτοῖς ἁγγελοπρε-
ποῦς τελειότητος. Καὶ ἐφῖενται τοῦ ἀγαθοῦ, κιθ’ ὅ τοῦ
εἶναι, Ϊκειὶ ζῇν, καὶ νοεῖν ἐφίενται ⁸
καὶ καθὸ οὐκ
ἐφῖεντκι 59 τοῦ ἀγαθοῦ, τοῦ μὴ ὄντος ἐφίενται
⁸ καὶ
οὒκ ἔστι τοῦτο ἔφεσις , αλλὰ ἰἧς ὅντως ἐφέσεως
ἁμαρτία.
’Ev γνώσει δὲ ἁμαρτάνοντας καλεῖ τὰ Aci-{tat τοὺς
περὶ τὴν ἄληστον τοῦ ἀγαθοῦ γνῶσιν ἢ τὴν ποίησε
3‘ εὐδῦναμον. ³⁵ καὶ eiiciat, M. 35 παντάπασι.
est in Ρ. 40 καὶ τὸν μάταιον, M.
ἐστερημένον; Οὔ πάντα πᾶσι 33 κιὶ πάντη τὰ αὖτὰ κατὰ
τὸ αὐτὸ 37 κακὰ.Δαιὲμονι κακὸν ³8, τὸ παρὰ τὸν 027100-
ειδῆ νοῦν εἶναι· ψυχῆ,τὸ παρὰ λόγον’ σώματιῖτὸ παρᾶ
ῳύσιν,
§ XXXIII.
Πῶς ὅλως τᾶ κακὰ Προνοίας οὔσης; Οὔκ ἐστι τὸ
κακὸν, ῇκακὸν, οὔτε ὅν οὔτε ἐν τοϊς οὖσι, Καὶ οὒὸὲν
τῶν ὄντων ἐστΐν ἀπρονόητον ⁸ οὖδέ γὰρ ἐστι τὸ κακὸν
ὃν, ἀμιγές ὑπάρχον τοῦ ἀγαθοῦ. Καὶ εἰ μηδὲν τῶν ὅν-
των ἀμέτοχον τοῦ ἀγαθοῦ. κακὸν δέ ἡ ἔλλειψις τοῦ
ἀγαθοῦ, οὖδέν δὲ τῶν ὄντων ἐστέρηται καθὸλου τοῦ
ἀγαθοῦ, ἐν πᾶσι τοῖς οὖσιν ἡ θεία Πρόνοιπι , καὶ οὐδὲν
τῶν ὄντων ἀπρονόητον ⁸ ἀλλὰ καὶ τοῖς γινομένοις κει-
κοῦς ἂγειῦοπρεπῶς ἡ Πρόνοια κέχρηται, πρὸς τήν αὖ·
τῶν, ἢ ἄλλων, ἱδικὸν ἢ 39 κοινὴν ὠφέλειαν, καί οἱ-
κεῖως ἑκάστου τ’ὖν ὅντων προνοεῖ. Διὸ καὶ τὸν
9, '1' w-~ ιχ ρ. ν κἐι Ι νγ Af
εικπιον ,ων πο ,ιυι ουκ αποο;,ομεο1 λογον, οε χρηο
νπιί φασι τὴν Πρόνοιαν καὶ ἕκαντας ἡμᾶς ἐπὶ τὸν ἁρε-
τὴν Ξέγειν ⁶ τὸ γὰρ φθεῖραι φύσιν οὒκ ἔστι “pavo-50;.
’Ὀθεν ὡς Πρόνοια τῆς ἑκάστου φύσεως σωστικὴ, τῶν
αὖτοκινίζτων ὼς χῦτοκινήῖων προνοεῖ, mni τῶν ὅλων
καὶ τῶν καθ’ ἕκαστον οἰκείως 41 ὅλῳ καί ἓκάστῷ, καθ’
ὅσον ἡτῶν προνοουμένων φύσις ἐπιδέχεται τὰς τῆς
ὅλης καὶ πχτδτοδαπῆς, προνοίας ἐκδιῗομένας ἀναλόγως
ἑκάστῳ προνοητικὰς ἀγαθὸτητ κς .
ἓ XXXIV.
Οὔκ ἄρά ὄν τὸ κακὸν³ οὖδὲ ἐν τοῖς οὖσι τὸ κακὸν,
Οὒδαμοῦ γὰρ τὸ κακὸν, κακὸν ο mi τὸ γίνεσθκι τὸ
κακὸν οὒ κατὰ δύναμιν⁷ ἀλλὰ δι’ ἀτὺένειαιν. Καὶ τοῖς
διὲμοσινβ μὲν εἶσι³ καὶ ἐκ sitq/1006, καὶ ἀγαθὸν ⁸ τὸ
δὲ κακὸν αὖτοτς ἐκ τῆς τῶν οἰκείων ἀγᾶθιῦν ἀποπτῶ-
σεως, καὶ ἀλλοίωσις ἡ περὶ τὴν τκῦτότηται κπιῖ τὴν
ἕξιν ἄσθένεια τῆς προσηκούσης αὐτοῖς ἁγγελοπρε-
ποῦς τελειότητος. Καὶ ἐφῖενται τοῦ ἀγαθοῦ, κιθ’ ὅ τοῦ
εἶναι, Ϊκειὶ ζῇν, καὶ νοεῖν ἐφίενται ⁸
καὶ καθὸ οὐκ
ἐφῖεντκι 59 τοῦ ἀγαθοῦ, τοῦ μὴ ὄντος ἐφίενται
⁸ καὶ
οὒκ ἔστι τοῦτο ἔφεσις , αλλὰ ἰἧς ὅντως ἐφέσεως
ἁμαρτία.
’Ev γνώσει δὲ ἁμαρτάνοντας καλεῖ τὰ Aci-{tat τοὺς
περὶ τὴν ἄληστον τοῦ ἀγαθοῦ γνῶσιν ἢ τὴν ποίησε
3‘ εὐδῦναμον. ³⁵ καὶ eiiciat, M. 35 παντάπασι.
est in Ρ. 40 καὶ τὸν μάταιον, M.