PG 3, col. 96
Eqiatola ad Polycarpum citatur in parte ιι
Sent., dist. 13, quaest. l, art. 4.
Epistula ad Demophilum citetur in parte tv
Sent , dist. 19, quaest. 2, art. 2.
Ex his aliisque locis quae me effugerunt, facile
patet Angelicum Ductorem tutam fere doctrinam
theologicam ex purissimis Dionysii fontibus hau-
slsse,cum vix ulla sit periodus e qua non ipse tan-
quam apis argumentosa sbeologieum succum ex-
traxerit, et in Summam veluti quoddam alveare,
pluribus qnwstionibus articulisque, ceu cellulis,
Β theologica melle servando, distinctum, redegerit.
Sancta sanctorum.- quin pitius arcana Dei revereba-
ris.acspiritalibus inasprclabilibusque nationibus
celebrubz'szinaccessu quidem profanis illa et intacta
mamma/tumulis vero sanctis, cum sacra quadam,
prout fas est, claritate res sacras communicando.
Idemque sub finem ejusdem capitis iterum incul-
cat,utjuxta ritum hierarchicum profiteatur, sancta
quidem sancte contrectare, sola autem deifica di-
vinis, perficientia perfectionis capacibus, sanctis-
que sanctissima communicare.Sic Christus quoque
ad turbas in parabolis loquebatur 82, et solis apo-
stolis dal'at nosse mysteria regni Dei. Neque enim
fas est {ut ibidem Orarula teSIantur) porcis proji-
cere spiritalium margaritarum purum illum aclu-
cidum pulchrificumque adornatum.
Ο Itaque qui mysticam theologiam nominat“, ar-
canam quamdam omnino sacram designat sapien-
tiam, Dei principalis pulchritudinisimaginem pro-
prio, quantum fas est, principio conformem : si-
quidem cujuslibet eorum qui mystici illustratio-
nibus imbuuntur, in hoc sita perfectio est, ut ad
divinam pro captu quisque suo promoveatur imita-
tionem,Deique in semetipso excipiat operationem,
in mentis abdito divinissime relucentem, quam
exinderitu bierarchico in alios transfundat.
ί CAPUT ιι.
Quae sit definitio mystica: theologica.
Omissis variis, quos varie diversas tradnnt,de-
finitionibus, vel potius circumscriptionibus bre-
Luc. vui, 10. 85 Cwl. lzierarth. cap. 3.
Sent., dist. 13, quaest. l, art. 4.
Epistula ad Demophilum citetur in parte tv
Sent , dist. 19, quaest. 2, art. 2.
Ex his aliisque locis quae me effugerunt, facile
patet Angelicum Ductorem tutam fere doctrinam
theologicam ex purissimis Dionysii fontibus hau-
slsse,cum vix ulla sit periodus e qua non ipse tan-
quam apis argumentosa sbeologieum succum ex-
traxerit, et in Summam veluti quoddam alveare,
pluribus qnwstionibus articulisque, ceu cellulis,
Β theologica melle servando, distinctum, redegerit.
Sancta sanctorum.- quin pitius arcana Dei revereba-
ris.acspiritalibus inasprclabilibusque nationibus
celebrubz'szinaccessu quidem profanis illa et intacta
mamma/tumulis vero sanctis, cum sacra quadam,
prout fas est, claritate res sacras communicando.
Idemque sub finem ejusdem capitis iterum incul-
cat,utjuxta ritum hierarchicum profiteatur, sancta
quidem sancte contrectare, sola autem deifica di-
vinis, perficientia perfectionis capacibus, sanctis-
que sanctissima communicare.Sic Christus quoque
ad turbas in parabolis loquebatur 82, et solis apo-
stolis dal'at nosse mysteria regni Dei. Neque enim
fas est {ut ibidem Orarula teSIantur) porcis proji-
cere spiritalium margaritarum purum illum aclu-
cidum pulchrificumque adornatum.
Ο Itaque qui mysticam theologiam nominat“, ar-
canam quamdam omnino sacram designat sapien-
tiam, Dei principalis pulchritudinisimaginem pro-
prio, quantum fas est, principio conformem : si-
quidem cujuslibet eorum qui mystici illustratio-
nibus imbuuntur, in hoc sita perfectio est, ut ad
divinam pro captu quisque suo promoveatur imita-
tionem,Deique in semetipso excipiat operationem,
in mentis abdito divinissime relucentem, quam
exinderitu bierarchico in alios transfundat.
ί CAPUT ιι.
Quae sit definitio mystica: theologica.
Omissis variis, quos varie diversas tradnnt,de-
finitionibus, vel potius circumscriptionibus bre-
Luc. vui, 10. 85 Cwl. lzierarth. cap. 3.