PG 30, col. 125
πρόγνωσις, ὡς τῷ Ἰωοήρ ἐν Αἰγύπτῳ, καὶτῷ Δα-
νιὴλ ἐπὶ τῆς Βαϐυλωνίας, ἐδείκνυτο. Πῶς οὗν καὶ
Φαραὼ, καὶ Ναϐουχοδονόσορς Ὅτι περὶ τῶν κοσμι-
κῶν καταστάσεῶν τοὺς κρατοῦντας, ἔδει προϐλὲπειν,
’ίνα πιστεύηται. Πῶς δὶ καὶ Βαλαὰμ προφητεύει καὶ
Καϊάφας; “Oti κακεῖνοι τοὺς πειθομένους εἶχονο καὶ
6 μὲν ὡς ἀρχιερεὺς, ὁ δὲ ὡς μάντις. Οὐ γὰρ ψυχῆς
καθαρότης ἐνταῦθα, οὐδὲ διαύγεια νοῦ ἰνορῶντος
Θεὸν, καὶ τήν ἐκεῖθεν δύναμιν ἐπισπῶντος (47)⁶ ἀλλ’
οἰκονομικῶς ἰν αὐτοῖς 6 λόγος, οὐ κατά τὴν ἀξίαν,
ι ἀλλὰ πρὸς τὸν καιρόν. Ζητήσεις δὲ εἶ’ τὰ παρά (48)
τῷ Ἡσαΐᾳ καὶ τῷ Ἱεζεκιήλ ὁπτασίαι εἰσὶ, διὰ τοιῶνδε
φαντασιῶν ἕωραμὲναι, ἣ θεολογίαι,δι’ αἰνιγμάτων 106
Πνεύματος τὰ τῆς θεότητος ἡμῖν ΐδιώματα καταγγελ-
λουσαι (49) ;
jusmodi phantasias conspectae, an potius rerum divinarum doctrina, per Spiritus aenigmata divinita-
tis proprietates nobis significans Τ
5. Φασξ δέ τινες ἰξεστηκότας αὐτοὺς προφητεύειν,
ἰπικαλυπτομὲνου 106 ἀνθρωπείου v06 παρὰ 106
Πνεύματος. Τοῦτο δὲ παρὰ τὴν ἐπαγγελίαν ὖστὶ τῆς
θείας ἐπιδημίας, ἔκφρονα ποιεῖν τὸν θεόληπτον, καὶ
ὅτε πλήρης γέγονε τῶν θείων διδαγμάτων (50), τότε
καὶ τῆς οἷ’κείας ἐξίστασθαι διανοίας, καὶ ἄλλους μὲν
ὠφελοῦντα δι’ ἑαυτοῦ, αὐτὸν δὲ τῆς ἐκ τῶν ἰδίων λό-
γων ἀπολείπεσθαι ὠφελείας. ’Ὁλως δὲ, τίνα λόγον
ἀκόλουθον ἔχει, ἐκ 106 τῆς σοφίας Πνεόματος μεμη-
νότι παραπλήσιον γίνεσθαι, καὶ ἐκ 106 τῆς γνώσεως
Πνεόματος 16 παρακολουθητικὸν ἀποϐάλλειν (51), C
Ἀλλ’ οὔτε τὸ φῶς τυφλότητα ιμποιεῖ, ἀλλὰ τήν ἰκ
φύσεως ἐνυπάρχουσαν ὁρατικὴν δύναμιν διεγείρει’
οὕτε τὸ Πνεῦμα σκότωσιν ἐμποιεῖ ταῖς ψυχαῖς, ἀλλὰ
πρὸς τήν τῶν νοητῶν Θεωρίαν τὸν ἀπὸ τῶν τῆς
ἁμαρτίας κηλίδων καθαρεύοντα νοῦν διανίστησι. Πο-
νηρὰν μὲν οὗν δύναμιν συγχυτικήν εἶναι διανοίας,
ἐπιϐουλεύουσαν τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει, οὐκ ἀπίθανον·
θείου δὶ Πνεόματος παρουσίαν ταυτὸ τοῦτο λεγειν
ἰνεργεῖν, ἀσεϐὲς. Ἐπειτα, εἴ σοφοὶ οἱ ἁγιοι, πῶς
οὐκ ἰπηκολούθουν τοῖς προφητευομὲνοις; Σοφὸς γὰρ,
φησὶ, νοήσει τὰ ἀπὸ 106 ἰδίου στόματος· ἐπὶ δὶ
χείλεσι φορεῖ ἰπιγνωμοσύνην. Εἰ δὶ ὅτι ἐξέστη (52)
Ἰσαάν ἰπὶ τῇ εἰσόδῳ τοῦ υἱοῦ σῦτοῦ, καὶ Δαϐὶδ εἶπεν
ὲν τῇ ἐκστάσει αὐτοῦ, διὰ τοῦτο τὴν παραφορὰν κα-
ταψεόδονται τῶν ἁγίων, γινωσκὲτωσαν τήν ἔκπληξιν
ἔκστασιν εἰρῆσθαιο ὡς τὸ, Ἐξὲστη 6 οὐρανὸς, καὶ
“ IV Reg. ν, 26. ⁸⁸ Prov. xw, 23. ⁸⁷ Gen. xxvn
fit}? Codices dup, σου. Mox uterque Combef., ὡς
ω ωσήφ.... και τω Δανιήλ. Ε lti. 6 Ἰωσῆω...
καὶ τῷ Δανιήλ. Editi, 6 Ἰωσῆφ...
και Δανι Α.
ι (47) R165: secundus,‘iv196tia, οὐδὲ νοῦς ἀνθρώπων
δώντων Θεὸν, καὶ τὴν ’ἐκεῖθεν δύναμιν σπιρντων,
Neque mens hominum intuentium Deum, indeque
virtutem haurientium. Regii primus et tertius non
aliter atque editi,nisi quod p-ro ἐπισπῶντος habeant
σπωντος.
_ μᾷ) S_ic_ Roga primus. Duo alii mss., εἰ παρά.
Editi, εἰ αἱ παρά.
νιὴλ ἐπὶ τῆς Βαϐυλωνίας, ἐδείκνυτο. Πῶς οὗν καὶ
Φαραὼ, καὶ Ναϐουχοδονόσορς Ὅτι περὶ τῶν κοσμι-
κῶν καταστάσεῶν τοὺς κρατοῦντας, ἔδει προϐλὲπειν,
’ίνα πιστεύηται. Πῶς δὶ καὶ Βαλαὰμ προφητεύει καὶ
Καϊάφας; “Oti κακεῖνοι τοὺς πειθομένους εἶχονο καὶ
6 μὲν ὡς ἀρχιερεὺς, ὁ δὲ ὡς μάντις. Οὐ γὰρ ψυχῆς
καθαρότης ἐνταῦθα, οὐδὲ διαύγεια νοῦ ἰνορῶντος
Θεὸν, καὶ τήν ἐκεῖθεν δύναμιν ἐπισπῶντος (47)⁶ ἀλλ’
οἰκονομικῶς ἰν αὐτοῖς 6 λόγος, οὐ κατά τὴν ἀξίαν,
ι ἀλλὰ πρὸς τὸν καιρόν. Ζητήσεις δὲ εἶ’ τὰ παρά (48)
τῷ Ἡσαΐᾳ καὶ τῷ Ἱεζεκιήλ ὁπτασίαι εἰσὶ, διὰ τοιῶνδε
φαντασιῶν ἕωραμὲναι, ἣ θεολογίαι,δι’ αἰνιγμάτων 106
Πνεύματος τὰ τῆς θεότητος ἡμῖν ΐδιώματα καταγγελ-
λουσαι (49) ;
jusmodi phantasias conspectae, an potius rerum divinarum doctrina, per Spiritus aenigmata divinita-
tis proprietates nobis significans Τ
5. Φασξ δέ τινες ἰξεστηκότας αὐτοὺς προφητεύειν,
ἰπικαλυπτομὲνου 106 ἀνθρωπείου v06 παρὰ 106
Πνεύματος. Τοῦτο δὲ παρὰ τὴν ἐπαγγελίαν ὖστὶ τῆς
θείας ἐπιδημίας, ἔκφρονα ποιεῖν τὸν θεόληπτον, καὶ
ὅτε πλήρης γέγονε τῶν θείων διδαγμάτων (50), τότε
καὶ τῆς οἷ’κείας ἐξίστασθαι διανοίας, καὶ ἄλλους μὲν
ὠφελοῦντα δι’ ἑαυτοῦ, αὐτὸν δὲ τῆς ἐκ τῶν ἰδίων λό-
γων ἀπολείπεσθαι ὠφελείας. ’Ὁλως δὲ, τίνα λόγον
ἀκόλουθον ἔχει, ἐκ 106 τῆς σοφίας Πνεόματος μεμη-
νότι παραπλήσιον γίνεσθαι, καὶ ἐκ 106 τῆς γνώσεως
Πνεόματος 16 παρακολουθητικὸν ἀποϐάλλειν (51), C
Ἀλλ’ οὔτε τὸ φῶς τυφλότητα ιμποιεῖ, ἀλλὰ τήν ἰκ
φύσεως ἐνυπάρχουσαν ὁρατικὴν δύναμιν διεγείρει’
οὕτε τὸ Πνεῦμα σκότωσιν ἐμποιεῖ ταῖς ψυχαῖς, ἀλλὰ
πρὸς τήν τῶν νοητῶν Θεωρίαν τὸν ἀπὸ τῶν τῆς
ἁμαρτίας κηλίδων καθαρεύοντα νοῦν διανίστησι. Πο-
νηρὰν μὲν οὗν δύναμιν συγχυτικήν εἶναι διανοίας,
ἐπιϐουλεύουσαν τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει, οὐκ ἀπίθανον·
θείου δὶ Πνεόματος παρουσίαν ταυτὸ τοῦτο λεγειν
ἰνεργεῖν, ἀσεϐὲς. Ἐπειτα, εἴ σοφοὶ οἱ ἁγιοι, πῶς
οὐκ ἰπηκολούθουν τοῖς προφητευομὲνοις; Σοφὸς γὰρ,
φησὶ, νοήσει τὰ ἀπὸ 106 ἰδίου στόματος· ἐπὶ δὶ
χείλεσι φορεῖ ἰπιγνωμοσύνην. Εἰ δὶ ὅτι ἐξέστη (52)
Ἰσαάν ἰπὶ τῇ εἰσόδῳ τοῦ υἱοῦ σῦτοῦ, καὶ Δαϐὶδ εἶπεν
ὲν τῇ ἐκστάσει αὐτοῦ, διὰ τοῦτο τὴν παραφορὰν κα-
ταψεόδονται τῶν ἁγίων, γινωσκὲτωσαν τήν ἔκπληξιν
ἔκστασιν εἰρῆσθαιο ὡς τὸ, Ἐξὲστη 6 οὐρανὸς, καὶ
“ IV Reg. ν, 26. ⁸⁸ Prov. xw, 23. ⁸⁷ Gen. xxvn
fit}? Codices dup, σου. Mox uterque Combef., ὡς
ω ωσήφ.... και τω Δανιήλ. Ε lti. 6 Ἰωσῆω...
καὶ τῷ Δανιήλ. Editi, 6 Ἰωσῆφ...
και Δανι Α.
ι (47) R165: secundus,‘iv196tia, οὐδὲ νοῦς ἀνθρώπων
δώντων Θεὸν, καὶ τὴν ’ἐκεῖθεν δύναμιν σπιρντων,
Neque mens hominum intuentium Deum, indeque
virtutem haurientium. Regii primus et tertius non
aliter atque editi,nisi quod p-ro ἐπισπῶντος habeant
σπωντος.
_ μᾷ) S_ic_ Roga primus. Duo alii mss., εἰ παρά.
Editi, εἰ αἱ παρά.