PG 30, col. 126
praescitur, quemadmodum Joseph in [Egypto et
Daniel in Babylone revelatio facta est.At quomodo
igitur et Pharao etNabuchodonosorl‘utura praescie-
runt? Nempe de mundanarum rerum statu oporte-
bat dominos praevidere, uti his fides haberetur.
Quomodo vero etiam Balaam prophetat et Caiphae?
Nimirum quod hi quoquehabebant quibus impera-
bantzhic quidem tanquam sacerdotum princeps,ille
88] vero, tanquam vates. Neque enim hic puri-
tas animi fuit in causa, neque mentis illustratio
Deum contemplantis, atque inde virtutem haurien-
tis: sed certa quadam dispensatione illis conti-
git sermo, non pro merito, sed pro temporis
opportunitate. Quaeres autem, an ea qua: leguntur
apud Isaiam et Ezechielem, sint visiones per hu-
5. Porro sunt qui dicant eos furore ac insania
correptos prophetare, humana mente ε. Spiritu
absorpta. Verum id abhorret a professione, divinis
praasentiaa, ut amentem reddat, qui a numine cor-
ripitur,cumque plenus divinorum decretorum esse
cmperit, tum a sua ipsius mente excidat, et qui
aliis ex sese praebeat utilitatem, ipse ex propriis
sermonibus nihil capiat emolumenti.ln summa,qua
ratione consentaneum est, ut quis per sapientia
Spiritum, simillimusinsano evadat, ac ex intelli-
gentia: Spiritu vim amittat iutelligendi?0uin potius
neque lumen caecitatem parit, verum videndi fa-
cultatem a natura insitam expergefacit; neque
Spiritus tenebras inducit animis, sed ad contem-
plationem rerum intelligibilium,mentem a peccati
maculis puram excitat. Non quidem dissimile veri
est,improbam potestatem, naturas humanae insi-
diantem, confundere mentem : sed idipsum per
Spiritus divini praesentiam effici, dicere impium
est. Ad hac, si sapientes sunt sancti, quomodo
eorum quae vaticinio edebant, intelligentiam non
sunt assecuti? Sapiens enim, inquit, intelliget quae
ab ore proprio proficiscuntur : in labiis autem portat
intelligentiam“.0uod si quoniam Isaac in ingressu
filii sui obstupuit l57,et quoniam David dixit in
excessu suo ⁸⁸ : ob id fingunt sanctos mentis suae
compotes non esse; noverint admirationem ac stu-
. ⁸⁸ Psal. cxv, 2.
Ηθείί Ρῄωιιε et secundus, καταγγέλλουσαι.
κβτᾶγγέλλοντος, non ita recte.
’Βθουῑιᾶιιε,χαρισμάτων.
(51) Codices ποθ-ἀποϐάλλειν. Non longe hinc
Beg. secundus, τυφλότητα ποιεῖ. Subinde idem co-
dex, Hvs6 μα 1d Δόίγιόν .
(52) Illud, tEéa‘rnpotest nonnunquam ita accipi,
ut quamdam mentis alienationem signiticet.Vulga¥
ta, Expavit Isque stupore vehementi. Aliquando post
ἔιξὲ tertius, διὰ τοῦτο τὴν περιφοράν, haud emen-
8ῐθο ’
Daniel in Babylone revelatio facta est.At quomodo
igitur et Pharao etNabuchodonosorl‘utura praescie-
runt? Nempe de mundanarum rerum statu oporte-
bat dominos praevidere, uti his fides haberetur.
Quomodo vero etiam Balaam prophetat et Caiphae?
Nimirum quod hi quoquehabebant quibus impera-
bantzhic quidem tanquam sacerdotum princeps,ille
88] vero, tanquam vates. Neque enim hic puri-
tas animi fuit in causa, neque mentis illustratio
Deum contemplantis, atque inde virtutem haurien-
tis: sed certa quadam dispensatione illis conti-
git sermo, non pro merito, sed pro temporis
opportunitate. Quaeres autem, an ea qua: leguntur
apud Isaiam et Ezechielem, sint visiones per hu-
5. Porro sunt qui dicant eos furore ac insania
correptos prophetare, humana mente ε. Spiritu
absorpta. Verum id abhorret a professione, divinis
praasentiaa, ut amentem reddat, qui a numine cor-
ripitur,cumque plenus divinorum decretorum esse
cmperit, tum a sua ipsius mente excidat, et qui
aliis ex sese praebeat utilitatem, ipse ex propriis
sermonibus nihil capiat emolumenti.ln summa,qua
ratione consentaneum est, ut quis per sapientia
Spiritum, simillimusinsano evadat, ac ex intelli-
gentia: Spiritu vim amittat iutelligendi?0uin potius
neque lumen caecitatem parit, verum videndi fa-
cultatem a natura insitam expergefacit; neque
Spiritus tenebras inducit animis, sed ad contem-
plationem rerum intelligibilium,mentem a peccati
maculis puram excitat. Non quidem dissimile veri
est,improbam potestatem, naturas humanae insi-
diantem, confundere mentem : sed idipsum per
Spiritus divini praesentiam effici, dicere impium
est. Ad hac, si sapientes sunt sancti, quomodo
eorum quae vaticinio edebant, intelligentiam non
sunt assecuti? Sapiens enim, inquit, intelliget quae
ab ore proprio proficiscuntur : in labiis autem portat
intelligentiam“.0uod si quoniam Isaac in ingressu
filii sui obstupuit l57,et quoniam David dixit in
excessu suo ⁸⁸ : ob id fingunt sanctos mentis suae
compotes non esse; noverint admirationem ac stu-
. ⁸⁸ Psal. cxv, 2.
Ηθείί Ρῄωιιε et secundus, καταγγέλλουσαι.
κβτᾶγγέλλοντος, non ita recte.
’Βθουῑιᾶιιε,χαρισμάτων.
(51) Codices ποθ-ἀποϐάλλειν. Non longe hinc
Beg. secundus, τυφλότητα ποιεῖ. Subinde idem co-
dex, Hvs6 μα 1d Δόίγιόν .
(52) Illud, tEéa‘rnpotest nonnunquam ita accipi,
ut quamdam mentis alienationem signiticet.Vulga¥
ta, Expavit Isque stupore vehementi. Aliquando post
ἔιξὲ tertius, διὰ τοῦτο τὴν περιφοράν, haud emen-
8ῐθο ’