PG 30, col. 145
βιώσωμεν, ὡς μηδέποτε τά παρελθόντα κρείττονε
εἶναι τῶν μελλόντων ἢ τῶν ἐνεστηκότων. Τοῦτο γὰρ
καὶ ὁ Ἐκκλησιαστὴν ἀπαγορεύει· Μὴ εἴπῃς, ὅτι
ἡμέραι al πρότεραι ἀγαθαὶ ἦσαν ὑπὲρ ταύτας ·
ὄτι οὐκ ἐν σοφίᾳ έπηρώτησας περὶ τούτου. Ἐὰν
γὰρ αἱ προάγουσαι ἡμέραι βελτίους ὦσι τῶν μετὰ
ταῦτα, λεχθήσεται ἡμῖν (I5)' Τοσαῦτα ἐπάθετε εἰκῆ.
ἀμαυρουμένων τῶν καλῶν ὑπὸ τῆς έν τοῖς ὕστερον
ἀμελείας. Ὀ γὰρ Ἱεζεκιήλ φησιν.Ἐν τῷ ἀποστρέ-
ψαι δίκαιον ἐκ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ, κα) ποιῆ⁶
σαι ἀδικίαν κατᾶ πάσας τάς ἀνομίας ἃς ἐποίησεν
ὁ ἇίνομος⁶ πᾶσαι αἱ δικαιοσύναι ἃς ἐποίησεν, οὐ
μή μνησθῶσιν· ὲν τῷ (16) παραπτώματι αὐτοῦ ᾧ
παρέπεσε, καὶ ἓν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ αῖς ἥμαρτεν,
ἓν αὐταῖς ἀποθανεῖται.
18. Τί ἔτι πληγῆτε, προστιθέντες ἀνομία-ις Τὸ
λεγόμενον τοιοῦτόν ἐστι* Ἐπὶ ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν
παιδεύων ὑμᾶς, ἒμαστίγουν. Μὴ μετανοοῦσιν, ἀλλ’
ἔτι ἐξαμαρτάνουσιν έπῆγον ἀεὶ καὶ προσιτίθουν τὰς
μάστιγας, ὡς πᾶν μέρος τοῦ σώματος ἀπὸ τῶν έν
νουθεσίᾳ πληγῶν κατειλῆφθαι. Τοῖς μὶν ἷίίισιμα
ἁμαρτάνουσιν ἀπειλεῖ ὁ λόγος, ἐπισκέπτεσθαι ἰν
ῥάϐδῳ τὰς ἀνομίας αὐτῶν, καὶ ἓν μάστιξι τὰς ἀδι-
κίας αὐτῶν· τοῖς δὲ ἀνιάτως ἔχουσι λέγει’ Τί ἔτι
πληγῆτε; Πάσας διεξεληλυθότες τὰς πληγὰς, πασῶν
κατεφρονήσατε τῶν έπιστρεπτικῶν μαστίγων ο συν-
τριμμὸς ὑμᾶς μένει. Ἀποροῦντος ἡ φωνή καὶ ἀπο-
γιγνιῦσκοντος τὴν διόρθωσιν, ὡς έν τῷ Ἰεζεκιήλ (17)·
Ὁ ζῆλός μου ἀποστήσεται ene σοῦ, καὶ οὐ θυμω-
θήσομαι ἐπὶ σοί. Τῶν δὲ περιστατικῶς συμϐαι-
νόντων τινὰ μὲν ἁμαρτημάτων ἕνεκα γίνεται, τινὰ
δὶ εἷς διόρθωσιν τοῦ ἤθους τῶν πειραζομένων, ἄλλα
δὲ ὖπὶρ τοῦ έκτριϐἦναι τοὺς ἀπεγνωσμένους, ὡς ἐπὶ
τοῦ Φαραώ. Τούτοις οῦν ὡς ἀπεγνωσμένοις οὐκέτι
πληγαὶ, οὐδὲ μάστιγες, ἀλλ’ ἀφανισμὸς ἀπειλεῖται.
Πᾶσα κεφαλὴ εἴς πόνον, καὶ πᾶσα καρδία εἷς λύ·
πην. Τί ἔτι πληγῆτε, ὦν καὶ τὰ σώματα καὶ αἱ
ψυχαὶ μεμαστίγωνται,καῖ οὐδαμοῦ ἡ διόρθωσις, πά-
σης κεφαλῆς ὁδυνομένης καὶ πάσης καρδίας σκυθρω-
πάζούσης (18); Οὐ πάντως τὸ μέλος τοῦ σώματος
λέγει τὴν κεφαλήν, ὡς περὶ αὐτὴν μόνην τῆς ὀδύνης
έστηριγμένης, ἀλλά Πᾶσα κεφαλὴ, ἀντὶ τοῦ τὸν καθ²
ἓνα ἄνθρωπον, κατά τήν συνήθειαν τῆς Γραφῆς. Λά-
ϐετε (19) γὰρ ἀπαρχὴν πάσης συναγωγῆς Ἰσραὴλ,
κατά συγγενείας, κατά δήμους, κατ’ οἷ’κους πα-
τριῶν, κατά ἀριθμὸν ἑξ ὀνόματος αὐτῶν, κατά
κεφαλὴν αΰτῶν. Ἐπειδὴ γὰρ ὅλον τὸ ἔθνος ἀμαρ-
τωλὸν, καὶ πᾶς ὁ λαὸς πλήρης ἀνομιῶν, διὸ. τοῦτο
⁸⁷ Psal. Lxxn, 27. 9⁸ Eccle. vn, 11. θθ Ezech. xvm, 24.
geg._secundus, ἀγαποδίζεται.
(15) Editi, opiv._At quinque mss., ἡμῖν.
tog? Editi, ἀλλ’ έν τῷ. At'mss.quinque etin con-
(17) Codices tres, Ἰιξεκιήλ φησιν.
εἶναι τῶν μελλόντων ἢ τῶν ἐνεστηκότων. Τοῦτο γὰρ
καὶ ὁ Ἐκκλησιαστὴν ἀπαγορεύει· Μὴ εἴπῃς, ὅτι
ἡμέραι al πρότεραι ἀγαθαὶ ἦσαν ὑπὲρ ταύτας ·
ὄτι οὐκ ἐν σοφίᾳ έπηρώτησας περὶ τούτου. Ἐὰν
γὰρ αἱ προάγουσαι ἡμέραι βελτίους ὦσι τῶν μετὰ
ταῦτα, λεχθήσεται ἡμῖν (I5)' Τοσαῦτα ἐπάθετε εἰκῆ.
ἀμαυρουμένων τῶν καλῶν ὑπὸ τῆς έν τοῖς ὕστερον
ἀμελείας. Ὀ γὰρ Ἱεζεκιήλ φησιν.Ἐν τῷ ἀποστρέ-
ψαι δίκαιον ἐκ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ, κα) ποιῆ⁶
σαι ἀδικίαν κατᾶ πάσας τάς ἀνομίας ἃς ἐποίησεν
ὁ ἇίνομος⁶ πᾶσαι αἱ δικαιοσύναι ἃς ἐποίησεν, οὐ
μή μνησθῶσιν· ὲν τῷ (16) παραπτώματι αὐτοῦ ᾧ
παρέπεσε, καὶ ἓν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ αῖς ἥμαρτεν,
ἓν αὐταῖς ἀποθανεῖται.
18. Τί ἔτι πληγῆτε, προστιθέντες ἀνομία-ις Τὸ
λεγόμενον τοιοῦτόν ἐστι* Ἐπὶ ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν
παιδεύων ὑμᾶς, ἒμαστίγουν. Μὴ μετανοοῦσιν, ἀλλ’
ἔτι ἐξαμαρτάνουσιν έπῆγον ἀεὶ καὶ προσιτίθουν τὰς
μάστιγας, ὡς πᾶν μέρος τοῦ σώματος ἀπὸ τῶν έν
νουθεσίᾳ πληγῶν κατειλῆφθαι. Τοῖς μὶν ἷίίισιμα
ἁμαρτάνουσιν ἀπειλεῖ ὁ λόγος, ἐπισκέπτεσθαι ἰν
ῥάϐδῳ τὰς ἀνομίας αὐτῶν, καὶ ἓν μάστιξι τὰς ἀδι-
κίας αὐτῶν· τοῖς δὲ ἀνιάτως ἔχουσι λέγει’ Τί ἔτι
πληγῆτε; Πάσας διεξεληλυθότες τὰς πληγὰς, πασῶν
κατεφρονήσατε τῶν έπιστρεπτικῶν μαστίγων ο συν-
τριμμὸς ὑμᾶς μένει. Ἀποροῦντος ἡ φωνή καὶ ἀπο-
γιγνιῦσκοντος τὴν διόρθωσιν, ὡς έν τῷ Ἰεζεκιήλ (17)·
Ὁ ζῆλός μου ἀποστήσεται ene σοῦ, καὶ οὐ θυμω-
θήσομαι ἐπὶ σοί. Τῶν δὲ περιστατικῶς συμϐαι-
νόντων τινὰ μὲν ἁμαρτημάτων ἕνεκα γίνεται, τινὰ
δὶ εἷς διόρθωσιν τοῦ ἤθους τῶν πειραζομένων, ἄλλα
δὲ ὖπὶρ τοῦ έκτριϐἦναι τοὺς ἀπεγνωσμένους, ὡς ἐπὶ
τοῦ Φαραώ. Τούτοις οῦν ὡς ἀπεγνωσμένοις οὐκέτι
πληγαὶ, οὐδὲ μάστιγες, ἀλλ’ ἀφανισμὸς ἀπειλεῖται.
Πᾶσα κεφαλὴ εἴς πόνον, καὶ πᾶσα καρδία εἷς λύ·
πην. Τί ἔτι πληγῆτε, ὦν καὶ τὰ σώματα καὶ αἱ
ψυχαὶ μεμαστίγωνται,καῖ οὐδαμοῦ ἡ διόρθωσις, πά-
σης κεφαλῆς ὁδυνομένης καὶ πάσης καρδίας σκυθρω-
πάζούσης (18); Οὐ πάντως τὸ μέλος τοῦ σώματος
λέγει τὴν κεφαλήν, ὡς περὶ αὐτὴν μόνην τῆς ὀδύνης
έστηριγμένης, ἀλλά Πᾶσα κεφαλὴ, ἀντὶ τοῦ τὸν καθ²
ἓνα ἄνθρωπον, κατά τήν συνήθειαν τῆς Γραφῆς. Λά-
ϐετε (19) γὰρ ἀπαρχὴν πάσης συναγωγῆς Ἰσραὴλ,
κατά συγγενείας, κατά δήμους, κατ’ οἷ’κους πα-
τριῶν, κατά ἀριθμὸν ἑξ ὀνόματος αὐτῶν, κατά
κεφαλὴν αΰτῶν. Ἐπειδὴ γὰρ ὅλον τὸ ἔθνος ἀμαρ-
τωλὸν, καὶ πᾶς ὁ λαὸς πλήρης ἀνομιῶν, διὸ. τοῦτο
⁸⁷ Psal. Lxxn, 27. 9⁸ Eccle. vn, 11. θθ Ezech. xvm, 24.
geg._secundus, ἀγαποδίζεται.
(15) Editi, opiv._At quinque mss., ἡμῖν.
tog? Editi, ἀλλ’ έν τῷ. At'mss.quinque etin con-
(17) Codices tres, Ἰιξεκιήλ φησιν.