PG 30, col. 673
πολλοὶ τῷ ὀνόματι τῆς παρθενίας μόνῳ (43) προσ-
ἔχοντες, οὐδέν τι τῆς ἀληθοῦς παρθενίας φροντίζου-
σι (44) ’ διὰ τουτ’ ἀναγκαίως, οἶμαι, τοῖς τὸν ὑπὲρ
παρθενίας στέφανον ποθοῦσι λαϐεῖν, ὑποφωνῆσαι τὰ
ἐνόντα σπουδάσω (45), ὡς ἃν μὴ δι’ ἄγνοιαν ἀμελή-
σαντες τοῦ προηγουμένου καλοῦ, προσαναλώσωσι
μὲν τῇ τῆς θεραπαίνης δουλείᾳ πάντα τὸν βίον, διὰ
δὶ τὸ μηδέποτε τήν δέσποιναν ταύτης θεραπεῦσαι,
καὶ τὴν τοῦ σώματος παρθενίαν ού κοσμουμένην τῷ
τῆς ἔνδοθεν (46) κάλλει, μετᾶ πολλοὺς ἱδρῶτας ζη-
μιωθῶσιν. Ἵνα οὖν σαφῶς ἕκαστον τῶν συντεινόντων
πρὸς τὸ τῆς ἀληθοῦς παρθενίας κάλλος ὀφθῇ, φερε,
πρὸς τίνα σκοπὸν ἡ παρθένος ἀφορῶσα (47), τήν ὲαυ-
τῆς παρθενίαν ἀσκεῖ, θεωρήσωμεν. Οὕτω γὰρ ἃν ἐφ’
ἑκάστου κινήματος αὐτῆς, έίτε πρὸς τὸν προκείμενον
βάλλει σκοπὸν, ε’ίτ’ ἄλλο προθεμένη, πρὸς ἄλλο δὲ
ἀφιεῖσα, τοῦ καθ’ ὲαυτήν σκοποῦ ἀστοχεῖ, ὥσπερ ἐν
αἰθρίᾳ ἱδόντες,τὴν ὡς ἀληθῶς παρθένον ἂν κατα-
μάθοιμεν.
3. Ἃνωθεν δὲ, ὡς ἔχει (48) φύσεως τὸ θῆλυ πρὸς
τὸ ἅρῥεν, εἴ βούλει, ἐπισκεψώμεθα, ’ἶνα καὶ τὸν τῆς
παρθενίας σκοπὸν εὐκρινῶς ἀναφανέντα κατίδωμεν.
Ἐξ ὀλίγων γὰρ τῶν πρώτων ζώων, καθάπερ ἔκ τι-
νων πρωτοτύπων σπερμάτων, τὸν κόσμον ὁ Δημιουρ-
γὸς πληρῶσαι Θελήσας,ὲκάστου μὶν ετίδους ζώων,
καθάπερ τινὰ μίαν ῥίζαν, τήν τοῦ σωματικοῦ ζώου
ῒδὲαν ἐξ ἀρχῆς κατεϐάλετο (49). Ταύτην δὲ εἷς ἅῤῥεν
τε καὶ θῆλυ, ἀπὸ τοῦ λογικοῦ ζώου ἓως ἐπὶ πᾶν εἴ·
δος ἀλόγου (50), τεμὼν καὶ τὸ θῆλυ τμῆμα τοῦ ἅρῥε-
νος ἐργασάμενος,οἶστρον μὲν ἑκάστῳ τμήματι τῆς
πρὸς ἄλληλα συμπλοκῆς ἄῤῥητον τῇ φύσει ἐνέθηκε.
Τούτων (51) δὲ τὰ ἀποσχιστθὲτα ἀλλήλων, ταῖς ἀσχά-
τοις τοῦ ἔρωτος μίξεσιν ἀλλήλοις συμπλίκων, ἐκ
τῆς συμπλοκῆς, ἅπαν εἶδος ζώων ταῖς ὲκ τῶν προ-
αγόντων βλαστάνον γοναῖς, δι’ αἰῶνος (52) πληθύνει,
Αὐξάνεσθε, λέγων, καὶ πληθύνεσθε, καὶ πληρώ-
σατε τὴν γῆν. Οὕτω δὲ τὸν κόσμον, φημὶ, ἀφ’ ὲνὸς τοῦ
Ἀδάμ ἀνθρώπων γένους, καθ’ ἅπασαν (53) γῆν,
μυρίαις ἰθνῶν διαφοραῖς πεπληρωμένον ἀποδεῖσαι
τροθὲμενος* ἀφ’ ἑνὸς δὲ ἑκάστου τῶν ἀλόγων ὁίδους,
κατὰ τὸν ὅμοιον τρόπον τετραπόδων τε καὶ ἑρπετῶν,
ἔτι δὲ πτηνῶν τι καὶ νηκτῶν, καὶ συνόλως ἁπάντων
ζώων, ἀμυθήτοις ἰδίαις πλημμυροῦντα ὀφθῆναι θε-
λήσας,τῇ μὲν δυναστείᾳ τοῦ ἃρῥενος ὑποτάττει τὸ
θῆλυ, τῇ δὶ τοῦ θήλεος ἡδονῇ, τιθασσεύει τὸ ἄρῥεν·
τὸ μὲν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ ἄῤῥενος εἰλημμένον, ὡς
⁴ Gen. 1, 28.
43) Μόνῳη Unus codex ms., ἔτι μόνον.
ἒ
(iis) <bpov-gtCoum_._Unus__ex Regiis, φροντίζοντες.
45) Σπουδάσω. Nonnulli codices, ἐσπούδασα.
θ Τῆς ἔνδοθεν. Unus ex Regiis addit, παρ-
ενε ας.
ενειας.
(47) Ἀφορῶσοιι Deo ξρεεηρφιεισριτ
(47 Ἀφορῶσα. Duo 11188., άφιεισα.
(48) ’Ἄνωθεν δὲ, ὼςέχει. Totus hic. locus deest
in nonnullis mss. codicibus usque ad haec verba,
quae leguntur num. 4, Ἐπειδὴ οὖν θεῖον ὄντως καὶ
τῆς ,ᾀχράντολδλ etc.
(49)”’Κατεϐἀλετο. Sic editio Veneta et plerique
ἔχοντες, οὐδέν τι τῆς ἀληθοῦς παρθενίας φροντίζου-
σι (44) ’ διὰ τουτ’ ἀναγκαίως, οἶμαι, τοῖς τὸν ὑπὲρ
παρθενίας στέφανον ποθοῦσι λαϐεῖν, ὑποφωνῆσαι τὰ
ἐνόντα σπουδάσω (45), ὡς ἃν μὴ δι’ ἄγνοιαν ἀμελή-
σαντες τοῦ προηγουμένου καλοῦ, προσαναλώσωσι
μὲν τῇ τῆς θεραπαίνης δουλείᾳ πάντα τὸν βίον, διὰ
δὶ τὸ μηδέποτε τήν δέσποιναν ταύτης θεραπεῦσαι,
καὶ τὴν τοῦ σώματος παρθενίαν ού κοσμουμένην τῷ
τῆς ἔνδοθεν (46) κάλλει, μετᾶ πολλοὺς ἱδρῶτας ζη-
μιωθῶσιν. Ἵνα οὖν σαφῶς ἕκαστον τῶν συντεινόντων
πρὸς τὸ τῆς ἀληθοῦς παρθενίας κάλλος ὀφθῇ, φερε,
πρὸς τίνα σκοπὸν ἡ παρθένος ἀφορῶσα (47), τήν ὲαυ-
τῆς παρθενίαν ἀσκεῖ, θεωρήσωμεν. Οὕτω γὰρ ἃν ἐφ’
ἑκάστου κινήματος αὐτῆς, έίτε πρὸς τὸν προκείμενον
βάλλει σκοπὸν, ε’ίτ’ ἄλλο προθεμένη, πρὸς ἄλλο δὲ
ἀφιεῖσα, τοῦ καθ’ ὲαυτήν σκοποῦ ἀστοχεῖ, ὥσπερ ἐν
αἰθρίᾳ ἱδόντες,τὴν ὡς ἀληθῶς παρθένον ἂν κατα-
μάθοιμεν.
3. Ἃνωθεν δὲ, ὡς ἔχει (48) φύσεως τὸ θῆλυ πρὸς
τὸ ἅρῥεν, εἴ βούλει, ἐπισκεψώμεθα, ’ἶνα καὶ τὸν τῆς
παρθενίας σκοπὸν εὐκρινῶς ἀναφανέντα κατίδωμεν.
Ἐξ ὀλίγων γὰρ τῶν πρώτων ζώων, καθάπερ ἔκ τι-
νων πρωτοτύπων σπερμάτων, τὸν κόσμον ὁ Δημιουρ-
γὸς πληρῶσαι Θελήσας,ὲκάστου μὶν ετίδους ζώων,
καθάπερ τινὰ μίαν ῥίζαν, τήν τοῦ σωματικοῦ ζώου
ῒδὲαν ἐξ ἀρχῆς κατεϐάλετο (49). Ταύτην δὲ εἷς ἅῤῥεν
τε καὶ θῆλυ, ἀπὸ τοῦ λογικοῦ ζώου ἓως ἐπὶ πᾶν εἴ·
δος ἀλόγου (50), τεμὼν καὶ τὸ θῆλυ τμῆμα τοῦ ἅρῥε-
νος ἐργασάμενος,οἶστρον μὲν ἑκάστῳ τμήματι τῆς
πρὸς ἄλληλα συμπλοκῆς ἄῤῥητον τῇ φύσει ἐνέθηκε.
Τούτων (51) δὲ τὰ ἀποσχιστθὲτα ἀλλήλων, ταῖς ἀσχά-
τοις τοῦ ἔρωτος μίξεσιν ἀλλήλοις συμπλίκων, ἐκ
τῆς συμπλοκῆς, ἅπαν εἶδος ζώων ταῖς ὲκ τῶν προ-
αγόντων βλαστάνον γοναῖς, δι’ αἰῶνος (52) πληθύνει,
Αὐξάνεσθε, λέγων, καὶ πληθύνεσθε, καὶ πληρώ-
σατε τὴν γῆν. Οὕτω δὲ τὸν κόσμον, φημὶ, ἀφ’ ὲνὸς τοῦ
Ἀδάμ ἀνθρώπων γένους, καθ’ ἅπασαν (53) γῆν,
μυρίαις ἰθνῶν διαφοραῖς πεπληρωμένον ἀποδεῖσαι
τροθὲμενος* ἀφ’ ἑνὸς δὲ ἑκάστου τῶν ἀλόγων ὁίδους,
κατὰ τὸν ὅμοιον τρόπον τετραπόδων τε καὶ ἑρπετῶν,
ἔτι δὲ πτηνῶν τι καὶ νηκτῶν, καὶ συνόλως ἁπάντων
ζώων, ἀμυθήτοις ἰδίαις πλημμυροῦντα ὀφθῆναι θε-
λήσας,τῇ μὲν δυναστείᾳ τοῦ ἃρῥενος ὑποτάττει τὸ
θῆλυ, τῇ δὶ τοῦ θήλεος ἡδονῇ, τιθασσεύει τὸ ἄρῥεν·
τὸ μὲν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ ἄῤῥενος εἰλημμένον, ὡς
⁴ Gen. 1, 28.
43) Μόνῳη Unus codex ms., ἔτι μόνον.
ἒ
(iis) <bpov-gtCoum_._Unus__ex Regiis, φροντίζοντες.
45) Σπουδάσω. Nonnulli codices, ἐσπούδασα.
θ Τῆς ἔνδοθεν. Unus ex Regiis addit, παρ-
ενε ας.
ενειας.
(47) Ἀφορῶσοιι Deo ξρεεηρφιεισριτ
(47 Ἀφορῶσα. Duo 11188., άφιεισα.
(48) ’Ἄνωθεν δὲ, ὼςέχει. Totus hic. locus deest
in nonnullis mss. codicibus usque ad haec verba,
quae leguntur num. 4, Ἐπειδὴ οὖν θεῖον ὄντως καὶ
τῆς ,ᾀχράντολδλ etc.
(49)”’Κατεϐἀλετο. Sic editio Veneta et plerique