PG 30, col. 695
perveniens sermo, cor illius ad cupiditatem exagi-
tet. Idem enim et in aspectu facere convenit, nec
aspicientem molliter, ne ejusmodi aspectu volupta-
tis imagines contra se immittat videntibus: nec ex-
trinsecus misso aspectu contingi se patientem, ne
eo,velut ignito quodam jaculo, in corde percussa,
ad voluptatis imagines inflammata uratur. Eri: enim.
inquit, velut servus jaeulo percussus in jecore ⁵⁸. Sed
externum quidem ipsius obtutui respondentem aspe-
ctum debet ab anima repellere, suum autem aspe-
ctum pudicitiae indicem videntibus exhibere. Potest
enim vel palpebrarum curiosior motus stimulare et
(nstro concitare ad voluptatem, per quam haec ani“ Β
mam concutiunt. Ubi enim visae ipsius oculis pul-
cbritudini obtutum acriter defigens, velut in cera,
ita in anima voluptate emollita imagines visae formas
impresserit; recedit quidem ac seorsum est is a quo
imagines profecta; impressa autem animo forma
illius, qui visus est, ad opera ipsi convenientia ur-
gens semper, animam imaginibus ludit. Idcirco vir-
gini principio quidem summopere cavendum est, ne
cuiquam acriorem infigat obtutum, aut si infixerit,
contraria vi nitentes imprimi imagines a se repellat,
ita ut nulla species corporea diuturnis stimulis im-
primatur. Quod si aliquando contigerit, ut impru-
dens rerum corporearum imagines suscipiat; eas
continuis bonarum rerum recordationibus in seipsa
delere debet; species a corporea forma, velut in
cera, impressas, animi ad divina conversione abo-
lendo, rerum autem sanctarum species assiduis
meditationibus inscribendc. Quod si susceptas spe-
cies permanere integras in animo, tan'quam in si-
gillo, siverit; necesse est, ut animo circa 630
impressam formam occupato, caetera omnia bona
virgo despiciat, et ad inhaerentem speciem semper
suspensa, libidinose ad periruendum incitetur. Nec
tali quidquam prodest, corpus ιι cogitationibus in-
corruptum servare, cum anima immissisfin eam per
oculos corporeis amoris voluptatibus semper cor-
rumpatur. Metu enim vel pudore nec sine simula-
tione retinens praeconceptam de se exteriorisivirgi-
uitatis opinionem, eaque nudari indecorum existi-
mans, illam colit et conservat: sed incorporeis
cogitationis manibus inseparabiliter complexa eum,
quem sibi impressum et insculptum amat, semper
illum secum circumlert; et quae corpore peragere
⁸⁸ Prov. vn, 22.
ἔ (25) ’Έσῃ. Sic mss. et editio Veneta. Parisiensis,
στι.
στι.
(26) ἱκανόν.. Sic reperimus in quinque veteribus
libris. Editi, ἱκανή.
⁸(27) ait, Sic mss. et editio Veneta. Editio Pari-
siensis, διά.
Σοϐιῖ τήν.. Sic mss. Editi, σοϐεῖται.
(29) Καθ’ έαυτόν ἐστιν ὁ ποιήσας. Sic editio Veneta
et plerique mss. Rarisiensis editio, καθ’ ἑαυτό ἐστιν
ὅ τὶ τὸ ποιῆσαν.
tet. Idem enim et in aspectu facere convenit, nec
aspicientem molliter, ne ejusmodi aspectu volupta-
tis imagines contra se immittat videntibus: nec ex-
trinsecus misso aspectu contingi se patientem, ne
eo,velut ignito quodam jaculo, in corde percussa,
ad voluptatis imagines inflammata uratur. Eri: enim.
inquit, velut servus jaeulo percussus in jecore ⁵⁸. Sed
externum quidem ipsius obtutui respondentem aspe-
ctum debet ab anima repellere, suum autem aspe-
ctum pudicitiae indicem videntibus exhibere. Potest
enim vel palpebrarum curiosior motus stimulare et
(nstro concitare ad voluptatem, per quam haec ani“ Β
mam concutiunt. Ubi enim visae ipsius oculis pul-
cbritudini obtutum acriter defigens, velut in cera,
ita in anima voluptate emollita imagines visae formas
impresserit; recedit quidem ac seorsum est is a quo
imagines profecta; impressa autem animo forma
illius, qui visus est, ad opera ipsi convenientia ur-
gens semper, animam imaginibus ludit. Idcirco vir-
gini principio quidem summopere cavendum est, ne
cuiquam acriorem infigat obtutum, aut si infixerit,
contraria vi nitentes imprimi imagines a se repellat,
ita ut nulla species corporea diuturnis stimulis im-
primatur. Quod si aliquando contigerit, ut impru-
dens rerum corporearum imagines suscipiat; eas
continuis bonarum rerum recordationibus in seipsa
delere debet; species a corporea forma, velut in
cera, impressas, animi ad divina conversione abo-
lendo, rerum autem sanctarum species assiduis
meditationibus inscribendc. Quod si susceptas spe-
cies permanere integras in animo, tan'quam in si-
gillo, siverit; necesse est, ut animo circa 630
impressam formam occupato, caetera omnia bona
virgo despiciat, et ad inhaerentem speciem semper
suspensa, libidinose ad periruendum incitetur. Nec
tali quidquam prodest, corpus ιι cogitationibus in-
corruptum servare, cum anima immissisfin eam per
oculos corporeis amoris voluptatibus semper cor-
rumpatur. Metu enim vel pudore nec sine simula-
tione retinens praeconceptam de se exteriorisivirgi-
uitatis opinionem, eaque nudari indecorum existi-
mans, illam colit et conservat: sed incorporeis
cogitationis manibus inseparabiliter complexa eum,
quem sibi impressum et insculptum amat, semper
illum secum circumlert; et quae corpore peragere
⁸⁸ Prov. vn, 22.
ἔ (25) ’Έσῃ. Sic mss. et editio Veneta. Parisiensis,
στι.
στι.
(26) ἱκανόν.. Sic reperimus in quinque veteribus
libris. Editi, ἱκανή.
⁸(27) ait, Sic mss. et editio Veneta. Editio Pari-
siensis, διά.
Σοϐιῖ τήν.. Sic mss. Editi, σοϐεῖται.
(29) Καθ’ έαυτόν ἐστιν ὁ ποιήσας. Sic editio Veneta
et plerique mss. Rarisiensis editio, καθ’ ἑαυτό ἐστιν
ὅ τὶ τὸ ποιῆσαν.