PG 30, col. 781
έαυτοῦ φύσιν κρείττονι τῆς φύσεως προαιρέσει βιά-
σηται. Καὶ οὐ νομοθετεῖ μὲν, φημὶ, οὐδὲ ἐπιτάττει
τὸ κατόρθωμα τοῦτο, ἐξαίρετόν τι καὶ ὑπὲρ τήν
φύσιν καὶ ὑπὲρ τὸν νόμον φιλαρέτου ψυχῆς εἶναι
γινώσκων. Ἀκούσας δὲ τοῦ πρὸς αὐτὸν εἷ’ρηκότος,
Οὑ συμφέρει γαμῆσαι, τὸ ὑπερφυὲς ἐνδεικνύ-
μενος τῆς παρθενίας , φησίν · Οὐ πάντες χω-
ροῦσιν.
56.Ὡς καὶ 6 θειότατος Ἀπόστολος, κατ’ ἴχνος
ἑπόμενος, τὰ μὶν ἀνάγκαῖα πρὸς ζωὴν έν ταῖς Ἐπι-
στολαῖς διατάσσεται · καὶ τήν Ἐκκλησίαν ἑκάστῳ
τάγματι ὡς ἓν σῶμα, ἀπὸ κεφαλῆς ἕως ἄκρων, ὠς
ἄν τις εἷεποι, ὀνύχων κοσμεῖ⁶ περί δὲ τῶν παρθένων,
οὐδὲν μὲν ἀφ’ ἑαυτοῦ ἆποφαίνεται⁴ ἐρωτώμενος δὲ,
μιμεῖται τὸν Κύριον, καί φησι· Περῖ δὲ τῶν παρ-
θένων ἰπιταγήν Κυρίου οὐκ ἔχω. Οὐδαμοῦ γὰρ εὑ-
ρίσκω, οὔτε ἐν νόμῳ, οὔτ’ ἐν Εὐαγγελίῳ, τοῦτο τὸ
μέγιστον κτῆμα τῆς φιλαρέτου ψυχῆς τὸν Κύριον ἐπι-
τάξαντα. Ὦς δὲ ὁ Κύριος ἐρωτηθεὶς τὸ μὲν, Οὐ
πάντες χωροῦσι, τοῖς έρωτήσασιν ἀπεκρίνατο, οὐκ
ἔκρυψε δὲ οὔτε τὸ μέγεθος, οὔτε τὸν τρόπον ᾧ ἄν τις
κατορθώσειε παρθενίαν, ἀλλ’ ἐπενέγκας τὸ τρίτον εἶ-
δος τῆς εὐνουχίας ὑπέδειξεν· οὕτω κάγὼ, εἷ καὶ ἐπι-
ταγὴν Κυρίου οὐκ ἔχω, ἀλλᾶ γνώμην δίδωμι. Ὅπου
γὰρ ὑπὲρ τήν φύσιν μέλλει γίνεσθαι τοῦτο τὸ κατόρ-
θωμα ἐκεῖ ἐκϐάλλεται μὲν ἅπαν δουλοπρεπὲς ἐπίτα-
’γμα’ ἐλευθέρα δὲ συμϐουλὴ ὑποφωνοῦσα πῶς χρὴ
τὸν ἐλεύθερον παντὸς ἐπιτάγματος, κρείττονα ἀπὸ
ἐξουσίας γενόμενον, πρὸς ἆφθαρσίιον παραδόξως τὴν
φύσιν βιάσασθαι, καιρίως (47) εἰσάγεται. Ὦς οὖν 6 Κύ-
ριος τοὺς τρόπους τῆς κατὰ τήν παρθενίαν εύνουχίας
ἐρωτηθεὶς, οὕτως 6 μαθητὴς τῆς παρθενίας τὴν συμ-
ϐουλὴν εἰσηγήσατο λέγων’ Περὶ δὲ τῶν παρθένων
ἐπιταγὴν Κυρίου οὐκ ἔχω⁶ γνώμην δὲ δίδωμι ὡς
ἠλεημένος ὑπὸ Κυρίου πιστὸς εἶναι. Νομίζω οὖν
τοῦτο καλὸν ὑπάρχειν διὰ τὴν ἐνεστῶσαν ἀνάγ-
κην, ὅτι καλὸν ἀνθρώπῳ τὸ οὕτως εἶναι. Δέδε-
σαι γυναικί; καὶ ἔφθης τῷ δεσμῷ τούτῳ πρὸ τῆς
γνώσεως τοῦ κατά τήν παρθενίαν καλοῦ προληφθῆ-
ναις μὴ ζήτει λύσιν. Λέλυσαι ἀπὸ γυναικός; μὴ
ζήτει γυναῖκα. Ἀντί τῶν, Μὴ ζήτει δεσμὸν δεθῆ-
ναι. Ἐὰν δὲ καὶ γαμήσῃς, οὐχ ἥμαρτες. Καὶ ἐὰν
γήμῃ ἡ παρθένος, οὐχ ἥμαρτε. Θλίψιν δὲ τῇ σαρ-
κὶ ἕξουσιν οἱ τοιοῦτοι, ἀνοίγοντες ἑαυτοῖς διὰ τοῦ
γάμου ὀδυνῶν ἐργαστήριον. Ἐγὼ δὲ ὑμῶν φείδο-
μαι. Τοῦτο δέ φημι, ἀδελφοὶ, 6 καιρὸς συνεσταλ-
μένος έστὶ τὸ λοιπόν. Αἱ γὰρ χῶραι λευκαὶ, καὶ
ἤδη εἰσὶ πρὸς θερισμὸν λοιπόν³ Ἵνα καὶ οἱ ἔχοντες
γυναῖκας ὡς μὴ ἔχοντες ὦσιν. Οὐχ οἱ μὴ ἔχοντες
ὡς οἱ ἔχοντες. Ὥσπερ οὗν ἔνιοι μὴ ἔχοντες διὰ παρ-
θενίας ὑπόσχεσιν, ὡς ἔχοννες τήν παρθενίαν (18) ἐν·
υϐρίζουσι. Καὶ οἱ κλαίοντες, ὡς μὴ κλαίοντες·
’ί Matth. nx, 10. ²² ibid. 11. ³³ Ι Cor. v11, 25.
(ῃ) Ξαιρίως. Nonnulli codices, κύρμος.
(i7; Καιρίως. Nonnulli codices, κύρμος,
(18 Τὴν καρθεοίαν. Sic mss. et Veneta editio. M
σηται. Καὶ οὐ νομοθετεῖ μὲν, φημὶ, οὐδὲ ἐπιτάττει
τὸ κατόρθωμα τοῦτο, ἐξαίρετόν τι καὶ ὑπὲρ τήν
φύσιν καὶ ὑπὲρ τὸν νόμον φιλαρέτου ψυχῆς εἶναι
γινώσκων. Ἀκούσας δὲ τοῦ πρὸς αὐτὸν εἷ’ρηκότος,
Οὑ συμφέρει γαμῆσαι, τὸ ὑπερφυὲς ἐνδεικνύ-
μενος τῆς παρθενίας , φησίν · Οὐ πάντες χω-
ροῦσιν.
56.Ὡς καὶ 6 θειότατος Ἀπόστολος, κατ’ ἴχνος
ἑπόμενος, τὰ μὶν ἀνάγκαῖα πρὸς ζωὴν έν ταῖς Ἐπι-
στολαῖς διατάσσεται · καὶ τήν Ἐκκλησίαν ἑκάστῳ
τάγματι ὡς ἓν σῶμα, ἀπὸ κεφαλῆς ἕως ἄκρων, ὠς
ἄν τις εἷεποι, ὀνύχων κοσμεῖ⁶ περί δὲ τῶν παρθένων,
οὐδὲν μὲν ἀφ’ ἑαυτοῦ ἆποφαίνεται⁴ ἐρωτώμενος δὲ,
μιμεῖται τὸν Κύριον, καί φησι· Περῖ δὲ τῶν παρ-
θένων ἰπιταγήν Κυρίου οὐκ ἔχω. Οὐδαμοῦ γὰρ εὑ-
ρίσκω, οὔτε ἐν νόμῳ, οὔτ’ ἐν Εὐαγγελίῳ, τοῦτο τὸ
μέγιστον κτῆμα τῆς φιλαρέτου ψυχῆς τὸν Κύριον ἐπι-
τάξαντα. Ὦς δὲ ὁ Κύριος ἐρωτηθεὶς τὸ μὲν, Οὐ
πάντες χωροῦσι, τοῖς έρωτήσασιν ἀπεκρίνατο, οὐκ
ἔκρυψε δὲ οὔτε τὸ μέγεθος, οὔτε τὸν τρόπον ᾧ ἄν τις
κατορθώσειε παρθενίαν, ἀλλ’ ἐπενέγκας τὸ τρίτον εἶ-
δος τῆς εὐνουχίας ὑπέδειξεν· οὕτω κάγὼ, εἷ καὶ ἐπι-
ταγὴν Κυρίου οὐκ ἔχω, ἀλλᾶ γνώμην δίδωμι. Ὅπου
γὰρ ὑπὲρ τήν φύσιν μέλλει γίνεσθαι τοῦτο τὸ κατόρ-
θωμα ἐκεῖ ἐκϐάλλεται μὲν ἅπαν δουλοπρεπὲς ἐπίτα-
’γμα’ ἐλευθέρα δὲ συμϐουλὴ ὑποφωνοῦσα πῶς χρὴ
τὸν ἐλεύθερον παντὸς ἐπιτάγματος, κρείττονα ἀπὸ
ἐξουσίας γενόμενον, πρὸς ἆφθαρσίιον παραδόξως τὴν
φύσιν βιάσασθαι, καιρίως (47) εἰσάγεται. Ὦς οὖν 6 Κύ-
ριος τοὺς τρόπους τῆς κατὰ τήν παρθενίαν εύνουχίας
ἐρωτηθεὶς, οὕτως 6 μαθητὴς τῆς παρθενίας τὴν συμ-
ϐουλὴν εἰσηγήσατο λέγων’ Περὶ δὲ τῶν παρθένων
ἐπιταγὴν Κυρίου οὐκ ἔχω⁶ γνώμην δὲ δίδωμι ὡς
ἠλεημένος ὑπὸ Κυρίου πιστὸς εἶναι. Νομίζω οὖν
τοῦτο καλὸν ὑπάρχειν διὰ τὴν ἐνεστῶσαν ἀνάγ-
κην, ὅτι καλὸν ἀνθρώπῳ τὸ οὕτως εἶναι. Δέδε-
σαι γυναικί; καὶ ἔφθης τῷ δεσμῷ τούτῳ πρὸ τῆς
γνώσεως τοῦ κατά τήν παρθενίαν καλοῦ προληφθῆ-
ναις μὴ ζήτει λύσιν. Λέλυσαι ἀπὸ γυναικός; μὴ
ζήτει γυναῖκα. Ἀντί τῶν, Μὴ ζήτει δεσμὸν δεθῆ-
ναι. Ἐὰν δὲ καὶ γαμήσῃς, οὐχ ἥμαρτες. Καὶ ἐὰν
γήμῃ ἡ παρθένος, οὐχ ἥμαρτε. Θλίψιν δὲ τῇ σαρ-
κὶ ἕξουσιν οἱ τοιοῦτοι, ἀνοίγοντες ἑαυτοῖς διὰ τοῦ
γάμου ὀδυνῶν ἐργαστήριον. Ἐγὼ δὲ ὑμῶν φείδο-
μαι. Τοῦτο δέ φημι, ἀδελφοὶ, 6 καιρὸς συνεσταλ-
μένος έστὶ τὸ λοιπόν. Αἱ γὰρ χῶραι λευκαὶ, καὶ
ἤδη εἰσὶ πρὸς θερισμὸν λοιπόν³ Ἵνα καὶ οἱ ἔχοντες
γυναῖκας ὡς μὴ ἔχοντες ὦσιν. Οὐχ οἱ μὴ ἔχοντες
ὡς οἱ ἔχοντες. Ὥσπερ οὗν ἔνιοι μὴ ἔχοντες διὰ παρ-
θενίας ὑπόσχεσιν, ὡς ἔχοννες τήν παρθενίαν (18) ἐν·
υϐρίζουσι. Καὶ οἱ κλαίοντες, ὡς μὴ κλαίοντες·
’ί Matth. nx, 10. ²² ibid. 11. ³³ Ι Cor. v11, 25.
(ῃ) Ξαιρίως. Nonnulli codices, κύρμος.
(i7; Καιρίως. Nonnulli codices, κύρμος,
(18 Τὴν καρθεοίαν. Sic mss. et Veneta editio. M