PG 31, col. 164
1. Σαλπίσατε, φησιν, ἓν νεομηνία (2) σάλπιγγιδ
ἕν εὐσήμῳ ἡμέρα ἑορτῆς ὑμῶν. Τοῦτο πρόσταγμα
ἐστι προφητικὸν. Ἡμῖν δι πάσης σάλπιγγος μεγα-
λοφωνότιρον, καὶ παντὸς ὀργάνου μουσικοῦ εὐσημότε-
ρον, τὴν προάγουσαν (3) τῶν ἡμερῶν ἑορτὴν ὑποση-
μαίνει τὰ ἀναγνώσματα. Ἐγνωρίσαμεν γὰρ τῶν
νηστειῶν τὴν χάριν τοῦ ⁸Ησαίου, τὸν μεν Ἰουδαῖ-
κὸν τῆς νηστείας τρόπον παρωσομένον, τὴν δε ἁλη-
θινὴν (4) νηστείαν ἡμῖν παραδείξαντος. Μή εἰς κρί-
σεις καὶ μάχας νηστεύετι, ἀλλὰ λύε πάντα σύν-
δεσμον ἀδικίας. Καὶ ὁ Κύριος⁸ Μὴ γένεσθε ωιν-
θρωποὶ, ἀλλά νίψαι σου τὸ πρόσωπον καὶ ἄλειψαί
σου τὴν κεφαλήν. Διατεθῶμεν τοίνυν, ὡς ἐδιδάχθη-
μεν, μὴ κατασκυθρωπάζοντες hri ταῖς προσιούσαις
ἡμέραις, ἀλλὰ φαιδρῶς πρός αὐτὰς, ὥς πρέπει
ἁγίοις, διατιθέμενοι. Οὐδεὶς ἀθυμῶν στεφανοῦταιι
οὐδεὶς στυγνάζων τρόπαιον ἵστησι. Μὴ σκυθρωπά-
σῃς θεραπευόμενος. ’Ἄτοπον μή χαίρειν ἐπὶ ὑγεία
ψυχῆ ς, ἀλλὰ λυπεῖσθαι ἐπὶ βρωμάτων ὑπαλλαγῇ (5),
καὶ πλείονα χάριν φαίνεσθαι διδόντας ἡδονῇ ⁴γαστρὸς
ἢ ἐπιμιλείᾳ ψυχῆς. Κόρος μὶν γὰρ εἰς γαστέρα τὴν
χάριν ἰστησι· νησετία δὲ πρὸς ψυχὴν ἀναϐιϐάζει τό
Ea de re in Praefatione.
(2) Editi ἐν νεομηνὶαις, in initiis mensium. At in
antiquis quinque libris et apud LXX legitur ἐν νεο-
μηνίᾳ, in initio mensis
(3) Veteres aliquot libri προσάγουσαν τῶν, male.
(4) Reg. secundus τὴν δί ἀληθῆ. Mox. Colb. pri-
mus λύετε πάντα.
, (5) Illud, ἐπὶ βρωμάτων ὑπαλλαγῇ, sic verterat
Erasmus, ob cibos subtractos: ubi, ut omnes
vident, vertere debuerat, ob cibos commutatos.
ἕν εὐσήμῳ ἡμέρα ἑορτῆς ὑμῶν. Τοῦτο πρόσταγμα
ἐστι προφητικὸν. Ἡμῖν δι πάσης σάλπιγγος μεγα-
λοφωνότιρον, καὶ παντὸς ὀργάνου μουσικοῦ εὐσημότε-
ρον, τὴν προάγουσαν (3) τῶν ἡμερῶν ἑορτὴν ὑποση-
μαίνει τὰ ἀναγνώσματα. Ἐγνωρίσαμεν γὰρ τῶν
νηστειῶν τὴν χάριν τοῦ ⁸Ησαίου, τὸν μεν Ἰουδαῖ-
κὸν τῆς νηστείας τρόπον παρωσομένον, τὴν δε ἁλη-
θινὴν (4) νηστείαν ἡμῖν παραδείξαντος. Μή εἰς κρί-
σεις καὶ μάχας νηστεύετι, ἀλλὰ λύε πάντα σύν-
δεσμον ἀδικίας. Καὶ ὁ Κύριος⁸ Μὴ γένεσθε ωιν-
θρωποὶ, ἀλλά νίψαι σου τὸ πρόσωπον καὶ ἄλειψαί
σου τὴν κεφαλήν. Διατεθῶμεν τοίνυν, ὡς ἐδιδάχθη-
μεν, μὴ κατασκυθρωπάζοντες hri ταῖς προσιούσαις
ἡμέραις, ἀλλὰ φαιδρῶς πρός αὐτὰς, ὥς πρέπει
ἁγίοις, διατιθέμενοι. Οὐδεὶς ἀθυμῶν στεφανοῦταιι
οὐδεὶς στυγνάζων τρόπαιον ἵστησι. Μὴ σκυθρωπά-
σῃς θεραπευόμενος. ’Ἄτοπον μή χαίρειν ἐπὶ ὑγεία
ψυχῆ ς, ἀλλὰ λυπεῖσθαι ἐπὶ βρωμάτων ὑπαλλαγῇ (5),
καὶ πλείονα χάριν φαίνεσθαι διδόντας ἡδονῇ ⁴γαστρὸς
ἢ ἐπιμιλείᾳ ψυχῆς. Κόρος μὶν γὰρ εἰς γαστέρα τὴν
χάριν ἰστησι· νησετία δὲ πρὸς ψυχὴν ἀναϐιϐάζει τό
Ea de re in Praefatione.
(2) Editi ἐν νεομηνὶαις, in initiis mensium. At in
antiquis quinque libris et apud LXX legitur ἐν νεο-
μηνίᾳ, in initio mensis
(3) Veteres aliquot libri προσάγουσαν τῶν, male.
(4) Reg. secundus τὴν δί ἀληθῆ. Mox. Colb. pri-
mus λύετε πάντα.
, (5) Illud, ἐπὶ βρωμάτων ὑπαλλαγῇ, sic verterat
Erasmus, ob cibos subtractos: ubi, ut omnes
vident, vertere debuerat, ob cibos commutatos.