PG 31, col. 166
catque, simul atque in animam supervenerit, je-
junium, quod scilicet vere sit hoc nomine dignum.
2. Unge caput tuum, et lava faciem‘. Ad myste-
ria te vocat Scriptura. Qui unctus est, inunxit; qui
ablutus fuit, abluit. Transfer praeceptum ad in-
terna membra. Ablue animam a peccatis. Unge
caput unguento sancto, ut consortium habeas cum
Christo, sicque accedito ad jejunium. Noli obscu-
rare faciem tuam more hypocritarum. Obscuratur
facies, cum internus affectus externo quodam ha-
bitu simulato obumbratur, mendacio veluti velo -
obtento contectus. Hypocrita est qui in theatro
personam sustinet alienam, saepe heri, cum sit ser-
vus, aut regis, cum sit privatus. Itidem in hac
vita velut in orchestra quadam agunt plerique vi-
tam theatricam, aliud in corde gerentes, aliud in
specie horninibus ostendentes. Itaque ne obscuras
faciem. Qualis es, talis appara; ne teipsum trans-
figures in habitum tristem ac tetricum, hinc lau-
dem ac gloriam aucupans, quod videare continens,
ac temperans. Neque enim boni operis, cui tuba
praecinit, utilitas est ulla, neque fructus ullus je-
junii, quod ad publicam fit-ostentationem. Quae
enim ostentationis causa fiunt, ea nequaquam por-
rigunt fructum in saeculum venturum,verumin ho-
minum laudem commendationemque desinunt.
Proin hilariter accurre ad jejunii donum.— Vetus do-
num estjej unium,quod non veterascit,nec senescit,
sed usque renovatur, sed perpetuo vigore pubescit.
3. Putasne me jejunii antiquitatem a legis initio"
supputare? Etiam ipsa lege antiquius est jejunium.
Paulisper si manseris, comperies verum esse quod
dixi. Cave existimes diem propitiationis, 3 qui
designatus Israelitis erat mense septimo, decimo
die mensis ⁵, fuisse jejunii principium. Ades huc,
ac per historiam decurrens, vestiga jejunii antiqui-
tatem. Neque enim recens inventum est, sed pre-
tiosus thesaurus a majoribus repositus ac traditus.
Quidquid vetustate praeellit, idem venerabile est.
eadem oratione ρ. 8, A, ις) : ξὺ δὲ, ῦπερπιαίνῳν μὲν
σεαυτὸν-καὶ κατασαρκῶν, οὐκ ἀνίης ἐκτήκῳν δὲ τὸν
νοῦν ἐν κάτροφία τῶν 61,311; ρίων καὶζωοποιῶνῌδ ιδ αγμάτων,
οὐδένα λόφον ποιῇ ; Tu vero nullumne finem'factué
rus es teipsum supra modum saginandi ac carne
onerandi? animum autem a te labefieri salutarium
et vivificorum documentorum inedia,parvi pendes?
Marum.
(7A) Antiquiduo libri τῶν μελῶν τὴν ὀνομασίαν, velim
accipias de internis appettatz'onem membrorum,
~Alii quatuor mss. et editi μελῶν τὴννομοθεσίαν.
(8ῙΟΙξηι, ut notat Dacicus, in Oliv. pro κατασχη-
ματίςων legebatur xaraaxnpariCou_, quam lectione!!!
alteri praetulimus. Ita enim legi debere, si nihil
aliud,'ipsa certe orationis series ostendit.
junium, quod scilicet vere sit hoc nomine dignum.
2. Unge caput tuum, et lava faciem‘. Ad myste-
ria te vocat Scriptura. Qui unctus est, inunxit; qui
ablutus fuit, abluit. Transfer praeceptum ad in-
terna membra. Ablue animam a peccatis. Unge
caput unguento sancto, ut consortium habeas cum
Christo, sicque accedito ad jejunium. Noli obscu-
rare faciem tuam more hypocritarum. Obscuratur
facies, cum internus affectus externo quodam ha-
bitu simulato obumbratur, mendacio veluti velo -
obtento contectus. Hypocrita est qui in theatro
personam sustinet alienam, saepe heri, cum sit ser-
vus, aut regis, cum sit privatus. Itidem in hac
vita velut in orchestra quadam agunt plerique vi-
tam theatricam, aliud in corde gerentes, aliud in
specie horninibus ostendentes. Itaque ne obscuras
faciem. Qualis es, talis appara; ne teipsum trans-
figures in habitum tristem ac tetricum, hinc lau-
dem ac gloriam aucupans, quod videare continens,
ac temperans. Neque enim boni operis, cui tuba
praecinit, utilitas est ulla, neque fructus ullus je-
junii, quod ad publicam fit-ostentationem. Quae
enim ostentationis causa fiunt, ea nequaquam por-
rigunt fructum in saeculum venturum,verumin ho-
minum laudem commendationemque desinunt.
Proin hilariter accurre ad jejunii donum.— Vetus do-
num estjej unium,quod non veterascit,nec senescit,
sed usque renovatur, sed perpetuo vigore pubescit.
3. Putasne me jejunii antiquitatem a legis initio"
supputare? Etiam ipsa lege antiquius est jejunium.
Paulisper si manseris, comperies verum esse quod
dixi. Cave existimes diem propitiationis, 3 qui
designatus Israelitis erat mense septimo, decimo
die mensis ⁵, fuisse jejunii principium. Ades huc,
ac per historiam decurrens, vestiga jejunii antiqui-
tatem. Neque enim recens inventum est, sed pre-
tiosus thesaurus a majoribus repositus ac traditus.
Quidquid vetustate praeellit, idem venerabile est.
eadem oratione ρ. 8, A, ις) : ξὺ δὲ, ῦπερπιαίνῳν μὲν
σεαυτὸν-καὶ κατασαρκῶν, οὐκ ἀνίης ἐκτήκῳν δὲ τὸν
νοῦν ἐν κάτροφία τῶν 61,311; ρίων καὶζωοποιῶνῌδ ιδ αγμάτων,
οὐδένα λόφον ποιῇ ; Tu vero nullumne finem'factué
rus es teipsum supra modum saginandi ac carne
onerandi? animum autem a te labefieri salutarium
et vivificorum documentorum inedia,parvi pendes?
Marum.
(7A) Antiquiduo libri τῶν μελῶν τὴν ὀνομασίαν, velim
accipias de internis appettatz'onem membrorum,
~Alii quatuor mss. et editi μελῶν τὴννομοθεσίαν.
(8ῙΟΙξηι, ut notat Dacicus, in Oliv. pro κατασχη-
ματίςων legebatur xaraaxnpariCou_, quam lectione!!!
alteri praetulimus. Ita enim legi debere, si nihil
aliud,'ipsa certe orationis series ostendit.