PG 31, col. 173
ἣν καλοῦσιν ἀμίαντον, ἀνάλωτος πυρὶ, ἣτις, ἐν μὶν
τῇ φλογὶ κιιμίνη, ἀπηνορακῶσθαι δοκεῖ, ἕξαιριθείσα
δὶ τοῦ πυρὸς, ὡς ὕδατι λαμπρυνοιῖσα, καθαρωτόρα
γίνεται. Τοιαῦτα ἦν τὰ τῶν τριῶν παίδων ἱκείνων
σώματα ἐπιτῆς Βαϐυλωνίας ἔκ τῆς νηστείας ἔχοντα
τό ἀμίαντον (29). Ἐν γὰρ τῇ μεγάλῃ φλογί τῆς
καμίνου, οἱονεὶ χρυσοῖ τὴν φύσιν ὄντες, οὕτω κρείττους
τῆς ἀπό τοῦ πυρός διεδείκνυντο βλάϐης. Ἧπου καὶ
χρυσοῦ δυνατώτεροι ὃιεδείκνυντο· οὐ γὰρ ἒχὼνιυεν
αὐτοὺς τό πῦρ, ἀλλ’ ἐφύλασσεν ἀκεραίους. Καίτοι οὐδὲν
ἂν ἐκείνην τότε τὴν φλόγα ὑπέστη, ἣν νάφθα καὶξπίσσα
καὶ κληματίδες ἔτρεφον, ὡς ἰπὶ τεσσαρακονταεννία
πήχεις (30) αὐτὴν διαχεῖσθαι, καὶ τὰ κύκλῳ αὐτῆς
ἐπινεμομένην πολλοὺς τῶν Χαλδαίων ἐξαναλῶσαι· Ἐκδί-
νην τοίνυν τὴν πυρκαίὰν μιτὰ νηστείας εἰσελθόντες
κατεπάτουν οἰ παῖδες, λεπτόν ἀέρα καὶ ἔνδροσόν
ἓν οὕτω λάϐρῳ πυρὶ ἀναπνέοντες. Οὐὸὲξγὰρ τῶν τριχῶν
τὸ πῦρ κατετόλμησε, διὰ τό ὑπὸ νηστείας αὐτὰς ἐκτρα-
φῆναι.
7. Δανιὴλ δί ό ἀνὴρ τῶν ίπιθυμιῶν, ό τρεῖς ἐϐδο-
μοὲδας ἄρτον μὴ φαγὼν, καὶ ὕδωρ μὴ πιὼν (31), καὶ
τοὺς λέοντας νηστεύειν ἇδίδαξε, κατελθὼν εἰς τόν
λάκκον (32). Ὥσπερ γὰρ ἐκ λίθον ἣ χαλκοῦ, ἣ ἆλ-
λης στεῤῥοτίρας τινός ὕλης συμπεπηγότι, ἐμϐαλεῖν
οὐκ εἶχον τοὺς ὀδόντας οἱ λέοντας. Οὕτως οἱονεὶ
βαφὴ σιδήρου τὸ σῶμα τοῦ ἀνδρὸς ἡ νηστεία στο-
μώσασα, ἁδοίμαστον (33) incisi τοῖς λίουσινι οὐ γὰρ
ἣνοιγον κατὰ τοῦ ,ἁγίου τὸ στόμα. Νηστεία ἔσϐεσε
δύναμιν πυρὸς, ἔφραξι στόματα λεόντων. Nam“;
προσευχὴν εἰς οὐρανὸν ἀναπέμπει, οἱονεὶ πτερὸν
αὐτῇ γινομένη πρὸς τὴν ἄνω πορείαν. Νηστιία οἵ..
κων αὔξησις, ὑγείας μήτηρ, νεότητος παιδαγωγὸς,
κόσμος πρεσϐύταις, ἀγαθὴ συνέμπορος ὁδοιπόροις,
ἀσφαλὴς όμόσκηνος τοῖς συνοίκοις. Οὐχ ὑποπτεύει
γάμων ἐπιϐουλὴν ὁ ἀνὴρ, νηστείαις ὁρῶν (34) τὴν
γυναῖκα σνζῶσαν. Οὐ τήκεται ζηλοτυπίαις γυνὴ,
τόν ἄνδρα βλέπουσα νηστείαν καταδεχόμενον.. Τίς
τὸν ἑαυτοῦ οικον ἠλάττωσεν ἐν νηστείᾳ ; Ἀρίθμησον
ιι ιν Reg. iv, 39-“. ²² Dan. ι, 8-16. ²³ Dan.
(29) Reg. secundus {gnificare αἰδέσιμον. ΑΙὶειιιοηίς
po‘stjlegfprimiis πυρὸς ἐδείκνυτο.
(30) Codex Oliv. ἰπὶ ἐννέα καὶ τεσσαράκοντα πή.
χαις.
75231”; ίῃ impressis libris et in duobus Qliv.
et in nostris quinque codicibus constanter legi-
tur, καὶ ’ὕδωρ iis Δπιῶν, et aquam non bibens. Quem
locum interpretansiErasinus, vidensque Basilii
verba cum 'verbis Danielis non concordare, in-
terpretis neglecto munere, pro Basilianis verba
préphere iis.eseireitgrsérfnrr.bitiae! ere
in re,_ut alibi-saepe, nimium. ‘sibi_indulsit :vir
alioquin eruditiss‘iirius.ait quidem‘Ducaeus, fieri scripsisse.
potuisse, ut Basilius ration—em .habuerit puero- (εὴ) Reg. secundus ἐν τῷ λάκκῳ, male.
rum captivorum quotidiani Victus, de quibus 33) Codex Combef. ἀδάμαστον αὐτόν.
i'um captivorum quotidiani victus, de quibi
scriptum est Daniélis i,_ l2: De'lttl'lr nobis le:
scriptum es: uanieiis ι, 12; uenmr ηουιε ιε· (Μ’) veteres 11111(
gumina ad vescendum, et aqua ad bibendum ,' sed νηστείαις ὁρῶν. ίίῑᾶὶῑί
τῇ φλογὶ κιιμίνη, ἀπηνορακῶσθαι δοκεῖ, ἕξαιριθείσα
δὶ τοῦ πυρὸς, ὡς ὕδατι λαμπρυνοιῖσα, καθαρωτόρα
γίνεται. Τοιαῦτα ἦν τὰ τῶν τριῶν παίδων ἱκείνων
σώματα ἐπιτῆς Βαϐυλωνίας ἔκ τῆς νηστείας ἔχοντα
τό ἀμίαντον (29). Ἐν γὰρ τῇ μεγάλῃ φλογί τῆς
καμίνου, οἱονεὶ χρυσοῖ τὴν φύσιν ὄντες, οὕτω κρείττους
τῆς ἀπό τοῦ πυρός διεδείκνυντο βλάϐης. Ἧπου καὶ
χρυσοῦ δυνατώτεροι ὃιεδείκνυντο· οὐ γὰρ ἒχὼνιυεν
αὐτοὺς τό πῦρ, ἀλλ’ ἐφύλασσεν ἀκεραίους. Καίτοι οὐδὲν
ἂν ἐκείνην τότε τὴν φλόγα ὑπέστη, ἣν νάφθα καὶξπίσσα
καὶ κληματίδες ἔτρεφον, ὡς ἰπὶ τεσσαρακονταεννία
πήχεις (30) αὐτὴν διαχεῖσθαι, καὶ τὰ κύκλῳ αὐτῆς
ἐπινεμομένην πολλοὺς τῶν Χαλδαίων ἐξαναλῶσαι· Ἐκδί-
νην τοίνυν τὴν πυρκαίὰν μιτὰ νηστείας εἰσελθόντες
κατεπάτουν οἰ παῖδες, λεπτόν ἀέρα καὶ ἔνδροσόν
ἓν οὕτω λάϐρῳ πυρὶ ἀναπνέοντες. Οὐὸὲξγὰρ τῶν τριχῶν
τὸ πῦρ κατετόλμησε, διὰ τό ὑπὸ νηστείας αὐτὰς ἐκτρα-
φῆναι.
7. Δανιὴλ δί ό ἀνὴρ τῶν ίπιθυμιῶν, ό τρεῖς ἐϐδο-
μοὲδας ἄρτον μὴ φαγὼν, καὶ ὕδωρ μὴ πιὼν (31), καὶ
τοὺς λέοντας νηστεύειν ἇδίδαξε, κατελθὼν εἰς τόν
λάκκον (32). Ὥσπερ γὰρ ἐκ λίθον ἣ χαλκοῦ, ἣ ἆλ-
λης στεῤῥοτίρας τινός ὕλης συμπεπηγότι, ἐμϐαλεῖν
οὐκ εἶχον τοὺς ὀδόντας οἱ λέοντας. Οὕτως οἱονεὶ
βαφὴ σιδήρου τὸ σῶμα τοῦ ἀνδρὸς ἡ νηστεία στο-
μώσασα, ἁδοίμαστον (33) incisi τοῖς λίουσινι οὐ γὰρ
ἣνοιγον κατὰ τοῦ ,ἁγίου τὸ στόμα. Νηστεία ἔσϐεσε
δύναμιν πυρὸς, ἔφραξι στόματα λεόντων. Nam“;
προσευχὴν εἰς οὐρανὸν ἀναπέμπει, οἱονεὶ πτερὸν
αὐτῇ γινομένη πρὸς τὴν ἄνω πορείαν. Νηστιία οἵ..
κων αὔξησις, ὑγείας μήτηρ, νεότητος παιδαγωγὸς,
κόσμος πρεσϐύταις, ἀγαθὴ συνέμπορος ὁδοιπόροις,
ἀσφαλὴς όμόσκηνος τοῖς συνοίκοις. Οὐχ ὑποπτεύει
γάμων ἐπιϐουλὴν ὁ ἀνὴρ, νηστείαις ὁρῶν (34) τὴν
γυναῖκα σνζῶσαν. Οὐ τήκεται ζηλοτυπίαις γυνὴ,
τόν ἄνδρα βλέπουσα νηστείαν καταδεχόμενον.. Τίς
τὸν ἑαυτοῦ οικον ἠλάττωσεν ἐν νηστείᾳ ; Ἀρίθμησον
ιι ιν Reg. iv, 39-“. ²² Dan. ι, 8-16. ²³ Dan.
(29) Reg. secundus {gnificare αἰδέσιμον. ΑΙὶειιιοηίς
po‘stjlegfprimiis πυρὸς ἐδείκνυτο.
(30) Codex Oliv. ἰπὶ ἐννέα καὶ τεσσαράκοντα πή.
χαις.
75231”; ίῃ impressis libris et in duobus Qliv.
et in nostris quinque codicibus constanter legi-
tur, καὶ ’ὕδωρ iis Δπιῶν, et aquam non bibens. Quem
locum interpretansiErasinus, vidensque Basilii
verba cum 'verbis Danielis non concordare, in-
terpretis neglecto munere, pro Basilianis verba
préphere iis.eseireitgrsérfnrr.bitiae! ere
in re,_ut alibi-saepe, nimium. ‘sibi_indulsit :vir
alioquin eruditiss‘iirius.ait quidem‘Ducaeus, fieri scripsisse.
potuisse, ut Basilius ration—em .habuerit puero- (εὴ) Reg. secundus ἐν τῷ λάκκῳ, male.
rum captivorum quotidiani Victus, de quibus 33) Codex Combef. ἀδάμαστον αὐτόν.
i'um captivorum quotidiani victus, de quibi
scriptum est Daniélis i,_ l2: De'lttl'lr nobis le:
scriptum es: uanieiis ι, 12; uenmr ηουιε ιε· (Μ’) veteres 11111(
gumina ad vescendum, et aqua ad bibendum ,' sed νηστείαις ὁρῶν. ίίῑᾶὶῑί