PG 31, col. 628
καὶ γέλωτι, μετὰ κατακρίσεως ψυχῆς ἐπανερχόμενος
τῷ βίῳ, καὶ πολλοῖς σκάνδαλον γινόμενος,. ἀδυναμίας
ὑπολήψεις (59) πᾶσιν ἐμποιῶν τῆς ἰν Χριστῷ πολι..
τείας, οὗ τὸν κίνδυνον ἴστε. πάντεςοοὶ τὰ
ἀναγινώσκοντες, ἕν οἷς λέγω ἠ θεία φωνή· Συμφέρει
αὐτῷ ἱνα μύλος ὀνικὸς mpii-ama. περὶ τὸν spei-.-
χηλον αὐτοῦ, καὶ ἔρριπται (ϐθ) ιὶς- τὴν Θάλασσαν,
ἦ ἵνα σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων. Οὐ γαρ
μόνον (61) ὑπεύθυνος ἔσται τῇ καταδίκῃ τοῦ λειε-
ποταξίου, ἀλλὰ καὶ τῆς τῶν ἀνατρεπομένων ὑπ’
αὑτοῦ ἀπωλείας, κᾶν δόξῃ φρινοϐλαϐἐσι λογισμοῖς
πείθειν ἑαυτὸν ἐν τῷ βίῳ διάγοντα ἀγαθοεργίαις ἆξεν-ρ
μινίζςιν τὸ θεῖον· ὅπερ ἐστὶν αὐτῷ ἀδύνατον. Ὀ γὰρ
μὴ ἰσχύσας ἐν τῷ δυσαμαρτητῳ βίῳ διὰτὸ impt-
σπαστον ἐνεγκεῖν τὰ παλαίσματα τοῦ ἐχθροῦ, πῶς ἐν
τῷ πολυαμαρτήτῳ καὶ ὑπ’ αὐτοῦ ἀρχομένῳ βίῳ δυνήο
σεται κατορθῶσαί τι τῶν ἐναρέτων (62); Ἰνα δᾶ καὶ
δοίη τις διορθοῦν ἑαυτοῦ τὸν οἰκεῖον βίον, τό ἔγκλημα
τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐγκαταλείψεῳς οὐκ immittat, καθὰ
καὶ οἱ ἐν τῷ saw/7.1a. ὃηλούμινοι μαθηταὶ, περὶ
ὧν φησιν ὁ θεῖος εὐαγγι).ιστής’ Πολλοὶ δὲ τῶν
μαθητῶν ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ οὐκέτι mp"
επάτουν μετὰ Ἰησοῦ, λέγοντες· Σκληρός ἔστιν ὁ
λόγος αὐτοῦ, τίς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν ; Διὰ γὰρ
τοῦτο καὶ ὁ φιλάνθρωπος Θεὸς, κηδόμενος τῆς ἡμῶν
σωτηρίας, εἰς δύο διεῖλε βίους τὴν τῶν ἀνθρώπων (63)
διαγωγὴν, συζυγίαν λέγω καὶ παρθενίαν, ἶνα ὁ μὴ
δυνάμενος ὑπενεγκεῖν τὸν τῆς παρθενίας ἆθλον ἔλθοι
ἐπὶ συνοίκησιν γυναικὸς, ἐκεῖνο εἰδὼς, ὡς ἁπαιτηθησε-
ται λόγον σωφροσύνης καὶ ἀγιασμοῦ, καὶ τῆς πρὸς τοὺς
ἐν συζυγίαις καὶ τεκνοτροφίαις ἁγίους ὁμοιώσεως.
Οἶος ἦν ἐν μὲν τῇ Παλαιᾷ Διαθηκῃ Ἀϐραὰμ, ὃς, τῇ
τοῦ Θεοῦ προτιμήσει τὸν μονογενῆ θυσιάζων ἀσυμ-
παθῶς, ἕρισγαλαύχει, καὶ τὰς τῆς σκηνῆς αὐτοῦ
θύρας διαπιπετασμένας εἶχε, πρὸς ὑποδοχὴν τῶν ἑπι-
ξςνοῦσθαι μελλόντων ἐτοιμαζὸμενος. Οὐ γὰρ ἥκουσι·
Πώλησὸν σου τὰ ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοις.
Καὶ τὰ μείζονα τούτων ἐπεδείξατο Ἰὼϐ, καὶ ἔταροι
πλεῖστοι, Δαϐίὸ τε καὶ Σαμουὴλ. Ἐν ἃ τῇ Νέᾳ Δια-
θήκη, οἷος Πέτρος ἦν, καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀποστόλων.
Ἀπαιτηθήσιται γὰρ πᾶς ἄνθρωπος(ϐ4)τοὺς καρποὺς
τῆς πρὸς Θιον ἀγάπης καὶ τὸν πλησίον, καὶ τῆς παρα·-
τροπῆς τῶν ἐντολῶν τούτων καὶ πασῶν τίσει δίκας. Κα-
θὼς καὶ ὁ Κύριος ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις ὃ ηλοί λέγων’ Ὀ ἄγαν
πῶν πατέρα ἤ μητέρα ὑπὲρ εμὲ, οὐκ ἔστι μου ἄξιος·
καὶ, Ὃς οὐ μισεῖ τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ τὴν μητέρα
(€53) Editi βίονςο τὰ τῶν. ἀνῇοῆωπων, res humauas.
Codezf Mazset Regiustertius‘fitous τὴν ’τῶν ἀνθρώ-
πων διαγωγήν· quos lectio invenitur inmargiue
editionis Yenetae. Aliquanto post Reg. primus ἔλθη
επι συνοικη σει.
tua) Addita est vox ἄνθρωπος, ex antiquis duobus
libris,
τῷ βίῳ, καὶ πολλοῖς σκάνδαλον γινόμενος,. ἀδυναμίας
ὑπολήψεις (59) πᾶσιν ἐμποιῶν τῆς ἰν Χριστῷ πολι..
τείας, οὗ τὸν κίνδυνον ἴστε. πάντεςοοὶ τὰ
ἀναγινώσκοντες, ἕν οἷς λέγω ἠ θεία φωνή· Συμφέρει
αὐτῷ ἱνα μύλος ὀνικὸς mpii-ama. περὶ τὸν spei-.-
χηλον αὐτοῦ, καὶ ἔρριπται (ϐθ) ιὶς- τὴν Θάλασσαν,
ἦ ἵνα σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων. Οὐ γαρ
μόνον (61) ὑπεύθυνος ἔσται τῇ καταδίκῃ τοῦ λειε-
ποταξίου, ἀλλὰ καὶ τῆς τῶν ἀνατρεπομένων ὑπ’
αὑτοῦ ἀπωλείας, κᾶν δόξῃ φρινοϐλαϐἐσι λογισμοῖς
πείθειν ἑαυτὸν ἐν τῷ βίῳ διάγοντα ἀγαθοεργίαις ἆξεν-ρ
μινίζςιν τὸ θεῖον· ὅπερ ἐστὶν αὐτῷ ἀδύνατον. Ὀ γὰρ
μὴ ἰσχύσας ἐν τῷ δυσαμαρτητῳ βίῳ διὰτὸ impt-
σπαστον ἐνεγκεῖν τὰ παλαίσματα τοῦ ἐχθροῦ, πῶς ἐν
τῷ πολυαμαρτήτῳ καὶ ὑπ’ αὐτοῦ ἀρχομένῳ βίῳ δυνήο
σεται κατορθῶσαί τι τῶν ἐναρέτων (62); Ἰνα δᾶ καὶ
δοίη τις διορθοῦν ἑαυτοῦ τὸν οἰκεῖον βίον, τό ἔγκλημα
τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐγκαταλείψεῳς οὐκ immittat, καθὰ
καὶ οἱ ἐν τῷ saw/7.1a. ὃηλούμινοι μαθηταὶ, περὶ
ὧν φησιν ὁ θεῖος εὐαγγι).ιστής’ Πολλοὶ δὲ τῶν
μαθητῶν ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ οὐκέτι mp"
επάτουν μετὰ Ἰησοῦ, λέγοντες· Σκληρός ἔστιν ὁ
λόγος αὐτοῦ, τίς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν ; Διὰ γὰρ
τοῦτο καὶ ὁ φιλάνθρωπος Θεὸς, κηδόμενος τῆς ἡμῶν
σωτηρίας, εἰς δύο διεῖλε βίους τὴν τῶν ἀνθρώπων (63)
διαγωγὴν, συζυγίαν λέγω καὶ παρθενίαν, ἶνα ὁ μὴ
δυνάμενος ὑπενεγκεῖν τὸν τῆς παρθενίας ἆθλον ἔλθοι
ἐπὶ συνοίκησιν γυναικὸς, ἐκεῖνο εἰδὼς, ὡς ἁπαιτηθησε-
ται λόγον σωφροσύνης καὶ ἀγιασμοῦ, καὶ τῆς πρὸς τοὺς
ἐν συζυγίαις καὶ τεκνοτροφίαις ἁγίους ὁμοιώσεως.
Οἶος ἦν ἐν μὲν τῇ Παλαιᾷ Διαθηκῃ Ἀϐραὰμ, ὃς, τῇ
τοῦ Θεοῦ προτιμήσει τὸν μονογενῆ θυσιάζων ἀσυμ-
παθῶς, ἕρισγαλαύχει, καὶ τὰς τῆς σκηνῆς αὐτοῦ
θύρας διαπιπετασμένας εἶχε, πρὸς ὑποδοχὴν τῶν ἑπι-
ξςνοῦσθαι μελλόντων ἐτοιμαζὸμενος. Οὐ γὰρ ἥκουσι·
Πώλησὸν σου τὰ ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοις.
Καὶ τὰ μείζονα τούτων ἐπεδείξατο Ἰὼϐ, καὶ ἔταροι
πλεῖστοι, Δαϐίὸ τε καὶ Σαμουὴλ. Ἐν ἃ τῇ Νέᾳ Δια-
θήκη, οἷος Πέτρος ἦν, καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀποστόλων.
Ἀπαιτηθήσιται γὰρ πᾶς ἄνθρωπος(ϐ4)τοὺς καρποὺς
τῆς πρὸς Θιον ἀγάπης καὶ τὸν πλησίον, καὶ τῆς παρα·-
τροπῆς τῶν ἐντολῶν τούτων καὶ πασῶν τίσει δίκας. Κα-
θὼς καὶ ὁ Κύριος ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις ὃ ηλοί λέγων’ Ὀ ἄγαν
πῶν πατέρα ἤ μητέρα ὑπὲρ εμὲ, οὐκ ἔστι μου ἄξιος·
καὶ, Ὃς οὐ μισεῖ τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ τὴν μητέρα
(€53) Editi βίονςο τὰ τῶν. ἀνῇοῆωπων, res humauas.
Codezf Mazset Regiustertius‘fitous τὴν ’τῶν ἀνθρώ-
πων διαγωγήν· quos lectio invenitur inmargiue
editionis Yenetae. Aliquanto post Reg. primus ἔλθη
επι συνοικη σει.
tua) Addita est vox ἄνθρωπος, ex antiquis duobus
libris,