PG 32, col. 1081
In English: The Letters 330
περὶ ἐμὲ, μένοντας δὲ ἐπὶ τῶν αὐτῶν οἴσω. Φιρμῖ-
νος τῖε-μῆνας ἡμῖν συνεγένετο τέτταρας ἡμέραν δε
ἡργησεν οὐδεμίαν. Τὸ δί συνειλεγμένον ὅσον ἐστὶν,
αυτὸς εῖσῇ, καὶ ἴσως οὐ μέμψῃ. Πρὸς δί τό πάλιν
αὐτὸν δεῦρο δυνηθῆναι ἐλθεῖν, τίνα χρὴ προσπαρα-
καλεῖν σύμμαχον; Εἴπερ γὰρ εὖ φρονοῦσιν οἱ βου-
λεύοντες (64) -ζπρέποι δ” ⁷ὄινθριιιὶποις πεπαιδευμέ-
νοις), τιμήσουσῙι (65) τοῖς δευτέροις, ἐπειδὴ τοῖς
πρώτοις ἐλύπησαν.
ΕΠΙΣΤΟΛ Η ΤΛΖ’. Ε
Alium Cappadocem mittit Libanio Βαδίζίιιελραεεῃῂιίωη suum’appellat, utpote in ea dignitate constif
tutus, ιίιῖεε ipsum omnium patrem efficiebat. Hunc comitabatur alius adolescens, nobilis et ipse ac
Basilii’necessarius, sed non dives.
Βασίλειος Λιϐανίῳ. Β
Ἰδού σοι καὶ ἔτερος ἡκει Καππαδόκης, υἱός ἕμὸς
καὶαύτός· πάντας γὰρ ἡμῖν εἰσποιεῖ (66) τὸ σχῆμα
τοῦτο, ἐν ᾧ νῦν ἐσμεν. Ὧστε κατά γε τοῦτο ἀδελφός ¹
ἂν εἴη τοῦ προλαϐόντος, καὶ τῆς αὐτῆς σπουδῆς
ἄξιος, ἐμοί τε τῷ πατρὶ καὶ σοὶ τῷ διδασκάλῳο εἴπερ
τι ὅλως πλέον δυνατόν ἔχειν (67) τοὺς παρ’ ἡμῶν
ἐρχομενους. Τοῦτο δὲ λέγω, οὐχ ὡς οὐκ ἂν τῆς σῆς
λογιότητος πλεῖόν τι τοῖς παλαιοῖς τῶν ἑταίρων
χαριζομένης, ἀλλ’ ὡς ἀφθόνου πᾶσι τῆς ὠφελείας
σου προκειμένης. ’Λρκοῦν δ’ ἂν εἴη τῷ νεανίσκῳ,
πρὸ τῆς ἐκ τοῦ χρόνον πείρας, ἓν τοῖς οἰκείοις τε·
τάχθαν ὃν ἀποπέμψαιο ἡμῖν, ἄξιον τῶν τε ἡμετέρων
εὐχῶν καὶτῆς σαυτοῦ δόξης, ἡν ἑχεις ἐν τοῖς λόγοιςο
Ἐπάγεται δὲ καὶ ἡλικιώτην τὴν ἴσην ἔχοντα περὶ
τοὺς λόγους σπουδὴν, εὐπατρίδην καὶ αὐτὸν καὶ
ἡμῖν οἰκεῖον· ὃν οὐδὲν ἔλαττον ἕξειν πιστεύομεν, κᾶν
πλεῖστον τῶν ἄλλων τοῖς χρήμασιν ἀπολείποιτο.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΛΗ’. Ε
Gratias agit Libanius guod Cappadoces ad se mittat Basilius. Narrat se le‘cta_priv_atim illius epistola
victum se ao eo confessum esse, et cum postea eamdem Alypius coram pluribus honoratis viris legis:
sel, omnes Basiliopalmam detulisse. ‘Declarat se non curare quam'divites sint discipuli, sed et
egenos, modo studiosi sint, divitibus antepenore. ⁷ η
Λιϐάνιος Βασιλείῳ. D
Οἶδα, ὅτι πολλάκις τοῦτο γράψεις, τό, ’ἰδού σοι
’καὶ ἔτερος ἡκει Καππαδόκης. Πολλοὺς γὰρ, οἶμαι
πέμψας’ ἀεὶ μὶν καὶ πανταχοῦ τοῖς ἐγκωμίοις τοῖς
κατ’ ἐμοῦ χρώμενος, τούτῳ δὲ αὐτῷ καὶ πατέρας
κινῶν καὶ παῖδας. Ἀλλ’ ὅ γε ἐγένετο περὶ τὴν ἐπι-
στολήν σου τὴν καλὴν, οὐ καλὸν σιωπῆσαι. Παρ-
εκάθηντό μοι τῶν ἓν ἀρχῇ γεγενημένων ἄλλοι τε οὐκ
όλίγοι, καὶ ὁ πάντα ἄριστος Ἀλόπιος Ἱεροκλέους
ἀνεψιὸς ἐκείνου. Ὠς οῦν ἔδοσαν οἱ φέροντες τὴν
ἐπιστολὴν, σιγῇ διὰ πάσης ἐλθὼν, Νενικήμεθα, ἔφην,
μειδιῶν τε ἅμα καὶ χαίρων. Καὶ τίνα σὺ νενίκησαι
νίκηνς ἡροντο· καὶ πῶς οῦκ ἀλγεῖς νενικημένοῆ
$64) Βουλεύοντες. Harl. βουλευταί. Ibidem non-
ι li codices. πρέπει.
nulli codices, πρέπει. ’ _ _ _
(65) Ttpniaouai. Reg, secundus et Coisl. secun-
dus τιμήσουσί με. Alli nonnulli τιμήσουσί σε.
(66)”.Ἠμῑν εἰσποιεῖ. Coisl. primus et Med ha-
ιεῑ. Coisl. primus et Med ha- fAlias CXLIV.
bent, ἡμᾶς. · γ
’ η " Alias CXLV.
νος τῖε-μῆνας ἡμῖν συνεγένετο τέτταρας ἡμέραν δε
ἡργησεν οὐδεμίαν. Τὸ δί συνειλεγμένον ὅσον ἐστὶν,
αυτὸς εῖσῇ, καὶ ἴσως οὐ μέμψῃ. Πρὸς δί τό πάλιν
αὐτὸν δεῦρο δυνηθῆναι ἐλθεῖν, τίνα χρὴ προσπαρα-
καλεῖν σύμμαχον; Εἴπερ γὰρ εὖ φρονοῦσιν οἱ βου-
λεύοντες (64) -ζπρέποι δ” ⁷ὄινθριιιὶποις πεπαιδευμέ-
νοις), τιμήσουσῙι (65) τοῖς δευτέροις, ἐπειδὴ τοῖς
πρώτοις ἐλύπησαν.
ΕΠΙΣΤΟΛ Η ΤΛΖ’. Ε
Alium Cappadocem mittit Libanio Βαδίζίιιελραεεῃῂιίωη suum’appellat, utpote in ea dignitate constif
tutus, ιίιῖεε ipsum omnium patrem efficiebat. Hunc comitabatur alius adolescens, nobilis et ipse ac
Basilii’necessarius, sed non dives.
Βασίλειος Λιϐανίῳ. Β
Ἰδού σοι καὶ ἔτερος ἡκει Καππαδόκης, υἱός ἕμὸς
καὶαύτός· πάντας γὰρ ἡμῖν εἰσποιεῖ (66) τὸ σχῆμα
τοῦτο, ἐν ᾧ νῦν ἐσμεν. Ὧστε κατά γε τοῦτο ἀδελφός ¹
ἂν εἴη τοῦ προλαϐόντος, καὶ τῆς αὐτῆς σπουδῆς
ἄξιος, ἐμοί τε τῷ πατρὶ καὶ σοὶ τῷ διδασκάλῳο εἴπερ
τι ὅλως πλέον δυνατόν ἔχειν (67) τοὺς παρ’ ἡμῶν
ἐρχομενους. Τοῦτο δὲ λέγω, οὐχ ὡς οὐκ ἂν τῆς σῆς
λογιότητος πλεῖόν τι τοῖς παλαιοῖς τῶν ἑταίρων
χαριζομένης, ἀλλ’ ὡς ἀφθόνου πᾶσι τῆς ὠφελείας
σου προκειμένης. ’Λρκοῦν δ’ ἂν εἴη τῷ νεανίσκῳ,
πρὸ τῆς ἐκ τοῦ χρόνον πείρας, ἓν τοῖς οἰκείοις τε·
τάχθαν ὃν ἀποπέμψαιο ἡμῖν, ἄξιον τῶν τε ἡμετέρων
εὐχῶν καὶτῆς σαυτοῦ δόξης, ἡν ἑχεις ἐν τοῖς λόγοιςο
Ἐπάγεται δὲ καὶ ἡλικιώτην τὴν ἴσην ἔχοντα περὶ
τοὺς λόγους σπουδὴν, εὐπατρίδην καὶ αὐτὸν καὶ
ἡμῖν οἰκεῖον· ὃν οὐδὲν ἔλαττον ἕξειν πιστεύομεν, κᾶν
πλεῖστον τῶν ἄλλων τοῖς χρήμασιν ἀπολείποιτο.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΛΗ’. Ε
Gratias agit Libanius guod Cappadoces ad se mittat Basilius. Narrat se le‘cta_priv_atim illius epistola
victum se ao eo confessum esse, et cum postea eamdem Alypius coram pluribus honoratis viris legis:
sel, omnes Basiliopalmam detulisse. ‘Declarat se non curare quam'divites sint discipuli, sed et
egenos, modo studiosi sint, divitibus antepenore. ⁷ η
Λιϐάνιος Βασιλείῳ. D
Οἶδα, ὅτι πολλάκις τοῦτο γράψεις, τό, ’ἰδού σοι
’καὶ ἔτερος ἡκει Καππαδόκης. Πολλοὺς γὰρ, οἶμαι
πέμψας’ ἀεὶ μὶν καὶ πανταχοῦ τοῖς ἐγκωμίοις τοῖς
κατ’ ἐμοῦ χρώμενος, τούτῳ δὲ αὐτῷ καὶ πατέρας
κινῶν καὶ παῖδας. Ἀλλ’ ὅ γε ἐγένετο περὶ τὴν ἐπι-
στολήν σου τὴν καλὴν, οὐ καλὸν σιωπῆσαι. Παρ-
εκάθηντό μοι τῶν ἓν ἀρχῇ γεγενημένων ἄλλοι τε οὐκ
όλίγοι, καὶ ὁ πάντα ἄριστος Ἀλόπιος Ἱεροκλέους
ἀνεψιὸς ἐκείνου. Ὠς οῦν ἔδοσαν οἱ φέροντες τὴν
ἐπιστολὴν, σιγῇ διὰ πάσης ἐλθὼν, Νενικήμεθα, ἔφην,
μειδιῶν τε ἅμα καὶ χαίρων. Καὶ τίνα σὺ νενίκησαι
νίκηνς ἡροντο· καὶ πῶς οῦκ ἀλγεῖς νενικημένοῆ
$64) Βουλεύοντες. Harl. βουλευταί. Ibidem non-
ι li codices. πρέπει.
nulli codices, πρέπει. ’ _ _ _
(65) Ttpniaouai. Reg, secundus et Coisl. secun-
dus τιμήσουσί με. Alli nonnulli τιμήσουσί σε.
(66)”.Ἠμῑν εἰσποιεῖ. Coisl. primus et Med ha-
ιεῑ. Coisl. primus et Med ha- fAlias CXLIV.
bent, ἡμᾶς. · γ
’ η " Alias CXLV.