PG 32, col. 1093
In English: The Letters 350
ἀποκαταστήσειν κατεπηγγείλατο.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΜΘ’.
locatur Libanius in Cappadociam, seque discipulos Capadoces transmutat-arum promittit.
Λιϐάνιος Βασιλείῳ,
Οὐ παύσῃ, Βασίλειε, τόν ἱερόν τοῦτον των μουσῶν
σηκὸν μεστόν ποιῶν Καππαδοκῶν, καὶ ταῦτα ἀπόζον-
των γριτῆς καὶ χιόνος (11) καὶ τῶν ἐκεῖθεν inuidia;
Μικροῡ δὲ με καὶ Καππαδόκην ἔθηκαν, ἀεί μοι τὸ,
προσκυνῶ as (12), προσᾴὸοντες. Δεῖ δὲ ὅμως ἀνέχεσσ
οαι, Βασιλείου κελεύοντος. Ἰσθι τοίνυν, ώςτῆς μὲν
χώρας τοὺς τρόπους ἐξακρίϐιίζω (13), τὴν δὲ εὐγένειαν
καὶ τὸ ἐμμελὲς τὴς ἐμῆς Καλλιόπης μεταμφιάσω τοὺς
ἄνὸ ρας, ἶν’ ὀφθεῖεν ὑμῖν ἀντὶ φασσών περιστεραί.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΝ’.
Respondet Basilius epistolae praecedenti.
Βασίλειος Λιϐανίῳ (14).
Λεῖυταί σοι τὸ δύσθυμον. Τοῦτο γὰρ ἔστω τῆς
ἐπιστολῆς τὸ προοίμιον. Συ δὲ σκῶπτε καὶ διάσυρε
τὰ ἡμέτερα, εἴτε γελῶν, εἴτε σπουδάζων. Τί δὲ
χιόνος ἡ γριτῆς ἑμνημόνευσας, παρόν ἐντρυφᾷν
ἡμῶν τοῖς σκώμμασιν (15); Ἐγὼ δὲ, ὦ meum
ἵνα σοι καὶ πλατὺν κινήσω τόν γέλωτα, ὑπὸ παραπε-
τάσματι καλυπτόμενος χιόνος, τὴν ἐπιστολὴν ἔγραψα,
ἣν ὃεξαμενος ψαύων (16) χερσὶ, γνώσῃ ὡς κρυερα τις
αὐτὴ καὶ τὸν πέμψαντα χαρακτηρίζει ἐμφωλεύοντες,
καὶ μὴ δυνάμενον ἔξω τῶν δωματίων (17) προκύπτειν,
Τάφους γὰρ τοὺς οἰκους κεκτήμεθα, μέχρις ἐπιλαϐοι
τὸ ἔαρ, καὶ νεκροὺς ἡμᾶς ὄντας πρὸς ζωὴν ἐπανάξῃ,
πάλιν τὸ εἶναι, ὥσπερ φυτοῖς, χαριζόμενον.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΝΑ⁹.
Libanium rogat Basilius ut ad se mittat oratito'ngm, guam de homine moroso summa celebritate
pronun ια era .
pronuntiaverat.
Βασίλειος Λιϐανίῳ.
Πολλοὶ περιτυχόντες ἡμῖν τῶν αὐτόθι (18), ἐθαύ-
μασάν σου τὴν ἐν τοῖς λόγοις ἀρετὴν. ’Ἐλεγον γὰρ
(9) Δολιχοσκιους.ΗΟῐΠΘΓ Ῑιιὶίιίίἰ Γ, νΣ-346-ςξ1
(10)Ἀ).ῷαῖος. δίοΔ Reg. secundus.- ‘Non illepide
auctor epistolae fluvium obstringit restituendi
romisso, ut gratuito aq se dari ostendat. Habent
I‘OIIllSSO, ιη graIUIIO a se (lari osicuuut. naucut
Eoisl. primus et Meda ὁ ἱερὸν δ’ αποκ-αταστήσειν.
Quatuor aliis ξῗερόςΔ ἀποκατασήσειν. Harl. ἱερὸς
liuet-(£6109 Editi όῖερός Δονοὲτος, eseepta Basileen—
si editione primag’quae habet Εὐστᾶθιος. Vatica-
nus, οὐχ Ὅμηρος δ’ ὖποκατᾳστὴσειν.
(1.1) Ῡριτῆς καὶ χιόνος. Sic mss. Septem. Edltl,
γριτῆς καὶ χιόνων, __ Ι ν
(12) Προνσκυνῶ σε Ita septem mss. codices.
Editl προσκυνῶ σοι, “
(ᾧ)ίῗέέακριὲἆξώέᾉΟ-αἱιιφιθ codices εὲακριϐάζων.
ξέἂῆίὲξὲκριξώσω. Habet etiam editio Baslileensis
quat αηων
ἐξακριϐάξιιίν
(14) Λιϐᾳνίῳ. Addit Harl, πρὸς τὰς ἐκεῖ-ερας
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΜΘ’.
locatur Libanius in Cappadociam, seque discipulos Capadoces transmutat-arum promittit.
Λιϐάνιος Βασιλείῳ,
Οὐ παύσῃ, Βασίλειε, τόν ἱερόν τοῦτον των μουσῶν
σηκὸν μεστόν ποιῶν Καππαδοκῶν, καὶ ταῦτα ἀπόζον-
των γριτῆς καὶ χιόνος (11) καὶ τῶν ἐκεῖθεν inuidia;
Μικροῡ δὲ με καὶ Καππαδόκην ἔθηκαν, ἀεί μοι τὸ,
προσκυνῶ as (12), προσᾴὸοντες. Δεῖ δὲ ὅμως ἀνέχεσσ
οαι, Βασιλείου κελεύοντος. Ἰσθι τοίνυν, ώςτῆς μὲν
χώρας τοὺς τρόπους ἐξακρίϐιίζω (13), τὴν δὲ εὐγένειαν
καὶ τὸ ἐμμελὲς τὴς ἐμῆς Καλλιόπης μεταμφιάσω τοὺς
ἄνὸ ρας, ἶν’ ὀφθεῖεν ὑμῖν ἀντὶ φασσών περιστεραί.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΝ’.
Respondet Basilius epistolae praecedenti.
Βασίλειος Λιϐανίῳ (14).
Λεῖυταί σοι τὸ δύσθυμον. Τοῦτο γὰρ ἔστω τῆς
ἐπιστολῆς τὸ προοίμιον. Συ δὲ σκῶπτε καὶ διάσυρε
τὰ ἡμέτερα, εἴτε γελῶν, εἴτε σπουδάζων. Τί δὲ
χιόνος ἡ γριτῆς ἑμνημόνευσας, παρόν ἐντρυφᾷν
ἡμῶν τοῖς σκώμμασιν (15); Ἐγὼ δὲ, ὦ meum
ἵνα σοι καὶ πλατὺν κινήσω τόν γέλωτα, ὑπὸ παραπε-
τάσματι καλυπτόμενος χιόνος, τὴν ἐπιστολὴν ἔγραψα,
ἣν ὃεξαμενος ψαύων (16) χερσὶ, γνώσῃ ὡς κρυερα τις
αὐτὴ καὶ τὸν πέμψαντα χαρακτηρίζει ἐμφωλεύοντες,
καὶ μὴ δυνάμενον ἔξω τῶν δωματίων (17) προκύπτειν,
Τάφους γὰρ τοὺς οἰκους κεκτήμεθα, μέχρις ἐπιλαϐοι
τὸ ἔαρ, καὶ νεκροὺς ἡμᾶς ὄντας πρὸς ζωὴν ἐπανάξῃ,
πάλιν τὸ εἶναι, ὥσπερ φυτοῖς, χαριζόμενον.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΝΑ⁹.
Libanium rogat Basilius ut ad se mittat oratito'ngm, guam de homine moroso summa celebritate
pronun ια era .
pronuntiaverat.
Βασίλειος Λιϐανίῳ.
Πολλοὶ περιτυχόντες ἡμῖν τῶν αὐτόθι (18), ἐθαύ-
μασάν σου τὴν ἐν τοῖς λόγοις ἀρετὴν. ’Ἐλεγον γὰρ
(9) Δολιχοσκιους.ΗΟῐΠΘΓ Ῑιιὶίιίίἰ Γ, νΣ-346-ςξ1
(10)Ἀ).ῷαῖος. δίοΔ Reg. secundus.- ‘Non illepide
auctor epistolae fluvium obstringit restituendi
romisso, ut gratuito aq se dari ostendat. Habent
I‘OIIllSSO, ιη graIUIIO a se (lari osicuuut. naucut
Eoisl. primus et Meda ὁ ἱερὸν δ’ αποκ-αταστήσειν.
Quatuor aliis ξῗερόςΔ ἀποκατασήσειν. Harl. ἱερὸς
liuet-(£6109 Editi όῖερός Δονοὲτος, eseepta Basileen—
si editione primag’quae habet Εὐστᾶθιος. Vatica-
nus, οὐχ Ὅμηρος δ’ ὖποκατᾳστὴσειν.
(1.1) Ῡριτῆς καὶ χιόνος. Sic mss. Septem. Edltl,
γριτῆς καὶ χιόνων, __ Ι ν
(12) Προνσκυνῶ σε Ita septem mss. codices.
Editl προσκυνῶ σοι, “
(ᾧ)ίῗέέακριὲἆξώέᾉΟ-αἱιιφιθ codices εὲακριϐάζων.
ξέἂῆίὲξὲκριξώσω. Habet etiam editio Baslileensis
quat αηων
ἐξακριϐάξιιίν
(14) Λιϐᾳνίῳ. Addit Harl, πρὸς τὰς ἐκεῖ-ερας