PG 32, col. 232
In English: The Letters 2.1
γὰρ ἑαυτὸν διὰ ταπεινοφροσύνης, οὕτως εὐπαράὲ
δεκτος ἴση τῷ δεομένῳ τῆς θεραπείας. Πολλάκις δὲ
χρήσιμος ἡμῖν καὶ ό τοῦ προφήτου τρόπος τῆς ἑπι-
πληξιως, ὃς τῷ Δαϐὶδ ἁμαρτόντι οῦ παρ’ ἑαυτοῦ
ἐπήγαγε τὸν ὅρον τῆς καταδίκης, ἀλλ’ ὑποϐολῇ
προσώπου χρησάμενος, αὐτόν ἐκεῖνον (94) τοῦ ἰδίου
δικαστὴν ἐκάθισεν ἁμαρτήματος ὥστε αὐτόν καθ’
ἑαυτοῦ προεξενεγκόντα τὴν κρίσιν, μηδὲν ἔτι μέμψα-
σθαι τόν ἐλέγξαντα.
6. Ἒπεται δε τῷ ταπεινῷ καὶ κατακεϐλημίνῳ
φρονήματι ὄμμα στυγνόν καὶ εὶς γῆν συννενευ-
κός (95), σχῆμα ἠμελημένον, κόμη αὐχμηρὰ, ἐσθὴς
ῥυπῶσα· ὣστε ἀποιουσιν οἱ πενθοῦντες κατ ὶπιτή-
δευσιν, ταῦτα ὶκ τοῦ αὐτομάτου ἡμῖν ἐπιφαίνεσθαι.
Χιτὼν διὰ ζώνης προσεσταλμίνος (96) τῷ σώμαι-ιε’
1'6 μέντοι ζώσμα μήτε ἄνω τῶν λαγόνων, γυναικῶ-
δες γάρ· μήτε χαῦνον, ὥστε διαρρεῖν τὸν χιτῶνα·
βλακικόν γάρ· καὶ τὸ βάδισμα μήτε νωθρὸν, ὡς ἔκ-
λυσιν τῆς ψυχῆς κατηγορεῖν· μηδ’ αὖ σφοδρόν καὶ
σεσοϐημένον, ὡς ἐμπλήκτους αὐτῆς τὰς ὁρμὰς ὑπο-
φαίνειν. Σκοπὸς ἕσθῆτος εἷς, κάλυμμα εἶναι σαρ-
κός πρός χειμῶνα καὶ θέρος αὔταρκες. Μήτε δὲ ἐν
χρώματι (97) τὸ ἀνθηρὸν διωκέσθω, μήτε ἐν τῆ κα-
τασκευῇ τὸ λεπτὸν καὶ μαλακόν. Τὸ γὰρ τὰς ἐν
ἐσθῆτί εὖχροίας περισκοπεῖν ἴσον ἐστὶ γυναικείῳ καλ-
λωπισμῷ, ὃν ἐκεῖναι ἐπιτηδεύουσιν, ἀλλοτρίω ἄνθει
παρειὰς καὶ τρίχας ἑαυτῶν καταϐάπτουσαι. Ἀλλά
μὴν καὶ παχύτητος οὑτως ἔχεινό χιτὼν ὀφείλει, ὡς
μὴ δεῖσθαι κοινωνοῦ πρὸς 1'6 θάλπειν τὸν ἐνδυόμε-
νον. Υπόδημα δὲ τὸ εὐτελὲς κατὰ τὴν ἀξίαν,
ἁνενδεῶς δὲ τὴν χρείαν ἀποπληροῦν. Καὶ ἁπαξλ
απλῶς, ὡς ἐν τῷ ἐνδύματι ἠσχῖσθαι προσήκει τὸ
χρειῶδες, οὓτω καὶ ἐν τροφῇ ἄρτος ἐκπληρώσει τὴν
χρείαν, καὶ ὕδωρ θεραπεύσει τὴν δίψαν τῷ ὑγιαί-
νοντι, καὶ ὃσα ἐκ σπερμάτων παροψήματα πρὸς
τὰς ἀναγκαίας χρείας τὴν ἰσχὺν τῷ σώματι δῦνα-
ται διασώσασθαι. Ἐσθίειν δε μὴ λυσσώδη ’γαστρι-
μαργίαν ἐμφαίνοντα (98), ἀλλὰ πανταχοῦ 1'6 εὐστα-
θες καὶ πρᾶον καὶ περὶ τὰς ἡδονὰς ὴκρατὲς διασώ-
ζοντω μηδὲ τότε τὸν νοῦν ἀργὸν ἐν τῇ περὶ Θεοῦ
ἐννοίᾳ ἔχοντα, ἀλλ’ αὐτὴν τῶν βρωμάτων τὴν φύ-
σιν, καὶ τὴν του ὑποδεχομένου σώματος κατα-
σκευὴν, ἀφορμὴν ποιεῖσθαι δοξξολογίας⁸ πῶς ποι-
κίλα εἲδη τροφῶν τῇ ἰδιότητι τῶν σωμάτων ἁρμό-
ζοντα παρὰ τοῦ πάντα οἰκονομοῦντος ἐπινενόηται.
Εὐχαὶ πρὸ τῆς τροφῆς ἀξίως γινέσθωσαν τῶν τοῦ
Θεοῦ παροχῶν, ὧν τε νῦν δίδωσι, καὶ ὧν πρὸς τό
(93) Συννινευκός. Quatuor mss. non tamen ve-
δέ (96), Προσεσταλμένος. Unus ei: codicibus. Combe-
is, fisian'is ςτεριςστακμένρξ. Duo alii προισταλψος.
:YQWSl’Eil‘paivosra. Unus e_s_codicibus Combe-
n. 143. (98) Ἐμφαίνοντα. Unus ex codicibus
quique fis anis ὑποφαίνοντα. Duo alii ἔτι-φαίνοντα.
δεκτος ἴση τῷ δεομένῳ τῆς θεραπείας. Πολλάκις δὲ
χρήσιμος ἡμῖν καὶ ό τοῦ προφήτου τρόπος τῆς ἑπι-
πληξιως, ὃς τῷ Δαϐὶδ ἁμαρτόντι οῦ παρ’ ἑαυτοῦ
ἐπήγαγε τὸν ὅρον τῆς καταδίκης, ἀλλ’ ὑποϐολῇ
προσώπου χρησάμενος, αὐτόν ἐκεῖνον (94) τοῦ ἰδίου
δικαστὴν ἐκάθισεν ἁμαρτήματος ὥστε αὐτόν καθ’
ἑαυτοῦ προεξενεγκόντα τὴν κρίσιν, μηδὲν ἔτι μέμψα-
σθαι τόν ἐλέγξαντα.
6. Ἒπεται δε τῷ ταπεινῷ καὶ κατακεϐλημίνῳ
φρονήματι ὄμμα στυγνόν καὶ εὶς γῆν συννενευ-
κός (95), σχῆμα ἠμελημένον, κόμη αὐχμηρὰ, ἐσθὴς
ῥυπῶσα· ὣστε ἀποιουσιν οἱ πενθοῦντες κατ ὶπιτή-
δευσιν, ταῦτα ὶκ τοῦ αὐτομάτου ἡμῖν ἐπιφαίνεσθαι.
Χιτὼν διὰ ζώνης προσεσταλμίνος (96) τῷ σώμαι-ιε’
1'6 μέντοι ζώσμα μήτε ἄνω τῶν λαγόνων, γυναικῶ-
δες γάρ· μήτε χαῦνον, ὥστε διαρρεῖν τὸν χιτῶνα·
βλακικόν γάρ· καὶ τὸ βάδισμα μήτε νωθρὸν, ὡς ἔκ-
λυσιν τῆς ψυχῆς κατηγορεῖν· μηδ’ αὖ σφοδρόν καὶ
σεσοϐημένον, ὡς ἐμπλήκτους αὐτῆς τὰς ὁρμὰς ὑπο-
φαίνειν. Σκοπὸς ἕσθῆτος εἷς, κάλυμμα εἶναι σαρ-
κός πρός χειμῶνα καὶ θέρος αὔταρκες. Μήτε δὲ ἐν
χρώματι (97) τὸ ἀνθηρὸν διωκέσθω, μήτε ἐν τῆ κα-
τασκευῇ τὸ λεπτὸν καὶ μαλακόν. Τὸ γὰρ τὰς ἐν
ἐσθῆτί εὖχροίας περισκοπεῖν ἴσον ἐστὶ γυναικείῳ καλ-
λωπισμῷ, ὃν ἐκεῖναι ἐπιτηδεύουσιν, ἀλλοτρίω ἄνθει
παρειὰς καὶ τρίχας ἑαυτῶν καταϐάπτουσαι. Ἀλλά
μὴν καὶ παχύτητος οὑτως ἔχεινό χιτὼν ὀφείλει, ὡς
μὴ δεῖσθαι κοινωνοῦ πρὸς 1'6 θάλπειν τὸν ἐνδυόμε-
νον. Υπόδημα δὲ τὸ εὐτελὲς κατὰ τὴν ἀξίαν,
ἁνενδεῶς δὲ τὴν χρείαν ἀποπληροῦν. Καὶ ἁπαξλ
απλῶς, ὡς ἐν τῷ ἐνδύματι ἠσχῖσθαι προσήκει τὸ
χρειῶδες, οὓτω καὶ ἐν τροφῇ ἄρτος ἐκπληρώσει τὴν
χρείαν, καὶ ὕδωρ θεραπεύσει τὴν δίψαν τῷ ὑγιαί-
νοντι, καὶ ὃσα ἐκ σπερμάτων παροψήματα πρὸς
τὰς ἀναγκαίας χρείας τὴν ἰσχὺν τῷ σώματι δῦνα-
ται διασώσασθαι. Ἐσθίειν δε μὴ λυσσώδη ’γαστρι-
μαργίαν ἐμφαίνοντα (98), ἀλλὰ πανταχοῦ 1'6 εὐστα-
θες καὶ πρᾶον καὶ περὶ τὰς ἡδονὰς ὴκρατὲς διασώ-
ζοντω μηδὲ τότε τὸν νοῦν ἀργὸν ἐν τῇ περὶ Θεοῦ
ἐννοίᾳ ἔχοντα, ἀλλ’ αὐτὴν τῶν βρωμάτων τὴν φύ-
σιν, καὶ τὴν του ὑποδεχομένου σώματος κατα-
σκευὴν, ἀφορμὴν ποιεῖσθαι δοξξολογίας⁸ πῶς ποι-
κίλα εἲδη τροφῶν τῇ ἰδιότητι τῶν σωμάτων ἁρμό-
ζοντα παρὰ τοῦ πάντα οἰκονομοῦντος ἐπινενόηται.
Εὐχαὶ πρὸ τῆς τροφῆς ἀξίως γινέσθωσαν τῶν τοῦ
Θεοῦ παροχῶν, ὧν τε νῦν δίδωσι, καὶ ὧν πρὸς τό
(93) Συννινευκός. Quatuor mss. non tamen ve-
δέ (96), Προσεσταλμένος. Unus ei: codicibus. Combe-
is, fisian'is ςτεριςστακμένρξ. Duo alii προισταλψος.
:YQWSl’Eil‘paivosra. Unus e_s_codicibus Combe-
n. 143. (98) Ἐμφαίνοντα. Unus ex codicibus
quique fis anis ὑποφαίνοντα. Duo alii ἔτι-φαίνοντα.